കാറ്റഗറി ആർക്കൈവുകൾ: Articles

അനുബന്ധം 8i: ക്രൂശും ആലയവും

ഓഡിയോ കേൾക്കുക / ഡൗൺലോഡ്
00:00
00:00ഡൗൺലോഡ്

ഈ പേജ് യെരൂശലേമിൽ ആലയം ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ മാത്രമേ അനുസരിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകളെക്കുറിച്ചുള്ള പരമ്പരയുടെ ഭാഗമാണ്.

ക്രൂശും ആലയവും ശത്രുക്കളല്ല; ഒന്നിനെ മറ്റൊന്ന് ഇല്ലാതാക്കുന്ന രണ്ട് “ഘട്ടങ്ങളുമല്ല.” ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം നിത്യമാണ് (സങ്കീർത്തനം 119:89; 119:160; മലാഖി 3:6). യാഗങ്ങളും പുരോഹിതന്മാരും ശുദ്ധിനിയമങ്ങളും ഉൾപ്പെട്ട ആലയവ്യവസ്ഥ അതേ നിത്യന്യായപ്രമാണത്താൽ തന്നെയാണ് നൽകപ്പെട്ടത്. യേശുവിന്റെ മരണം ഒരു കല്പനപോലും റദ്ദാക്കിയില്ല. ആ കല്പനകൾ നേരത്തേ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്ന യഥാർഥ ആഴം അത് വെളിപ്പെടുത്തി. യാഗങ്ങൾ അവസാനിപ്പിക്കാനല്ല ആലയം നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്; അനുസരണക്കേടിനുള്ള ന്യായവിധിയായിട്ടാണ് (2 ദിനവൃത്താന്തം 36:14-19; യിരെമ്യാവ് 7:12-14; ലൂക്കോസ് 19:41-44). ക്രൂശിനെക്കുറിച്ചുള്ള മനുഷ്യരുടെ ആശയങ്ങൾകൊണ്ട് ന്യായപ്രമാണത്തെ മാറ്റിസ്ഥാപിക്കുന്ന ഒരു പുതിയ മതം സൃഷ്ടിക്കാതെ, ഈ സത്യങ്ങളെ ഒരുമിച്ച് മുറുകെപ്പിടിക്കുകയാണ് നമ്മുടെ കടമ.

പ്രത്യക്ഷത്തിലുള്ള സംഘർഷം: കുഞ്ഞാടും യാഗപീഠവും

ആദ്യനോട്ടത്തിൽ ഒരു സംഘർഷമുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു:

  • ഒരു വശത്ത്, യാഗങ്ങളും വഴിപാടുകളും പുരോഹിതശുശ്രൂഷയും കല്പിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം. (ലേവ്യപുസ്തകം 1:1-2; പുറപ്പാട് 28:1)
  • മറുവശത്ത്, “ലോകത്തിന്റെ പാപം നീക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട്” എന്ന് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട യേശു (യോഹന്നാൻ 1:29; 1 യോഹന്നാൻ 2:2).

തിരുവെഴുത്തുകൾ ഒരിക്കലും പറയാത്ത ഒരു നിഗമനത്തിലേക്ക് പലരും ചാടുന്നു: “യേശു കുഞ്ഞാടാണെങ്കിൽ, യാഗങ്ങൾ അവസാനിച്ചു, ആലയം തീർന്നു, അവ കല്പിച്ച ന്യായപ്രമാണത്തിന് ഇനി പ്രസക്തിയില്ല.”

എന്നാൽ യേശുതന്നെ ആ യുക്തി നിരസിച്ചു. ന്യായപ്രമാണത്തെയോ പ്രവാചകന്മാരെയോ നീക്കിക്കളയാനല്ല താൻ വന്നതെന്നും, ആകാശവും ഭൂമിയും ഒഴിഞ്ഞുപോകുന്നതുവരെ ന്യായപ്രമാണത്തിൽനിന്ന് ഏറ്റവും ചെറിയ ഒരക്ഷരംപോലും നീങ്ങുകയില്ലെന്നും അവൻ വ്യക്തമായി പറഞ്ഞു (മത്തായി 5:17-19; ലൂക്കോസ് 16:17). ആകാശവും ഭൂമിയും ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നു. ന്യായപ്രമാണവും ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നു. യാഗങ്ങൾ, വഴിപാടുകൾ, ആലയം എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള കല്പനകൾ അവന്റെ അധരങ്ങളാൽ ഒരിക്കലും റദ്ദാക്കപ്പെട്ടില്ല.

ക്രൂശ് ആലയനിയമങ്ങളെ മായ്ച്ചുകളയുന്നില്ല. അവ യഥാർഥത്തിൽ എന്തിലേക്കാണ് വിരൽചൂണ്ടിയിരുന്നതെന്ന് ക്രൂശ് വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.

ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാടായ യേശു — റദ്ദാക്കലില്ലാത്ത നിവൃത്തി

യോഹന്നാൻ യേശുവിനെ “ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട്” എന്നു വിളിച്ചപ്പോൾ (യോഹന്നാൻ 1:29), യാഗവ്യവസ്ഥ അവസാനിച്ചുവെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുകയായിരുന്നില്ല. വിശ്വാസത്താൽ അർപ്പിക്കപ്പെട്ട എല്ലാ യാഗങ്ങളുടെയും യഥാർഥ അർഥം പ്രഖ്യാപിക്കുകയായിരുന്നു. മൃഗങ്ങളുടെ രക്തത്തിന് സ്വയം ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നില്ല (1 പത്രോസ് 1:19-20). അതിന്റെ ശക്തി ദൈവത്തോടുള്ള അനുസരണത്തിൽനിന്നും അത് പ്രതിനിധാനം ചെയ്തതിൽനിന്നുമാണ് വന്നത്: ഭാവിയിൽ അർപ്പിക്കപ്പെടാനിരുന്ന യഥാർഥ കുഞ്ഞാടിന്റെ യാഗത്തിൽനിന്ന്. ദൈവം ഒരു കാര്യം പറയുകയും പിന്നീട് അതിന് വിരുദ്ധമായി പറയുകയും ചെയ്യുന്നില്ല (സംഖ്യാപുസ്തകം 23:19).

ആദിമുതൽ, പാപമോചനം എപ്പോഴും ഒരുമിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്ന രണ്ടു കാര്യങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു:

  • ദൈവം കല്പിച്ചതിനോടുള്ള അനുസരണം (ആവർത്തനം 11:26-28; യെഹെസ്കേൽ 20:21)
  • ശുദ്ധീകരണത്തിനായി ദൈവം തന്നെ നിശ്ചയിച്ചിട്ടുള്ള ക്രമീകരണം (ലേവ്യപുസ്തകം 17:11; എബ്രായർ 9:22)

പുരാതന ഇസ്രായേലിൽ അനുസരണമുള്ളവർ ആലയത്തിലേക്കു പോയി, ന്യായപ്രമാണം ആവശ്യപ്പെട്ടതുപോലെ യാഗങ്ങൾ അർപ്പിക്കുകയും യഥാർഥമായിരുന്നെങ്കിലും താൽക്കാലികമായ ഉടമ്പടിശുദ്ധീകരണം പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇന്ന് അനുസരണമുള്ളവരെ പിതാവ് നിത്യശുദ്ധീകരണത്തിനായി യഥാർഥ കുഞ്ഞാടായ യേശുവിങ്കലേക്ക് നയിക്കുന്നു (യോഹന്നാൻ 6:37; 6:39; 6:44; 6:65; 17:6). മാതൃക ഒന്നുതന്നെയാണ്: ദൈവം മത്സരിക്കുന്നവരെ ഒരിക്കലും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നില്ല (യെശയ്യാവ് 1:11-15).

യേശുവാണ് യഥാർഥ കുഞ്ഞാട് എന്ന വസ്തുത യാഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കല്പനകളെ കീറിക്കളയുന്നില്ല. ദൈവം ഒരിക്കലും പ്രതീകങ്ങളുമായി കളിക്കുകയായിരുന്നില്ലെന്ന് അത് തെളിയിക്കുന്നു. ആലയത്തിലെ എല്ലാം ഗൗരവമുള്ളതായിരുന്നു; എല്ലാം യഥാർഥമായ ഒന്നിലേക്കാണ് വിരൽചൂണ്ടിയത്.

ക്രൂശിനുശേഷവും യാഗങ്ങൾ തുടർന്നതെന്തുകൊണ്ട്

യേശു മരിച്ച നിമിഷംതന്നെ യാഗങ്ങൾ ഇല്ലാതാക്കാനായിരുന്നു ദൈവത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യമെങ്കിൽ, അതേ ദിവസം ആലയം തകർന്നുവീഴുമായിരുന്നു. എന്നാൽ എന്താണ് സംഭവിച്ചത്?

  • ആലയത്തിലെ തിരശ്ശീല കീറിപ്പോയി (മത്തായി 27:51), എന്നാൽ കെട്ടിടം നിലനിന്നു; അവിടെ ആരാധന തുടർന്നു (പ്രവൃത്തികൾ 2:46; 3:1; 21:26).
  • യാഗങ്ങളും ആലയത്തിലെ ചടങ്ങുകളും ദിവസേന തുടർന്നു (പ്രവൃത്തികൾ 3:1; 21:26); പ്രവർത്തികളുടെ മുഴുവൻ വിവരണവും പ്രവർത്തനക്ഷമമായ ഒരു വിശുദ്ധമന്ദിരം ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് കരുതുന്നു.
  • പൗരോഹിത്യം ശുശ്രൂഷ തുടർന്നു (പ്രവൃത്തികൾ 4:1; 6:7).
  • യെരൂശലേമിൽ ഉത്സവങ്ങൾ ആചരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു (പ്രവൃത്തികൾ 2:1; 20:16).
  • പുനരുത്ഥാനത്തിനുശേഷവും യേശുവിൽ വിശ്വസിച്ചവർ ആലയത്തിൽ കാണപ്പെട്ടു (പ്രവൃത്തികൾ 2:46; 3:1; 5:20-21; 21:26); അവനിൽ വിശ്വസിച്ച ആയിരക്കണക്കിന് യെഹൂദന്മാർ “ന്യായപ്രമാണത്തിൽ തീക്ഷ്ണതയുള്ളവരായിരുന്നു” (പ്രവൃത്തികൾ 21:20).

മശീഹ മരിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ യാഗങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് പാപകരമോ അസാധുവോ ആയിത്തീരുമെന്ന് ന്യായപ്രമാണത്തിലോ യേശുവിന്റെ വാക്കുകളിലോ പ്രവാചകന്മാരിലോ ഒരിടത്തും പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടില്ല. “എന്റെ പുത്രൻ മരിച്ചശേഷം യാഗത്തിനായി മൃഗങ്ങളെ കൊണ്ടുവരുന്നത് നിങ്ങൾ നിർത്തണം; യാഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള എന്റെ ന്യായപ്രമാണം റദ്ദാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു” എന്ന് പറയുന്ന ഒരു പ്രവചനവുമില്ല.

പകരം, ദൈവം ഇരട്ടത്താപ്പുകാരനല്ലാത്തതിനാൽ ആലയശുശ്രൂഷകൾ തുടർന്നു (സംഖ്യാപുസ്തകം 23:19). വിശുദ്ധമായി കൽപ്പിച്ച ഒരു കാര്യം, തന്റെ പുത്രൻ മരിച്ചുവെന്ന കാരണത്താൽ അശുദ്ധമാണെന്ന് അവൻ നിശ്ശബ്ദമായി കണക്കാക്കുന്നില്ല. യേശു മരിച്ച നിമിഷം യാഗങ്ങൾ മത്സരമായി മാറിയിരുന്നെങ്കിൽ, ദൈവം അത് വ്യക്തമായി പറഞ്ഞേനെ. അവൻ അങ്ങനെ ചെയ്തില്ല.

ക്രൂശിനുശേഷവും ആലയശുശ്രൂഷ തുടർന്നത്, വിശുദ്ധമന്ദിരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു കല്പനപോലും ദൈവം റദ്ദാക്കിയിരുന്നില്ലെന്ന് കാണിക്കുന്നു. അവ സ്ഥാപിച്ച ന്യായപ്രമാണം മാറ്റമില്ലാതെ നിലനിന്നതിനാൽ എല്ലാ വഴിപാടുകളും, എല്ലാ ശുദ്ധീകരണചടങ്ങുകളും, പുരോഹിതന്മാരുടെ എല്ലാ കടമകളും, ജനതയുടെ ആരാധനാപ്രവൃത്തികളും പ്രാബല്യത്തിൽ തുടർന്നു.

യാഗവ്യവസ്ഥയുടെ പ്രതീകാത്മക സ്വഭാവം

യാഗവ്യവസ്ഥ മുഴുവനും അതിന്റെ രൂപകല്പനയിൽ പ്രതീകാത്മകമായിരുന്നു; അത് ഐച്ഛികമായിരുന്നതിനാലോ അധികാരമില്ലാത്തതിനാലോ അല്ല, മറിച്ച് ഒരു ദിവസം ദൈവം തന്നെ പൂർത്തിയാക്കാനിരുന്ന യാഥാർഥ്യങ്ങളിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടിയതിനാലാണ്. അത് സ്ഥിരീകരിച്ച രോഗശാന്തികൾ താൽക്കാലികമായിരുന്നു — സുഖം പ്രാപിച്ചവർക്ക് വീണ്ടും രോഗം വരാമായിരുന്നു. ആചാരപരമായ ശുദ്ധീകരണങ്ങൾ കുറച്ചുകാലത്തേക്കു മാത്രമാണ് ശുദ്ധി പുനഃസ്ഥാപിച്ചത് — അശുദ്ധി വീണ്ടും വരാമായിരുന്നു. പാപത്തിനായുള്ള യാഗങ്ങൾപോലും വീണ്ടും വീണ്ടും അന്വേഷിക്കേണ്ടിവന്ന പാപമോചനം നൽകി. ഇവയൊന്നും പാപത്തെയോ മരണത്തെയോ പൂർണമായി നീക്കിയില്ല; മരണത്തെത്തന്നെ ദൈവം നശിപ്പിക്കുന്ന ദിവസത്തിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടുന്ന ദൈവകല്പിത പ്രതീകങ്ങളായിരുന്നു അവ (യെശയ്യാവ് 25:8; ദാനീയേൽ 12:2).

ക്രൂശ് ആ അന്തിമത്വം സാധ്യമാക്കി; എന്നാൽ നന്മ ചെയ്തവർ ജീവന്റെ പുനരുത്ഥാനത്തിലേക്കും തിന്മ ചെയ്തവർ ന്യായവിധിയുടെ പുനരുത്ഥാനത്തിലേക്കും ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുന്ന അന്തിമന്യായവിധിക്കും പുനരുത്ഥാനത്തിനും ശേഷമേ പാപത്തിന്റെ യഥാർഥ അന്ത്യം കാണപ്പെടുകയുള്ളൂ (യോഹന്നാൻ 5:28-29). അപ്പോൾ മാത്രമേ മരണം എന്നേക്കുമായി വിഴുങ്ങപ്പെടുകയുള്ളൂ. ആലയശുശ്രൂഷകൾ നിത്യയാഥാർഥ്യങ്ങളിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടുന്ന പ്രതീകങ്ങളായിരുന്നതിനാൽ, ആ യാഥാർഥ്യങ്ങൾ തന്നെയല്ലാതിരുന്നതിനാൽ, യേശുവിന്റെ മരണം അവയെ അനാവശ്യമാക്കിയില്ല. ന്യായവിധിയിൽ ദൈവം ആലയം നീക്കുന്നതുവരെ അവ പ്രാബല്യത്തിൽ തുടർന്നു — ക്രൂശ് അവയെ റദ്ദാക്കിയതുകൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് യുഗാന്ത്യത്തിൽ ദൈവം അന്തിമമായി പൂർത്തിയാക്കാനിരിക്കുന്ന യാഥാർഥ്യങ്ങൾക്കായി കാത്തിരിക്കുമ്പോൾ ആ പ്രതീകങ്ങളെ നീക്കാൻ ദൈവം തീരുമാനിച്ചതുകൊണ്ടാണ്.

ഇന്ന് പാപമോചനം എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു

യാഗങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള കല്പനകൾ ഒരിക്കലും റദ്ദാക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലെന്നും, ക്രൂശിനുശേഷവും — ദൈവം തന്നെ എ.ഡി. 70-ൽ അതിന് അന്ത്യം വരുത്തുന്നതുവരെ — ആലയവ്യവസ്ഥ തുടർന്നുവെന്നും കരുതിയാൽ, സ്വാഭാവികമായൊരു ചോദ്യം ഉയരുന്നു: ഇന്ന് ഒരാൾക്ക് എങ്ങനെ പാപമോചനം ലഭിക്കും? തുടക്കംമുതൽ ദൈവം സ്ഥാപിച്ച അതേ മാതൃകയിലാണ് ഉത്തരം. ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകളോടുള്ള അനുസരണത്തിലൂടെയും (2 ദിനവൃത്താന്തം 7:14; യെശയ്യാവ് 55:7), ദൈവം തന്നെ നിശ്ചയിച്ച യാഗത്തിലൂടെയും (ലേവ്യപുസ്തകം 17:11; ) ആണ് പാപമോചനം എപ്പോഴും ലഭിച്ചിട്ടുള്ളത്. പുരാതന ഇസ്രായേലിൽ അനുസരണമുള്ളവർ യെരൂശലേമിലെ യാഗപീഠത്തിൽ ആചാരപരമായ ശുദ്ധീകരണം പ്രാപിച്ചു; രക്തം ചൊരിയുന്നതിലൂടെയാണ് ന്യായപ്രമാണം പ്രധാനമായും അത് നടപ്പിലാക്കിയത് (ലേവ്യപുസ്തകം 4:20; 4:26; 4:31; എബ്രായർ 9:22). ഇന്ന് അനുസരണമുള്ളവർ പാപം നീക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ യഥാർഥ കുഞ്ഞാടായ മശീഹയുടെ യാഗത്തിലൂടെ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു (യോഹന്നാൻ 1:29).

ഇത് ന്യായപ്രമാണത്തിലെ മാറ്റമല്ല. യാഗകല്പനകൾ യേശു റദ്ദാക്കിയില്ല (മത്തായി 5:17-19). പകരം, ദൈവം ആലയം നീക്കിയപ്പോൾ, അനുസരണവും ശുദ്ധീകരണവും സംഗമിക്കുന്ന ബാഹ്യസ്ഥലം അവൻ മാറ്റി. മാനദണ്ഡം അതേപടി തുടർന്നു: ദൈവത്തെ ഭയപ്പെടുകയും അവന്റെ കല്പനകൾ പ്രമാണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരെയാണ് ദൈവം ക്ഷമിക്കുന്നത് (സങ്കീർത്തനം 103:17-18; സഭാപ്രസംഗി 12:13). പിതാവ് ആരെയും ആകർഷിച്ചില്ലെങ്കിൽ ആരും മശീഹയുടെ അടുക്കൽ വരുന്നില്ല (യോഹന്നാൻ 6:37; 6:39; 6:44; 6:65 17:6); അവന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തെ മാനിക്കുന്നവരെ മാത്രമാണ് പിതാവ് ആകർഷിക്കുന്നത് (മത്തായി 7:21; 19:17; യോഹന്നാൻ 17:6; ലൂക്കോസ് 8:21; 11:28).

പുരാതന ഇസ്രായേലിൽ അനുസരണം ഒരാളെ യാഗപീഠത്തിലേക്കു നയിച്ചു. ഇന്ന് അനുസരണം ഒരാളെ മശീഹയിലേക്കു നയിക്കുന്നു. പുറമേയുള്ള രംഗം മാറിയിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ തത്ത്വം മാറിയിട്ടില്ല. ഇസ്രായേലിലെ അവിശ്വസ്തർ യാഗങ്ങളാൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടില്ല (യെശയ്യാവ് 1:11-16); ഇന്നത്തെ അവിശ്വസ്തരും ക്രിസ്തുവിന്റെ രക്തത്താൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നില്ല (എബ്രായർ 10:26-27). ദൈവം എപ്പോഴും ഒരേ രണ്ടു കാര്യങ്ങളാണ് ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്: അവന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തോടുള്ള അനുസരണവും അവൻ നിശ്ചയിച്ച യാഗത്തിന് കീഴടങ്ങലും.

തുടക്കംമുതൽ, ഒരു മൃഗത്തിന്റെ രക്തമോ ധാന്യത്തിന്റെയോ മാവിന്റെയോ വഴിപാടോ പാപിയും ദൈവവും തമ്മിൽ യഥാർഥത്തിൽ സമാധാനം കൊണ്ടുവന്ന ഒരു നിമിഷംപോലും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. ആ യാഗങ്ങൾ ദൈവം കല്പിച്ചതായിരുന്നു; എന്നാൽ അവ അനുരഞ്ജനത്തിന്റെ യഥാർഥ ഉറവിടമായിരുന്നില്ല. കാളകളുടെയും ആടുകളുടെയും രക്തത്താൽ പാപങ്ങൾ നീക്കുക അസാധ്യമാണെന്നും (എബ്രായർ 10:4), ലോകസ്ഥാപനത്തിനുമുമ്പേ മശീഹ മുന്നറിഞ്ഞവനായിരുന്നെന്നും തിരുവെഴുത്ത് പഠിപ്പിക്കുന്നു (1 പത്രോസ് 1:19-20). ഏദൻമുതൽ ദൈവവുമായുള്ള സമാധാനം എപ്പോഴും തികഞ്ഞവനും പാപമില്ലാത്തവനും ഏകജാതനുമായ പുത്രനിലൂടെയാണ് വന്നത് (യോഹന്നാൻ 1:18; 3:16) — എല്ലാ യാഗങ്ങളും വിരൽചൂണ്ടിയവനായ ആ ഒരുവനിലൂടെ (യോഹന്നാൻ 3:14-15; 3:16). പാപത്തിന്റെ ഗൗരവം കാണാനും തൊടാനും അനുഭവിക്കാനും, പാപമോചനത്തിന്റെ വില ഭൗമികരീതിയിൽ മനസ്സിലാക്കാനും മനുഷ്യരെ അനുവദിച്ച ഭൗതിക അടയാളങ്ങളായിരുന്നു ആ ബാഹ്യവഴിപാടുകൾ. ദൈവം ആലയം നീക്കിയപ്പോൾ ആത്മീയ യാഥാർഥ്യത്തിന് മാറ്റമുണ്ടായില്ല. മാറിയത് ഭൗതിക രൂപമാണ്. യാഥാർഥ്യം കൃത്യമായി അതേപടി തുടർന്നു: കുറ്റം ചെയ്തവനും പിതാവും തമ്മിൽ സമാധാനം കൊണ്ടുവരുന്നത് പുത്രന്റെ യാഗമാണ് (യെശയ്യാവ് 53:5). ബാഹ്യപ്രതീകങ്ങൾ ദൈവം അവ നീക്കാൻ തീരുമാനിച്ചതിനാൽ അവസാനിച്ചു; എന്നാൽ ആന്തരിക യാഥാർഥ്യം — അവനെ അനുസരിക്കുന്നവർക്ക് അവന്റെ പുത്രനിലൂടെ നൽകുന്ന ശുദ്ധീകരണം — മാറ്റമില്ലാതെ തുടരുന്നു (എബ്രായർ 5:9).

ദൈവം ആലയം നശിപ്പിച്ചതെന്തുകൊണ്ട്

എ.ഡി. 70-ലെ ആലയനാശം “യാഗങ്ങൾ റദ്ദാക്കാനാണ്” ഉദ്ദേശിച്ചതെങ്കിൽ, തിരുവെഴുത്തുകൾ അത് പറയുമായിരുന്നു. അവ അങ്ങനെ പറയുന്നില്ല. പകരം, വരാനിരിക്കുന്ന നാശത്തിന്റെ കാരണം യേശുതന്നെ വിശദീകരിച്ചു: ന്യായവിധി.

യെരൂശലേമിനെക്കുറിച്ച് അവൻ കരഞ്ഞു; തന്റെ സന്ദർശനസമയം ആ നഗരം തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു (ലൂക്കോസ് 19:41-44). ആലയം കല്ലിന്മേൽ കല്ല് ശേഷിക്കാതെ തകർക്കപ്പെടുമെന്ന് അവൻ മുന്നറിയിപ്പു നൽകി (ലൂക്കോസ് 21:5-6). ദൈവത്തിന്റെ സന്ദേശവാഹകരെ കേൾക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചതുകൊണ്ട് ആ ഭവനം ശൂന്യമായിത്തീർന്നുവെന്ന് അവൻ പ്രഖ്യാപിച്ചു (മത്തായി 23:37-38). യാഗങ്ങൾ ദുഷ്ടമായിത്തീരുന്നുവെന്നൊരു പുതിയ ദൈവശാസ്ത്രത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനമായിരുന്നില്ല ഇത്. പരിചിതമായ പഴയ ന്യായവിധിയുടെ മാതൃകയായിരുന്നു: ക്രി.മു. 586-ൽ ഒന്നാം ആലയം നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടതിന്റെ അതേ കാരണം (2 ദിനവൃത്താന്തം 36:14-19; യിരെമ്യാവ് 7:12-14).

മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ:

  • ന്യായപ്രമാണം മാറിയതുകൊണ്ടല്ല, പാപം നിമിത്തമാണ് ആലയം തകർന്നത്.
  • യാഗങ്ങൾ ദൈവഭക്തിയില്ലാത്തവയായിത്തീർന്നതുകൊണ്ടല്ല, ന്യായവിധി നിമിത്തമാണ് യാഗപീഠം നീക്കപ്പെട്ടത്.

കല്പനകൾ എന്നും ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെ നിത്യമായി എഴുതപ്പെട്ടുതന്നെ തുടർന്നു (സങ്കീർത്തനം 119:160; മലാഖി 3:6). ദൈവം നീക്കിയത് ആ കല്പനകൾ നടപ്പിലാക്കാനുള്ള മാർഗങ്ങളെയാണ്.

ക്രൂശ് ന്യായപ്രമാണമില്ലാത്ത ഒരു പുതിയ മതത്തിന് അധികാരം നൽകിയില്ല

ഇന്ന് “ക്രിസ്തുമതം” എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന പലതും ഒരു ലളിതമായ നുണയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്: “യേശു മരിച്ചതിനാൽ, യാഗങ്ങൾ, ഉത്സവങ്ങൾ, ശുദ്ധിനിയമങ്ങൾ, ആലയം, പൗരോഹിത്യം എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള ന്യായപ്രമാണം മുഴുവനും റദ്ദാക്കപ്പെട്ടു. ക്രൂശ് അവയ്ക്കു പകരമായി.”

എന്നാൽ യേശു ഒരിക്കലും അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടില്ല. അവനെക്കുറിച്ച് പ്രവചിച്ച പ്രവാചകന്മാരും അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടില്ല. പകരം, പഴയനിയമത്തിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന തന്റെ പിതാവിന്റെ കല്പനകൾ അവന്റെ യഥാർഥ അനുയായികൾ അനുസരിക്കണമെന്ന് ക്രിസ്തു വ്യക്തമായി പഠിപ്പിച്ചു; അവന്റെ അപ്പൊസ്തലന്മാരും ശിഷ്യന്മാരും ചെയ്തതുപോലെ (മത്തായി 7:21; 19:17; യോഹന്നാൻ 17:6; ലൂക്കോസ് 8:21; 11:28).

ഇവ ചെയ്യാൻ ക്രൂശ് ആർക്കും അധികാരം നൽകിയില്ല:

  • ആലയനിയമങ്ങൾ റദ്ദാക്കുക
  • പെസഹയ്ക്കു പകരമായി കർത്തൃമേശ ശുശ്രൂഷ പോലുള്ള പുതിയ ആചാരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുക
  • ദശാംശങ്ങളെ പാസ്റ്റർമാരുടെ ശമ്പളമാക്കി മാറ്റുക
  • ദൈവത്തിന്റെ ശുദ്ധിവ്യവസ്ഥയെ ആധുനിക ഉപദേശങ്ങൾകൊണ്ട് മാറ്റിസ്ഥാപിക്കുക
  • അനുസരണം ഐച്ഛികമാണെന്ന് കണക്കാക്കുക

യേശുവിന്റെ മരണത്തെക്കുറിച്ച് യാതൊന്നും ന്യായപ്രമാണം തിരുത്തിയെഴുതാൻ മനുഷ്യർക്ക് അധികാരം നൽകുന്നില്ല. പാപത്തെക്കുറിച്ചും അനുസരണത്തെക്കുറിച്ചും ദൈവം ഗൗരവമുള്ളവനാണെന്ന് മാത്രമാണ് അത് സ്ഥിരീകരിക്കുന്നത്.

ഇന്നത്തെ നമ്മുടെ നിലപാട്: അനുസരിക്കാനാകുന്നത് അനുസരിക്കുക, അനുസരിക്കാനാകാത്തതിനെ മാനിക്കുക

ക്രൂശും ആലയവും ഒന്നിക്കുമ്പോൾ ഒഴിവാക്കാനാവാത്ത ഒരു സത്യം തെളിയുന്നു:

  • ന്യായപ്രമാണം തൊടപ്പെടാതെ നിലനിൽക്കുന്നു (മത്തായി 5:17-19; ലൂക്കോസ് 16:17).
  • ആലയം ദൈവത്താൽ നീക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു (ലൂക്കോസ് 21:5-6).

അതിന്റെ അർഥം:

  • ഇന്നും അനുസരിക്കാൻ കഴിയുന്ന കല്പനകൾ ഒഴികഴിവുകളില്ലാതെ അനുസരിക്കണം.
  • ആലയത്തെ ആശ്രയിക്കുന്ന കല്പനകൾ എഴുതിയിരിക്കുന്നതുപോലെ മാനിക്കണം, എന്നാൽ അനുഷ്ഠിക്കരുത്; കാരണം യാഗപീഠവും പൗരോഹിത്യവും ദൈവം തന്നെ നീക്കിയിരിക്കുന്നു.

ഇന്ന് യാഗവ്യവസ്ഥയുടെ ഒരു മനുഷ്യനിർമിത രൂപം നാം പുനർനിർമിക്കുന്നില്ല; കാരണം ദൈവം ആലയം പുനഃസ്ഥാപിച്ചിട്ടില്ല. യാഗനിയമങ്ങൾ റദ്ദാക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് നാം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നുമില്ല; കാരണം ദൈവം അവ ഒരിക്കലും റദ്ദാക്കിയിട്ടില്ല.

ക്രൂശിനും ശൂന്യമായ ആലയപർവതത്തിനും ഇടയിൽ ഭയത്തോടും വിറയലോടുംകൂടെ നാം നിലകൊള്ളുന്നു; അറിയുന്നതോ:

  • പിതാവിനെ അനുസരിക്കുന്നവരെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന യഥാർഥ കുഞ്ഞാടാണ് യേശു (യോഹന്നാൻ 1:29; 6:44).
  • ആലയനിയമങ്ങൾ നിത്യചട്ടങ്ങളായി എഴുതപ്പെട്ടുതന്നെ നിലനിൽക്കുന്നു (സങ്കീർത്തനം 119:160).
  • ഇന്ന് അവ അനുഷ്ഠിക്കാൻ കഴിയാത്തത് ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധിയുടെ ഫലമാണ്; പകരം മറ്റെന്തെങ്കിലും സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള നമ്മുടെ അനുമതിയല്ല (ലൂക്കോസ് 19:41-44; 21:5-6).

ക്രൂശും ആലയവും ഒരുമിച്ച്

ശരിയായ വഴി രണ്ട് അതിരുകടന്ന നിലപാടുകളെയും നിരസിക്കുന്നു:

  • “യേശു യാഗങ്ങൾ റദ്ദാക്കി; അതിനാൽ ന്യായപ്രമാണത്തിന് ഇനി പ്രസക്തിയില്ല” എന്ന നിലപാടല്ല.
  • “ദൈവത്തിന്റെ ആലയമില്ലാതെ, നമ്മുടെ സ്വന്തം രീതിയിൽ ഇപ്പോൾ യാഗങ്ങൾ പുനർനിർമിക്കണം” എന്ന നിലപാടുമല്ല.

പകരം:

  • ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം അനുസരിക്കുന്നവർക്കായി പിതാവ് അയച്ച ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാടാണ് യേശു എന്ന് ഞങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നു (യോഹന്നാൻ 1:29; 14:15).
  • റദ്ദാക്കൽ എന്ന നിലയിലല്ല, ന്യായവിധിയായിട്ടാണ് ദൈവം ആലയം നീക്കിയതെന്ന് ഞങ്ങൾ അംഗീകരിക്കുന്നു (ലൂക്കോസ് 19:41-44; മത്തായി 23:37-38).
  • ഇന്ന് ഭൗതികമായി അനുഷ്ഠിക്കാൻ കഴിയുന്ന എല്ലാ കല്പനകളും ഞങ്ങൾ അനുസരിക്കുന്നു.
  • മനുഷ്യർ സൃഷ്ടിച്ച ആചാരങ്ങൾകൊണ്ട് അവയെ മാറ്റിസ്ഥാപിക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചുകൊണ്ട്, ആലയത്തെ ആശ്രയിക്കുന്ന കല്പനകളെ ഞങ്ങൾ മാനിക്കുന്നു.

ക്രൂശ് ആലയത്തോട് മത്സരിക്കുന്നില്ല. ആലയത്തിനു പിന്നിലെ അർഥമാണ് ക്രൂശ് വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്. ദൈവം നീക്കിയതിനെ അവൻ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതുവരെ നമ്മുടെ കടമ വ്യക്തമാണ്:

  • അനുസരിക്കാനാകുന്നത് അനുസരിക്കുക.
  • അനുസരിക്കാനാകാത്തതിനെ മാനിക്കുക.
  • യേശു നശിപ്പിക്കാനല്ല, നിവർത്തിക്കാനാണ് വന്ന ന്യായപ്രമാണത്തെ മാറ്റുന്നതിനുള്ള ഒഴികഴിവായി ഒരിക്കലും ക്രൂശിനെ ഉപയോഗിക്കരുത് (മത്തായി 5:17-19).

അനുബന്ധം 8h: ആലയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഭാഗികവും പ്രതീകാത്മകവുമായ അനുസരണം

ഓഡിയോ കേൾക്കുക / ഡൗൺലോഡ്
00:00
00:00ഡൗൺലോഡ്

ഈ പേജ് യെരൂശലേമിൽ ആലയം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ മാത്രമേ അനുസരിക്കാനാകുമായിരുന്ന ദൈവത്തിന്റെ നിയമങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പരമ്പരയുടെ ഭാഗമാണ്.

ആധുനിക മതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ തെറ്റിദ്ധാരണകളിലൊന്ന്, ദൈവം താൻ നൽകിയ കല്പനകൾക്കു പകരമായി ഭാഗികമായ അനുസരണമോ പ്രതീകാത്മകമായ അനുസരണമോ അംഗീകരിക്കുന്നു എന്ന വിശ്വാസമാണ്. എന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം കൃത്യമാണ്. അവന്റെ പ്രവാചകന്മാരിലൂടെയും മശീഹയിലൂടെയും വെളിപ്പെടുത്തിയ ഓരോ വാക്കിനും, ഓരോ വിശദാംശത്തിനും, ഓരോ അതിരിനും അവന്റെ അധികാരത്തിന്റെ പൂർണമായ ശക്തിയുണ്ട്. ഒന്നും കൂട്ടിച്ചേർക്കരുത്. ഒന്നും എടുത്തുകളയരുത് (ആവർത്തനപുസ്തകം 4:2; 12:32). ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം മാറ്റുകയോ മയപ്പെടുത്തുകയോ പകരംവയ്ക്കുകയോ പുനർവ്യാഖ്യാനിക്കുകയോ ചെയ്യാമെന്ന് ഒരാൾ തീരുമാനിക്കുന്ന നിമിഷം മുതൽ, അവൻ ദൈവത്തെ അനുസരിക്കുന്നില്ല—തന്നെത്തന്നെയാണ് അനുസരിക്കുന്നത്.

ദൈവത്തിന്റെ കൃത്യതയും യഥാർഥ അനുസരണത്തിന്റെ സ്വഭാവവും

ദൈവം ഒരിക്കലും അവ്യക്തമായ കല്പനകൾ നൽകിയിട്ടില്ല. കൃത്യമായ കല്പനകളാണ് അവൻ നൽകിയത്. യാഗങ്ങൾ കല്പിച്ചപ്പോൾ, മൃഗങ്ങൾ, പുരോഹിതന്മാർ, യാഗപീഠം, തീ, സ്ഥലം, സമയം എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള വിശദാംശങ്ങൾ അവൻ നൽകി. ഉത്സവങ്ങൾ കല്പിച്ചപ്പോൾ, ദിവസങ്ങൾ, വഴിപാടുകൾ, ശുദ്ധീകരണത്തിനുള്ള നിബന്ധനകൾ, ആരാധനാസ്ഥലം എന്നിവ അവൻ നിർവചിച്ചു. നേർച്ചകൾ കല്പിച്ചപ്പോൾ, അവ എങ്ങനെ ആരംഭിക്കണം, എങ്ങനെ തുടരണം, എങ്ങനെ അവസാനിക്കണം എന്നിവ അവൻ നിർവചിച്ചു. ദശാംശങ്ങളും ആദ്യഫലങ്ങളും കല്പിച്ചപ്പോൾ, എന്താണ് കൊണ്ടുവരേണ്ടത്, എവിടേക്കാണ് കൊണ്ടുവരേണ്ടത്, ആർക്കാണ് ലഭിക്കേണ്ടത് എന്നിവ അവൻ നിർവചിച്ചു. ഒന്നും മനുഷ്യന്റെ സർഗാത്മകതയെയോ വ്യക്തിപരമായ വ്യാഖ്യാനത്തെയോ ആശ്രയിച്ചിരുന്നില്ല.

ഈ കൃത്യത യാദൃച്ഛികമല്ല. ന്യായപ്രമാണം നൽകിയവന്റെ സ്വഭാവത്തെയാണ് അത് പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നത്. ദൈവം ഒരിക്കലും അശ്രദ്ധനോ, ഏകദേശമായി കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവനോ, തത്സമയ ഇഷ്ടാനുസൃത മാറ്റങ്ങൾക്ക് ഇടം നൽകുന്നവനോ അല്ല. ആളുകൾ താൻ കല്പിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നതല്ല, താൻ കല്പിച്ചതുതന്നെ അനുസരിക്കണമെന്ന് അവൻ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.

അതിനാൽ, ഒരാൾ ഒരു നിയമം ഭാഗികമായി അനുസരിക്കുകയോ—ആവശ്യമായ പ്രവൃത്തികൾക്കു പകരം പ്രതീകാത്മക പ്രവൃത്തികൾ നടത്തുകയോ—ചെയ്യുമ്പോൾ, അവൻ ഇനി ദൈവത്തെ അനുസരിക്കുന്നില്ല. താൻതന്നെ സൃഷ്ടിച്ച കല്പനയുടെ ഒരു പതിപ്പിനെയാണ് അവൻ അനുസരിക്കുന്നത്.

ഭാഗികമായ അനുസരണം അനുസരണക്കേടാണ്

കല്പനയിലെ “എളുപ്പമുള്ള” അല്ലെങ്കിൽ “സൗകര്യപ്രദമായ” ഘടകങ്ങൾ മാത്രം പാലിക്കുകയും, ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതോ ചെലവേറിയതോ നിയന്ത്രിതമെന്നു തോന്നുന്നതോ ആയ ഘടകങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് ഭാഗികമായ അനുസരണം. എന്നാൽ ന്യായപ്രമാണം കഷണങ്ങളായി ലഭിക്കുന്നതല്ല. തിരഞ്ഞെടുത്ത് അനുസരിക്കുന്നത് അവഗണിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങളിലുള്ള ദൈവത്തിന്റെ അധികാരം നിരസിക്കലാണ്.

അവന്റെ കല്പനകളിലെ ഒരു വിശദാംശംപോലും നിരസിക്കുന്നത് മത്സരമാണെന്ന് ദൈവം ഇസ്രായേലിന് ആവർത്തിച്ച് മുന്നറിയിപ്പു നൽകി (ആവർത്തനപുസ്തകം 27:26; യിരെമ്യാവ് 11:3-4). ഏറ്റവും ചെറിയ കല്പനപോലും ലഘൂകരിക്കുന്നവൻ സ്വർഗരാജ്യത്തിൽ ഏറ്റവും ചെറിയവൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുമെന്ന് യേശു പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ ഇതേ സത്യം സ്ഥിരീകരിച്ചു (മത്തായി 5:17-19). ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ഭാഗങ്ങൾ അവഗണിച്ചുകൊണ്ട് ബാക്കിയുള്ളവ പാലിക്കാൻ മശീഹ ഒരിക്കലും അനുവാദം നൽകിയിട്ടില്ല.

ആലയത്തെ ആശ്രയിച്ചിരുന്ന നിയമങ്ങൾ ഒരിക്കലും റദ്ദാക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലെന്ന് എല്ലാവരും മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്. ദൈവം നീക്കിയത് ആലയത്തെയാണ്, ന്യായപ്രമാണത്തെയല്ല. ന്യായപ്രമാണം പൂർണമായി അനുസരിക്കാനാകാത്തപ്പോൾ, ഭാഗികമായ അനുസരണം ഒരു മാർഗമല്ല. ആരാധകൻ ന്യായപ്രമാണത്തിൽ മാറ്റം വരുത്താൻ വിസമ്മതിച്ചുകൊണ്ട് അതിനെ മാനിക്കണം.

പ്രതീകാത്മക അനുസരണം മനുഷ്യനിർമിത ആരാധനയാണ്

പ്രതീകാത്മക അനുസരണം അതിലും അപകടകരമാണ്. അസാധ്യമായ ഒരു കല്പനയ്ക്കു പകരമായി, മൂലനിയമത്തെ “മാനിക്കുന്നതിനായി” രൂപപ്പെടുത്തിയ പ്രതീകാത്മക പ്രവൃത്തി നടത്താൻ ഒരാൾ ശ്രമിക്കുമ്പോഴാണ് അത് സംഭവിക്കുന്നത്. എന്നാൽ പ്രതീകാത്മകമായ പകരക്കാരെ ദൈവം അനുവദിച്ചിട്ടില്ല. ആലയം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ യാഗങ്ങൾക്കു പകരം പ്രാർഥനകളും ഉത്സവങ്ങൾക്കു പകരം ധ്യാനങ്ങളും നടത്താൻ അവൻ ഇസ്രായേലിനെ അനുവദിച്ചില്ല. പ്രതീകാത്മക നാസീർവ്രതങ്ങൾ നടത്താൻ അവൻ അനുവദിച്ചില്ല. പ്രതീകാത്മക ദശാംശങ്ങൾ നൽകാനും അവൻ അനുവദിച്ചില്ല. മനുഷ്യർക്ക് എവിടെയും ചെയ്യാവുന്ന ലളിതമായ രൂപങ്ങൾകൊണ്ട് ബാഹ്യമായ ആചാരങ്ങളെ പകരംവയ്ക്കാമെന്ന് അവൻ ആരോടും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.

പ്രതീകാത്മക അനുസരണം സൃഷ്ടിക്കുന്നത്, അനുസരണത്തിന്റെ ഭൗതികമായ അസാധ്യത ദൈവത്തെ അപ്രതീക്ഷിതമായി പിടികൂടിയെന്നു നടിക്കുന്നതാണ്—അവൻതന്നെ നീക്കിയതിനെ “അനുകരിക്കാൻ” നമ്മുടെ സഹായം ദൈവത്തിന് ആവശ്യമാണെന്നപോലെ. എന്നാൽ ഇത് ദൈവത്തോടുള്ള അപമാനമാണ്. അത് അവന്റെ കല്പനകളെ അയവുള്ളവയായി, അവന്റെ കൃത്യതയെ വിലപേശാവുന്നതായി, അവന്റെ ഇഷ്ടത്തെ മനുഷ്യന്റെ സർഗാത്മകതകൊണ്ട് “സഹായിക്കേണ്ട” ഒന്നായി കണക്കാക്കുന്നു.

ദൈവം അരുളിച്ചെയ്ത കല്പനയ്ക്കു പകരം അവൻ അരുളിച്ചെയ്യാത്ത മറ്റൊന്ന് വയ്ക്കുന്നതിനാൽ പ്രതീകാത്മക അനുസരണം അനുസരണക്കേടാണ്.

അനുസരണം അസാധ്യമാകുമ്പോൾ, പകരംവയ്ക്കലല്ല ദൈവം ആവശ്യപ്പെടുന്നത്; വിട്ടുനിൽക്കലാണ്

ദൈവം ആലയവും യാഗപീഠവും ലേവ്യസേവനവും നീക്കിയപ്പോൾ, ചില കല്പനകൾ ഇനി നടപ്പാക്കാനാവില്ലെന്ന് അവൻ നിർണായകമായി പ്രസ്താവിച്ചു. എന്നാൽ അവയ്ക്കു പകരം മറ്റൊന്നും ചെയ്യാൻ അവൻ അധികാരം നൽകിയില്ല.

ശാരീരികമായി അനുസരിക്കാനാകാത്ത ഒരു കല്പനയോടുള്ള ശരിയായ പ്രതികരണം ലളിതമാണ്:

അനുസരിക്കാനുള്ള മാർഗം ദൈവം പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതുവരെ അനുസരിക്കുന്നതിൽനിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കുക.

ഇത് അനുസരണക്കേടല്ല. ദൈവംതന്നെ സ്ഥാപിച്ച അതിരുകളോടുള്ള അനുസരണമാണ്. വിനയത്തിലൂടെയും ആത്മനിയന്ത്രണത്തിലൂടെയും പ്രകടമാകുന്ന കർത്താവിനോടുള്ള ഭയമാണിത്.

നിയമത്തിന്റെ പ്രതീകാത്മക രൂപം കണ്ടുപിടിക്കുന്നത് വിനയമല്ല—ഭക്തിയുടെ വേഷമിട്ട മത്സരമാണ്.

“നടപ്പാക്കാവുന്ന വ്യതിയാനങ്ങൾ” എന്നതിന്റെ അപകടം

നടപ്പാക്കാൻ അസാധ്യമാക്കിയ കല്പനകൾക്ക് “നടപ്പാക്കാവുന്ന വ്യതിയാനങ്ങൾ” സൃഷ്ടിക്കാൻ ആധുനിക മതം പലപ്പോഴും ശ്രമിക്കുന്നു:

  • പെസഹായാഗത്തിനു പകരമായി കണ്ടുപിടിച്ച കർത്തൃമേശ
  • ദൈവം നിർവചിച്ച ദശാംശത്തിനു പകരം നൽകുന്ന 10 ശതമാനം സാമ്പത്തിക സംഭാവന
  • യെരൂശലേമിൽ കല്പിച്ച വഴിപാടുകൾക്കു പകരമായ ഉത്സവ “പരിശീലനങ്ങൾ”
  • യഥാർഥ നേർച്ചയ്ക്കു പകരമായ പ്രതീകാത്മക നാസീർവ്രതാചാരങ്ങൾ
  • ബൈബിളിലെ ശുദ്ധീകരണവ്യവസ്ഥയ്ക്കു പകരമായ ആചാരപരമായ “ശുദ്ധിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഉപദേശങ്ങൾ”

ഈ ആചാരങ്ങളെല്ലാം ഒരേ മാതൃക പിന്തുടരുന്നു:

  1. ദൈവം കൃത്യമായ ഒരു കല്പന നൽകി.
  2. ദൈവം ആലയം നീക്കി; അതിനാൽ അനുസരണം അസാധ്യമായി.
  3. മനുഷ്യർക്ക് നടപ്പാക്കാനാകുന്ന മാറ്റം വരുത്തിയ ഒരു പതിപ്പ് മനുഷ്യർ കണ്ടുപിടിച്ചു.
  4. അതിനെയാണ് അവർ അനുസരണം എന്നു വിളിക്കുന്നത്.

എന്നാൽ ദൈവം തന്റെ കല്പനകൾക്കു പകരക്കാരെ അംഗീകരിക്കുന്നില്ല. താൻതന്നെ നിർവചിച്ച അനുസരണം മാത്രമാണ് അവൻ അംഗീകരിക്കുന്നത്.

പകരക്കാരനെ സൃഷ്ടിക്കുന്നത് ദൈവത്തിന് തെറ്റുപറ്റിയെന്ന് സൂചിപ്പിക്കലാണ്—അനുസരണം തുടരുമെന്ന് അവൻ പ്രതീക്ഷിച്ചെങ്കിലും അതിനുള്ള മാർഗം സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടുവെന്നപോലെ. ദൈവം ശ്രദ്ധിക്കാതെ വിട്ടുപോയ ഒരു “പ്രശ്നത്തിന്” മനുഷ്യന്റെ മിടുക്ക് പരിഹാരമാണെന്ന് ഇത് കണക്കാക്കുന്നു. ഇത് ദൈവത്തിന്റെ ജ്ഞാനത്തോടുള്ള അപമാനമാണ്.

ഇന്നത്തെ അനുസരണം: ന്യായപ്രമാണത്തിൽ മാറ്റം വരുത്താതെ അതിനെ മാനിക്കുക

ഇന്നത്തെ ശരിയായ നിലപാട് തിരുവെഴുത്തിലുടനീളം ആവശ്യപ്പെട്ട അതേ നിലപാടാണ്: ദൈവം സാധ്യമാക്കിയതെല്ലാം അനുസരിക്കുകയും, അവൻ സാധ്യമാക്കാത്തതിൽ മാറ്റം വരുത്താൻ വിസമ്മതിക്കുകയും ചെയ്യുക.

  • ആലയത്തെ ആശ്രയിക്കാത്ത കല്പനകൾ നാം അനുസരിക്കുന്നു.
  • ആലയത്തെ ആശ്രയിക്കുന്ന കല്പനകളിൽ മാറ്റം വരുത്താൻ വിസമ്മതിച്ചുകൊണ്ട് അവയെ നാം മാനിക്കുന്നു.
  • ഭാഗികമായ അനുസരണം നാം നിരസിക്കുന്നു.
  • പ്രതീകാത്മക അനുസരണം നാം നിരസിക്കുന്നു.
  • അവൻ കല്പിച്ചതുമാത്രം, അവൻ കല്പിച്ച വിധത്തിൽത്തന്നെ അനുസരിക്കാൻ തക്കവണ്ണം നാം ദൈവത്തെ ഭയപ്പെടുന്നു.

ഇതാണ് യഥാർഥ വിശ്വാസം. ഇതാണ് യഥാർഥ അനുസരണം. മറ്റെല്ലാം മനുഷ്യനിർമിത മതമാണ്.

അവന്റെ വചനത്തിങ്കൽ വിറയ്ക്കുന്ന ഹൃദയം

അവന്റെ വചനത്തിങ്കൽ വിറയ്ക്കുന്ന ആരാധകനിലാണ് ദൈവം പ്രസാദിക്കുന്നത് (യെശയ്യാവ് 66:2)—സൗകര്യപ്രദമോ സാധ്യമോ ആക്കുന്നതിനായി അവന്റെ വചനത്തെ പുനർരൂപപ്പെടുത്തുന്ന ആരാധകനിലല്ല. ദൈവം താൽക്കാലികമായി പ്രാപ്യമല്ലാത്ത നിലയിൽ വെച്ചിരിക്കുന്ന നിയമങ്ങൾക്കു പകരം പുതിയ നിയമങ്ങൾ കണ്ടുപിടിക്കാൻ വിനയമുള്ള ഒരാൾ വിസമ്മതിക്കുന്നു. അനുസരണം എപ്പോഴും ദൈവം യഥാർഥത്തിൽ അരുളിച്ചെയ്ത കല്പനയോട് പൊരുത്തപ്പെടണമെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിയുന്നു.

ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം പരിപൂർണ്ണമായി നിലനിൽക്കുന്നു. ഒന്നും റദ്ദാക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. എന്നാൽ എല്ലാ കല്പനകളും ഇന്ന് അനുസരിക്കാനാവില്ല. വിശ്വസ്തമായ പ്രതികരണം ഭാഗികമായ അനുസരണം നിരസിക്കുകയും, പ്രതീകാത്മക അനുസരണം തള്ളിക്കളയുകയും, ദൈവം നൽകിയതുപോലെതന്നെ ന്യായപ്രമാണത്തെ മാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്.

അനുബന്ധം 8g: നാസീർവ്രതവും നേർച്ചാനിയമങ്ങളും – ഇന്ന് ഇവ പാലിക്കാൻ കഴിയാത്തതെന്തുകൊണ്ട്

ഓഡിയോ കേൾക്കുക / ഡൗൺലോഡ്
00:00
00:00ഡൗൺലോഡ്

ഈ പേജ് യെരൂശലേമിൽ ആലയമുണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ മാത്രമേ അനുസരിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്ന ദൈവത്തിന്റെ നിയമങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പരമ്പരയുടെ ഭാഗമാണ്.

നേർച്ചാനിയമങ്ങൾ—നാസീർവ്രതം ഉൾപ്പെടെ—ദൈവം സ്ഥാപിച്ച ആലയവ്യവസ്ഥയെ ചില കല്പനകൾ എത്ര ആഴത്തിൽ ആശ്രയിക്കുന്നുവെന്ന് കാണിക്കുന്നു. ആലയം, യാഗപീഠം, ലേവ്യപൗരോഹിത്യം എന്നിവ നീക്കപ്പെട്ടതിനാൽ ഇന്ന് ഈ നേർച്ചകൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിയില്ല. ഈ നേർച്ചകളെ, പ്രത്യേകിച്ച് നാസീർവ്രതത്തെ, അനുകരിക്കാനോ “ആത്മീയവൽക്കരിക്കാനോ” ഉള്ള ആധുനിക ശ്രമങ്ങൾ അനുസരണമല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യനിർമ്മിതികളാണ്. ഈ നേർച്ചകൾ എന്താണെന്നും അവ എങ്ങനെ തുടങ്ങുകയും അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യണമെന്നും ദൈവസന്നിധിയിൽ എങ്ങനെ പൂർത്തിയാക്കണമെന്നും ന്യായപ്രമാണം നിർവചിക്കുന്നു. ആലയമില്ലാതെ, ദൈവം കല്പിച്ചതുപോലെ തോറായിലെ ഒരു നേർച്ചയും നിറവേറ്റാനാവില്ല.

നേർച്ചകളെക്കുറിച്ച് ന്യായപ്രമാണം കല്പിച്ചത്

ന്യായപ്രമാണം നേർച്ചകളെ അതീവ ഗൗരവത്തോടെയാണ് കാണുന്നത്. ഒരാൾ ദൈവത്തിന് നേർച്ച നേർന്നാൽ, വാഗ്ദാനം ചെയ്തതുപോലെ കൃത്യമായി നിറവേറ്റേണ്ട ബാധ്യതയായി ആ നേർച്ച മാറി (സംഖ്യകൾ 30:1-2; ആവർത്തനപുസ്തകം 23:21-23). നേർച്ച നിറവേറ്റാൻ വൈകുന്നതും നിറവേറ്റാതിരിക്കുന്നതും പാപമാണെന്ന് ദൈവം മുന്നറിയിപ്പു നൽകി. എന്നാൽ നേർച്ച നിറവേറ്റുക എന്നത് ഉള്ളിലുള്ളതോ പ്രതീകാത്മകമോ ആയ കാര്യമാത്രമായിരുന്നില്ല—അതിന് പ്രവൃത്തിയും വഴിപാടുകളും ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ പങ്കാളിത്തവും ആവശ്യമായിരുന്നു.

പല നേർച്ചകളിലും സ്തോത്രയാഗങ്ങളോ സ്വമേധയാ അർപ്പിക്കുന്ന വഴിപാടുകളോ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. അതായത്, ദൈവം തിരഞ്ഞെടുത്ത സ്ഥലത്ത് അവന്റെ യാഗപീഠത്തിൽ നേർച്ച നിറവേറ്റേണ്ടതായിരുന്നു (ആവർത്തനപുസ്തകം 12:5-7; 12:11). യാഗപീഠമില്ലാതെ ഒരു നേർച്ചയും പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല.

നാസീർവ്രതം: ആലയത്തെ ആശ്രയിക്കുന്ന നിയമം

ഇന്ന് പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു കല്പനയുടെ ഏറ്റവും വ്യക്തമായ ഉദാഹരണമാണ് നാസീർവ്രതം; അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചില ബാഹ്യമായ പെരുമാറ്റങ്ങൾ ഇപ്പോഴും അനുകരിക്കാമെങ്കിലും. നാസീർവ്രതത്തെക്കുറിച്ച് സംഖ്യകൾ 6-ാം അധ്യായം വിശദമായി വിവരിക്കുന്നു. വ്രതത്തിന്റെ ബാഹ്യചിഹ്നങ്ങളും ദൈവസന്നിധിയിൽ വ്രതം സാധുവാക്കുന്ന ആവശ്യകതകളും തമ്മിൽ ഈ അധ്യായം വ്യക്തമായ വ്യത്യാസം കാണിക്കുന്നു.

ബാഹ്യചിഹ്നങ്ങൾ ഇവയാണ്:

  • വീഞ്ഞിൽനിന്നും മുന്തിരിയിൽനിന്നുണ്ടാക്കുന്ന എല്ലാ ഉൽപ്പന്നങ്ങളിൽനിന്നും വിട്ടുനിൽക്കുക (സംഖ്യകൾ 6:3-4)
  • തലയിൽ ക്ഷൌരക്കത്തി തൊടാതെ മുടി വളരാൻ അനുവദിക്കുക (സംഖ്യകൾ 6:5)
  • മൃതശരീരം മൂലമുള്ള അശുദ്ധി ഒഴിവാക്കുക (സംഖ്യകൾ 6:6-7)

എന്നാൽ ഈ പെരുമാറ്റങ്ങളൊന്നും നാസീർവ്രതം സൃഷ്ടിക്കുകയോ പൂർത്തിയാക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല. ന്യായപ്രമാണപ്രകാരം, ഒരാൾ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽ ചെന്ന് ആവശ്യമായ വഴിപാടുകൾ അർപ്പിക്കുമ്പോൾ മാത്രമാണ് വ്രതം പൂർത്തിയാകുന്നതും ദൈവസന്നിധിയിൽ സ്വീകാര്യമാകുന്നതും:

  • ഹോമയാഗം
  • പാപയാഗം
  • സമാധാനയാഗം
  • ഭോജനയാഗവും പാനീയയാഗവും

വ്രതത്തിന്റെ അനിവാര്യമായ സമാപനമായി ഈ യാഗങ്ങൾ കല്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു (സംഖ്യകൾ 6:13-20). ഇവയില്ലെങ്കിൽ വ്രതം പൂർത്തിയാകാതെ അസാധുവായി തുടരുന്നു. ആകസ്മികമായി അശുദ്ധി സംഭവിച്ചാൽ അധിക വഴിപാടുകളും ദൈവം ആവശ്യപ്പെട്ടു. അതായത്, ആലയവ്യവസ്ഥയില്ലാതെ വ്രതം തുടരാനോ വീണ്ടും ആരംഭിക്കാനോ കഴിയില്ല (സംഖ്യകൾ 6:9-12).

ഇക്കാരണത്താലാണ് ഇന്ന് നാസീർവ്രതം നിലനിൽക്കാൻ കഴിയാത്തത്. ഒരാൾക്ക് ചില ബാഹ്യപ്രവൃത്തികൾ അനുകരിക്കാം; എന്നാൽ ദൈവം നിർവചിച്ച വ്രതത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാനോ അത് തുടരാനോ പൂർത്തിയാക്കാനോ അയാൾക്ക് കഴിയില്ല. യാഗപീഠവും പൗരോഹിത്യവും വിശുദ്ധമന്ദിരവും ഇല്ലാതെ നാസീർവ്രതമില്ല—മനുഷ്യന്റെ അനുകരണം മാത്രമേയുള്ളൂ.

ഇസ്രായേൽ എങ്ങനെ അനുസരിച്ചു

നാസീർവ്രതം നേർന്ന വിശ്വസ്തരായ ഇസ്രായേല്യർ തുടക്കംമുതൽ അവസാനംവരെ ന്യായപ്രമാണം അനുസരിച്ചു. വ്രതകാലത്ത് അവർ തങ്ങളെത്തന്നെ വേർതിരിക്കുകയും അശുദ്ധി ഒഴിവാക്കുകയും, തുടർന്ന് ദൈവം ആവശ്യപ്പെട്ട വഴിപാടുകൾ അർപ്പിച്ച് വ്രതം പൂർത്തിയാക്കാൻ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലേക്കു പോകുകയും ചെയ്തു. ആകസ്മികമായ അശുദ്ധിക്ക് പോലും വ്രതം “വീണ്ടും തുടങ്ങാൻ” പ്രത്യേക വഴിപാടുകൾ ആവശ്യമായിരുന്നു (സംഖ്യകൾ 6:9-12).

ഒരു ഇസ്രായേല്യനും ഗ്രാമത്തിലെ പള്ളിയിലോ സ്വകാര്യവീട്ടിലോ പ്രതീകാത്മക ചടങ്ങിലോ നാസീർവ്രതം പൂർത്തിയാക്കിയിട്ടില്ല. ദൈവം തിരഞ്ഞെടുത്ത വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽവെച്ചുതന്നെ അത് നിർവഹിക്കേണ്ടതായിരുന്നു.

മറ്റു നേർച്ചകളുടെയും കാര്യത്തിൽ ഇതുതന്നെയാണ് സത്യം. അവ നിറവേറ്റാൻ യാഗങ്ങൾ ആവശ്യമായിരുന്നു; യാഗങ്ങൾക്ക് ആലയം ആവശ്യമായിരുന്നു.

ഇന്ന് ഈ നേർച്ചകൾ അനുസരിക്കാൻ കഴിയാത്തതെന്തുകൊണ്ട്

നാസീർവ്രതവും വഴിപാടുകൾ ആവശ്യപ്പെടുന്ന തോറായിലെ ഓരോ നേർച്ചയും ഇന്ന് പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിയില്ല; കാരണം ദൈവത്തിന്റെ യാഗപീഠം ഇനി നിലവിലില്ല. ആലയം ഇല്ലാതായി. പൗരോഹിത്യം ശുശ്രൂഷ ചെയ്യുന്നില്ല. വിശുദ്ധമന്ദിരം ഇല്ല. ഇവയില്ലാതെ നേർച്ചയുടെ അവസാനവും അനിവാര്യവുമായ പ്രവൃത്തി നടക്കുകയില്ല.

വഴിപാടുകളൊന്നുമില്ലാതെ നാസീർവ്രതം “ആത്മീയമായി അവസാനിപ്പിക്കാൻ” തോറാ അനുവദിക്കുന്നില്ല. പ്രതീകാത്മകമായ സമാപനങ്ങളോ പകരംചടങ്ങുകളോ സ്വകാര്യ വ്യാഖ്യാനങ്ങളോ സൃഷ്ടിക്കാൻ ആധുനിക ഉപദേഷ്ടാക്കളെ അത് അനുവദിക്കുന്നില്ല. വ്രതം എങ്ങനെ അവസാനിക്കണമെന്ന് ദൈവം നിർവചിച്ചു; അനുസരിക്കാനുള്ള മാർഗങ്ങളും അവൻ നീക്കി.

ഇക്കാരണത്താൽ:

  • ഇന്ന് തോറാപ്രകാരം നാസീർവ്രതം നേറാൻ ആർക്കും കഴിയില്ല.
  • വഴിപാടുകൾ ഉൾപ്പെടുന്ന ഒരു നേർച്ചയും ഇന്ന് നിറവേറ്റാൻ കഴിയില്ല.
  • ഈ നേർച്ചകളെ പ്രതീകാത്മകമായി അനുകരിക്കാനുള്ള ഏതൊരു ശ്രമവും അനുസരണമല്ല.

ഈ നിയമങ്ങൾ നിത്യമായി നിലനിൽക്കുന്നു; എന്നാൽ ദൈവം ആലയം പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതുവരെ അനുസരണം അസാധ്യമാണ്.

യേശു ഈ നിയമങ്ങൾ റദ്ദാക്കിയില്ല

നേർച്ചാനിയമങ്ങൾ യേശു ഒരിക്കലും റദ്ദാക്കിയിട്ടില്ല. നേർച്ചകൾക്ക് ബാധ്യതയുള്ള സ്വഭാവമുള്ളതിനാൽ അശ്രദ്ധമായി നേർച്ചനേറുന്നത് ഒഴിവാക്കാൻ അവൻ ആളുകൾക്ക് മുന്നറിയിപ്പു നൽകി (മത്തായി 5:33-37); എന്നാൽ സംഖ്യകളിലോ ആവർത്തനപുസ്തകത്തിലോ എഴുതിയിട്ടുള്ള ഒരു ആവശ്യകതപോലും അവൻ നീക്കിയില്ല. നാസീർവ്രതം കാലഹരണപ്പെട്ടുവെന്നോ നേർച്ചകൾക്ക് ഇനി വിശുദ്ധമന്ദിരം ആവശ്യമില്ലെന്നോ അവൻ ശിഷ്യന്മാരോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ല.

പൗലോസ് തലമുടി ക്ഷൌരം ചെയ്തതും (പ്രവൃത്തികൾ 18:18), യെരൂശലേമിൽ ശുദ്ധീകരണച്ചെലവുകളിൽ പങ്കുചേർന്നതും (പ്രവൃത്തികൾ 21:23-24), യേശു നേർച്ചാനിയമങ്ങൾ റദ്ദാക്കിയിട്ടില്ലെന്നും ആലയം നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതിനു മുമ്പ് ഇസ്രായേല്യർ തോറാ ആവശ്യപ്പെട്ടതുപോലെ തങ്ങളുടെ നേർച്ചകൾ നിറവേറ്റുന്നത് തുടർന്നിരുന്നെന്നും സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു. പൗലോസ് സ്വകാര്യമായി ഒന്നും പൂർത്തിയാക്കിയില്ല; ഒരു പള്ളിയിലും അതു ചെയ്തില്ല. നേർച്ച അവസാനിപ്പിക്കേണ്ട സ്ഥലം ന്യായപ്രമാണം നിർവചിച്ചതിനാൽ അവൻ യെരൂശലേമിലേക്കും ആലയത്തിലേക്കും യാഗപീഠത്തിലേക്കും പോയി. നാസീർവ്രതം എന്താണെന്ന് തോറാ നിർവചിക്കുന്നു; തോറാപ്രകാരം ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലെ വഴിപാടുകളില്ലാതെ ഒരു നേർച്ചയും നിറവേറ്റാനാവില്ല.

പ്രതീകാത്മകമായ അനുസരണം അനുസരണക്കേടാണ്

യാഗങ്ങൾ, ഉത്സവങ്ങൾ, ദശാംശങ്ങൾ, ശുദ്ധീകരണനിയമങ്ങൾ എന്നിവയുടെ കാര്യത്തിലെന്നപോലെ, ആലയം നീക്കപ്പെട്ടത് ഈ നിയമങ്ങളെ ആദരിക്കാൻ നമ്മെ നിർബന്ധിക്കുന്നു—പകരംകാര്യങ്ങൾ കെട്ടിച്ചമച്ചുകൊണ്ടല്ല, അനുസരിക്കുക അസാധ്യമാകുമ്പോൾ അനുസരിക്കുന്നു എന്ന് അവകാശപ്പെടാതെയാണത്.

മുടി വളർത്തുന്നതിലൂടെയോ വീഞ്ഞ് ഒഴിവാക്കുന്നതിലൂടെയോ ശവസംസ്കാരച്ചടങ്ങുകൾ ഒഴിവാക്കുന്നതിലൂടെയോ ഇന്ന് നാസീർവ്രതം അനുകരിക്കുന്നത് അനുസരണമല്ല. ദൈവം യഥാർഥത്തിൽ നൽകിയ കല്പനകളിൽനിന്ന് വേർപെട്ട പ്രതീകാത്മക പ്രവൃത്തിയാണത്. വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലെ വഴിപാടുകളില്ലാതെ വ്രതം തുടക്കംമുതൽ അസാധുവാണ്.

പ്രതീകാത്മകമായ അനുസരണം ദൈവം അംഗീകരിക്കുന്നില്ല. ദൈവത്തെ ഭയപ്പെടുന്ന ആരാധകൻ ആലയത്തിനോ യാഗപീഠത്തിനോ പകരംകാര്യങ്ങൾ കെട്ടിച്ചമയ്ക്കുന്നില്ല. ദൈവംതന്നെ നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്ന പരിധികൾ അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ ന്യായപ്രമാണത്തെ ആദരിക്കുന്നു.

അനുസരിക്കാൻ കഴിയുന്നതു നാം അനുസരിക്കുന്നു; കഴിയാത്തതിനെ ആദരിക്കുന്നു

നാസീർവ്രതം വിശുദ്ധമാണ്. പൊതുവേ നേർച്ചകളും വിശുദ്ധമാണ്. ഈ നിയമങ്ങളൊന്നും റദ്ദാക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല; ഒരു ദിവസം അവ പ്രതീകാത്മക ആചാരങ്ങളാലോ ഉള്ളിലെ ഉദ്ദേശ്യങ്ങളാലോ പകരംവെക്കപ്പെടുമെന്ന സൂചന തോറായിൽ ഒരിടത്തുമില്ല.

എന്നാൽ ദൈവം ആലയം നീക്കി. അതിനാൽ:

  • നാസീർവ്രതം പൂർത്തിയാക്കാൻ നമുക്കാവില്ല.
  • വഴിപാടുകൾ ആവശ്യമായ നേർച്ചകൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ നമുക്കാവില്ല.
  • ഈ നിയമങ്ങൾ പ്രതീകാത്മകമായി നിറവേറ്റുന്നതായി നടിക്കാതിരിക്കുന്നതിലൂടെയാണ് നാം അവയെ ആദരിക്കുന്നത്.

ഇന്ന് അനുസരിക്കുക എന്നതിന്റെ അർഥം, ഇപ്പോഴും അനുസരിക്കാൻ കഴിയുന്ന കല്പനകൾ പാലിക്കുകയും ദൈവം വിശുദ്ധമന്ദിരം പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതുവരെ മറ്റുള്ളവയെ ആദരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്. നാസീർവ്രതം ന്യായപ്രമാണത്തിൽ എഴുതപ്പെട്ടുതന്നെ നിലനിൽക്കുന്നു; എന്നാൽ യാഗപീഠം വീണ്ടും സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നതുവരെ അത് അനുസരിക്കാനാവില്ല.

അനുബന്ധം 8f: കർത്താവിന്റെ അത്താഴശുശ്രൂഷ — യേശുവിന്റെ അവസാന അത്താഴം പെസഹയായിരുന്നു

ഓഡിയോ കേൾക്കുക / ഡൗൺലോഡ്
00:00
00:00ഡൗൺലോഡ്

ഈ പേജ്, യെരൂശലേമിൽ ആലയമുണ്ടായിരിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ അനുസരിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്ന ദൈവത്തിന്റെ നിയമങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പരമ്പരയുടെ ഭാഗമാണ്.

കർത്താവിന്റെ അത്താഴശുശ്രൂഷ ഈ പരമ്പര വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതിന്റെ ഏറ്റവും ശക്തമായ ഉദാഹരണങ്ങളിലൊന്നാണ്: ദൈവം തന്നെ ആലയം, യാഗപീഠം, ലേവ്യപൗരോഹിത്യം എന്നിവ നീക്കിയപ്പോൾ അനുഷ്ഠിക്കുക അസാധ്യമാക്കിയ കൽപ്പനകൾക്കു പകരം മനുഷ്യർ കെട്ടിച്ചമച്ച പ്രതീകാത്മകമായ “അനുസരണം”. യാഗങ്ങൾക്കോ പെസഹയ്ക്കോ പകരമായി ആവർത്തിച്ചുള്ള അപ്പവും വീഞ്ഞും ഉൾപ്പെടുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് ദൈവത്തിന്റെ നിയമം ഒരിക്കലും കൽപ്പിച്ചിട്ടില്ല. യേശു ഒരിക്കലും ആലയനിയമങ്ങൾ റദ്ദാക്കിയിട്ടില്ല; അവയ്ക്കു പകരമായി ഒരു പുതിയ ആചാരവും സ്ഥാപിച്ചിട്ടില്ല. ഇന്ന് ആളുകൾ “കർത്താവിന്റെ അത്താഴം” എന്നു വിളിക്കുന്നത് തോറയിൽനിന്നുള്ള ഒരു കൽപ്പനയല്ല; ആലയത്തെ ആശ്രയിക്കാത്ത ദൈവനിയമവുമല്ല. യേശു തന്റെ അവസാന പെസഹയിൽ ചെയ്തത് എന്താണെന്ന തെറ്റിദ്ധാരണയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പടുത്തുയർത്തിയ മനുഷ്യനിർമിത ചടങ്ങാണത്.

നിയമത്തിന്റെ മാതൃക: യഥാർഥ യാഗങ്ങൾ, യഥാർഥ രക്തം, യഥാർഥ യാഗപീഠം

നിയമപ്രകാരം, യാഗമില്ലാത്ത പ്രതീകങ്ങളുമായി പാപമോചനവും ഓർമയും ഒരിക്കലും ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. കേന്ദ്രസത്യത്തിന് വ്യക്തമായ മാതൃകയുണ്ട്: ദൈവം തന്റെ നാമം സ്ഥാപിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുത്ത സ്ഥലത്തെ യഥാർഥ യാഗപീഠത്തിൽ യഥാർഥ രക്തം അർപ്പിക്കുമ്പോഴാണ് പാപം കൈകാര്യം ചെയ്യപ്പെടുന്നത് (ലേവ്യപുസ്തകം 17:11; ആവർത്തനപുസ്തകം 12:5-7). നിത്യയാഗങ്ങൾക്കും പാപയാഗങ്ങൾക്കും ഹോമയാഗങ്ങൾക്കും പെസഹാക്കുഞ്ഞാടിനും ഇത് ബാധകമാണ് (പുറപ്പാട് 12:3-14; ആവർത്തനപുസ്തകം 16:1-7).

പെസഹാഭക്ഷണം സ്വതന്ത്രമായ ഒരു ഓർമശുശ്രൂഷയായിരുന്നില്ല. അതിൽ താഴെപ്പറയുന്നവ ഉൾപ്പെട്ട കൽപ്പിക്കപ്പെട്ട ഒരു ആചാരമായിരുന്നു അത്:

  • കുറ്റമില്ലാത്ത യഥാർഥ കുഞ്ഞാട്
    • പുറപ്പാട് 12:3 — ദൈവത്തിന്റെ കൽപ്പനപ്രകാരം ഓരോ കുടുംബവും ഒരു കുഞ്ഞാടിനെ എടുക്കണം.
    • പുറപ്പാട് 12:5 — കുഞ്ഞാടിന് യാതൊരു കുറവും ഉണ്ടാകരുത്; ഒന്നാം വയസ്സിലുള്ള ഊനമില്ലാത്ത ആൺകുഞ്ഞാടായിരിക്കണം.
  • ദൈവം കൽപ്പിച്ചതുപോലെ കൈകാര്യം ചെയ്ത യഥാർഥ രക്തം
    • പുറപ്പാട് 12:7 — അവർ കുഞ്ഞാടിന്റെ രക്തം എടുത്ത് വാതിൽപ്പടികളിലും കട്ടിളയിലും പുരട്ടണം.
    • പുറപ്പാട് 12:13 — രക്തം അവർക്കു അടയാളമായിരിക്കും; യഥാർഥ രക്തം പുരട്ടിയിടങ്ങളിൽ മാത്രമേ ദൈവം കടന്നുപോകുകയുള്ളൂ.
  • പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പവും കൈപ്പുള്ള ഇലക്കറികളും
    • പുറപ്പാട് 12:8 — പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പവും കൈപ്പുള്ള ഇലക്കറികളും ചേർത്ത് അവർ കുഞ്ഞാടിനെ തിന്നണം.
    • ആവർത്തനപുസ്തകം 16:3 — അവർ പുളിപ്പുള്ള അപ്പം തിന്നരുത്; ഏഴു ദിവസം കഷ്ടതയുടെ അപ്പം മാത്രം തിന്നണം.
  • നിശ്ചിതമായ സമയവും ക്രമവും
    • പുറപ്പാട് 12:6 — പതിനാലാം ദിവസം സന്ധ്യാസമയത്ത് കുഞ്ഞാടിനെ അറുക്കണം.
    • ലേവ്യപുസ്തകം 23:5 — ഒന്നാം മാസത്തിലെ പതിനാലാം ദിവസം, നിശ്ചയിച്ച സമയത്താണ് പെസഹ.

പിന്നീട് ദൈവം പെസഹയെ കേന്ദ്രീകരിച്ചു: കുഞ്ഞാടിനെ ഇനി ഏതെങ്കിലും പട്ടണത്തിൽ യാഗം കഴിക്കാൻ പാടില്ലായിരുന്നു; ദൈവം തിരഞ്ഞെടുത്ത സ്ഥലത്ത്, അവന്റെ യാഗപീഠത്തിനുമുമ്പിൽ മാത്രമേ യാഗം കഴിക്കാവൂ (ആവർത്തനപുസ്തകം 16:5-7). ആകമാന വ്യവസ്ഥിതിയും ആലയത്തെ ആശ്രയിച്ചായിരുന്നു. യാഗമില്ലാത്ത പെസഹയുടെ “പ്രതീകം” എന്നൊരു സംഗതി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

വീണ്ടെടുപ്പിനെ ഇസ്രായേൽ എങ്ങനെ ഓർത്തു

ഈജിപ്തിൽനിന്നുള്ള പുറപ്പാടിനെ ഇസ്രായേൽ എങ്ങനെ ഓർക്കണമെന്ന് ദൈവം തന്നെയാണ് നിർവചിച്ചത്. ലളിതമായ ധ്യാനത്തിലൂടെയോ പ്രതീകാത്മകമായ ആംഗ്യത്തിലൂടെയോ ആയിരുന്നില്ല അത്; ദൈവം കൽപ്പിച്ച വാർഷിക പെസഹാശുശ്രൂഷയിലൂടെയായിരുന്നു (പുറപ്പാട് 12:14, 12:24-27). “ഈ ശുശ്രൂഷകൊണ്ട് നിങ്ങൾ എന്താണ് അർഥമാക്കുന്നത്?” എന്ന് കുട്ടികൾ ചോദിക്കേണ്ടതായിരുന്നു; അതിനുള്ള മറുപടി കുഞ്ഞാടിന്റെ രക്തത്തോടും ആ രാത്രിയിൽ ദൈവം ചെയ്ത പ്രവൃത്തികളോടും ബന്ധപ്പെട്ടതായിരുന്നു (പുറപ്പാട് 12:26-27).

ആലയം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ, വിശ്വസ്തരായ ഇസ്രായേല്യർ യെരൂശലേമിലേക്കു പോയി, വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽ കുഞ്ഞാടിനെ അറുത്ത്, ദൈവം കൽപ്പിച്ചതുപോലെ പെസഹ കഴിച്ചുകൊണ്ട് അനുസരിച്ചു (ആവർത്തനപുസ്തകം 16:1-7). ഒരു ദിവസം ഇതിനു പകരം വിവിധ ജനതകളിലുടനീളമുള്ള കെട്ടിടങ്ങളിൽ ഒരു അപ്പക്കഷണവും ഒരു കവിൾ വീഞ്ഞും ഉൾപ്പെടുന്ന ലളിതമായ ശുശ്രൂഷ വരുമെന്ന് ഒരു പ്രവാചകനും ഒരിക്കലും പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടില്ല. ഈ പകരംവെക്കലിനെക്കുറിച്ച് നിയമത്തിന് അറിവില്ല. ദൈവം നിർവചിച്ച പെസഹ മാത്രമേ അതിനറിയൂ.

യേശുവും അവന്റെ അവസാന പെസഹയും

സുവിശേഷങ്ങൾ വ്യക്തമാണ്: യേശുവിനെ ഒറ്റിക്കൊടുത്ത രാത്രിയിൽ അവൻ ശിഷ്യന്മാരോടൊപ്പം ഭക്ഷണം കഴിച്ചത് പെസഹയായിരുന്നു; പുതിയൊരു വിജാതീയ ചടങ്ങായിരുന്നില്ല (മത്തായി 26:17-19; മർക്കോസ് 14:12-16; ലൂക്കോസ് 22:7-15). പിതാവിന്റെ കൽപ്പനകൾ പൂർണമായി അനുസരിച്ചുകൊണ്ട്, ദൈവം നിശ്ചയിച്ച അതേ പെസഹയാണ് അവൻ ആചരിച്ചത്.

ആ മേശയിലിരുന്ന് യേശു അപ്പം എടുത്ത്, “ഇത് എന്റെ ശരീരം ആകുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു; പാനപാത്രം എടുത്ത് തന്റെ ഉടമ്പടിയുടെ രക്തത്തെക്കുറിച്ചും സംസാരിച്ചു (മത്തായി 26:26-28; മർക്കോസ് 14:22-24; ലൂക്കോസ് 22:19-20). അവൻ പെസഹയെ ഇല്ലാതാക്കുകയോ യാഗങ്ങൾ റദ്ദാക്കുകയോ വിജാതീയരുടെ മതശുശ്രൂഷകൾക്കായി പുതിയ നിയമങ്ങൾ എഴുതുകയോ ആയിരുന്നില്ല. ദൈവത്തിന്റെ യഥാർഥ കുഞ്ഞാടെന്ന നിലയിൽ തന്റെ മരണം, നിയമം ഇതിനകം കൽപ്പിച്ച എല്ലാറ്റിനും പൂർണമായ അർഥം നൽകുമെന്ന് അവൻ വിശദീകരിക്കുകയായിരുന്നു.

“എന്റെ ഓർമയ്ക്കായി ഇത് ചെയ്യുവിൻ” എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ (ലൂക്കോസ് 22:19), “ഇത്” എന്നു പറഞ്ഞത് അവർ കഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന പെസഹാഭക്ഷണത്തെയാണ്; നിയമത്തിൽനിന്നും ആലയത്തിൽനിന്നും യാഗപീഠത്തിൽനിന്നും വേർപെട്ട പുതിയൊരു ചടങ്ങിനെയല്ല. സ്വന്തം സമയക്രമവും നിയമങ്ങളും പുരോഹിതവർഗവുമുള്ള, ആലയത്തെ ആശ്രയിക്കാത്ത പുതിയൊരു ആചാരം സ്ഥാപിക്കുന്ന ഒരു കൽപ്പനയും അവന്റെ വായിൽനിന്ന് ഉണ്ടായിട്ടില്ല. നിയമത്തെയോ പ്രവാചകന്മാരെയോ നീക്കാനല്ല താൻ വന്നതെന്നും, നിയമത്തിലെ ഏറ്റവും ചെറിയ അംശംപോലും നീങ്ങിപ്പോകില്ലെന്നും യേശു നേരത്തേതന്നെ പറഞ്ഞിരുന്നു (മത്തായി 5:17-19). “എന്റെ മരണശേഷം പെസഹ മറന്ന്, നിങ്ങൾ എവിടെയായിരുന്നാലും പകരം അപ്പവും വീഞ്ഞും ഉൾപ്പെടുന്ന ഒരു ശുശ്രൂഷ തുടങ്ങുക” എന്ന് അവൻ ഒരിക്കലും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.

നിയമം റദ്ദാക്കിയതല്ല, ആലയം നീക്കപ്പെട്ടു

യേശു ആലയത്തിന്റെ നാശം മുൻകൂട്ടി പറഞ്ഞു (ലൂക്കോസ് 21:5-6). എ.ഡി. 70-ൽ ഇത് സംഭവിച്ചപ്പോൾ യാഗങ്ങൾ നിലച്ചു, യാഗപീഠം നീക്കപ്പെട്ടു, ലേവ്യശുശ്രൂഷ അവസാനിച്ചു. എന്നാൽ ഇതൊന്നും നിയമം റദ്ദാക്കുന്നതായിരുന്നില്ല. അത് ന്യായവിധിയായിരുന്നു. യാഗങ്ങളെയും പെസഹയെയും കുറിച്ചുള്ള കൽപ്പനകൾ മാറ്റമില്ലാതെ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവ പ്രവർത്തിക്കുന്ന വ്യവസ്ഥിതി ദൈവം നീക്കിയതിനാൽ അവ അനുസരിക്കുക അസാധ്യമായിരിക്കുകയാണ്.

മനുഷ്യർ എന്താണ് ചെയ്തത്? ചില നിയമങ്ങളെ ആദരിക്കേണ്ടതുണ്ടെങ്കിലും ദൈവം വിശുദ്ധമന്ദിരം പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതുവരെ അവ അനുഷ്ഠിക്കാനാവില്ലെന്ന് അംഗീകരിക്കുന്നതിനുപകരം, മതനേതാക്കൾ ഒരു പുതിയ ആചാരം — കർത്താവിന്റെ അത്താഴശുശ്രൂഷ — കെട്ടിച്ചമച്ചു; യേശുവിനെ “ഓർക്കാനും” അവന്റെ യാഗത്തിൽ “പങ്കുചേരാനും” ഇനി ഈ കണ്ടുപിടിത്തമാണ് മാർഗമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു. പെസഹാമേശയിൽനിന്ന് അപ്പവും പാനപാത്രവും എടുത്ത്, ആലയത്തിനു പുറത്തും നിയമത്തിനു പുറത്തും ദൈവം തന്നെ കൽപ്പിച്ചതെല്ലാറ്റിനും പുറത്തുമായി, അവയ്ക്കുചുറ്റും തീർത്തും പുതിയൊരു ഘടന അവർ പടുത്തുയർത്തി.

കർത്താവിന്റെ അത്താഴശുശ്രൂഷ പ്രതീകാത്മകമായ അനുസരണമായിരിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്

ആലയത്തിലെ യാഗങ്ങൾക്കും പെസഹയ്ക്കും പകരമായാണ് കർത്താവിന്റെ അത്താഴശുശ്രൂഷ മിക്കവാറും എല്ലായിടത്തും അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്. ഒരു പള്ളിക്കെട്ടിടത്തിലോ മറ്റേതെങ്കിലും കെട്ടിടത്തിലോ അപ്പം തിന്നുകയും വീഞ്ഞ് (അല്ലെങ്കിൽ നീര്) കുടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിലൂടെ അവർ ക്രിസ്തുവിന്റെ കൽപ്പന അനുസരിക്കുകയും നിയമം ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയതു നിറവേറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു എന്ന് ആളുകളോടു പറയുന്നു. എന്നാൽ ദൈവം അംഗീകരിച്ചിട്ടില്ലാത്ത അതേ തരത്തിലുള്ള പ്രതീകാത്മക അനുസരണമാണിത്.

യാഗപീഠവും രക്തവുമില്ലാത്ത ഒരു പ്രതീകത്തിന് കൽപ്പിക്കപ്പെട്ട യാഗങ്ങൾക്കു പകരമാകാമെന്ന് നിയമം ആരോടും ഒരിക്കലും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. യേശു അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടില്ല. പ്രവാചകന്മാരും അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടില്ല. താഴെപ്പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ നിർവചിക്കുന്ന ഒരു നിയമവുമില്ല:

  • ഈ പുതിയ കർത്താവിന്റെ അത്താഴം എത്ര തവണ നടത്തണം
  • ആരാണ് നേതൃത്വം നൽകേണ്ടത്
  • അത് എവിടെയാണ് നടക്കേണ്ടത്
  • ആരെങ്കിലും ഒരിക്കലും അതിൽ പങ്കെടുത്തില്ലെങ്കിൽ എന്ത് സംഭവിക്കും

പരീശന്മാരെയും സദൂക്യരെയും ശാസ്ത്രിമാരെയും പോലെ, ഈ വിശദാംശങ്ങളെല്ലാം മനുഷ്യർ കെട്ടിച്ചമച്ചതാണ് (മർക്കോസ് 7:7-9). ഈ ചടങ്ങിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കി സമ്പൂർണ ദൈവശാസ്ത്രങ്ങൾ പടുത്തുയർത്തിയിട്ടുണ്ട് — ചിലർ അതിനെ കൂദാശയെന്നും മറ്റുചിലർ ഉടമ്പടിയുടെ പുതുക്കലെന്നും വിളിക്കുന്നു — എന്നാൽ ഇതൊന്നും ദൈവത്തിന്റെ നിയമത്തിൽനിന്നോ സന്ദർഭത്തിൽ മനസ്സിലാക്കിയ സുവിശേഷങ്ങളിലെ യേശുവിന്റെ വചനങ്ങളിൽനിന്നോ വരുന്നതല്ല.

ഫലം ദാരുണമാണ്: ദൈവം ഒരിക്കലും കൽപ്പിക്കാത്ത ഒരു ആചാരത്തിൽ പങ്കെടുത്തുകൊണ്ട് തങ്ങൾ ദൈവത്തെ “അനുസരിക്കുന്നു” എന്ന് അനേകർ വിശ്വസിക്കുന്നു. യഥാർഥ ആലയനിയമങ്ങൾ ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നു; ദൈവം ആലയം നീക്കിയതിനാൽ അവ അനുഷ്ഠിക്കാനാവില്ല. ഭയത്തോടും വിനയത്തോടുംകൂടെ ഈ സത്യത്തെ ആദരിക്കുന്നതിനുപകരം, പ്രതീകാത്മകമായ ഒരു ശുശ്രൂഷയ്ക്ക് അവയ്ക്കു പകരം നിൽക്കാനാകുമെന്ന് നടിക്കാൻ ആളുകൾ നിർബന്ധിക്കുന്നു.

പുതിയ നിയമങ്ങൾ കെട്ടിച്ചമയ്ക്കാതെ യേശുവിനെ ഓർക്കുക

മിശിഹായുടെ സ്വർഗാരോഹണശേഷം അവനെ എങ്ങനെ ആദരിക്കണമെന്നതിനെക്കുറിച്ച് തിരുവെഴുത്തുകൾ നമുക്ക് മാർഗനിർദേശമില്ലാതെ വിടുന്നില്ല. “നിങ്ങൾ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ എന്റെ കൽപ്പനകൾ പാലിക്കും” എന്ന് യേശു തന്നേ പറഞ്ഞു (യോഹന്നാൻ 14:15). “എന്നെ ‘കർത്താവേ, കർത്താവേ’ എന്നു വിളിച്ചിട്ട് ഞാൻ പറയുന്നത് ചെയ്യാതിരിക്കുന്നത് എന്ത്?” എന്നും അവൻ ചോദിച്ചു (ലൂക്കോസ് 6:46).

അവനെ ഓർക്കാനുള്ള മാർഗം കെട്ടിച്ചമച്ച ചടങ്ങുകളിലൂടെയല്ല; മിശിഹായ്ക്കു മുമ്പ് വന്ന പ്രവാചകന്മാരിലൂടെയും മിശിഹാ തന്നെയും അവന്റെ പിതാവ് ഇതിനകം അരുളിച്ചെയ്തതെല്ലാം അനുസരിക്കുന്നതിലൂടെയാണ്.

അനുസരിക്കാൻ കഴിയുന്നത് നാം അനുസരിക്കുന്നു; കഴിയാത്തതിനെ നാം ആദരിക്കുന്നു

നിയമത്തിന് മാറ്റമൊന്നും വന്നിട്ടില്ല. പെസഹയും യാഗവ്യവസ്ഥയും നിത്യചട്ടങ്ങളായി ഇപ്പോഴും എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ ദൈവം തന്നേ ആലയം, യാഗപീഠം, പൗരോഹിത്യം എന്നിവ നീക്കിയതിനാൽ അവ അനുസരിക്കുക ഇപ്പോൾ അസാധ്യമാണ്. കർത്താവിന്റെ അത്താഴശുശ്രൂഷ ഈ യാഥാർഥ്യത്തെ മാറ്റുന്നില്ല. പ്രതീകാത്മകമായ അപ്പത്തെയും പ്രതീകാത്മകമായ വീഞ്ഞിനെയും അത് അനുസരണമാക്കി മാറ്റുന്നില്ല. ആലയനിയമങ്ങൾ അത് നിറവേറ്റുന്നില്ല. അത് തോറയിൽനിന്നുള്ളതല്ല; ജനതകൾക്കായി പുതിയതും സ്വതന്ത്രവുമായ ഒരു ചട്ടമായി യേശു ഒരിക്കലും അതു കൽപ്പിച്ചിട്ടുമില്ല.

ഇന്ന് അനുസരിക്കാൻ കഴിയുന്നത് നാം അനുസരിക്കുന്നു: ആലയത്തെ ആശ്രയിക്കാത്ത കൽപ്പനകൾ. പകരംവെപ്പുകൾ കെട്ടിച്ചമയ്ക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചുകൊണ്ട് അനുസരിക്കാൻ കഴിയാത്തതിനെ നാം ആദരിക്കുന്നു. ദൈവം തന്നെ സൃഷ്ടിച്ച ഒരു വിടവ് നികത്താനുള്ള മനുഷ്യന്റെ ശ്രമമാണ് കർത്താവിന്റെ അത്താഴശുശ്രൂഷ. കർത്താവിനോടുള്ള യഥാർഥ ഭയം അനുസരണത്തിന്റെ ഈ മിഥ്യാഭ്രമം നിരസിക്കാനും അവൻ യഥാർഥത്തിൽ കൽപ്പിച്ചതിലേക്കു മടങ്ങാനും നമ്മെ നയിക്കുന്നു.

അനുബന്ധം 8e: ദശാംശവും ആദ്യഫലങ്ങളും — ഇന്ന് അവ പാലിക്കാൻ കഴിയാത്തത് എന്തുകൊണ്ട്

ഓഡിയോ കേൾക്കുക / ഡൗൺലോഡ്
00:00
00:00ഡൗൺലോഡ്

ഈ പേജ് യെരൂശലേമിൽ ആലയമുണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ മാത്രമേ അനുസരിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്ന ദൈവത്തിന്റെ നിയമങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പരമ്പരയുടെ ഭാഗമാണ്.

ദശാംശവും ആദ്യഫലങ്ങളും യിസ്രായേലിന്റെ വർധനവിൽനിന്നുള്ള വിശുദ്ധവിഹിതങ്ങളായിരുന്നു — നിലത്തിൽനിന്നുള്ളതും (ആവർത്തനം 14:22) കന്നുകാലിക്കൂട്ടത്തിൽനിന്നുള്ളതും (ലേവ്യപുസ്തകം 27:32) — അവ ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽ, അവന്റെ യാഗപീഠത്തിന്റെ മുമ്പാകെ, അവന്റെ ലേവ്യപുരോഹിതന്മാരുടെ കൈകളിൽ സമർപ്പിക്കണമെന്ന് ദൈവം കല്പിച്ചിരുന്നു. ഈ കല്പനകൾ ഒരിക്കലും നീക്കിക്കളഞ്ഞിട്ടില്ല. യേശു അവ ഒരിക്കലും റദ്ദാക്കിയിട്ടില്ല. എന്നാൽ ദൈവം ആലയവും യാഗപീഠവും പൗരോഹിത്യവും നീക്കിക്കളഞ്ഞു; അതിനാൽ ഇന്ന് അനുസരിക്കുക അസാധ്യമായി. ആലയത്തെ ആശ്രയിക്കുന്ന എല്ലാ നിയമങ്ങളെയും പോലെ, പ്രതീകാത്മകമായ പകരംവെപ്പുകൾ അനുസരണമല്ല, മനുഷ്യരുടെ കണ്ടുപിടിത്തങ്ങളാണ്.

ന്യായപ്രമാണം എന്താണ് കല്പിച്ചത്

ദശാംശത്തെ ന്യായപ്രമാണം തികച്ചും കൃത്യമായി നിർവചിച്ചു. വിളവ്, വീഞ്ഞ്, എണ്ണ, കന്നുകാലികൾ എന്നിവയുൾപ്പെടെ വർധനവിന്റെ പത്തിലൊന്ന് വേർതിരിച്ച് ദൈവം തിരഞ്ഞെടുത്ത സ്ഥലത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരേണ്ടതായിരുന്നു യിസ്രായേലിന്റെ ബാധ്യത (ആവർത്തനം 14:22-23). ദശാംശം പ്രാദേശികമായി വിതരണം ചെയ്യേണ്ടതായിരുന്നില്ല. ഓരോരുത്തരും ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ഉപദേഷ്ടാക്കൾക്ക് അത് നൽകേണ്ടതായിരുന്നില്ല. ദൂരം കാരണം താൽക്കാലികമായി പണമായി മാറ്റേണ്ടിവന്ന ഇടുങ്ങിയ പ്രത്യേക സാഹചര്യത്തിലൊഴികെ, അത് പണമായി സംഭാവന നൽകാനും പാടില്ലായിരുന്നു; അങ്ങനെയായിരുന്നാലും ദൈവസന്നിധിയിൽ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിനുള്ളിൽവെച്ചുതന്നെ ആ പണം ചെലവഴിക്കേണ്ടതായിരുന്നു (ആവർത്തനം 14:24-26).

ഭൂമിയുടെ അവകാശം അവർക്കില്ലാതിരുന്നതിനാൽ ദശാംശം ലേവ്യർക്കുള്ളതായിരുന്നു (സംഖ്യ 18:21). എന്നാൽ ലേവ്യർപോലും ദശാംശത്തിന്റെ ദശാംശം യാഗപീഠത്തിങ്കൽ പുരോഹിതന്മാർക്ക് കൊണ്ടുവരേണ്ടതായിരുന്നു (സംഖ്യ 18:26-28). ഈ മുഴുവൻ വ്യവസ്ഥയും പ്രവർത്തിക്കുന്ന ആലയത്തെ ആശ്രയിച്ചിരുന്നു.

ആദ്യഫലങ്ങൾക്കുള്ള ക്രമം ഇതിലും വ്യക്തമായിരുന്നു. ആരാധകൻ വിളവിന്റെ ആദ്യഫലം നേരിട്ട് പുരോഹിതന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്ന് യാഗപീഠത്തിന്റെ മുമ്പിൽ വെക്കുകയും ദൈവം കല്പിച്ച വാക്കുകൾ പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യണമായിരുന്നു (ആവർത്തനം 26:1-10). ഈ പ്രവൃത്തിക്ക് വിശുദ്ധമന്ദിരവും പൗരോഹിത്യവും യാഗപീഠവും ആവശ്യമായിരുന്നു.

യിസ്രായേൽ എങ്ങനെ അനുസരിച്ചു

അനുസരണം സാധ്യമായിരുന്ന ഏക മാർഗത്തിലൂടെയാണ് യിസ്രായേൽ ഈ നിയമങ്ങൾ അനുസരിച്ചത്: ദശാംശവും ആദ്യഫലങ്ങളും ശാരീരികമായി ആലയത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന് (മലാഖി 3:10). ഒരു യിസ്രായേല്യനും പ്രതീകാത്മകമായോ “ആത്മീയമായോ” ഉള്ളൊരു പതിപ്പ് കണ്ടുപിടിച്ചില്ല. ഏതെങ്കിലും ശതമാനം പ്രാദേശിക മതനേതാക്കൾക്ക് ഒരിക്കലും തിരിച്ചുവിട്ടിട്ടില്ല. പുതിയ വ്യാഖ്യാനമൊന്നും ചേർത്തിട്ടില്ല. ആരാധന അനുസരണമായിരുന്നു; അനുസരണം ദൈവം കല്പിച്ചതുതന്നെയായിരുന്നു.

മൂന്നാം വർഷത്തെ ദശാംശവും അതുപോലെ ലേവ്യരെ ആശ്രയിച്ചിരുന്നു; കാരണം അത് സ്വീകരിക്കുകയും വിതരണം ചെയ്യുകയും ചെയ്യേണ്ട ഉത്തരവാദിത്വം സ്വകാര്യ വ്യക്തികൾക്കല്ല, ദൈവസന്നിധിയിൽ ലേവ്യർക്കായിരുന്നു (ആവർത്തനം 14:27-29). ഓരോ ഘട്ടത്തിലും ദശാംശവും ആദ്യഫലങ്ങളും ദൈവം സ്ഥാപിച്ച വ്യവസ്ഥയ്ക്കുള്ളിലായിരുന്നു: ആലയം, യാഗപീഠം, ലേവ്യർ, പുരോഹിതന്മാർ, ആചാരപരമായ ശുദ്ധി.

ഇന്ന് അനുസരിക്കുക അസാധ്യമായിരിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്

ഇന്ന് ആലയം ഇല്ല. യാഗപീഠം ഇല്ല. ലേവ്യപൗരോഹിത്യം ശുശ്രൂഷ ചെയ്യുന്നില്ല. വിശുദ്ധമന്ദിരമില്ലാതെ ശുദ്ധീകരണവ്യവസ്ഥ പ്രവർത്തിക്കാനാവില്ല. ദൈവം നൽകിയ ഈ ഘടനകളില്ലാതെ ദശാംശമോ ആദ്യഫലങ്ങളോ പാലിക്കാൻ ആർക്കും കഴിയില്ല.

“യാഗമോ തൂണോ ഏഫോദോ ഗൃഹവിഗ്രഹങ്ങളോ ഇല്ലാതെ അനേകം ദിവസം” യിസ്രായേൽ പാർക്കുമെന്ന് ദൈവംതന്നെ മുൻകൂട്ടി പറഞ്ഞു (ഹോശേയ 3:4). ആലയം നീക്കിക്കളഞ്ഞപ്പോൾ, അതിനെ ആശ്രയിക്കുന്ന എല്ലാ നിയമങ്ങളും അനുസരിക്കാനുള്ള കഴിവും അവൻ നീക്കിക്കളഞ്ഞു.

അതുകൊണ്ട്:

  • ഒരു ക്രിസ്തീയ പാസ്റ്ററിനോ മിഷനറിക്കോ മിശിഹായെ വിശ്വസിക്കുന്ന റബ്ബിക്കോ മറ്റേതെങ്കിലും ശുശ്രൂഷാപ്രവർത്തകനോ ബൈബിളിലെ ദശാംശം സ്വീകരിക്കാനാവില്ല.
  • ഒരു സഭയ്ക്കും ആദ്യഫലങ്ങൾ ശേഖരിക്കാനാവില്ല.
  • പ്രതീകാത്മകമായ ഒരു ദാനവും ഈ നിയമങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നില്ല.

അനുസരണം എന്താണെന്ന് ന്യായപ്രമാണം നിർവചിക്കുന്നു; മറ്റൊന്നും അനുസരണമല്ല.

ഔദാര്യം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു — എന്നാൽ അത് ദശാംശം നൽകലല്ല

ആലയം നീക്കിക്കളഞ്ഞതുകൊണ്ട് കരുണ കാണിക്കണമെന്ന ദൈവത്തിന്റെ ആഹ്വാനം നീക്കപ്പെട്ടില്ല. പിതാവും യേശുവും ഔദാര്യം കാണിക്കാൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു; പ്രത്യേകിച്ചും ദരിദ്രരോടും അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടവരോടും ദരിദ്രാവസ്ഥയിലുള്ളവരോടും (ആവർത്തനം 15:7-11; മത്തായി 6:1-4; ലൂക്കോസ് 12:33). സ്വമേധയാ നൽകുന്നത് നല്ലതാണ്. ഒരു സഭയെയോ ഏതെങ്കിലും ശുശ്രൂഷയെയോ സാമ്പത്തികമായി സഹായിക്കുന്നത് വിലക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. നീതിയുള്ള പ്രവൃത്തിയെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നത് ശ്രേഷ്ഠമാണ്.

എന്നാൽ ഔദാര്യം ദശാംശം നൽകലല്ല.

ദശാംശം നൽകുന്നതിന് ആവശ്യമായിരുന്നത്:

  • നിശ്ചിത ശതമാനം
  • നിർദിഷ്ട വസ്തുക്കൾ (കൃഷിവിളവും കന്നുകാലികളും)
  • നിർദിഷ്ട സ്ഥലം (വിശുദ്ധമന്ദിരം അല്ലെങ്കിൽ ആലയം)
  • നിർദിഷ്ട സ്വീകർത്താക്കൾ (ലേവ്യരും പുരോഹിതന്മാരും)
  • ആചാരപരമായ ശുദ്ധിയുടെ അവസ്ഥ

ഇവയൊന്നും ഇന്ന് നിലവിലില്ല.

മറുവശത്ത്, ഔദാര്യം:

  • ദൈവം കല്പിച്ച ഒരു ശതമാനമില്ല
  • ആലയനിയമവുമായി ബന്ധമില്ല
  • ചട്ടപ്രകാരം കല്പിക്കപ്പെട്ടതല്ല, സ്വമേധയുള്ളതാണ്
  • ദശാംശത്തിനോ ആദ്യഫലങ്ങൾക്കോ പകരമായിട്ടല്ല, കരുണയുടെ പ്രകടനമാണ്

ഒരു വിശ്വാസി ഇന്ന് “പത്തുശതമാനം കൊടുക്കണം” എന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നത് തിരുവെഴുത്തിനോട് കൂട്ടിച്ചേർക്കലാണ്. ദശാംശത്തിനു പകരമായി നിർബന്ധിത ദാനത്തിന്റെ ഒരു പുതിയ വ്യവസ്ഥ കണ്ടുപിടിക്കാൻ പുരാതനമോ ആധുനികമോ ആയ ഒരു നേതാവിനും ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം അധികാരം നൽകുന്നില്ല. യേശു ഒരിക്കലും അങ്ങനെ പഠിപ്പിച്ചിട്ടില്ല. പ്രവാചകന്മാർ ഒരിക്കലും അങ്ങനെ പഠിപ്പിച്ചിട്ടില്ല. അപ്പൊസ്തലന്മാർ ഒരിക്കലും അങ്ങനെ പഠിപ്പിച്ചിട്ടില്ല.

കെട്ടിച്ചമച്ച ദശാംശദാനം അനുസരണമല്ല, അനുസരണക്കേടാണ്

ഇന്ന് ചിലർ സാമ്പത്തികദാനത്തെ “ആധുനിക ദശാംശം” ആക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു; ആലയവ്യവസ്ഥ ഇല്ലെങ്കിലും അതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം നിലനിൽക്കുന്നു എന്ന് അവർ അവകാശപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ദൈവം നിരസിക്കുന്ന അതേ തരത്തിലുള്ള പ്രതീകാത്മക അനുസരണമാണിത്. ദശാംശത്തെ വീണ്ടും വ്യാഖ്യാനിക്കാനോ മറ്റിടത്തേക്ക് മാറ്റാനോ മറ്റാർക്കെങ്കിലും നൽകാനോ ന്യായപ്രമാണം അനുവദിക്കുന്നില്ല. പാസ്റ്റർ ലേവ്യനല്ല. സഭയോ മിശിഹായെ വിശ്വസിക്കുന്നൊരു സഭാസമൂഹമോ ആലയമല്ല. സംഭാവന ആദ്യഫലമല്ല. സംഭാവനപ്പാത്രത്തിൽ ഇടുന്ന പണം അനുസരണമായി മാറുന്നില്ല.

യാഗങ്ങളെയും ഉത്സവയാഗങ്ങളെയും ശുദ്ധീകരണാചാരങ്ങളെയും പോലെ, മനുഷ്യരുടെ കണ്ടുപിടിത്തങ്ങളാൽ പകരംവെക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചുകൊണ്ടാണ് ന്യായപ്രമാണം കല്പിച്ചതിനെ നാം മാനിക്കുന്നത്.

അനുസരിക്കാൻ കഴിയുന്നതിനെ നാം അനുസരിക്കുന്നു; കഴിയാത്തതിനെ മാനിക്കുന്നു

ദശാംശവും ആദ്യഫലങ്ങളും നിത്യകല്പനകളായി തുടരുന്നു; എന്നാൽ ദൈവംതന്നെ ആലയം, യാഗപീഠം, പൗരോഹിത്യം, ശുദ്ധീകരണവ്യവസ്ഥ എന്നിവ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതുവരെ അവ അനുസരിക്കുക അസാധ്യമാണ്. ആ ദിവസം വരുന്നതുവരെ, നമുക്ക് കഴിയുമ്പോൾ ഔദാര്യത്തോടെ നൽകിക്കൊണ്ട് കർത്താവിനെ ഭയപ്പെടുന്നതിൽ നാം നടക്കുന്നു — ദശാംശമായിട്ടല്ല, ആദ്യഫലങ്ങളായിട്ടല്ല, ഏതെങ്കിലും ശതമാനം നൽകാനുള്ള അനുസരണമായിട്ടല്ല, മറിച്ച് കരുണയുടെയും നീതിയുടെയും പ്രകടനങ്ങളായിട്ടാണ്.

ഒരു പകരക്കാരനെ കെട്ടിച്ചമയ്ക്കുന്നത് ന്യായപ്രമാണം തിരുത്തിയെഴുതുന്നതാണ്. പകരക്കാരെ കെട്ടിച്ചമയ്ക്കാതിരിക്കുന്നത് അത് അരുളിച്ചെയ്ത ദൈവത്തെ മാനിക്കുന്നതാണ്.

അനുബന്ധം 8d: ശുദ്ധീകരണനിയമങ്ങൾ — ദേവാലയമില്ലാതെ അവ അനുസരിക്കാനാവാത്തത് എന്തുകൊണ്ട്

ഓഡിയോ കേൾക്കുക / ഡൗൺലോഡ്
00:00
00:00ഡൗൺലോഡ്

ഈ പേജ് യെരൂശലേമിൽ ദേവാലയം ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ മാത്രമേ അനുസരിക്കാനായിരുന്ന ദൈവത്തിന്റെ നിയമങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പരമ്പരയുടെ ഭാഗമാണ്.

തോറയിൽ ആചാരപരമായ ശുദ്ധിയെയും അശുദ്ധിയെയും കുറിച്ചുള്ള വിശദമായ നിയമങ്ങളുണ്ട്. ഈ കൽപ്പനകൾ ഒരിക്കലും റദ്ദാക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. യേശു അവയെ ഒരിക്കലും റദ്ദാക്കിയിട്ടില്ല. എന്നിരുന്നാലും, ഇസ്രായേലിന്റെ അവിശ്വസ്തതയ്ക്കുള്ള പ്രതികരണമായി ദൈവം ദേവാലയവും യാഗപീഠവും പൗരോഹിത്യവും തന്റെ പ്രത്യക്ഷമായ വാസസ്ഥലവും ജനത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽനിന്ന് നീക്കിക്കളഞ്ഞു. ഈ നീക്കംമൂലം ശുദ്ധീകരണകൽപ്പനകൾ ഇന്ന് അനുസരിക്കാനാവില്ല.

നാം ദുർബലരായ സൃഷ്ടികളാണെങ്കിലും, തന്റെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജനത്തോടുള്ള സ്നേഹത്തിൽ ദൈവം നൂറ്റാണ്ടുകളോളം ഇസ്രായേലിന്റെ മധ്യേ തന്റെ സാന്നിധ്യം സ്ഥാപിച്ചു (പുറപ്പാട് 15:17; 2 ദിനവൃത്താന്തം 6:2; 1 രാജാക്കന്മാർ 8:12-13). എന്നാൽ ക്രി.വ. 70 മുതൽ, അവിടുത്തെ വിശുദ്ധി വെളിപ്പെട്ടതും അനുഭവിക്കപ്പെട്ടതുമായ ദേവാലയം ഇനി നിലവിലില്ല.

ന്യായപ്രമാണം കൽപ്പിച്ചത്

ശുദ്ധമായ (טָהוֹר — tahor) എന്നും അശുദ്ധമായ (טָמֵא — tamei) എന്നും യഥാർഥ നിയമപരമായ അവസ്ഥകളെ ന്യായപ്രമാണം നിർവചിച്ചു. മനുഷ്യജീവിതത്തിലെ സാധാരണവും ഒഴിവാക്കാനാവാത്തതുമായ കാര്യങ്ങളിലൂടെ ഒരാൾ അശുദ്ധനാകാമായിരുന്നു: പ്രസവം (ലേവ്യപുസ്തകം 12:2-5), ആർത്തവവും ശരീരത്തിൽനിന്നുള്ള മറ്റു സ്രവങ്ങളും (ലേവ്യപുസ്തകം 15:19-30), മരിച്ചവരുമായി സമ്പർക്കം (സംഖ്യാപുസ്തകം 19:11-13). ഈ അവസ്ഥകൾ പാപകരമായ പ്രവൃത്തികളായിരുന്നില്ല. അവ കുറ്റബോധം വരുത്തിയില്ല. വിശുദ്ധകാര്യങ്ങളിലേക്കുള്ള സമീപനം പരിമിതപ്പെടുത്തിയിരുന്ന നിയമപരമായ അവസ്ഥകൾ മാത്രമായിരുന്നു അവ.

ഈ അവസ്ഥകളിലൊക്കെയും ന്യായപ്രമാണം ഒരു ശുദ്ധീകരണക്രമവും കൽപ്പിച്ചു. ചിലപ്പോൾ വൈകുന്നേരംവരെ കാത്തിരിക്കുന്നതുപോലെ ലളിതമായിരുന്നു അത്. മറ്റു സന്ദർഭങ്ങളിൽ കഴുകേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. പല സന്ദർഭങ്ങളിലും പുരോഹിതന്റെ ഇടപെടലും യാഗങ്ങളും ആവശ്യമായിരുന്നു. ഇസ്രായേലിന് അശുദ്ധി “അനുഭവപ്പെട്ടു” എന്നതല്ല ഇവിടെ കാര്യം. ദൈവം തന്റെ വിശുദ്ധിക്കു ചുറ്റും യഥാർഥ അതിർവരമ്പുകൾ നിയമിച്ചു എന്നതാണ് കാര്യം.

ഈ നിയമങ്ങൾ നിലവിലുണ്ടായിരുന്നതിന്റെ കാരണം

ദൈവം നിർണയിച്ച വിശുദ്ധസ്ഥലത്ത് ഇസ്രായേലിന്റെ മധ്യേ വസിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ശുദ്ധി സംബന്ധിച്ച വ്യവസ്ഥ നിലവിലിരുന്നത്. അതിന്റെ കാരണം തോറയിൽത്തന്നെ പറയുന്നു: ദൈവത്തിന്റെ വാസസ്ഥലം അശുദ്ധമാകാതിരിക്കാനും, അശുദ്ധാവസ്ഥയിൽ തന്റെ വിശുദ്ധസാന്നിധ്യത്തെ സമീപിച്ച് ജനങ്ങൾ മരിക്കാതിരിക്കാനും, ഇസ്രായേലിനെ അശുദ്ധിയിൽനിന്ന് വേർതിരിച്ചു നിർത്തേണ്ടതായിരുന്നു (ലേവ്യപുസ്തകം 15:31; സംഖ്യാപുസ്തകം 19:13).

ഇതിന്റെ അർത്ഥം, അശുദ്ധിയെ സംബന്ധിച്ച നിയമങ്ങൾ ജീവിതശൈലിക്കായുള്ള ആചാരങ്ങളോ ആരോഗ്യസംബന്ധിയായ ഉപദേശങ്ങളോ ആയിരുന്നില്ല എന്നാണ്. അവ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെ സംബന്ധിച്ച നിയമങ്ങളായിരുന്നു. അവയുടെ ലക്ഷ്യം എല്ലായ്പ്പോഴും ഒന്നുതന്നെയായിരുന്നു: ദൈവത്തിന്റെ വാസസ്ഥലത്തെ സംരക്ഷിക്കുകയും അതിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം നിയന്ത്രിക്കുകയും ചെയ്യുക.

ദേവാലയം അധികാരപരിധിയായിരുന്നു; വെറുമൊരു സ്ഥലമല്ല

മതപരമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടന്നിരുന്ന സൗകര്യപ്രദമായ ഒരു കെട്ടിടം മാത്രമായിരുന്നില്ല വിശുദ്ധമന്ദിരം. ശുദ്ധിയെ സംബന്ധിച്ച പല നിയമങ്ങൾക്കും നിയമപരമായ പ്രാബല്യമുണ്ടായിരുന്ന മേഖലയായിരുന്നു അത്. സംരക്ഷിക്കേണ്ട വിശുദ്ധസ്ഥലവും കാത്തുസൂക്ഷിക്കേണ്ട വിശുദ്ധവസ്തുക്കളും നിലനിർത്തേണ്ട വിശുദ്ധശുശ്രൂഷയും ഉണ്ടായിരുന്നതിനാലാണ് അശുദ്ധിക്ക് പ്രാധാന്യമുണ്ടായിരുന്നത്. സാധാരണമായതും വിശുദ്ധമായതും തമ്മിലുള്ള നിയമപരമായ അതിർവരമ്പ് ദേവാലയം സൃഷ്ടിച്ചു; ആ അതിർവരമ്പ് നിലനിർത്തണമെന്ന് ന്യായപ്രമാണം ആവശ്യപ്പെട്ടു.

ഇസ്രായേലിന്റെ അവിശ്വസ്തതയ്ക്കുള്ള പ്രതികരണമായി ദൈവം തന്റെ വാസസ്ഥലം നീക്കിയപ്പോൾ, അവിടുന്ന് തന്റെ ന്യായപ്രമാണം റദ്ദാക്കിയില്ല. ശുദ്ധീകരണനിയമങ്ങളിൽ പലതും നടപ്പാക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്ന അധികാരപരിധിയാണ് അവിടുന്ന് നീക്കിയത്. വാസസ്ഥലമില്ലെങ്കിൽ നിയന്ത്രിക്കേണ്ട നിയമാനുസൃതമായ “സമീപനം” ഇല്ല; അശുദ്ധമാകാതെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കേണ്ട വിശുദ്ധസ്ഥലവുമില്ല.

പ്രധാന നിയമങ്ങളും അശുദ്ധി പടരാതിരിക്കാനുള്ള നടപടികളും

ലേവ്യപുസ്തകം 15-ൽ വീട്ടുതലത്തിലുള്ള നിരവധി വിശദാംശങ്ങളുണ്ട്: അശുദ്ധമായ കിടക്കവിരികളും ഇരിപ്പിടങ്ങളും, കഴുകലും, “വൈകുന്നേരംവരെ അശുദ്ധൻ” എന്നതും. സ്ഥിരമായ ഒരു ജീവിതശൈലി രൂപപ്പെടുത്താൻ ലക്ഷ്യമിട്ട സ്വതന്ത്ര കൽപ്പനകളായിരുന്നില്ല ഈ വിശദാംശങ്ങൾ. അശുദ്ധി ദൈവത്തിന്റെ വാസസ്ഥലത്തേക്കെത്തി വിശുദ്ധമായതിനെ മലിനമാക്കാതിരിക്കാൻ മാത്രമായി ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്ന നിയന്ത്രണനടപടികളായിരുന്നു അവ.

അതുകൊണ്ടാണ് ഈ നടപടികൾക്ക് ഇന്ന് ഒറ്റപ്പെട്ട “ഭക്തിപ്രവൃത്തികൾ” എന്ന നിലയിൽ അർത്ഥമില്ലാത്തത്. അവ സംരക്ഷിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്ന വിശുദ്ധമന്ദിരമില്ലാതെ അവ വീണ്ടും enact ചെയ്യുന്നത് അനുസരണമല്ല; പ്രതീകാത്മക അനുകരണമാണ്. തന്റെ വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പകരക്കാരെ ദൈവം ഒരിക്കലും അംഗീകരിച്ചിട്ടില്ല. തന്റെ വിശുദ്ധ വാസസ്ഥലം ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നതായി നടിക്കുന്നതിൽ ദൈവത്തിന് ഒരു ബഹുമാനവുമില്ല; അതിനെ നീക്കിയത് ദൈവം തന്നെയായിരുന്നല്ലോ.

ക്രമമായ ആർത്തവം

തോറയിലെ അശുദ്ധികളിൽ ക്രമമായ ആർത്തവം സവിശേഷമാണ്; കാരണം അത് മുൻകൂട്ടി അറിയാവുന്നതും ഒഴിവാക്കാനാവാത്തതും സമയംകൊണ്ടുമാത്രം പരിഹരിക്കപ്പെടുന്നതുമാണ്. സ്ത്രീ ഏഴു ദിവസം അശുദ്ധയായിരുന്നു; അവൾ കിടന്നതോ ഇരുന്നതോ ആയതെല്ലാം അശുദ്ധമായിത്തീർന്നു; ആ വസ്തുക്കളിൽ തൊട്ടവർ വൈകുന്നേരംവരെ അശുദ്ധരായി (ലേവ്യപുസ്തകം 15:19-23). ആ സമയത്ത് ഒരു പുരുഷൻ അവളോടൊപ്പം അതേ കിടക്കയിൽ കിടന്നാൽ അവനും ഏഴു ദിവസം അശുദ്ധനാകും (ലേവ്യപുസ്തകം 15:24).

സമയമാകുമ്പോൾ അവസാനിക്കുന്ന ഈ ക്രമമായ അശുദ്ധിക്ക് പുരോഹിതനോ യാഗമോ യാഗപീഠമോ ആവശ്യമില്ലായിരുന്നു. വിശുദ്ധസ്ഥലത്തേക്കുള്ള പ്രവേശനം നിയന്ത്രിക്കുകയായിരുന്നു അതിന്റെ നിയമപരമായ ഉദ്ദേശ്യം. അതുകൊണ്ട് ഈ നിയമങ്ങൾ ദൈനംദിനജീവിതത്തിന് തടസ്സമായിരുന്നില്ല; യെരൂശലേമിനടുത്ത് നിരന്തരം കഴിയേണ്ടതും ആവശ്യമായിരുന്നില്ല. ദൈവത്തിന്റെ വാസസ്ഥലം നിലനിന്നിരുന്നതിനാലും അതിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം അവിടുത്തെ ന്യായപ്രമാണത്താൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതിനാലുമാണ് ശുദ്ധവും അശുദ്ധവുമായ അവസ്ഥകൾക്ക് പ്രാധാന്യമുണ്ടായിരുന്നത്. വാസസ്ഥലം നീക്കപ്പെട്ടതോടെ, വീട്ടുതലത്തിലുള്ള ഈ ശുദ്ധിനിയമങ്ങൾക്ക് ഇനി നിയമപരമായ പ്രയോഗമില്ല; അതിനാൽ ഇന്ന് അവ അനുസരിക്കാനാവില്ല.

പ്രധാനപ്പെട്ട വിശദീകരണം: ആർത്തവമുള്ള സ്ത്രീയുമായുള്ള ലൈംഗികബന്ധത്തിനുള്ള വിലക്ക് തീർത്തും വ്യത്യസ്തമായ മറ്റൊരു നിയമമാണ്. ആ കൽപ്പന ശുദ്ധീകരണനടപടിയല്ല; അതിന്റെ അർത്ഥത്തിനോ നടപ്പാക്കലിനോ ദേവാലയം ആവശ്യമില്ല (ലേവ്യപുസ്തകം 18:19; 20:18). ഈ ലൈംഗികവിലക്ക് വളരെ ഗൗരവമുള്ളതാണ്; ഇന്നും അനുസരിക്കേണ്ട ഒരു പ്രത്യേക കൽപ്പനയാണത്.

അസാധാരണമായ രക്തസ്രാവം

സാധാരണ ആർത്തവചക്രത്തിനു പുറത്തുള്ള രക്തസ്രാവത്തെ വ്യത്യസ്തമായാണ് വർഗ്ഗീകരിച്ചിരുന്നത്; അത് പൂർത്തിയാക്കാൻ ദേവാലയം ആവശ്യമായിരുന്നു. രക്തസ്രാവം നീണ്ടുനിന്ന കാലമത്രയും സ്ത്രീ അശുദ്ധയായിരുന്നു; അത് അവസാനിച്ചപ്പോൾ അവൾ ദിവസങ്ങൾ എണ്ണിയശേഷം വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ പ്രവേശനകവാടത്തിൽ പുരോഹിതന് വഴിപാടുകൾ കൊണ്ടുവരേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു (ലേവ്യപുസ്തകം 15:25-30). ഇത് “സമയംകൊണ്ടുമാത്രം” പരിഹരിക്കപ്പെടുന്ന വിഭാഗമല്ല. പുരോഹിതനും വഴിപാടും ആവശ്യമായ വിഭാഗമാണിത്. അതിനാൽ ഇന്ന് ഇത് അനുസരിക്കാനാവില്ല; കാരണം അത് പൂർത്തിയാക്കാൻ ആവശ്യമായ വ്യവസ്ഥ ദൈവം നീക്കിക്കളഞ്ഞു.

മൃതശരീരസമ്പർക്കത്തിലൂടെയുള്ള അശുദ്ധി

മരിച്ചവരുമായി സമ്പർക്കം വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന് നേരിട്ടുള്ള ഭീഷണിയായ കടുത്ത അശുദ്ധി ഉണ്ടാക്കി. ഇവിടെ തോറ അതീവ ഗൗരവത്തോടെയാണ് സംസാരിക്കുന്നത്: വാസസ്ഥലം മലിനമാക്കിയ അശുദ്ധനെ പുറത്താക്കേണ്ടതായിരുന്നു; ആ മലിനീകരണം ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധസ്ഥലത്തിനെതിരായ നേരിട്ടുള്ള കുറ്റമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടു (സംഖ്യാപുസ്തകം 19:13; 19:20). ശുദ്ധീകരണത്തിനായി നിശ്ചയിച്ച മാർഗങ്ങൾ ദൈവം നിയോഗിച്ച ഉപകരണങ്ങളെയും പ്രവർത്തനക്ഷമമായ വിശുദ്ധമന്ദിരക്രമത്തെയും ആശ്രയിച്ചിരുന്നു. ദേവാലയത്തിന്റെ അധികാരപരിധിയില്ലാതെ, കൽപ്പനപ്രകാരം ഈ വിഭാഗം നിയമാനുസൃതമായി പരിഹരിക്കാനാവില്ല.

ദൈവം തന്റെ വാസസ്ഥലം നീക്കിയപ്പോൾ സംഭവിച്ച മാറ്റം

ശിക്ഷാവിധിയായി ദൈവം ദേവാലയവും യാഗപീഠവും ലേവ്യപൗരോഹിത്യവും നീക്കിക്കളഞ്ഞു. ആ നീക്കത്തോടെ ശുദ്ധി സംബന്ധിച്ച വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് അതിന്റെ നിയമപരമായ മേഖല നഷ്ടമായി. സംരക്ഷിക്കേണ്ട വിശുദ്ധസ്ഥലമില്ല, നിയന്ത്രിക്കേണ്ട നിയമാനുസൃത സമീപനമില്ല, ന്യായപ്രമാണം പുരോഹിതന്റെ ഇടപെടൽ ആവശ്യപ്പെടുമ്പോൾ നിർവഹിക്കേണ്ട കർമങ്ങൾക്കായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ട പൗരോഹിത്യമില്ല.

അതിനാൽ ശുദ്ധീകരണകൽപ്പനകളിലൊന്നും ഇന്ന് അനുഷ്ഠിക്കാനാവില്ല—ന്യായപ്രമാണം അവസാനിച്ചതുകൊണ്ടല്ല, അവയ്ക്ക് നിയമപരമായ പ്രാബല്യം നൽകിയിരുന്ന അധികാരപരിധി ദൈവം നീക്കിയതുകൊണ്ടാണ്. ന്യായപ്രമാണം ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നു. ദേവാലയം നിലനിൽക്കുന്നില്ല.

പ്രതീകാത്മക “ശുദ്ധീകരണം” അനുസരണക്കേടാകുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്

ചിലർ ദൈവത്തിന്റെ വ്യവസ്ഥയ്ക്കു പകരം സ്വകാര്യ ആചാരങ്ങളോ “ആത്മീയ” കഴുകലുകളോ സ്വന്തമായി കണ്ടുപിടിച്ച വീട്ടുതല അനുകരണങ്ങളോ കൊണ്ടുവരാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. എന്നാൽ പകരക്കാരെ ദൈവം അംഗീകരിച്ചിട്ടില്ല. ശുദ്ധീകരണത്തിന്റെ പുതിയ രൂപങ്ങൾ സ്വയം മെനയാൻ ഇസ്രായേലിന് സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ദൈവം കൽപ്പിച്ചതുതന്നെ, ദൈവം തിരഞ്ഞെടുത്ത സ്ഥലത്ത്, ദൈവം നിയോഗിച്ച ദാസന്മാർ മുഖാന്തരം ചെയ്യുന്നതായിരുന്നു അനുസരണം.

അനുസരണത്തിനുള്ള ഉപകരണങ്ങൾ ദൈവം നീക്കുമ്പോൾ, വിശ്വസ്തമായ പ്രതികരണം അനുകരണമല്ല. ദൈവം ചെയ്തതിനെ അംഗീകരിക്കുകയും സ്വന്തമായി കാര്യങ്ങൾ കെട്ടിച്ചമയ്ക്കുന്നത് നിരസിക്കുകയും ഇപ്പോൾ നിർവഹിക്കാനാവാത്ത കൽപ്പനകളെ മാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് വിശ്വസ്തമായ പ്രതികരണം.

ഉപസംഹാരം

ശുദ്ധീകരണനിയമങ്ങൾ ഒരിക്കലും റദ്ദാക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ദൈവം ഇസ്രായേലിന്റെ മധ്യേ വസിക്കുകയും തന്റെ വിശുദ്ധസാന്നിധ്യത്തിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം നിയന്ത്രിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നതിനാലാണ് അവ നിലവിലുണ്ടായിരുന്നത്. ഇസ്രായേലിന്റെ അവിശ്വസ്തതയ്ക്കുള്ള പ്രതികരണമായി ദൈവം തന്റെ വാസസ്ഥലവും ദേവാലയവും പൗരോഹിത്യവും നീക്കിക്കളഞ്ഞു. ആ നീക്കംമൂലം വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ശുദ്ധിവ്യവസ്ഥ ഇന്ന് അനുസരിക്കാനാവില്ല. ഇപ്പോഴും അനുസരിക്കാനാവുന്നതെല്ലാം നാം അനുസരിക്കുന്നു; ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തികളെ മാനിക്കുകയും അവിടുത്തെ കൽപ്പനകൾക്ക് പ്രതീകാത്മകമായ പകരക്കാർ സൃഷ്ടിക്കുന്നത് നിരസിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട് അസാധ്യമാക്കിയ കാര്യങ്ങളെ നാം ആദരിക്കുന്നു.

അനുബന്ധം 8c: ബൈബിൾ ഉത്സവങ്ങൾ — അവയിലൊന്നും ഇന്ന് ആചരിക്കാനാവാത്തത് എന്തുകൊണ്ട്

ഓഡിയോ കേൾക്കുക / ഡൗൺലോഡ്
00:00
00:00ഡൗൺലോഡ്

ഈ പേജ് യെരൂശലേമിൽ ദൈവാലയം ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ മാത്രമേ അനുസരിക്കാനാകുമായിരുന്ന ദൈവത്തിന്റെ നിയമങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പരമ്പരയുടെ ഭാഗമാണ്.

വിശുദ്ധ ഉത്സവങ്ങൾ — നിയമം യഥാർത്ഥത്തിൽ കല്പിച്ചത്

വാർഷിക ഉത്സവങ്ങൾ വെറും ആഘോഷങ്ങളോ സാംസ്കാരിക കൂട്ടായ്മകളോ ആയിരുന്നില്ല. ദൈവം തിരഞ്ഞെടുത്ത ദൈവാലയവുമായി നേരിട്ട് ബന്ധിപ്പിച്ച കാഴ്ചകൾ, യാഗങ്ങൾ, ആദ്യഫലങ്ങൾ, ദശാംശങ്ങൾ, ശുദ്ധീകരണ നിബന്ധനകൾ എന്നിവയെ ആസ്പദമാക്കിയുള്ള വിശുദ്ധ സഭായോഗങ്ങളായിരുന്നു അവ (ആവർത്തനം 12:5-6, 12:11; 16:2, 16:5-6). പെസഹ, പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പത്തിന്റെ പെരുന്നാൾ, ആഴ്ചകളുടെ പെരുന്നാൾ, കാഹളനാദത്തിന്റെ പെരുന്നാൾ, പാപപരിഹാരദിവസം, കൂടാരപ്പെരുന്നാൾ എന്നിങ്ങനെ എല്ലാ പ്രധാന പെരുന്നാളുകളിലും ആരാധകൻ കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽ അവിടുന്ന് തിരഞ്ഞെടുത്ത സ്ഥലത്ത് വരേണ്ടതായിരുന്നു; ജനങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ഏതെങ്കിലും സ്ഥലത്ത് അല്ല (ആവർത്തനം 16:16-17).

  • പെസഹയ്ക്ക് വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽ അർപ്പിക്കുന്ന ഒരു കുഞ്ഞാടു ആവശ്യമായിരുന്നു (ആവർത്തനം 16:5-6).
  • പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പത്തിന്റെ പെരുന്നാളിന് ഓരോ ദിവസവും അഗ്നിയിൽ ദഹിപ്പിച്ചുള്ള കാഴ്ചകൾ ആവശ്യമായിരുന്നു (സംഖ്യാപുസ്തകം 28:17-19).
  • ആഴ്ചകളുടെ പെരുന്നാളിന് ആദ്യഫലങ്ങളുടെ കാഴ്ചകൾ ആവശ്യമായിരുന്നു (ആവർത്തനം 26:1-2, 26:9-10).
  • കാഹളനാദത്തിന്റെ പെരുന്നാളിന് “അഗ്നിയിൽ ദഹിപ്പിച്ചുള്ള” യാഗങ്ങൾ ആവശ്യമായിരുന്നു (സംഖ്യാപുസ്തകം 29:1-6).
  • പാപപരിഹാരദിവസത്തിന് അതിവിശുദ്ധസ്ഥലത്തെ പുരോഹിതശുശ്രൂഷകൾ ആവശ്യമായിരുന്നു (ലേവ്യപുസ്തകം 16:2-34).
  • കൂടാരപ്പെരുന്നാളിന് ദിവസേനയുള്ള യാഗങ്ങൾ ആവശ്യമായിരുന്നു (സംഖ്യാപുസ്തകം 29:12-38).
  • എട്ടാം ദിവസത്തെ മഹാസഭയ്ക്ക് അതേ ഉത്സവചക്രത്തിന്റെ ഭാഗമായുള്ള അധിക കാഴ്ചകൾ ആവശ്യമായിരുന്നു (സംഖ്യാപുസ്തകം 29:35-38).

ദൈവം ഈ ഉത്സവങ്ങളെ വളരെ കൃത്യമായി വിവരിക്കുകയും അവ അവിടുത്തെ നിയമിതകാലങ്ങൾ ആണെന്ന് ആവർത്തിച്ച് ഊന്നിപ്പറയുകയും ചെയ്തു; അവിടുന്ന് കല്പിച്ചതുപോലെ കൃത്യമായി ആചരിക്കേണ്ടവയായിരുന്നു അവ (ലേവ്യപുസ്തകം 23:1-2, 23:37-38). ഈ ആചരണങ്ങളിൽ ഒന്നും വ്യക്തിപരമായ വ്യാഖ്യാനത്തിനോ പ്രാദേശിക ആചാരത്തിനോ പ്രതീകാത്മകമായ മാറ്റത്തിനോ വിട്ടുകൊടുത്തിരുന്നില്ല. സ്ഥലവും യാഗങ്ങളും പുരോഹിതന്മാരും കാഴ്ചകളും എല്ലാം കല്പനയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു.

പണ്ട് ഇസ്രായേൽ ഈ കല്പനകൾ അനുസരിച്ച വിധം

ദൈവാലയം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ, ദൈവം നിർദേശിച്ചതുപോലെ ഇസ്രായേൽ ഉത്സവങ്ങൾ കൃത്യമായി ആചരിച്ചു. നിയമിതകാലങ്ങളിൽ ജനം യെരൂശലേമിലേക്കു യാത്ര ചെയ്തു (ആവർത്തനം 16:16-17; ലൂക്കോസ് 2:41-42). അവർ തങ്ങളുടെ യാഗങ്ങൾ പുരോഹിതന്മാരുടെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നു; പുരോഹിതന്മാർ അവ യാഗപീഠത്തിന്മേൽ അർപ്പിച്ചു. ദൈവം വിശുദ്ധീകരിച്ച സ്ഥലത്ത് അവർ കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽ സന്തോഷിച്ചു (ആവർത്തനം 16:11; നെഹെമ്യാവ് 8:14-18). എല്ലാ ദേശീയ ഉത്സവങ്ങളിലും ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ള പെസഹയ്ക്കുപോലും, ദൈവം ഒരു കേന്ദ്രവിശുദ്ധമന്ദിരം സ്ഥാപിച്ചതിനുശേഷം വീടുകളിൽ ആചരിക്കാനായില്ല. കർത്താവ് തന്റെ നാമം സ്ഥാപിച്ച സ്ഥലത്ത് മാത്രമേ അത് ആചരിക്കാനാകുമായിരുന്നുള്ളൂ (ആവർത്തനം 16:5-6).

ഇസ്രായേൽ ഉത്സവങ്ങൾ അനുചിതമായി ആചരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ എന്തു സംഭവിച്ചുവെന്നും തിരുവെഴുത്ത് കാണിക്കുന്നു. യൊരോബെയാം ബദൽ ഉത്സവദിവസങ്ങളും സ്ഥലങ്ങളും സൃഷ്ടിച്ചപ്പോൾ, അവന്റെ മുഴുവൻ വ്യവസ്ഥയെയും ദൈവം പാപമായി കുറ്റംവിധിച്ചു (1 രാജാക്കന്മാർ 12:31-33). ജനം ദൈവാലയത്തെ അവഗണിക്കുകയോ അശുദ്ധി അനുവദിക്കുകയോ ചെയ്തപ്പോൾ, ഉത്സവങ്ങൾതന്നെ അംഗീകരിക്കാനാവാത്തവയായി (2 ദിനവൃത്താന്തം 30:18-20; യെശയ്യാവ് 1:11-15). മാതൃക വ്യക്തമാണ്: അനുസരണത്തിന് ദൈവാലയം ആവശ്യമായിരുന്നു; ദൈവാലയമില്ലാതെ അനുസരണം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

ഈ ഉത്സവകല്പനകൾ ഇന്ന് അനുസരിക്കാനാവാത്തത് എന്തുകൊണ്ട്

ദൈവാലയം നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടതിനുശേഷം, ഉത്സവങ്ങൾക്കായി കല്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ക്രമീകരണം ഇല്ലാതായി. ഉത്സവങ്ങൾ തന്നെയല്ല — നിയമം മാറുന്നില്ല — മറിച്ച് ആവശ്യമായ ഘടകങ്ങൾ:

  • ദൈവാലയമില്ല
  • യാഗപീഠമില്ല
  • ലേവ്യപൗരോഹിത്യമില്ല
  • യാഗവ്യവസ്ഥയില്ല
  • ആദ്യഫലങ്ങൾ അർപ്പിക്കാൻ കല്പിക്കപ്പെട്ട സ്ഥലമില്ല
  • പെസഹാക്കുഞ്ഞാടിനെ കൊണ്ടുവരാനുള്ള കഴിവില്ല
  • പാപപരിഹാരദിവസത്തിനായി അതിവിശുദ്ധസ്ഥലമില്ല
  • കൂടാരപ്പെരുന്നാളിൽ ദിവസേനയുള്ള യാഗങ്ങളില്ല

ഉത്സവങ്ങൾ അനുസരിക്കാൻ ദൈവം ഈ ഘടകങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെട്ടതിനാലും, അവയ്ക്ക് പകരം വയ്ക്കാനോ അവയെ മാറ്റിയെടുക്കാനോ പ്രതീകവത്കരിക്കാനോ കഴിയാത്തതിനാലും, യഥാർത്ഥ അനുസരണം ഇപ്പോൾ അസാധ്യമാണ്. “നിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവ് നിനക്കു തരുന്ന ഏതു പട്ടണത്തിലും” പെസഹ അർപ്പിക്കാൻ ഇസ്രായേലിന് അനുവാദമില്ലായിരുന്നു; “കർത്താവ് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന സ്ഥലത്ത്” മാത്രമേ അർപ്പിക്കാവൂ എന്ന് മോശെ മുന്നറിയിപ്പു നൽകിയിരുന്നു (ആവർത്തനം 16:5-6). ആ സ്ഥലം ഇപ്പോൾ നിലനിൽക്കുന്നില്ല.

നിയമം ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നു. ഉത്സവങ്ങളും ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നു. എന്നാൽ അനുസരിക്കാനുള്ള മാർഗങ്ങൾ ഇല്ലാതായി — ദൈവം തന്നെയാണ് അവ നീക്കിക്കളഞ്ഞത് (വിലാപങ്ങൾ 2:6-7).

പ്രതീകാത്മകമോ മനുഷ്യർ കെട്ടിച്ചമച്ചതോ ആയ ഉത്സവാചരണത്തിന്റെ തെറ്റ്

ഇന്ന് പലരും പ്രതീകാത്മകമായ പുനരാവിഷ്കാരങ്ങളിലൂടെയോ സഭാകൂട്ടായ്മകളിലൂടെയോ ബൈബിൾ കല്പനകളുടെ ലളിതമാക്കിയ പതിപ്പുകളിലൂടെയോ “ഉത്സവങ്ങളെ ആദരിക്കാൻ” ശ്രമിക്കുന്നു:

  • കുഞ്ഞാടില്ലാതെ പെസഹാ സെദർ നടത്തുക
  • യാഗങ്ങളില്ലാതെ “കൂടാരപ്പെരുന്നാൾ” നടത്തുക
  • പുരോഹിതന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുപോയ ആദ്യഫലങ്ങളില്ലാതെ “ശവൂവോത്ത്” ആഘോഷിക്കുക
  • തോറയിൽ ഒരിക്കലും കല്പിക്കാത്ത “അമാവാസി ശുശ്രൂഷകൾ” സൃഷ്ടിക്കുക
  • പകരമായി “പരിശീലന ഉത്സവങ്ങളോ” “പ്രവചനാത്മക ഉത്സവങ്ങളോ” കെട്ടിച്ചമയ്ക്കുക

ഈ ആചാരങ്ങളിലൊന്നും തിരുവെഴുത്തിൽ ഒരിടത്തും കാണുന്നില്ല.
മോശെയോ ദാവീദോ എസ്രായോ യേശുവോ അപ്പൊസ്തലന്മാരോ അവയൊന്നും അനുഷ്ഠിച്ചിട്ടില്ല.
ദൈവം നൽകിയ കല്പനകളോട് അവയൊന്നും പൊരുത്തപ്പെടുന്നില്ല.

പ്രതീകാത്മക കാഴ്ചകൾ ദൈവം അംഗീകരിക്കുന്നില്ല (ലേവ്യപുസ്തകം 10:1-3).
“എവിടെയും” നടത്തുന്ന ആരാധന ദൈവം അംഗീകരിക്കുന്നില്ല (ആവർത്തനം 12:13-14).
മനുഷ്യന്റെ ഭാവനയിൽനിന്നു സൃഷ്ടിച്ച ആചാരങ്ങൾ ദൈവം അംഗീകരിക്കുന്നില്ല (ആവർത്തനം 4:2).

യാഗങ്ങളില്ലാത്ത ഉത്സവം ബൈബിളിലെ ഉത്സവമല്ല.
ദൈവാലയത്തിൽ അർപ്പിക്കുന്ന കുഞ്ഞാടില്ലാത്ത പെസഹ പെസഹയല്ല.
പുരോഹിതശുശ്രൂഷയില്ലാത്ത “പാപപരിഹാരദിവസം” അനുസരണമല്ല.

ദൈവാലയമില്ലാതെ ഈ നിയമങ്ങളെ അനുകരിക്കുന്നത് വിശ്വസ്തതയല്ല — അതു ധിക്കാരമാണ്.

ദൈവത്തിനു മാത്രമേ പുനഃസ്ഥാപിക്കാനാകുന്ന ദൈവാലയത്തിനായി ഉത്സവങ്ങൾ കാത്തിരിക്കുന്നു

തോറ ഈ ഉത്സവങ്ങളെ “നിങ്ങളുടെ തലമുറകളിൽ എന്നും നിലനിൽക്കുന്ന ചട്ടങ്ങൾ” എന്നു വിളിക്കുന്നു (ലേവ്യപുസ്തകം 23:14, 23:21, 23:31, 23:41). തിരുവെഴുത്തിൽ — ന്യായപ്രമാണത്തിലോ പ്രവാചകന്മാരിലോ സുവിശേഷങ്ങളിലോ — ഒന്നും ഈ വിവരണത്തെ ഒരിക്കലും റദ്ദാക്കുന്നില്ല. സ്വർഗവും ഭൂമിയും കടന്നുപോകുന്നതുവരെ ന്യായപ്രമാണത്തിലെ ഏറ്റവും ചെറിയ അക്ഷരംപോലും നീങ്ങിപ്പോകയില്ലെന്ന് യേശുതന്നെ സ്ഥിരീകരിച്ചു (മത്തായി 5:17-18). സ്വർഗവും ഭൂമിയും നിലനിൽക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് ഉത്സവങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്നു.

എന്നാൽ ദൈവം നീക്കിക്കളഞ്ഞിരിക്കുന്നതിനാൽ ഇന്ന് അവ അനുസരിക്കാനാവില്ല:

  • സ്ഥലം
  • യാഗപീഠം
  • പൗരോഹിത്യം
  • ഉത്സവങ്ങളെ നിർവചിച്ചിരുന്ന യാഗവ്യവസ്ഥ

അതുകൊണ്ട്, ദൈവം നീക്കിക്കളഞ്ഞത് അവിടുന്ന് പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതുവരെ, അവയുടെ പൂർണത അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ടാണ് നാം ഈ കല്പനകളെ ആദരിക്കുന്നത് — പ്രതീകാത്മക പകരക്കാരെ കെട്ടിച്ചമച്ചുകൊണ്ടല്ല. വിശ്വസ്തതയെന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെ രൂപകല്പനയെ മാനിക്കുകയാണ്, അതിൽ മാറ്റം വരുത്തുകയല്ല.

അനുബന്ധം 8b: യാഗങ്ങൾ — ഇന്ന് അവ അനുഷ്ഠിക്കാൻ കഴിയാത്തതെന്തുകൊണ്ട്

ഓഡിയോ കേൾക്കുക / ഡൗൺലോഡ്
00:00
00:00ഡൗൺലോഡ്

ഈ പേജ് യെരൂശലേമിൽ ആലയം ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ മാത്രം അനുസരിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്ന ദൈവത്തിന്റെ നിയമങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പരമ്പരയുടെ ഭാഗമാണ്.

ന്യായപ്രമാണം യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താണ് ആവശ്യപ്പെട്ടത്

ഇസ്രായേലിനു നൽകിയ എല്ലാ കല്പനകളിലും യാഗങ്ങളെക്കാൾ കൃത്യതയോടെ വിവരിക്കപ്പെട്ട മറ്റൊന്നില്ല. എല്ലാം ദൈവം വിശദീകരിച്ചു: മൃഗത്തിന്റെ തരം, പ്രായം, അവസ്ഥ, രക്തം കൈകാര്യം ചെയ്യേണ്ട വിധം, യാഗപീഠത്തിന്റെ സ്ഥാനം, പുരോഹിതന്മാരുടെ പങ്ക്, ശുശ്രൂഷയ്ക്കിടെ അവർ ധരിക്കേണ്ട വസ്ത്രങ്ങൾപോലും. ഹോമയാഗങ്ങൾ, പാപയാഗങ്ങൾ, അകൃത്യയാഗങ്ങൾ, സമാധാനയാഗങ്ങൾ, ദിനംപ്രതിയുള്ള യാഗങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ ഓരോ യാഗവും ദൈവിക മാതൃക അനുസരിച്ചായിരുന്നു; അതിൽ വ്യക്തിപരമായ പുതുമകൾക്കോ ബദൽ വ്യാഖ്യാനങ്ങൾക്കോ ഇടമുണ്ടായിരുന്നില്ല. “പുരോഹിതൻ ഇതു ചെയ്യണം… യാഗപീഠം ഇവിടെ ആയിരിക്കണം… രക്തം അവിടെ വയ്ക്കണം…” ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം കൃത്യമായ അനുസരണത്തിന്റെ വ്യവസ്ഥയാണ്; ഇഷ്ടാനുസരണം മാറ്റാവുന്ന നിർദേശങ്ങളുടെ കൂട്ടമല്ല.

ഒരു യാഗം ഒരിക്കലും “ദൈവത്തിനുവേണ്ടി ഒരു മൃഗത്തെ കൊല്ലുക” എന്നതു മാത്രമായിരുന്നില്ല. അത് വിശുദ്ധമായ ഒരു പ്രവൃത്തിയായിരുന്നു; ആലയത്തിന്റെ പ്രാകാരത്തിൽ മാത്രമേ അത് നടത്താവൂ (ലേവ്യപുസ്തകം 17:3-5; ആവർത്തനപുസ്തകം 12:5-6, 12:11-14), അഹരോന്റെ വംശത്തിൽപ്പെട്ട പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ട പുരോഹിതന്മാർക്കു മാത്രമേ അത് നടത്താനാകൂ (പുറപ്പാട് 28:1; 29:9; ലേവ്യപുസ്തകം 1:5; സംഖ്യാപുസ്തകം 18:7), ആചാരപരമായ ശുദ്ധിയുടെ വ്യവസ്ഥകൾ പാലിച്ചുകൊണ്ടു മാത്രമേ അതു നടത്താവൂ (ലേവ്യപുസ്തകം 7:19-21; 22:2-6). ആരാധകൻ സ്ഥലം തിരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നില്ല. ശുശ്രൂഷ നടത്തേണ്ടയാളെ ആരാധകൻ തിരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നില്ല. രക്തം എങ്ങനെ കൈകാര്യം ചെയ്യണം, എവിടെ പുരട്ടണം എന്നിവ ആരാധകൻ തീരുമാനിച്ചിരുന്നില്ല. മുഴുവൻ വ്യവസ്ഥയും ദൈവത്തിന്റെ രൂപകല്പനയായിരുന്നു; അനുസരണം എന്നത് ആ രൂപകല്പനയുടെ ഓരോ വിശദാംശവും ആദരിക്കണമെന്നായിരുന്നു (പുറപ്പാട് 25:40; 26:30; ലേവ്യപുസ്തകം 10:1-3; ആവർത്തനപുസ്തകം 12:32).

പണ്ടുകാലത്ത് ഇസ്രായേൽ ഈ കല്പനകൾ അനുസരിച്ചത് എങ്ങനെ

ആലയം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ, കല്പിച്ചതുപോലെ കൃത്യമായി ഇസ്രായേൽ ഈ നിയമങ്ങൾ അനുസരിച്ചു. മോശെയുടെയും യോശുവയുടെയും ശമൂവേലിന്റെയും ശലോമോന്റെയും ഹിസ്കീയാവിന്റെയും യോശീയാവിന്റെയും എസ്രയുടെയും നെഹെമ്യാവിന്റെയും തലമുറകൾ ദൈവം തന്നേ സ്ഥാപിച്ച യാഗങ്ങളിലൂടെ ദൈവസന്നിധിയിലേക്കു ചെന്നു. ആരും യാഗപീഠത്തിനു പകരം മറ്റൊന്ന് സ്ഥാപിച്ചില്ല. ആരും പുതിയ ആചാരങ്ങൾ സ്വയം മെനഞ്ഞുണ്ടാക്കിയില്ല. ആരും വീടുകളിലോ പ്രാദേശിക കൂട്ടായ്മകളിലോ യാഗങ്ങൾ അർപ്പിച്ചില്ല. രാജാക്കന്മാർപോലും—തങ്ങളുടെ അധികാരം മുഴുവൻ ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും—പുരോഹിതന്മാർക്കായി മാറ്റിവച്ചിരുന്ന ചുമതലകൾ നിർവഹിക്കുന്നത് വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.

ഇസ്രായേൽ ഈ വ്യവസ്ഥയിൽ മാറ്റം വരുത്താൻ ശ്രമിച്ചപ്പോഴൊക്കെയും—അധികാരമില്ലാത്ത സ്ഥലങ്ങളിൽ യാഗങ്ങൾ അർപ്പിച്ചോ പുരോഹിതരല്ലാത്തവരെ വിശുദ്ധ ചുമതലകൾ നിർവഹിക്കാൻ അനുവദിച്ചോ—ദൈവം അവരുടെ ആരാധന നിരസിക്കുകയും പലപ്പോഴും ന്യായവിധി വരുത്തുകയും ചെയ്തതായി തിരുവെഴുത്ത് ആവർത്തിച്ച് കാണിക്കുന്നു (1 ശമൂവേൽ 13:8-14; 2 ദിനവൃത്താന്തം 26:16-21). ദൈവം പറഞ്ഞതുതന്നെ, അവൻ തിരഞ്ഞെടുത്ത സ്ഥലത്ത്, അവൻ നിയമിച്ച ശുശ്രൂഷകരിലൂടെ കൃത്യമായി ചെയ്യുന്നതായിരുന്നു വിശ്വസ്തത.

ഇന്ന് ഈ കല്പനകൾ അനുസരിക്കാൻ കഴിയാത്തതെന്തുകൊണ്ട്

എ.ഡി. 70-ൽ റോമാക്കാർ ആലയം നശിപ്പിച്ചതിനുശേഷം, യാഗവ്യവസ്ഥ മുഴുവനും അനുഷ്ഠിക്കാൻ കഴിയാത്തതായി. ദൈവം അത് റദ്ദാക്കിയതുകൊണ്ടല്ല; ഈ കല്പനകൾ അനുസരിക്കാൻ ആവശ്യമായ, ദൈവം നൽകിയ വ്യവസ്ഥിതി ഇനി നിലനിൽക്കാത്തതുകൊണ്ടാണ്. ആലയമില്ല, യാഗപീഠമില്ല, അതിവിശുദ്ധസ്ഥലമില്ല, പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ട പൗരോഹിത്യമില്ല, സ്ഥാപിതമായ ശുദ്ധിവ്യവസ്ഥയില്ല, യാഗത്തിന്റെ രക്തം ദൈവസന്നിധിയിൽ അർപ്പിക്കാൻ ഭൂമിയിൽ അംഗീകൃതമായ സ്ഥലവുമില്ല.

ഈ ഘടകങ്ങളില്ലാതെ “നമ്മാൽ കഴിയുന്നതു ചെയ്യുക” എന്നതോ “ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ ആത്മാവ് പാലിക്കുക” എന്നതോ സാധ്യമല്ല. അനുസരണത്തിന് ദൈവം സ്ഥാപിച്ച വ്യവസ്ഥകൾ ആവശ്യമാണ്. ആ വ്യവസ്ഥകൾ ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ അനുസരണം അസാധ്യമാകുന്നു—നാം അനുസരിക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നതുകൊണ്ടല്ല, ഈ പ്രത്യേക കല്പനകൾ നിറവേറ്റാൻ ആവശ്യമായ ഉപകരണങ്ങൾ ദൈവം തന്നേ നീക്കിക്കളഞ്ഞതുകൊണ്ടാണ്.

യാഗങ്ങൾ നിലയ്ക്കുമെന്ന് ദാനീയേൽ പ്രവചിച്ചത്

യാഗങ്ങൾ നിലയ്ക്കുമെന്ന് തിരുവെഴുത്തുകൾതന്നെ മുൻകൂട്ടി പ്രവചിച്ചു—ദൈവം അവ റദ്ദാക്കുന്നതുകൊണ്ടല്ല, ആലയം നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതിനാലാണ്. “യാഗവും വഴിപാടും നിലയ്ക്കും” എന്ന് ദാനീയേൽ എഴുതി (ദാനീയേൽ 9:27); എന്നാൽ അതിന്റെ കാരണം അവൻ വിശദീകരിച്ചു: നഗരവും വിശുദ്ധമന്ദിരവും ശത്രുസൈന്യത്താൽ നശിപ്പിക്കപ്പെടും (ദാനീയേൽ 9:26). ദാനീയേൽ 12:11-ൽ, പതിവായ യാഗം “നീക്കപ്പെടും” എന്ന് പ്രവാചകൻ വീണ്ടും പറയുന്നു; ഈ പ്രയോഗം നിയമം റദ്ദാക്കുന്നതിനെ അല്ല, ബലപ്രയോഗത്തിലൂടെയും ശൂന്യമാക്കലിലൂടെയും നീക്കപ്പെടുന്നതിനെയാണ് വിവരിക്കുന്നത്. ദൈവം തന്റെ കല്പനകൾ മാറ്റി എന്ന് ദാനീയേലിൽ ഒന്നും സൂചിപ്പിക്കുന്നില്ല. പ്രവാചകൻ പറഞ്ഞതുപോലെ ആലയം ശൂന്യമാക്കപ്പെട്ടതിനാലാണ് യാഗങ്ങൾ നിലച്ചത്. ന്യായപ്രമാണത്തിന് മാറ്റമൊന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ലെന്നും അനുസരണത്തിനായി ദൈവം തിരഞ്ഞെടുത്ത സ്ഥലം മാത്രമാണ് നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടതെന്നും ഇത് ഉറപ്പിക്കുന്നു.

പ്രതീകാത്മകമായോ സ്വയം സൃഷ്ടിച്ചതോ ആയ യാഗങ്ങളുടെ തെറ്റ്

യാഗവ്യവസ്ഥയുടെ ചില ഭാഗങ്ങൾ പ്രതീകാത്മകമായി പുനരാവിഷ്കരിക്കാൻ പല മിശിഹായവിശ്വാസി കൂട്ടായ്മകളും ശ്രമിക്കുന്നു. അവർ പെസഹാ ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയും അതിനെ “യാഗം” എന്നു വിളിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവർ കൂട്ടായ്മകളിൽ ധൂപം കത്തിക്കുന്നു. ആചാരങ്ങൾ പുനരഭിനയിക്കുകയും വഴിപാടുകൾ വീശിക്കാണിക്കുകയും നാടകാവിഷ്കാരങ്ങളിലൂടെ “തോറയെ ആദരിക്കുന്നു” എന്നു നടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. മറ്റുചിലർ “പ്രവചനാത്മക യാഗങ്ങൾ,” “ആത്മീയ യാഗങ്ങൾ,” അല്ലെങ്കിൽ “ഭാവിയിലെ ആലയത്തിനായുള്ള പരിശീലനങ്ങൾ” എന്നിങ്ങനെയുള്ള ഉപദേശങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ഈ പ്രവൃത്തികൾ മതപരമായി തോന്നാമെങ്കിലും അവ അനുസരണമല്ല—മനുഷ്യനിർമ്മിത സൃഷ്ടികളാണ്.

പ്രതീകാത്മക യാഗങ്ങൾ ദൈവം ഒരിക്കലും ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടില്ല. മനുഷ്യരുടെ ഭാവനയിൽനിന്ന് സൃഷ്ടിച്ച പകരക്കാരെ ദൈവം ഒരിക്കലും സ്വീകരിച്ചിട്ടില്ല. ആലയത്തിനുള്ളിൽ മാത്രം ചെയ്യണമെന്ന് അവൻ കല്പിച്ച കാര്യം ആലയത്തിനു പുറത്തു ചെയ്യാൻ ആളുകൾ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ ദൈവം മഹത്വപ്പെടുന്നുമില്ല. ആലയമില്ലാതെ ഈ കല്പനകൾ അനുകരിക്കുന്നത് വിശ്വസ്തതയല്ല; അവ സ്ഥാപിക്കുമ്പോൾ ദൈവം പുലർത്തിയ കൃത്യതയോടുള്ള അവഗണനയാണ്.

ദൈവത്തിനു മാത്രം പുനഃസ്ഥാപിക്കാനാകുന്ന ആലയത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്ന യാഗങ്ങൾ

യാഗവ്യവസ്ഥ അപ്രത്യക്ഷമായിട്ടില്ല, റദ്ദാക്കപ്പെട്ടിട്ടുമില്ല, മനുഷ്യർ കെട്ടിച്ചമച്ച പ്രതീകാത്മക പ്രവൃത്തികളോ ആത്മീയ രൂപകങ്ങളോ അതിനു പകരമായിട്ടുമില്ല. യാഗങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള കല്പനകൾ അവസാനിച്ചു എന്ന് ന്യായപ്രമാണത്തിലോ പ്രവാചകന്മാരിലോ യേശുവിന്റെ വചനങ്ങളിലോ ഒരിടത്തും പറയുന്നില്ല. ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ ഓരോ ഭാഗത്തിന്റെയും നിത്യമായ സാധുത യേശു സ്ഥിരീകരിച്ചു; ആകാശവും ഭൂമിയും കടന്നുപോകുന്നതുവരെ അക്ഷരത്തിലെ ഏറ്റവും ചെറിയ വരപോലും നീങ്ങിപ്പോകുകയില്ലെന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു (മത്തായി 5:17-18). ആകാശവും ഭൂമിയും ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നു. അതിനാൽ കല്പനകളും നിലനിൽക്കുന്നു.

പഴയനിയമത്തിലുടനീളം അഹരോന്റെ പൗരോഹിത്യവുമായുള്ള തന്റെ ഉടമ്പടി “നിത്യമായിരിക്കും” എന്ന് ദൈവം ആവർത്തിച്ച് വാഗ്ദാനം ചെയ്തു (പുറപ്പാട് 29:9; സംഖ്യാപുസ്തകം 25:13). യാഗങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ചട്ടങ്ങളെ “നിങ്ങളുടെ തലമുറകളിലൊക്കെയും എന്നേക്കുമുള്ള ചട്ടം” എന്നാണ് ന്യായപ്രമാണം വിളിക്കുന്നത് (ഉദാ., ലേവ്യപുസ്തകം 16:34; 23:14, 23:21, 23:31, 23:41). ഈ കല്പനകൾ അവസാനിക്കുമെന്ന് ഒരു പ്രവാചകനും ഒരിക്കലും പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടില്ല. പകരം, ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവത്തെ ജാതികൾ ആദരിക്കുകയും അവന്റെ ആലയം “സകലജാതികൾക്കും പ്രാർത്ഥനാലയം” ആകുകയും ചെയ്യുന്ന ഭാവിയെക്കുറിച്ചാണ് പ്രവാചകന്മാർ സംസാരിക്കുന്നത് (യെശയ്യാവ് 56:7); ആലയത്തിന്റെ വിശുദ്ധി സംരക്ഷിക്കാൻ യേശു ഉദ്ധരിച്ച അതേ വാക്യമാണിത് (മർക്കോസ് 11:17). ആലയത്തിന്റെ അന്ത്യം സൂചിപ്പിക്കാനല്ല യേശു ഈ വാക്യം ഉദ്ധരിച്ചത്; അതിനെ ദുഷിപ്പിച്ചവരെ കുറ്റംവിധിക്കാനാണ്.

ന്യായപ്രമാണം ഈ യാഗങ്ങൾ ഒരിക്കലും റദ്ദാക്കിയിട്ടില്ലാത്തതിനാലും, യേശു അവ റദ്ദാക്കിയിട്ടില്ലാത്തതിനാലും, പ്രവാചകന്മാർ അവ റദ്ദാക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് ഒരിക്കലും പഠിപ്പിച്ചിട്ടില്ലാത്തതിനാലും, തിരുവെഴുത്ത് അനുവദിക്കുന്ന നിഗമനത്തിൽ മാത്രമേ നാം എത്തുന്നുള്ളൂ: ഈ കല്പനകൾ ദൈവത്തിന്റെ നിത്യമായ ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ ഭാഗമായി നിലനിൽക്കുന്നു; ദൈവം തന്നേ ആവശ്യപ്പെട്ട ഘടകങ്ങളായ ആലയം, പൗരോഹിത്യം, യാഗപീഠം, ശുദ്ധിവ്യവസ്ഥ എന്നിവ ലഭ്യമല്ലാത്തതിനാൽ മാത്രം ഇന്ന് അവ അനുസരിക്കാൻ കഴിയില്ല.

ദൈവം തന്നേ നീക്കിയവ അവൻ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതുവരെ, ശരിയായ നിലപാട് അനുകരണമല്ല, വിനയമാണ്. ദൈവം താൽക്കാലികമായി നിർത്തിവച്ചത് പുനഃസൃഷ്ടിക്കാൻ നാം ശ്രമിക്കുന്നില്ല. നാം യാഗപീഠം മറ്റൊരിടത്തേക്കു മാറ്റുകയോ സ്ഥലം മാറ്റുകയോ ആചാരം തിരുത്തുകയോ പ്രതീകാത്മക രൂപങ്ങൾ കെട്ടിച്ചമയ്ക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല. ന്യായപ്രമാണത്തെ അംഗീകരിക്കുകയും അതിന്റെ പൂർണതയെ ആദരിക്കുകയും ദൈവം കല്പിച്ചതിനോടു കൂട്ടിച്ചേർക്കുകയോ അതിൽനിന്നു കുറയ്ക്കുകയോ ചെയ്യാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു (ആവർത്തനപുസ്തകം 4:2). അതിൽ കുറഞ്ഞതെന്തും ഭാഗികമായ അനുസരണമാണ്; ഭാഗികമായ അനുസരണം അനുസരണക്കേടാണ്.

അനുബന്ധം 8a: ദൈവാലയം ആവശ്യമായ ദൈവത്തിന്റെ നിയമങ്ങൾ

ഓഡിയോ കേൾക്കുക / ഡൗൺലോഡ്
00:00
00:00ഡൗൺലോഡ്

ദൈവാലയം യെരൂശലേമിൽ ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ മാത്രമേ അനുസരിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്ന ദൈവത്തിന്റെ നിയമങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പരമ്പരയുടെ ഭാഗമാണ് ഈ പേജ്.

ആമുഖം

ആരംഭംമുതൽ, തന്റെ നാമം സ്ഥാപിക്കാൻ താൻ തിരഞ്ഞെടുത്ത സ്ഥലമായ ദൈവാലയത്തിൽ മാത്രമേ തന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തിലെ ചില ഭാഗങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കാവൂ എന്ന് ദൈവം നിശ്ചയിച്ചു (ആവർത്തനപുസ്തകം 12:5-6, 12:11). യിസ്രായേലിന് നൽകിയ അനേകം ചട്ടങ്ങൾ — യാഗങ്ങൾ, വഴിപാടുകൾ, ശുദ്ധീകരണകർമങ്ങൾ, നേർച്ചകൾ, ലേവ്യപൗരോഹിത്യത്തിന്റെ ചുമതലകൾ — ഭൗതികമായ ഒരു യാഗപീഠത്തെയും, അഹരോന്റെ സന്തതികളായ പുരോഹിതന്മാരെയും, ദൈവാലയം നിലനിന്നിരുന്ന കാലത്തുമാത്രം ഉണ്ടായിരുന്ന ശുദ്ധീകരണക്രമത്തെയും ആശ്രയിച്ചിരുന്നു. ഈ കൽപ്പനകൾ മറ്റൊരു സ്ഥലത്തേക്ക് മാറ്റാമെന്നോ, പുതിയ സാഹചര്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് മാറ്റിയെടുക്കാമെന്നോ, പ്രതീകാത്മകമായ ആചാരങ്ങൾകൊണ്ട് പകരംവെക്കാമെന്നോ, ഭാഗികമായി അനുസരിക്കാമെന്നോ ഒരു പ്രവാചകനും യേശുപോലും ഒരിക്കലും പഠിപ്പിച്ചിട്ടില്ല. യഥാർഥ അനുസരണം എല്ലായ്പ്പോഴും ലളിതമായിരുന്നു: ദൈവം കൽപ്പിച്ചതുതന്നെ നാം കൃത്യമായി ചെയ്യണം; അല്ലെങ്കിൽ നാം അനുസരിക്കുന്നില്ല: “ഞാൻ നിങ്ങളോടു കൽപ്പിക്കുന്നതിനോടു ഒന്നും കൂട്ടുകയോ അതിൽനിന്നു ഒന്നും കുറയ്ക്കുകയോ അരുത്; നിങ്ങൾക്കു ഞാൻ നൽകുന്ന നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവയുടെ കൽപ്പനകൾ മാത്രം പ്രമാണിക്കണം” (ആവർത്തനപുസ്തകം 4:2. ആവർത്തനപുസ്തകം 12:32; യോശുവ 1:7 എന്നിവയും കാണുക).

സാഹചര്യങ്ങളിലുണ്ടായ മാറ്റം

70-ാം ആണ്ടിൽ യെരൂശലേമിലെ ദൈവാലയം നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടതോടെ സാഹചര്യം മാറി. ന്യായപ്രമാണം മാറിയതുകൊണ്ടല്ല — ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം പൂർണവും നിത്യവുമാണ് — മറിച്ച് ഈ പ്രത്യേക കൽപ്പനകൾ നിറവേറ്റാൻ ദൈവം ആവശ്യപ്പെട്ട ഘടകങ്ങൾ ഇനി നിലവിലില്ലാത്തതുകൊണ്ടാണ്. ദൈവാലയമോ യാഗപീഠമോ പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ട പുരോഹിതന്മാരോ ചുവന്ന പശുക്കിടാവിന്റെ ചാരമോ ഇല്ലാത്തതിനാൽ, മോശെയുടെയും യോശുവയുടെയും ദാവീദിന്റെയും ഹിസ്കീയാവിന്റെയും എസ്രായുടെയും അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെയും തലമുറകൾ വിശ്വസ്തതയോടെ അനുഷ്ഠിച്ചതുപോലെ വീണ്ടും ചെയ്യുക അക്ഷരാർഥത്തിൽ അസാധ്യമാണ്. പ്രശ്നം മനസ്സില്ലായ്മയല്ല; അസാധ്യതയാണ്. ദൈവം തന്നെയാണ് ആ വാതിൽ അടച്ചത് (വിലാപങ്ങൾ 2:6-7); മറ്റൊന്ന് കൽപ്പിച്ചുണ്ടാക്കാൻ ഒരു മനുഷ്യനും അധികാരമില്ല.

Painting by Francesco Hayez showing the destrucion of the sencond temple im the year 70 A.D.
70-ാം ആണ്ടിൽ രണ്ടാം ദൈവാലയം നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടതിനെ ചിത്രീകരിക്കുന്ന ഫ്രാൻസെസ്കോ ഹായെസിന്റെ ചിത്രം

സങ്കൽപ്പിച്ചുണ്ടാക്കിയതോ പ്രതീകാത്മകമോ ആയ അനുസരണത്തിന്റെ തെറ്റ്

എന്നിരുന്നാലും, യിസ്രായേലിന്റെ ജീവിതരീതിയിലെ ഘടകങ്ങൾ വീണ്ടെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന പല മിശിഹൈക പ്രസ്ഥാനങ്ങളും കൂട്ടായ്മകളും ഈ നിയമങ്ങളുടെ ലഘൂകരിച്ചതും പ്രതീകാത്മകവുമായ അല്ലെങ്കിൽ പുനർനിർമിച്ച രൂപങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുണ്ട്. തോറയിൽ ഒരിക്കലും കൽപ്പിക്കാത്ത ആഘോഷങ്ങൾ അവർ നടത്തുന്നു. യാഗങ്ങളും പൗരോഹിത്യവും വിശുദ്ധമായ യാഗപീഠവും ആവശ്യമായിരുന്ന കാര്യങ്ങൾക്കു പകരം “ഉത്സവങ്ങളുടെ പരിശീലനങ്ങൾ”, “പ്രവചനപരമായ വിരുന്നുകൾ” എന്നിവ അവർ മെനഞ്ഞെടുക്കുന്നു. അവരുടെ സൃഷ്ടികളെ അവർ “അനുസരണം” എന്നു വിളിക്കുന്നു; എന്നാൽ യഥാർഥത്തിൽ അവ ബൈബിൾഭാഷയുടെ വേഷമിട്ട മനുഷ്യസങ്കൽപ്പങ്ങൾ മാത്രമാണ്. ഉദ്ദേശ്യം ആത്മാർഥമായി തോന്നിയേക്കാം; എന്നാൽ സത്യം മാറുന്നില്ല: ദൈവം ആവശ്യപ്പെട്ടതിന്റെ ഓരോ വിശദാംശവും നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ഭാഗികമായ അനുസരണം എന്നൊന്നില്ല.

The Wailling Wall Temple remnant
പടിഞ്ഞാറൻ മതിൽ എന്നും വിലാപമതിൽ എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന ഈ മതിൽ, 70-ാം ആണ്ടിൽ റോമാക്കാർ നശിപ്പിച്ച യെരൂശലേം ദൈവാലയത്തിന്റെ അവശിഷ്ടമാണ്.

അവൻ വിലക്കിയതു ചെയ്യാനുള്ള നമ്മുടെ ശ്രമങ്ങൾ ദൈവം സ്വീകരിക്കുമോ?

ഇന്ന് പ്രചരിക്കുന്ന ഏറ്റവും ഹാനികരമായ ആശയങ്ങളിൽ ഒന്ന്, ദൈവാലയത്തെ ആശ്രയിച്ചിരുന്ന കൽപ്പനകൾ അനുസരിക്കാൻ “നമ്മളാൽ കഴിയുന്നത്ര ശ്രമിക്കുമ്പോൾ” ദൈവം പ്രസാദിക്കുന്നു എന്ന വിശ്വാസമാണ്. ദൈവാലയത്തിന്റെ നാശം അവന്റെ ഇഷ്ടത്തിനു വിരുദ്ധമായി സംഭവിച്ചതുപോലെയും, പ്രതീകാത്മക പ്രവൃത്തികളിലൂടെ നമുക്ക് എങ്ങനെയെങ്കിലും അവനെ ആശ്വസിപ്പിക്കാനാകുമെന്നതുപോലെയും ആണത്. ഇതൊരു ഗുരുതരമായ തെറ്റിദ്ധാരണയാണ്. നമ്മുടെ താൽക്കാലികമായ പകരംവെക്കലുകൾ ദൈവത്തിന് ആവശ്യമില്ല. നമ്മുടെ പ്രതീകാത്മക പകരക്കാരും അവന് ആവശ്യമില്ല. സ്വന്തം അനുസരണരൂപങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ അവന്റെ കൃത്യമായ നിർദ്ദേശങ്ങൾ അവഗണിക്കുമ്പോൾ അവൻ ആദരിക്കപ്പെടുകയുമില്ല. താൻ തിരഞ്ഞെടുത്ത സ്ഥലത്തും താൻ നിയമിച്ച പുരോഹിതന്മാർ മുഖാന്തരവും താൻ വിശുദ്ധീകരിച്ച യാഗപീഠത്തിലും മാത്രമേ ചില നിയമങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കാവൂ എന്ന് ദൈവം കൽപ്പിച്ചെങ്കിൽ (ആവർത്തനപുസ്തകം 12:13-14), അവ മറ്റെവിടെയെങ്കിലും — അല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരു രൂപത്തിൽ — അനുഷ്ഠിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് ഭക്തിയല്ല. അത് അനുസരണക്കേടാണ്. ദൈവാലയം യാദൃച്ഛികമായി നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടതല്ല; ദൈവത്തിന്റെ വിധിപ്രകാരമാണ് അത് നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടത്. ദൈവംതന്നെ നിർത്തിവെച്ചതു നമുക്ക് പുനഃസൃഷ്ടിക്കാനാകുമെന്ന മട്ടിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നത് വിശ്വസ്തതയല്ല, ധിക്കാരമാണ്: “യഹോവയുടെ സ്വരം അനുസരിക്കുന്നതിനെക്കാൾ ഹോമയാഗങ്ങളിലും യാഗങ്ങളിലും യഹോവയ്ക്ക് പ്രസാദമുണ്ടോ? അനുസരിക്കുന്നത് യാഗത്തെക്കാൾ നല്ലത്” (1 ശമൂവേൽ 15:22).

ഈ പരമ്പരയുടെ ഉദ്ദേശ്യം

ഈ സത്യം വ്യക്തമാക്കുകയാണ് ഈ പരമ്പരയുടെ ഉദ്ദേശ്യം. ഞങ്ങൾ ഒരു കൽപ്പനയും തള്ളിക്കളയുന്നില്ല. ദൈവാലയത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം കുറച്ചുകാണിക്കുന്നുമില്ല. ഏതു നിയമങ്ങൾ അനുസരിക്കണം, ഏതു നിയമങ്ങൾ അവഗണിക്കണം എന്ന് ഞങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നില്ല. ന്യായപ്രമാണം കൃത്യമായി എന്താണ് കൽപ്പിച്ചതെന്നും, ഈ ചട്ടങ്ങൾ പണ്ടുകാലത്ത് എങ്ങനെയാണ് അനുഷ്ഠിക്കപ്പെട്ടതെന്നും, ഇന്ന് അവ അനുഷ്ഠിക്കാൻ കഴിയാത്തത് എന്തുകൊണ്ടെന്നും കാണിക്കുകയാണ് ഞങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യം. കൂട്ടിച്ചേർക്കലുകളോ മാറ്റങ്ങളോ മനുഷ്യസങ്കൽപ്പങ്ങളോ കൂടാതെ തിരുവെഴുത്തുകളോട് വിശ്വസ്തരായി ഞങ്ങൾ നിലകൊള്ളും (ആവർത്തനപുസ്തകം 4:2; 12:32; യോശുവ 1:7). ഇന്നത്തെ അസാധ്യത മത്സരമല്ല, മറിച്ച് ദൈവംതന്നെ ആവശ്യപ്പെട്ട സംവിധാനത്തിന്റെ അഭാവം മാത്രമാണെന്ന് ഓരോ വായനക്കാരനും മനസ്സിലാക്കും.

അതിനാൽ, അടിത്തറയിൽനിന്ന് നമുക്ക് ആരംഭിക്കാം: ന്യായപ്രമാണം യഥാർഥത്തിൽ എന്താണ് കൽപ്പിച്ചത് — ദൈവാലയം നിലനിന്നിരുന്ന കാലത്ത് മാത്രമേ ഈ അനുസരണം സാധ്യമായിരുന്നുള്ളൂ എന്നതെന്തുകൊണ്ട്.

അനുബന്ധം 7d: ചോദ്യങ്ങളും ഉത്തരങ്ങളും — കന്യകമാർ, വിധവകൾ, വിവാഹമോചിതരായ സ്ത്രീകൾ

ഓഡിയോ കേൾക്കുക / ഡൗൺലോഡ്
00:00
00:00ഡൗൺലോഡ്

ഈ പേജ് ദൈവം അംഗീകരിക്കുന്ന ബന്ധങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പരമ്പരയുടെ ഭാഗമാണ്; അതിന്റെ ക്രമം ഇതാണ്:

  1. അനുബന്ധം 7a: കന്യകമാർ, വിധവകൾ, വിവാഹമോചിതരായ സ്ത്രീകൾ: ദൈവം അംഗീകരിക്കുന്ന ബന്ധങ്ങൾ.
  2. അനുബന്ധം 7b: വിവാഹമോചന സർട്ടിഫിക്കറ്റ് — സത്യങ്ങളും മിഥ്യകളും.
  3. അനുബന്ധം 7c: മർക്കോസ് 10:11-12-ഉം വ്യഭിചാരത്തിലെ തെറ്റായ സമത്വവും.
  4. അനുബന്ധം 7d: ചോദ്യങ്ങളും ഉത്തരങ്ങളും — കന്യകമാർ, വിധവകൾ, വിവാഹമോചിതരായ സ്ത്രീകൾ (നിലവിലെ പേജ്).

ദൈവത്തിന്റെ നിർവചനപ്രകാരം വിവാഹം എന്താണ്?

ആരംഭംമുതൽ, വിവാഹം ചടങ്ങുകളാലോ പ്രതിജ്ഞകളാലോ മനുഷ്യസ്ഥാപനങ്ങളാലോ നിർവചിക്കപ്പെടുന്നതല്ലെന്നും, ഒരു സ്ത്രീ—അവൾ കന്യകയായാലും വിധവയായാലും—ഒരു പുരുഷനുമായി ലൈംഗികബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്ന നിമിഷത്തിലാണ് അത് നിർവചിക്കപ്പെടുന്നതെന്നും തിരുവെഴുത്തുകൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ഈ ആദ്യ ലൈംഗികബന്ധത്തെയാണ് രണ്ടു ആത്മാക്കൾ ഒരു ദേഹമായി ഒന്നാകുന്നതായി ദൈവംതന്നെ കണക്കാക്കുന്നത്. ഈ ലൈംഗികബന്ധത്തിലൂടെയാണ് സ്ത്രീ പുരുഷനോടു ചേരുന്നതെന്നും, അവൻ മരിക്കുന്നതുവരെ അവൾ അവനോടു ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്നും ബൈബിൾ സ്ഥിരമായി കാണിക്കുന്നു. തിരുവെഴുത്തുകളിൽനിന്ന് വ്യക്തമാകുന്ന ഈ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് കന്യകമാർ, വിധവകൾ, വിവാഹമോചിതരായ സ്ത്രീകൾ എന്നിവരെക്കുറിച്ചുള്ള പൊതുവായ ചോദ്യങ്ങൾ നാം പരിശോധിക്കുന്നതും സമൂഹത്തിന്റെ സമ്മർദം നിമിത്തം കടന്നുകൂടിയ വളച്ചൊടിക്കലുകൾ തുറന്നുകാട്ടുന്നതും.

വിവാഹം, വ്യഭിചാരം, വിവാഹമോചനം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ബൈബിൾ യഥാർഥത്തിൽ എന്താണ് പഠിപ്പിക്കുന്നതെന്നതിനെപ്പറ്റിയുള്ള ഏറ്റവും സാധാരണമായ ചില ചോദ്യങ്ങൾ ഇവിടെ നാം സമാഹരിച്ചിരിക്കുന്നു. കാലക്രമേണ പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെട്ട, പലപ്പോഴും ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകൾക്ക് നേരിട്ടു വിരുദ്ധമായ തെറ്റായ വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ തിരുവെഴുത്തുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വ്യക്തമാക്കുകയാണ് ഞങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യം. പഴയനിയമത്തിനും പുതിയനിയമത്തിനും ഇടയിലെ പൊരുത്തം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന ബൈബിൾ വീക്ഷണമാണ് എല്ലാ ഉത്തരങ്ങളും പിന്തുടരുന്നത്.

ചോദ്യം: രാഹാബിന്റെ കാര്യമോ? അവൾ ഒരു വേശ്യയായിരുന്നു, എന്നിട്ടും വിവാഹം കഴിക്കുകയും യേശുവിന്റെ വംശാവലിയുടെ ഭാഗമാകുകയും ചെയ്തു!

“നഗരത്തിലുള്ളതെല്ലാം അവർ വാളിന്റെ വായ്ത്തലയാൽ പൂർണ്ണമായി നശിപ്പിച്ചു—പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും, ചെറുപ്പക്കാരും വയോധികരും, കാളകളും ആടുകളും കഴുതകളും ഉൾപ്പെടെ” (യോശുവ 6:21). ഇസ്രായേല്യരോടു ചേർന്നപ്പോൾ രാഹാബ് ഒരു വിധവയായിരുന്നു. മതംമാറി വിധവയായിരുന്നില്ലെങ്കിൽ, ഒരു കന്യകയല്ലാത്ത വിജാതീയ സ്ത്രീയെ ഒരു യഹൂദൻ വിവാഹം കഴിക്കാൻ യോശുവ ഒരിക്കലും അനുവദിക്കുമായിരുന്നില്ല; അപ്പോൾ മാത്രമേ അവൾക്ക് ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണപ്രകാരം മറ്റൊരു പുരുഷനോടു ചേരാൻ സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ടാകുമായിരുന്നുള്ളൂ.

ചോദ്യം: നമ്മുടെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കാനല്ലേ യേശു വന്നത്?

അതെ, ആത്മാവ് അനുതപിക്കുകയും യേശുവിനെ അന്വേഷിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ വ്യഭിചാരം ഉൾപ്പെടെ മിക്കവാറും എല്ലാ പാപങ്ങളും ക്ഷമിക്കപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞാൽ, ആ വ്യക്തി താൻ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന വ്യഭിചാരബന്ധം ഉപേക്ഷിക്കണം. എല്ലാ പാപങ്ങൾക്കും ഇത് ബാധകമാണ്: കള്ളൻ മോഷണം നിർത്തണം, കള്ളം പറയുന്നവൻ കള്ളം പറയുന്നത് നിർത്തണം, ദൈവനിന്ദ ചെയ്യുന്നവൻ ദൈവനിന്ദ നിർത്തണം തുടങ്ങിയവ. അതുപോലെ, വ്യഭിചാരി വ്യഭിചാരബന്ധത്തിൽ തുടരുകയും വ്യഭിചാരപാപം ഇനി നിലവിലില്ലെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യാനാവില്ല.

സ്ത്രീയുടെ ആദ്യഭർത്താവ് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നിടത്തോളം അവളുടെ ആത്മാവ് അവനോടു ചേർന്നിരിക്കുന്നു. അവൻ മരിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ ആത്മാവ് ദൈവത്തിങ്കലേക്കു മടങ്ങുന്നു (സഭാപ്രസംഗി 12:7); അതിനുശേഷം മാത്രമാണ് സ്ത്രീയുടെ ആത്മാവ് മറ്റൊരു പുരുഷന്റെ ആത്മാവിനോടു ചേരാൻ സ്വതന്ത്രമാകുന്നത്, അവൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ (റോമർ 7:3). ദൈവം പാപങ്ങൾ മുൻകൂട്ടി ക്ഷമിക്കുന്നില്ല—ഇതിനകം ചെയ്തവയെ മാത്രമേ ക്ഷമിക്കൂ. ഒരാൾ പള്ളിയിൽവെച്ച് ദൈവത്തോട് ക്ഷമ ചോദിക്കുകയും ക്ഷമിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തിട്ട്, അതേ രാത്രി ദൈവത്തിന്റെ കണക്കിൽ തന്റെ ഇണയല്ലാത്ത ഒരാളുമായി ശയിച്ചാൽ, അയാൾ വീണ്ടും വ്യഭിചാരം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.

ചോദ്യം: മാനസാന്തരപ്പെടുന്നവനോട് “ഇതാ, സകലവും പുതുതായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു” എന്ന് ബൈബിൾ പറയുന്നില്ലേ? അതിനർത്ഥം എനിക്ക് വീണ്ടും പൂജ്യത്തിൽനിന്ന് തുടങ്ങാമെന്നല്ലേ?

അല്ല. മാനസാന്തരപ്പെട്ട ഒരാളുടെ പുതിയ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് പറയുന്ന വാക്യഭാഗങ്ങൾ, പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടശേഷം ദൈവം അവർ എങ്ങനെ ജീവിക്കണമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ് പറയുന്നത്; അവ അവരുടെ കഴിഞ്ഞകാല തെറ്റുകളുടെ അനന്തരഫലങ്ങൾ ഇല്ലാതായെന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്.

അതെ, 2 കൊരിന്ത്യർ 5-ന്റെ 17-ാം വാക്യത്തിൽ അപ്പൊസ്തലനായ പൗലോസ് ഇങ്ങനെ എഴുതി: “ഒരുവൻ ക്രിസ്തുവിലായാൽ അവൻ പുതിയ സൃഷ്ടിയാണ്; പഴയതു കഴിഞ്ഞുപോയി; ഇതാ, സകലവും പുതുതായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു.” ഇതിന് രണ്ടുവാക്യം മുമ്പ് (15-ാം വാക്യത്തിൽ) പറഞ്ഞതിന്റെ ഉപസംഹാരമായിട്ടാണ് അദ്ദേഹം ഇതു പറഞ്ഞത്: “ജീവിക്കുന്നവർ ഇനി തങ്ങൾക്കായിട്ടല്ല, തങ്ങൾക്കുവേണ്ടി മരിക്കുകയും ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുകയും ചെയ്തവനുവേണ്ടി ജീവിക്കേണ്ടതിന് അവൻ എല്ലാവർക്കുംവേണ്ടി മരിച്ചു.” അനേകം ലൗകിക നേതാക്കൾ പഠിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, ഒരു സ്ത്രീക്ക് തന്റെ പ്രണയജീവിതം പൂജ്യത്തിൽനിന്ന് തുടങ്ങാൻ ദൈവം അനുവാദം നൽകുന്നതുമായി ഇതിന് യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല.

ചോദ്യം: അജ്ഞതയുടെ കാലങ്ങളെ ദൈവം അവഗണിക്കുന്നു എന്ന് ബൈബിൾ പറയുന്നില്ലേ?

“അജ്ഞതയുടെ കാലങ്ങൾ” എന്ന പ്രയോഗം (പ്രവൃത്തികൾ 17:30) പൗലോസ് ഗ്രീസിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ, ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവത്തെക്കുറിച്ചോ ബൈബിളിനെക്കുറിച്ചോ യേശുവിനെക്കുറിച്ചോ ഒരിക്കലും കേട്ടിട്ടില്ലാതിരുന്ന വിഗ്രഹാരാധികളായ ജനങ്ങളോടു സംസാരിക്കുമ്പോഴാണ് ഉപയോഗിച്ചത്. ഈ വാക്യം വായിക്കുന്നവരിൽ ആരും മാനസാന്തരപ്പെടുന്നതിനുമുമ്പ് ഈ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് അജ്ഞരായിരുന്നില്ല.

കൂടാതെ, ഈ വാക്യഭാഗം അനുതാപത്തെയും പാപക്ഷമയെയും കുറിച്ചുള്ളതാണ്. വ്യഭിചാരപാപത്തിന് ക്ഷമയില്ലെന്ന് ദൈവവചനം സൂചിപ്പിക്കുകപോലും ചെയ്യുന്നില്ല. ഇതിനകം ചെയ്ത വ്യഭിചാരത്തിന് ക്ഷമ ലഭിക്കുക മാത്രമല്ല പലരും ആഗ്രഹിക്കുന്നത്; വ്യഭിചാരബന്ധത്തിൽ തുടർന്നും കഴിയാനും അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നു—പുരുഷനായാലും സ്ത്രീയായാലും ദൈവം ഇത് അംഗീകരിക്കുന്നില്ല.

ചോദ്യം: പുരുഷന്മാരെക്കുറിച്ച് ഒന്നും പറയാത്തത് എന്തുകൊണ്ട്? പുരുഷന്മാർ വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നില്ലേ?

അതെ, പുരുഷന്മാരും വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നു; ബൈബിൾകാലത്ത് ഇരുവർക്കും ഒരേ ശിക്ഷയായിരുന്നു. എന്നാൽ ഓരോരുത്തരിലും വ്യഭിചാരം സംഭവിക്കുന്ന വിധത്തെ ദൈവം വ്യത്യസ്തമായാണ് കണക്കാക്കുന്നത്. പുരുഷന്റെ കന്യകാത്വത്തിനും ദമ്പതികൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിനും യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല. ഒരു ബന്ധം വ്യഭിചാരമാണോ അല്ലയോ എന്ന് നിർണയിക്കുന്നത് പുരുഷനല്ല, സ്ത്രീയാണ്.

ബൈബിൾപ്രകാരം, വിവാഹിതനായാലും അവിവാഹിതനായാലും, കന്യകയോ വിധവയോ അല്ലാത്ത ഒരു സ്ത്രീയുമായി ബന്ധപ്പെടുമ്പോഴെല്ലാം പുരുഷൻ വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, 25 വയസ്സുള്ള കന്യകനായ ഒരു പുരുഷൻ കന്യകയല്ലാത്ത 23 വയസ്സുള്ള ഒരു സ്ത്രീയുമായി ശയിച്ചാൽ, ആ പുരുഷൻ വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നു; കാരണം ദൈവത്തിന്റെ കണക്കിൽ ആ സ്ത്രീ മറ്റൊരു പുരുഷന്റെ ഭാര്യയാണ് (മത്തായി 5:32; റോമർ 7:3; ലേവ്യപുസ്തകം 20:10; ആവർത്തനം 22:22-24).

യുദ്ധത്തിൽ കന്യകമാരും വിധവകളും കന്യകകളല്ലാത്തവരും
പരാമർശം നിർദേശം
സംഖ്യാപുസ്തകം 31:17-18 എല്ലാ പുരുഷന്മാരെയും കന്യകകളല്ലാത്ത സ്ത്രീകളെയും നശിപ്പിക്കുക. കന്യകമാരെ ജീവനോടെ വെക്കുക.
ന്യായാധിപന്മാർ 21:11 എല്ലാ പുരുഷന്മാരെയും കന്യകകളല്ലാത്ത സ്ത്രീകളെയും നശിപ്പിക്കുക. കന്യകമാരെ ജീവനോടെ വെക്കുക.
ആവർത്തനം 20:13-14 പ്രായപൂർത്തിയായ എല്ലാ പുരുഷന്മാരെയും നശിപ്പിക്കുക. ശേഷിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾ വിധവമാരും കന്യകമാരുമാണ്.

ചോദ്യം: അപ്പോൾ വിവാഹമോചിതയായോ വേർപിരിഞ്ഞു കഴിയുന്നവളായോ ഒരു സ്ത്രീക്ക് മുൻഭർത്താവ് ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ വിവാഹം കഴിക്കാനാവില്ല; എന്നാൽ ഒരു പുരുഷൻ തന്റെ മുൻഭാര്യ മരിക്കുന്നതുവരെ കാത്തിരിക്കേണ്ടതില്ലേ?

അല്ല, അവന് കാത്തിരിക്കേണ്ടതില്ല. ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണപ്രകാരം, ബൈബിളിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള കാരണത്താൽ ഭാര്യയിൽനിന്ന് വേർപിരിയുന്ന പുരുഷന് (മത്തായി 5:32 കാണുക) ഒരു കന്യകയെയോ വിധവയെയോ വിവാഹം കഴിക്കാം. എന്നാൽ യാഥാർഥ്യം ഇതാണ്: ഇന്ന് മിക്കവാറും എല്ലാ സന്ദർഭങ്ങളിലും പുരുഷൻ ഭാര്യയിൽനിന്ന് വേർപിരിഞ്ഞ് വിവാഹമോചിതയായോ വേർപിരിഞ്ഞു കഴിയുന്നവളായോ ഒരു സ്ത്രീയെ വിവാഹം കഴിക്കുന്നു; ദൈവത്തിന്റെ കണക്കിൽ അവന്റെ പുതിയ ഭാര്യ മറ്റൊരു പുരുഷന്റേതായതിനാൽ അവൻ അപ്പോൾ വ്യഭിചാരത്തിലാണ്.

ചോദ്യം: കന്യകമാരെയോ വിധവമാരെയോ വിവാഹം കഴിക്കുമ്പോൾ പുരുഷൻ വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിൽ, ഇന്ന് ദൈവം ബഹുഭാര്യാത്വം അംഗീകരിക്കുന്നു എന്നാണോ അതിനർത്ഥം?

അല്ല. യേശുവിന്റെ സുവിശേഷവും പിതാവിന്റെ ന്യായപ്രമാണം കൂടുതൽ കർശനമായി പ്രയോഗിച്ചതും നിമിത്തം നമ്മുടെ കാലത്ത് ബഹുഭാര്യാത്വം അനുവദനീയമല്ല. സൃഷ്ടിമുതൽ നൽകിയ ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ അക്ഷരം (τὸ γράμμα τοῦ νόμου – to grámma tou nómou) സ്ത്രീയുടെ ആത്മാവ് ഒരേയൊരു പുരുഷനോടു ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് സ്ഥാപിക്കുന്നുവെങ്കിലും, പുരുഷന്റെ ആത്മാവ് ഒരേയൊരു സ്ത്രീയോടു ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് തിരുവെഴുത്തുകളിൽ വ്യഭിചാരം എപ്പോഴും ഒരു സ്ത്രീയുടെ ഭർത്താവിനെതിരായ പാപമായി വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്. അതിനാലാണ് പിതാക്കന്മാരും രാജാക്കന്മാരും വ്യഭിചാരികളാണെന്ന് ദൈവം ഒരിക്കലും പറഞ്ഞിട്ടില്ലാത്തത്; അവർ വിവാഹം കഴിക്കുമ്പോൾ അവരുടെ ഭാര്യമാർ കന്യകമാരോ വിധവമാരോ ആയിരുന്നു.

എന്നാൽ മിശിഹായുടെ വരവോടെ, ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ ആത്മാവിനെക്കുറിച്ചുള്ള പൂർണമായ ഗ്രാഹ്യം നമുക്ക് ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു (τὸ πνεῦμα τοῦ νόμου – to pneûma tou nómou). സ്വർഗത്തിൽനിന്നു വന്ന ഏക വക്താവായ യേശു (യോഹന്നാൻ 3:13; യോഹന്നാൻ 12:48-50; മത്തായി 17:5), ദൈവത്തിന്റെ എല്ലാ കല്പനകളും അവന്റെ സൃഷ്ടികളോടുള്ള സ്നേഹത്തിലും അവരുടെ നന്മയിലും അധിഷ്ഠിതമാണെന്ന് പഠിപ്പിച്ചു. ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ അക്ഷരം അതിന്റെ ആവിഷ്കാരമാണ്; ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ ആത്മാവ് അതിന്റെ സത്തയാണ്.

വ്യഭിചാരത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ, കന്യകമാരോ വിധവമാരോ ആയിരിക്കെ ഒരു പുരുഷൻ ഒന്നിലധികം സ്ത്രീകളോടൊപ്പം കഴിയുന്നത് ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ അക്ഷരം വിലക്കുന്നില്ലെങ്കിലും, ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ ആത്മാവ് അത്തരം പ്രവൃത്തി അനുവദിക്കുന്നില്ല. എന്തുകൊണ്ട്? കാരണം ഇന്ന് അത് ബന്ധപ്പെട്ട എല്ലാവർക്കും കഷ്ടപ്പാടും ആശയക്കുഴപ്പവും ഉണ്ടാക്കും—കൂടാതെ നിന്നെപ്പോലെ നിന്റെ അയൽക്കാരനെ സ്നേഹിക്കുക എന്നതാണ് രണ്ടാമത്തെ മഹത്തായ കല്പന (ലേവ്യപുസ്തകം 19:18; മത്തായി 22:39). ബൈബിൾകാലത്ത് ഇതു സാംസ്കാരികമായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടതും പ്രതീക്ഷിക്കപ്പെട്ടതുമായിരുന്നു; നമ്മുടെ കാലത്ത് എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും ഇത് അംഗീകരിക്കാനാവാത്തതാണ്.

ചോദ്യം: വേർപിരിഞ്ഞ ദമ്പതികൾ വീണ്ടും ഒന്നിക്കാനും വിവാഹബന്ധം പുനഃസ്ഥാപിക്കാനും തീരുമാനിച്ചാൽ അത് ശരിയാണോ?

അതെ, താഴെ പറയുന്ന നിബന്ധനകൾ പാലിക്കുന്നുവെങ്കിൽ ദമ്പതികൾക്ക് വീണ്ടും ഒന്നിക്കാം:

  1. ഭർത്താവ് യഥാർഥത്തിൽ ഭാര്യയുടെ ആദ്യപുരുഷനായിരുന്നിരിക്കണം; അല്ലെങ്കിൽ വേർപിരിയുന്നതിനുമുമ്പുതന്നെ ആ വിവാഹം സാധുവായിരുന്നില്ല.
  2. വേർപിരിഞ്ഞിരുന്ന കാലത്ത് സ്ത്രീ മറ്റൊരു പുരുഷനുമായി ശയിച്ചിരിക്കരുത് (ആവർത്തനം 24:1-4; യിരെമ്യാവ് 3:1).

വിവാഹത്തെയും വ്യഭിചാരത്തെയും കുറിച്ചുള്ള ബൈബിൾപഠിപ്പിക്കൽ തിരുവെഴുത്തുകളുടെ ആരംഭംമുതൽ അവസാനംവരെ പൊരുത്തമുള്ളതും സ്ഥിരതയുള്ളതുമാണെന്ന് ഈ ഉത്തരങ്ങൾ വീണ്ടും ഉറപ്പിക്കുന്നു. ദൈവം നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നതിനെ വിശ്വസ്തതയോടെ പിന്തുടരുന്നതിലൂടെ, ഉപദേശപരമായ വളച്ചൊടിക്കലുകൾ നാം ഒഴിവാക്കുകയും അവൻ സ്ഥാപിച്ച ബന്ധത്തിന്റെ വിശുദ്ധി കാത്തുസൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.