സാത്താന്റെ പരാജയവും പുതിയ തന്ത്രവും

യേശു പിതാവിന്റെ അടുക്കലേക്കു മടങ്ങിപ്പോയി ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം, വിജാതീയർക്കെതിരായ തന്റെ ദീർഘകാല പദ്ധതി സാത്താൻ ആരംഭിച്ചു. യേശുവിനെ തന്റെ പക്ഷത്തേക്ക് ചേർക്കാനുള്ള അവന്റെ ശ്രമം പരാജയപ്പെട്ടിരുന്നു (മത്തായി 4:8-9); ക്രിസ്തുവിനെ കല്ലറയിൽതന്നെ നിലനിർത്താമെന്ന അവന്റെ എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളും പുനരുത്ഥാനത്താൽ എന്നെന്നേക്കുമായി തകർന്നുപോയിരുന്നു (പ്രവൃത്തികൾ 2:24).

സർപ്പത്തിന് ശേഷിച്ചത്, ഏദെൻതോട്ടംമുതൽ എല്ലായ്പ്പോഴും ചെയ്തിരുന്നതുപോലെ വിജാതീയരുടെ ഇടയിലും തുടരുക എന്നതായിരുന്നു: ദൈവത്തിന്റെ നിയമങ്ങൾ അനുസരിക്കാതിരിക്കാൻ മനുഷ്യരെ പ്രേരിപ്പിക്കുക (ഉല്പത്തി 3:4-5).

പദ്ധതിയുടെ രണ്ട് ലക്ഷ്യങ്ങൾ

ഇത് സാധ്യമാക്കാൻ, രണ്ട് കാര്യങ്ങൾ നടപ്പാക്കേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു:

1. മനുഷ്യരാശിയുടെ സൃഷ്ടിമുതൽ നിലനിന്നിരുന്ന വിശ്വാസമായ യഹൂദന്മാരിൽനിന്നും അവരുടെ വിശ്വാസത്തിൽനിന്നും വിജാതീയരെ കഴിയുന്നത്ര അകറ്റേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. യേശുവിന്റെ കുടുംബവും സുഹൃത്തുക്കളും അപ്പൊസ്തലന്മാരും ശിഷ്യന്മാരും പിന്തുടർന്നിരുന്ന വിശ്വാസം ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു.
2. ആദിമുതൽ രക്ഷയെക്കുറിച്ച് മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നതിൽനിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ് തങ്ങൾക്കു വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ട രക്ഷയെന്ന് അംഗീകരിക്കാൻ അവർക്കൊരു ദൈവശാസ്ത്രപരമായ വാദം ആവശ്യമായിരുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ നിയമങ്ങളെ അവഗണിക്കാൻ വിജാതീയരെ അനുവദിക്കുന്നതായിരിക്കണം ഈ പുതിയ രക്ഷാപദ്ധതി.

പിന്നീട്, വിജാതീയർക്കായി ഒരു പുതിയ മതം—പുതിയ പേരും പാരമ്പര്യങ്ങളും ഉപദേശങ്ങളുമുൾപ്പെടെ—സൃഷ്ടിക്കാൻ പിശാച് കഴിവുള്ള മനുഷ്യരെ പ്രേരിപ്പിച്ചു. ഈ ഉപദേശങ്ങളിൽ ഏറ്റവും നിർണായകമായത്, ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകൾ അനുസരിക്കേണ്ട ബാധ്യതയിൽനിന്ന് വിജാതീയരെ “മോചിപ്പിക്കുക” എന്നതായിരുന്നു മിശിഹായുടെ പ്രധാന ലക്ഷ്യങ്ങളിലൊന്നെന്ന് അവരെ വിശ്വസിപ്പിച്ചു.

യിസ്രായേലിൽനിന്നുള്ള അകൽച്ച

വിജാതീയർക്കുള്ള നിയമത്തിന്റെ വെല്ലുവിളി

നിലനിൽക്കാനും വളരാനും എല്ലാ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്കും അനുയായികൾ ആവശ്യമാണ്. അതുവരെ മിശിഹായിൽ വിശ്വസിച്ചിരുന്ന യഹൂദന്മാർ അനുഷ്ഠിച്ചുവന്ന ദൈവത്തിന്റെ നിയമം, പുതുതായി രൂപംകൊണ്ട സഭയിലെ അതിവേഗം വളർന്നുകൊണ്ടിരുന്ന വിജാതീയരുടെ കൂട്ടത്തിന് ഒരു വെല്ലുവിളിയായി മാറിത്തുടങ്ങി.

പരിച്ഛേദനം, ഏഴാം ദിവസത്തിന്റെ ആചരണം, ചില മാംസങ്ങൾ ഒഴിവാക്കൽ തുടങ്ങിയ കല്പനകൾ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ വളർച്ചയ്ക്ക് തടസ്സങ്ങളായി കാണപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. ക്രമേണ, ഈ കൂട്ടത്തിനുവേണ്ടി നേതൃത്വം വിട്ടുവീഴ്ചകൾ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. മിശിഹായുടെ വരവോടെ യഹൂദരല്ലാത്തവർക്കായി നിയമത്തിൽ ഇളവുണ്ടായെന്ന തെറ്റായ വാദത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലായിരുന്നു ഇത്—അത്തരമൊരു വാദത്തിന് പഴയനിയമത്തിലോ സുവിശേഷങ്ങളിലോ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന യേശുവിന്റെ വാക്കുകളിലോ യാതൊരു അടിസ്ഥാനവുമില്ലായിരുന്നിട്ടും (പുറപ്പാട് 12:49).

മാറ്റങ്ങളോടുള്ള യഹൂദന്മാരുടെ പ്രതികരണം

അതേസമയം, ഏതാനും ദശാബ്ദങ്ങൾക്കുമുമ്പ് യേശു ചെയ്ത അടയാളങ്ങളും അത്ഭുതങ്ങളും കണ്ട് ആകർഷിക്കപ്പെട്ടും, ആദ്യകാല അപ്പൊസ്തലന്മാരിൽ ചിലർ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദൃക്സാക്ഷികളുടെ സാന്നിധ്യത്താൽ ബലപ്പെട്ടും, പ്രസ്ഥാനത്തിൽ ഇപ്പോഴും താൽപര്യം കാണിച്ചിരുന്ന ചുരുക്കം ചില യഹൂദന്മാർ പ്രവാചകന്മാരിലൂടെ നൽകിയ ദൈവത്തിന്റെ നിയമങ്ങൾ അനുസരിക്കേണ്ട ബാധ്യത ക്രമേണ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടുന്നതിൽ സ്വാഭാവികമായും അസ്വസ്ഥരായി.

യേശുവും അപ്പൊസ്തലന്മാരും ശിഷ്യന്മാരും വിശ്വസ്തതയോടെ അനുസരിച്ച അതേ നിയമങ്ങളായിരുന്നു അവ.

അകറ്റിനിർത്തലിന്റെ അനന്തരഫലങ്ങൾ

ഇന്നത്തെ ആരാധനയുടെ അവസ്ഥ

നമുക്കറിയാവുന്നതുപോലെ, അതിന്റെ ഫലമായി ഇപ്പോൾ ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾ ആഴ്ചതോറും ദൈവത്തെ ആരാധിക്കുന്നുവെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടുകൊണ്ട് പള്ളികളിൽ ഒത്തുകൂടുന്നു; അതേസമയം, ഈ ദൈവം ഒരു ഉടമ്പടിയിലൂടെ തനിക്കായി ഒരു ജനതയെ വേർതിരിച്ചുവെന്ന വസ്തുത അവർ പൂർണമായി അവഗണിക്കുന്നു.

യിസ്രായേലിനോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനം

ഈ ഉടമ്പടി താൻ ഒരിക്കലും ലംഘിക്കുകയില്ലെന്ന് ദൈവം വ്യക്തമായി പ്രസ്താവിച്ചു:
“സൂര്യന്റെയും ചന്ദ്രന്റെയും നക്ഷത്രങ്ങളുടെയും നിയമങ്ങൾ മാറ്റമില്ലാത്തതുപോലെ, യിസ്രായേലിന്റെ സന്തതിയും എന്നേക്കും ദൈവസന്നിധിയിൽ ഒരു ജനതയായിരിക്കുന്നതിൽനിന്ന് ഒരിക്കലും ഇല്ലാതാകുകയില്ല” (യിരെമ്യാവ് 31:35-37).

യിസ്രായേലുമായുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ഉടമ്പടി

യിസ്രായേലിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന രക്ഷ

യിസ്രായേലിനോടു ചേർന്നുനിൽക്കാത്തവർക്ക് അനുഗ്രഹമോ രക്ഷയോ ഉണ്ടാകുമെന്ന് പഴയനിയമത്തിൽ ഒരിടത്തും നാം വായിക്കുന്നില്ല:
“ദൈവം അബ്രാഹാമിനോടു പറഞ്ഞു: നീ ഒരു അനുഗ്രഹമായിരിക്കും. നിന്നെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നവരെ ഞാൻ അനുഗ്രഹിക്കും; നിന്നെ ശപിക്കുന്നവനെ ഞാൻ ശപിക്കും; നിന്നിൽ ഭൂമിയിലെ സകല കുടുംബങ്ങളും അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടും” (ഉല്പത്തി 12:2-3).

രക്ഷ യഹൂദന്മാരിൽനിന്നാണ് വരുന്നതെന്ന് ഉറപ്പിച്ച് പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ട് യേശുവും ഇക്കാര്യത്തിൽ സംശയത്തിനിടയില്ലാത്തവിധം സംസാരിച്ചു:
“രക്ഷ യഹൂദന്മാരിൽനിന്നാകുന്നു” (യോഹന്നാൻ 4:22).

വിജാതീയരും അനുസരണവും

ക്രിസ്തുവിലൂടെ രക്ഷിക്കപ്പെടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വിജാതീയൻ, പിതാവ് തന്റെ ബഹുമാനത്തിനും മഹത്വത്തിനുമായി തിരഞ്ഞെടുത്ത ജനതയ്ക്കു നൽകിയ അതേ നിയമങ്ങൾ അനുസരിക്കണം—യേശുവും അവന്റെ അപ്പൊസ്തലന്മാരും അനുഷ്ഠിച്ച അതേ നിയമങ്ങൾ.

വെല്ലുവിളികൾക്കിടയിലും അത്തരമൊരു വിജാതീയന്റെ വിശ്വാസവും ധൈര്യവും പിതാവ് കാണുന്നു. അവന്റെ മേൽ പിതാവ് തന്റെ സ്നേഹം പകരുകയും, അവനെ യിസ്രായേലിനോടു ചേർക്കുകയും, പാപമോചനത്തിനും രക്ഷയ്ക്കുമായി പുത്രന്റെ അടുക്കലേക്ക് നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

സത്യമാകയാൽ അർത്ഥവത്തായ രക്ഷാപദ്ധതി ഇതാണ്.

മഹാനിയോഗം

സുവിശേഷം പ്രചരിപ്പിക്കൽ

ചരിത്രകാരന്മാരുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ, ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വർഗാരോഹണത്തിനുശേഷം, നിരവധി അപ്പൊസ്തലന്മാരും ശിഷ്യന്മാരും മഹാനിയോഗം അനുസരിക്കുകയും യേശു പഠിപ്പിച്ച സുവിശേഷം വിജാതീയ ജനതകളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും ചെയ്തു:

• തോമസ് ഇന്ത്യയിലേക്കു പോയി.
• ബർന്നബാസും പൗലൊസും മാസിഡോണിയയിലേക്കും ഗ്രീസിലേക്കും റോമിലേക്കും പോയി.
• അന്ത്രെയാസ് റഷ്യയിലേക്കും സ്കാൻഡിനേവിയയിലേക്കും പോയി.
• മത്തിയാസ് എത്യോപ്യയിലേക്കു പോയി.

സുവാർത്ത ദൂരദേശങ്ങളിലേക്കും വ്യാപിച്ചു.

സന്ദേശം മാറ്റമില്ലാതെ തുടർന്നു

അവർ പ്രസംഗിക്കേണ്ടിയിരുന്ന സന്ദേശം യേശു പഠിപ്പിച്ചതുതന്നെയായിരുന്നു; അതിന്റെ കേന്ദ്രം പിതാവായിരുന്നു:

1. യേശു പിതാവിൽനിന്നു വന്നവനാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുക.
2. പിതാവിന്റെ നിയമങ്ങൾ അനുസരിക്കുക.

ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ സുവാർത്ത പ്രചരിപ്പിക്കാനുള്ള ദൗത്യത്തിൽ തങ്ങൾ ഒറ്റയ്ക്കായിരിക്കുകയില്ലെന്ന് യേശു ആദ്യ മിഷനറിമാരോട് വ്യക്തമാക്കി. ഒരുമിച്ചുണ്ടായിരുന്ന കാലത്ത് ക്രിസ്തു പഠിപ്പിച്ച കാര്യങ്ങൾ പരിശുദ്ധാത്മാവ് അവരെ ഓർമിപ്പിക്കും:
“എന്റെ നാമത്തിൽ പിതാവ് അയയ്ക്കുന്ന കാര്യസ്ഥനായ പരിശുദ്ധാത്മാവ് നിങ്ങൾക്കു സകലവും ഉപദേശിക്കുകയും ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞതൊക്കെയും നിങ്ങളെ ഓർമിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും” (യോഹന്നാൻ 14:26).

തങ്ങളുടെ ഗുരുവിൽനിന്നു പഠിച്ച കാര്യങ്ങൾ തുടർന്നും പഠിപ്പിക്കണമെന്നായിരുന്നു നിർദേശം.

രക്ഷയും അനുസരണവും

രക്ഷയുടെ ഒരേയൊരു സന്ദേശം

യഹൂദരല്ലാത്തവർക്കായി പ്രത്യേകം രൂപപ്പെടുത്തിയ വ്യത്യസ്തമായൊരു രക്ഷാസന്ദേശം തന്റെ മിഷനറിമാർ കൊണ്ടുപോകുമെന്ന് യേശു നിർദേശിക്കുന്നതായി സുവിശേഷങ്ങളിൽ ഒരിടത്തും നാം കാണുന്നില്ല.

അനുസരണമില്ലാത്ത രക്ഷയെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യാജ ഉപദേശം

പിതാവിന്റെ വിശുദ്ധവും നിത്യവുമായ കല്പനകൾ അനുസരിക്കാതെതന്നെ വിജാതീയർക്ക് രക്ഷ നേടാനാകുമെന്ന ആശയം യേശുവിന്റെ ഉപദേശങ്ങളിൽ ഇല്ല.

നിയമത്തോടുള്ള അനുസരണമില്ലാതെ രക്ഷ ലഭിക്കുമെന്ന ആശയത്തിന് യേശുവിന്റെ വാക്കുകളിൽ യാതൊരു പിന്തുണയുമില്ല; അതിനാൽ അത് എത്ര പഴക്കമുള്ളതോ ജനപ്രിയമായതോ ആയാലും വ്യാജമാണ്.

മത്തായി 4:8-9	പിന്നെ പിശാച് അവനെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന ഒരു മലയിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി, ലോകത്തിലെ സകല രാജ്യങ്ങളും അവയുടെ മഹത്വവും അവനെ കാണിച്ചു, അവനോട്: “നീ കുമ്പിട്ട് എന്നെ ആരാധിച്ചാൽ ഇതൊക്കെയും നിനക്കു തരാം” എന്നു പറഞ്ഞു.
പ്രവൃത്തികൾ 2:24	എന്നാൽ ദൈവം അവനെ മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർപ്പിച്ചു; മരണത്തിന്റെ വേദനകളിൽനിന്ന് അവനെ വിടുവിച്ചു. മരണം അവനെ പിടിച്ചുവെക്കുക അസാധ്യമായിരുന്നു.
ഉല്പത്തി 3:4-5	അപ്പോൾ സർപ്പം സ്ത്രീയോട്: “നിങ്ങൾ മരിക്കുകയില്ല നിശ്ചയം! നിങ്ങൾ അതിൽനിന്നു തിന്നുന്ന ദിവസം നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ തുറക്കുമെന്നും നന്മതിന്മകളെ അറിയുന്നവരായി നിങ്ങൾ ദൈവത്തെപ്പോലെയാകുമെന്നും ദൈവം അറിയുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു.
പുറപ്പാട് 12:49	സ്വദേശിക്കും നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ പാർക്കുന്ന പരദേശിക്കും ഒരേ നിയമം ആയിരിക്കണം.
യിരെമ്യാവ് 31:35-37	പകൽ പ്രകാശിപ്പാൻ സൂര്യനെ നിയമിക്കുകയും രാത്രി പ്രകാശിപ്പാൻ ചന്ദ്രനെയും നക്ഷത്രങ്ങളെയും ക്രമപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്ത യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു… യിസ്രായേലിന്റെ സന്തതിയും എന്നേക്കും എന്റെ സന്നിധിയിൽ ഒരു ജനതയായിരിക്കുന്നതിൽനിന്ന് ഒരിക്കലും ഇല്ലാതാകുകയില്ല.
ഉല്പത്തി 12:2-3	ഞാൻ നിന്നെ വലിയൊരു ജനതയാക്കും; നിന്നെ അനുഗ്രഹിച്ച് നിന്റെ പേർ മഹത്താക്കും; നീ ഒരു അനുഗ്രഹമായിരിക്കും. നിന്നെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നവരെ ഞാൻ അനുഗ്രഹിക്കുകയും നിന്നെ ശപിക്കുന്നവനെ ശപിക്കുകയും ചെയ്യും…
യോഹന്നാൻ 4:22	നിങ്ങൾ അറിയാത്തതിനെ ആരാധിക്കുന്നു; ഞങ്ങൾ അറിയുന്നതിനെ ആരാധിക്കുന്നു; രക്ഷ യഹൂദന്മാരിൽനിന്നാകുന്നു.
യോഹന്നാൻ 14:26	എന്നാൽ കാര്യസ്ഥനായ പരിശുദ്ധാത്മാവ്—പിതാവ് എന്റെ നാമത്തിൽ അയയ്ക്കുന്നവൻ—നിങ്ങളെ സകലവും പഠിപ്പിക്കുകയും ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞതൊക്കെയും നിങ്ങളെ ഓർമിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും.