അനുബന്ധം 8h: ആലയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഭാഗികവും പ്രതീകാത്മകവുമായ അനുസരണം

ഓഡിയോ കേൾക്കുക / ഡൗൺലോഡ്
00:00
00:00ഡൗൺലോഡ്

ഈ പേജ് യെരൂശലേമിൽ ആലയം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ മാത്രമേ അനുസരിക്കാനാകുമായിരുന്ന ദൈവത്തിന്റെ നിയമങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പരമ്പരയുടെ ഭാഗമാണ്.

ആധുനിക മതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ തെറ്റിദ്ധാരണകളിലൊന്ന്, ദൈവം താൻ നൽകിയ കല്പനകൾക്കു പകരമായി ഭാഗികമായ അനുസരണമോ പ്രതീകാത്മകമായ അനുസരണമോ അംഗീകരിക്കുന്നു എന്ന വിശ്വാസമാണ്. എന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം കൃത്യമാണ്. അവന്റെ പ്രവാചകന്മാരിലൂടെയും മശീഹയിലൂടെയും വെളിപ്പെടുത്തിയ ഓരോ വാക്കിനും, ഓരോ വിശദാംശത്തിനും, ഓരോ അതിരിനും അവന്റെ അധികാരത്തിന്റെ പൂർണമായ ശക്തിയുണ്ട്. ഒന്നും കൂട്ടിച്ചേർക്കരുത്. ഒന്നും എടുത്തുകളയരുത് (ആവർത്തനപുസ്തകം 4:2; 12:32). ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം മാറ്റുകയോ മയപ്പെടുത്തുകയോ പകരംവയ്ക്കുകയോ പുനർവ്യാഖ്യാനിക്കുകയോ ചെയ്യാമെന്ന് ഒരാൾ തീരുമാനിക്കുന്ന നിമിഷം മുതൽ, അവൻ ദൈവത്തെ അനുസരിക്കുന്നില്ല—തന്നെത്തന്നെയാണ് അനുസരിക്കുന്നത്.

ദൈവത്തിന്റെ കൃത്യതയും യഥാർഥ അനുസരണത്തിന്റെ സ്വഭാവവും

ദൈവം ഒരിക്കലും അവ്യക്തമായ കല്പനകൾ നൽകിയിട്ടില്ല. കൃത്യമായ കല്പനകളാണ് അവൻ നൽകിയത്. യാഗങ്ങൾ കല്പിച്ചപ്പോൾ, മൃഗങ്ങൾ, പുരോഹിതന്മാർ, യാഗപീഠം, തീ, സ്ഥലം, സമയം എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള വിശദാംശങ്ങൾ അവൻ നൽകി. ഉത്സവങ്ങൾ കല്പിച്ചപ്പോൾ, ദിവസങ്ങൾ, വഴിപാടുകൾ, ശുദ്ധീകരണത്തിനുള്ള നിബന്ധനകൾ, ആരാധനാസ്ഥലം എന്നിവ അവൻ നിർവചിച്ചു. നേർച്ചകൾ കല്പിച്ചപ്പോൾ, അവ എങ്ങനെ ആരംഭിക്കണം, എങ്ങനെ തുടരണം, എങ്ങനെ അവസാനിക്കണം എന്നിവ അവൻ നിർവചിച്ചു. ദശാംശങ്ങളും ആദ്യഫലങ്ങളും കല്പിച്ചപ്പോൾ, എന്താണ് കൊണ്ടുവരേണ്ടത്, എവിടേക്കാണ് കൊണ്ടുവരേണ്ടത്, ആർക്കാണ് ലഭിക്കേണ്ടത് എന്നിവ അവൻ നിർവചിച്ചു. ഒന്നും മനുഷ്യന്റെ സർഗാത്മകതയെയോ വ്യക്തിപരമായ വ്യാഖ്യാനത്തെയോ ആശ്രയിച്ചിരുന്നില്ല.

ഈ കൃത്യത യാദൃച്ഛികമല്ല. ന്യായപ്രമാണം നൽകിയവന്റെ സ്വഭാവത്തെയാണ് അത് പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നത്. ദൈവം ഒരിക്കലും അശ്രദ്ധനോ, ഏകദേശമായി കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവനോ, തത്സമയ ഇഷ്ടാനുസൃത മാറ്റങ്ങൾക്ക് ഇടം നൽകുന്നവനോ അല്ല. ആളുകൾ താൻ കല്പിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നതല്ല, താൻ കല്പിച്ചതുതന്നെ അനുസരിക്കണമെന്ന് അവൻ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.

അതിനാൽ, ഒരാൾ ഒരു നിയമം ഭാഗികമായി അനുസരിക്കുകയോ—ആവശ്യമായ പ്രവൃത്തികൾക്കു പകരം പ്രതീകാത്മക പ്രവൃത്തികൾ നടത്തുകയോ—ചെയ്യുമ്പോൾ, അവൻ ഇനി ദൈവത്തെ അനുസരിക്കുന്നില്ല. താൻതന്നെ സൃഷ്ടിച്ച കല്പനയുടെ ഒരു പതിപ്പിനെയാണ് അവൻ അനുസരിക്കുന്നത്.

ഭാഗികമായ അനുസരണം അനുസരണക്കേടാണ്

കല്പനയിലെ “എളുപ്പമുള്ള” അല്ലെങ്കിൽ “സൗകര്യപ്രദമായ” ഘടകങ്ങൾ മാത്രം പാലിക്കുകയും, ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതോ ചെലവേറിയതോ നിയന്ത്രിതമെന്നു തോന്നുന്നതോ ആയ ഘടകങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് ഭാഗികമായ അനുസരണം. എന്നാൽ ന്യായപ്രമാണം കഷണങ്ങളായി ലഭിക്കുന്നതല്ല. തിരഞ്ഞെടുത്ത് അനുസരിക്കുന്നത് അവഗണിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങളിലുള്ള ദൈവത്തിന്റെ അധികാരം നിരസിക്കലാണ്.

അവന്റെ കല്പനകളിലെ ഒരു വിശദാംശംപോലും നിരസിക്കുന്നത് മത്സരമാണെന്ന് ദൈവം ഇസ്രായേലിന് ആവർത്തിച്ച് മുന്നറിയിപ്പു നൽകി (ആവർത്തനപുസ്തകം 27:26; യിരെമ്യാവ് 11:3-4). ഏറ്റവും ചെറിയ കല്പനപോലും ലഘൂകരിക്കുന്നവൻ സ്വർഗരാജ്യത്തിൽ ഏറ്റവും ചെറിയവൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുമെന്ന് യേശു പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ ഇതേ സത്യം സ്ഥിരീകരിച്ചു (മത്തായി 5:17-19). ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ഭാഗങ്ങൾ അവഗണിച്ചുകൊണ്ട് ബാക്കിയുള്ളവ പാലിക്കാൻ മശീഹ ഒരിക്കലും അനുവാദം നൽകിയിട്ടില്ല.

ആലയത്തെ ആശ്രയിച്ചിരുന്ന നിയമങ്ങൾ ഒരിക്കലും റദ്ദാക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലെന്ന് എല്ലാവരും മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്. ദൈവം നീക്കിയത് ആലയത്തെയാണ്, ന്യായപ്രമാണത്തെയല്ല. ന്യായപ്രമാണം പൂർണമായി അനുസരിക്കാനാകാത്തപ്പോൾ, ഭാഗികമായ അനുസരണം ഒരു മാർഗമല്ല. ആരാധകൻ ന്യായപ്രമാണത്തിൽ മാറ്റം വരുത്താൻ വിസമ്മതിച്ചുകൊണ്ട് അതിനെ മാനിക്കണം.

പ്രതീകാത്മക അനുസരണം മനുഷ്യനിർമിത ആരാധനയാണ്

പ്രതീകാത്മക അനുസരണം അതിലും അപകടകരമാണ്. അസാധ്യമായ ഒരു കല്പനയ്ക്കു പകരമായി, മൂലനിയമത്തെ “മാനിക്കുന്നതിനായി” രൂപപ്പെടുത്തിയ പ്രതീകാത്മക പ്രവൃത്തി നടത്താൻ ഒരാൾ ശ്രമിക്കുമ്പോഴാണ് അത് സംഭവിക്കുന്നത്. എന്നാൽ പ്രതീകാത്മകമായ പകരക്കാരെ ദൈവം അനുവദിച്ചിട്ടില്ല. ആലയം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ യാഗങ്ങൾക്കു പകരം പ്രാർഥനകളും ഉത്സവങ്ങൾക്കു പകരം ധ്യാനങ്ങളും നടത്താൻ അവൻ ഇസ്രായേലിനെ അനുവദിച്ചില്ല. പ്രതീകാത്മക നാസീർവ്രതങ്ങൾ നടത്താൻ അവൻ അനുവദിച്ചില്ല. പ്രതീകാത്മക ദശാംശങ്ങൾ നൽകാനും അവൻ അനുവദിച്ചില്ല. മനുഷ്യർക്ക് എവിടെയും ചെയ്യാവുന്ന ലളിതമായ രൂപങ്ങൾകൊണ്ട് ബാഹ്യമായ ആചാരങ്ങളെ പകരംവയ്ക്കാമെന്ന് അവൻ ആരോടും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.

പ്രതീകാത്മക അനുസരണം സൃഷ്ടിക്കുന്നത്, അനുസരണത്തിന്റെ ഭൗതികമായ അസാധ്യത ദൈവത്തെ അപ്രതീക്ഷിതമായി പിടികൂടിയെന്നു നടിക്കുന്നതാണ്—അവൻതന്നെ നീക്കിയതിനെ “അനുകരിക്കാൻ” നമ്മുടെ സഹായം ദൈവത്തിന് ആവശ്യമാണെന്നപോലെ. എന്നാൽ ഇത് ദൈവത്തോടുള്ള അപമാനമാണ്. അത് അവന്റെ കല്പനകളെ അയവുള്ളവയായി, അവന്റെ കൃത്യതയെ വിലപേശാവുന്നതായി, അവന്റെ ഇഷ്ടത്തെ മനുഷ്യന്റെ സർഗാത്മകതകൊണ്ട് “സഹായിക്കേണ്ട” ഒന്നായി കണക്കാക്കുന്നു.

ദൈവം അരുളിച്ചെയ്ത കല്പനയ്ക്കു പകരം അവൻ അരുളിച്ചെയ്യാത്ത മറ്റൊന്ന് വയ്ക്കുന്നതിനാൽ പ്രതീകാത്മക അനുസരണം അനുസരണക്കേടാണ്.

അനുസരണം അസാധ്യമാകുമ്പോൾ, പകരംവയ്ക്കലല്ല ദൈവം ആവശ്യപ്പെടുന്നത്; വിട്ടുനിൽക്കലാണ്

ദൈവം ആലയവും യാഗപീഠവും ലേവ്യസേവനവും നീക്കിയപ്പോൾ, ചില കല്പനകൾ ഇനി നടപ്പാക്കാനാവില്ലെന്ന് അവൻ നിർണായകമായി പ്രസ്താവിച്ചു. എന്നാൽ അവയ്ക്കു പകരം മറ്റൊന്നും ചെയ്യാൻ അവൻ അധികാരം നൽകിയില്ല.

ശാരീരികമായി അനുസരിക്കാനാകാത്ത ഒരു കല്പനയോടുള്ള ശരിയായ പ്രതികരണം ലളിതമാണ്:

അനുസരിക്കാനുള്ള മാർഗം ദൈവം പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതുവരെ അനുസരിക്കുന്നതിൽനിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കുക.

ഇത് അനുസരണക്കേടല്ല. ദൈവംതന്നെ സ്ഥാപിച്ച അതിരുകളോടുള്ള അനുസരണമാണ്. വിനയത്തിലൂടെയും ആത്മനിയന്ത്രണത്തിലൂടെയും പ്രകടമാകുന്ന കർത്താവിനോടുള്ള ഭയമാണിത്.

നിയമത്തിന്റെ പ്രതീകാത്മക രൂപം കണ്ടുപിടിക്കുന്നത് വിനയമല്ല—ഭക്തിയുടെ വേഷമിട്ട മത്സരമാണ്.

“നടപ്പാക്കാവുന്ന വ്യതിയാനങ്ങൾ” എന്നതിന്റെ അപകടം

നടപ്പാക്കാൻ അസാധ്യമാക്കിയ കല്പനകൾക്ക് “നടപ്പാക്കാവുന്ന വ്യതിയാനങ്ങൾ” സൃഷ്ടിക്കാൻ ആധുനിക മതം പലപ്പോഴും ശ്രമിക്കുന്നു:

  • പെസഹായാഗത്തിനു പകരമായി കണ്ടുപിടിച്ച കർത്തൃമേശ
  • ദൈവം നിർവചിച്ച ദശാംശത്തിനു പകരം നൽകുന്ന 10 ശതമാനം സാമ്പത്തിക സംഭാവന
  • യെരൂശലേമിൽ കല്പിച്ച വഴിപാടുകൾക്കു പകരമായ ഉത്സവ “പരിശീലനങ്ങൾ”
  • യഥാർഥ നേർച്ചയ്ക്കു പകരമായ പ്രതീകാത്മക നാസീർവ്രതാചാരങ്ങൾ
  • ബൈബിളിലെ ശുദ്ധീകരണവ്യവസ്ഥയ്ക്കു പകരമായ ആചാരപരമായ “ശുദ്ധിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഉപദേശങ്ങൾ”

ഈ ആചാരങ്ങളെല്ലാം ഒരേ മാതൃക പിന്തുടരുന്നു:

  1. ദൈവം കൃത്യമായ ഒരു കല്പന നൽകി.
  2. ദൈവം ആലയം നീക്കി; അതിനാൽ അനുസരണം അസാധ്യമായി.
  3. മനുഷ്യർക്ക് നടപ്പാക്കാനാകുന്ന മാറ്റം വരുത്തിയ ഒരു പതിപ്പ് മനുഷ്യർ കണ്ടുപിടിച്ചു.
  4. അതിനെയാണ് അവർ അനുസരണം എന്നു വിളിക്കുന്നത്.

എന്നാൽ ദൈവം തന്റെ കല്പനകൾക്കു പകരക്കാരെ അംഗീകരിക്കുന്നില്ല. താൻതന്നെ നിർവചിച്ച അനുസരണം മാത്രമാണ് അവൻ അംഗീകരിക്കുന്നത്.

പകരക്കാരനെ സൃഷ്ടിക്കുന്നത് ദൈവത്തിന് തെറ്റുപറ്റിയെന്ന് സൂചിപ്പിക്കലാണ്—അനുസരണം തുടരുമെന്ന് അവൻ പ്രതീക്ഷിച്ചെങ്കിലും അതിനുള്ള മാർഗം സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടുവെന്നപോലെ. ദൈവം ശ്രദ്ധിക്കാതെ വിട്ടുപോയ ഒരു “പ്രശ്നത്തിന്” മനുഷ്യന്റെ മിടുക്ക് പരിഹാരമാണെന്ന് ഇത് കണക്കാക്കുന്നു. ഇത് ദൈവത്തിന്റെ ജ്ഞാനത്തോടുള്ള അപമാനമാണ്.

ഇന്നത്തെ അനുസരണം: ന്യായപ്രമാണത്തിൽ മാറ്റം വരുത്താതെ അതിനെ മാനിക്കുക

ഇന്നത്തെ ശരിയായ നിലപാട് തിരുവെഴുത്തിലുടനീളം ആവശ്യപ്പെട്ട അതേ നിലപാടാണ്: ദൈവം സാധ്യമാക്കിയതെല്ലാം അനുസരിക്കുകയും, അവൻ സാധ്യമാക്കാത്തതിൽ മാറ്റം വരുത്താൻ വിസമ്മതിക്കുകയും ചെയ്യുക.

  • ആലയത്തെ ആശ്രയിക്കാത്ത കല്പനകൾ നാം അനുസരിക്കുന്നു.
  • ആലയത്തെ ആശ്രയിക്കുന്ന കല്പനകളിൽ മാറ്റം വരുത്താൻ വിസമ്മതിച്ചുകൊണ്ട് അവയെ നാം മാനിക്കുന്നു.
  • ഭാഗികമായ അനുസരണം നാം നിരസിക്കുന്നു.
  • പ്രതീകാത്മക അനുസരണം നാം നിരസിക്കുന്നു.
  • അവൻ കല്പിച്ചതുമാത്രം, അവൻ കല്പിച്ച വിധത്തിൽത്തന്നെ അനുസരിക്കാൻ തക്കവണ്ണം നാം ദൈവത്തെ ഭയപ്പെടുന്നു.

ഇതാണ് യഥാർഥ വിശ്വാസം. ഇതാണ് യഥാർഥ അനുസരണം. മറ്റെല്ലാം മനുഷ്യനിർമിത മതമാണ്.

അവന്റെ വചനത്തിങ്കൽ വിറയ്ക്കുന്ന ഹൃദയം

അവന്റെ വചനത്തിങ്കൽ വിറയ്ക്കുന്ന ആരാധകനിലാണ് ദൈവം പ്രസാദിക്കുന്നത് (യെശയ്യാവ് 66:2)—സൗകര്യപ്രദമോ സാധ്യമോ ആക്കുന്നതിനായി അവന്റെ വചനത്തെ പുനർരൂപപ്പെടുത്തുന്ന ആരാധകനിലല്ല. ദൈവം താൽക്കാലികമായി പ്രാപ്യമല്ലാത്ത നിലയിൽ വെച്ചിരിക്കുന്ന നിയമങ്ങൾക്കു പകരം പുതിയ നിയമങ്ങൾ കണ്ടുപിടിക്കാൻ വിനയമുള്ള ഒരാൾ വിസമ്മതിക്കുന്നു. അനുസരണം എപ്പോഴും ദൈവം യഥാർഥത്തിൽ അരുളിച്ചെയ്ത കല്പനയോട് പൊരുത്തപ്പെടണമെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിയുന്നു.

ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം പരിപൂർണ്ണമായി നിലനിൽക്കുന്നു. ഒന്നും റദ്ദാക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. എന്നാൽ എല്ലാ കല്പനകളും ഇന്ന് അനുസരിക്കാനാവില്ല. വിശ്വസ്തമായ പ്രതികരണം ഭാഗികമായ അനുസരണം നിരസിക്കുകയും, പ്രതീകാത്മക അനുസരണം തള്ളിക്കളയുകയും, ദൈവം നൽകിയതുപോലെതന്നെ ന്യായപ്രമാണത്തെ മാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്.