ഹൃദയം ഭാരപ്പെടുമ്പോൾ, ദൈവഹിതം ആത്മാവിന് ഏറ്റവും മധുരമുള്ളതായിട്ടില്ലെന്ന് അതു വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. പിതാവിനോടുള്ള അനുസരണത്തിൽനിന്നു ലഭിക്കുന്ന യഥാർഥ സ്വാതന്ത്ര്യം ഇനിയും പൂർണമായി മനസ്സിലാക്കിയിട്ടില്ലെന്നും അതു കാണിക്കുന്നു. ദൈവമക്കളെന്ന പദവി—അത്യുന്നതന്റെ മകൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടാനുള്ള മഹത്തായ ഭാഗ്യം—അതിന്റെ പൂർണ ശക്തിയോടും സന്തോഷത്തോടും കൂടി ഇനിയും അനുഭവിച്ചിട്ടില്ലെന്നതിന്റെ അടയാളമാണത്. കർത്താവ് അനുവദിക്കുന്നതെല്ലാം ആത്മാവ് വിശ്വാസത്തോടെ സ്വീകരിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, പരീക്ഷണങ്ങൾപോലും അനുസരണത്തിന്റെ പ്രവൃത്തികളായിത്തീരുമായിരുന്നു. ഒന്നും വ്യർഥമാകുമായിരുന്നില്ല.…

ദൈവം കരുണയുള്ള പിതാവാണ്. ഓരോരുത്തരും എവിടെയായിരിക്കണമെന്ന് അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ, അവിടെത്തന്നെ അവരെ സ്ഥാപിക്കുകയും പിതാവിന്റെ പ്രവൃത്തിയുടെ ഭാഗമായ ഒരു പ്രത്യേക ദൗത്യം ഓരോരുത്തർക്കും നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ ജോലി വിനയത്തോടും ലാളിത്യത്തോടും കൂടി ചെയ്യുമ്പോൾ ആനന്ദകരവും അർത്ഥവത്തുമായിത്തീരുന്നു. അസാധ്യമായ ജോലികൾ കർത്താവ് ഏൽപ്പിക്കുന്നില്ല—താൻ നിശ്ചയിച്ചതു നിറവേറ്റാൻ ആവശ്യമായ ശക്തിയും വിവേകവും അവൻ എപ്പോഴും നൽകുന്നു. ഒരാൾ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലോ ക്ഷീണിതനോ…

ഒരാൾ തുറന്ന ഹൃദയത്തോടെയും സ്വാർത്ഥതയില്ലാതെയും വർത്തമാന നിമിഷത്തിൽ പൂർണമായി ജീവിക്കുമ്പോൾ, ദൈവത്തിന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കാൻ ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായ അവസ്ഥയിലായിരിക്കും. ആത്മാർത്ഥമായ ശ്രദ്ധയുടെയും സമർപ്പണത്തിന്റെയും ഈ അവസ്ഥയിലാണ് സ്രഷ്ടാവ് സംസാരിക്കുന്നത്. വിനയത്തോടും സംവേദനക്ഷമതയോടുംകൂടെ തന്റെ സന്നിധിയിൽ വരുന്നവരുമായി ആശയവിനിമയം നടത്താൻ കർത്താവ് എപ്പോഴും സന്നദ്ധനാണ്. ഭൂതകാലത്തിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോകുകയോ ഭാവിയെക്കുറിച്ച് ഉത്കണ്ഠപ്പെടുകയോ ചെയ്യുന്നതിനുപകരം, ദൈവം കാണിച്ചുതരാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ട് ആത്മാവ് ഇപ്പോഴിൽ…