613 കല്പനകളെക്കുറിച്ചുള്ള മിഥ്യയും ദൈവത്തിന്റെ ഓരോ ദാസനും അനുസരിക്കാൻ ശ്രമിക്കേണ്ട യഥാർഥ കല്പനകളും
പൊതുവായ തെറ്റിദ്ധാരണകൾ
രക്ഷയ്ക്കായി പിതാവിന്റെയും പുത്രന്റെയും എല്ലാ കല്പനകളും അനുസരിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയെക്കുറിച്ച് നാം ലേഖനങ്ങൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുമ്പോഴെല്ലാം, ചില വായനക്കാർ അസ്വസ്ഥരാകുകയും ഇങ്ങനെയുള്ള അഭിപ്രായങ്ങളിലൂടെ പ്രതികരിക്കുകയും ചെയ്യാറുണ്ട്: “അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ, നമുക്ക് 613 കല്പനകളും പാലിക്കേണ്ടിവരും!”
ആരും ബൈബിളിൽ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ഈ നിഗൂഢമായ കല്പനകളുടെ സംഖ്യ എവിടെനിന്നാണ് ഉത്ഭവിച്ചതെന്നോ അതിൽ യഥാർഥത്തിൽ എന്താണ് ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതെന്നോ മിക്കവർക്കും അറിയില്ലെന്ന് ഇത്തരം അഭിപ്രായങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.
മിഥ്യയുടെ ഉത്ഭവം വിശദീകരിക്കുന്നു
ചോദ്യോത്തര രൂപം
ഈ പഠനത്തിൽ, ചോദ്യോത്തര രൂപത്തിൽ ഈ മിഥ്യയുടെ ഉത്ഭവം ഞങ്ങൾ വിശദീകരിക്കും.
പിതാവായ ദൈവത്തെ ഭയപ്പെടുകയും പാപമോചനത്തിനായി തന്റെ പുത്രന്റെ അടുക്കലേക്ക് അയക്കപ്പെടുമെന്നു പ്രത്യാശിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഓരോ വ്യക്തിയും അനുസരിക്കാൻ ശ്രമിക്കേണ്ട, വിശുദ്ധ തിരുവെഴുത്തുകളിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ യഥാർഥ കല്പനകൾ ഏതൊക്കെയാണെന്നും ഞങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കും.
ചോദ്യം: എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന 613 കല്പനകൾ എന്തൊക്കെയാണ്?
ഉത്തരം: 12-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ യഹൂദമതം ആചരിക്കുന്ന യഹൂദർക്കായി റബ്ബിമാർ കെട്ടിച്ചമച്ചതാണ് 613 കല്പനകൾ (613 മിത്‌സ്വോത്). അവയുടെ മുഖ്യകർത്താവ് സ്പാനിഷ് റബ്ബിയും തത്ത്വചിന്തകനുമായ മോസസ് മൈമോനിഡീസ് (1135–1204) ആയിരുന്നു. അദ്ദേഹം റാംബാം എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
ചോദ്യം: തിരുവെഴുത്തുകളിൽ യഥാർഥത്തിൽ 613 കല്പനകളുണ്ടോ?
ഉത്തരം: ഇല്ല. കർത്താവിന്റെ യഥാർഥ കല്പനകൾ കുറവാണ്; അനുസരിക്കാനും ലളിതമാണ്. കർത്താവിനെ അനുസരിക്കുന്നത് ഉപേക്ഷിക്കാൻ മനുഷ്യരാശിയെ പ്രേരിപ്പിക്കാനുള്ള പിശാചിന്റെ ദീർഘകാല പദ്ധതിയുടെ ഭാഗമായാണ് ഈ മിഥ്യയ്ക്ക് അവൻ പ്രചോദനം നൽകിയത്. ഏദൻതോട്ടം മുതൽ ഈ തന്ത്രം നിലനിൽക്കുന്നു.
ചോദ്യം: 613 എന്ന സംഖ്യ എവിടെനിന്നാണ് വന്നത്?
ഉത്തരം: ഈ സംഖ്യയുടെ ഉത്ഭവം റബ്ബിമാരുടെ പാരമ്പര്യത്തിലും ഹീബ്രു സംഖ്യാശാസ്ത്ര സങ്കൽപ്പത്തിലുമാണ്; അക്ഷരമാലയിലെ ഓരോ അക്ഷരത്തിനും അത് ഒരു സംഖ്യാമൂല്യം നൽകുന്നു. അത്തരത്തിലുള്ള ഒരു പാരമ്പര്യപ്രകാരം, അരികുകളിലെ തൊങ്ങലുകളോ കുഞ്ചിരോമങ്ങളോ എന്നർഥമുള്ള Tzitzit (ציצית) എന്ന വാക്കിലെ അക്ഷരങ്ങളുടെ സംഖ്യാമൂല്യങ്ങൾ കൂട്ടിയാൽ 613 ലഭിക്കും (സംഖ്യകൾ 15:37-39 കാണുക).
പ്രത്യേകിച്ച്, ഈ കുഞ്ചിരോമങ്ങൾക്ക് തുടക്കത്തിൽ 600 എന്ന സംഖ്യാമൂല്യമുണ്ടെന്നും, എട്ട് നൂലുകളും അഞ്ച് കെട്ടുകളും ചേർത്താൽ ആകെ 613 ആകുമെന്നും ഈ മിഥ്യ പറയുന്നു. ഇത് തോറയിലെ (ബൈബിളിലെ ആദ്യത്തെ അഞ്ചു പുസ്തകങ്ങളിലെ) കല്പനകളുടെ എണ്ണവുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നു എന്നാണ് അവർ അവകാശപ്പെടുന്നത്. tzitzit ഉപയോഗിക്കുന്നത് എല്ലാവരും അനുസരിക്കേണ്ട യഥാർഥ കല്പനയാണെന്നത് ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്; എന്നാൽ 613 കല്പനകളുമായുള്ള ഈ ബന്ധം തീർത്തും കെട്ടിച്ചമച്ചതാണ്. യേശു പരാമർശിക്കുകയും കുറ്റം വിധിക്കുകയും ചെയ്ത അനേകം “മൂപ്പന്മാരുടെ പാരമ്പര്യങ്ങളിൽ” ഒന്നാണിത് (മത്തായി 15:1-20 കാണുക). [tzitzit-നെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനം കാണുക]
ചോദ്യം: tzitzit എന്നതിൽനിന്ന് ലഭിക്കുന്ന 613 എന്ന സംഖ്യയോട് പൊരുത്തപ്പെടാൻ ഇത്രയധികം കല്പനകൾ അവർ എങ്ങനെയാണ് കണ്ടെത്തിയത്?
ഉത്തരം: വളരെയധികം ബുദ്ധിമുട്ടോടെയും ഭാവനാപൂർവമായും. എണ്ണത്തിൽ പെരുപ്പമുണ്ടാക്കാൻ അവർ യഥാർഥ കല്പനകളെ പല ചെറുകല്പനകളായി വിഭജിച്ചു. പുരോഹിതന്മാർ, ദൈവാലയം, കൃഷി, കന്നുകാലികൾ, ഉത്സവങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നിരവധി കല്പനകളും അവർ ഉൾപ്പെടുത്തി.
ചോദ്യം: അനുസരിക്കാൻ നാം ശ്രമിക്കേണ്ട യഥാർഥ കല്പനകൾ ഏതൊക്കെയാണ്?
ഉത്തരം: പത്തു കല്പനകൾക്കു പുറമെ, അനുസരിക്കാൻ ലളിതമായ മറ്റു ചില കല്പനകളുമുണ്ട്. അവയിൽ ചിലത് പുരുഷന്മാർക്കോ സ്ത്രീകൾക്കോ മാത്രമായി ബാധകമാണ്; മറ്റു ചിലത് സമൂഹത്തിനും, ഏതാനും ചിലത് കർഷകരും കന്നുകാലികളെ വളർത്തുന്നവരും പോലുള്ള പ്രത്യേക കൂട്ടങ്ങൾക്കും ബാധകമാണ്. ലേവി ഗോത്രത്തിന്റെ സന്തതികൾക്കു മാത്രമായി ബാധകമായതിനാലോ യെരൂശലേമിലെ ദൈവാലയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതിനാലോ, അത് എ.ഡി. 70-ൽ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടതുകൊണ്ടോ, പല കല്പനകളും ക്രിസ്ത്യാനികൾക്ക് ബാധകമല്ല.
അന്ത്യകാലത്ത്, ദുഷിച്ച ഈ ലോകത്തിൽനിന്ന് ഏതു നിമിഷവും നമ്മെ എടുത്തുകൊണ്ടുപോകാൻ ദൈവം ഒരുങ്ങുന്നതിനാൽ, തന്റെ വിശ്വസ്തരായ എല്ലാ മക്കളെയും ഒരുക്കാൻ അവൻ വിളിക്കുന്നു എന്ന് നാം മനസ്സിലാക്കണം. ഒരു കല്പനയ്ക്കും ഒഴിവില്ലാതെ, തന്റെ എല്ലാ കല്പനകളും അനുസരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരെ മാത്രമേ ദൈവം കൊണ്ടുപോകൂ.
നിങ്ങളുടെ നേതാക്കന്മാരുടെ ഉപദേശങ്ങളും മാതൃകകളും പിന്തുടരരുത്; ദൈവം കല്പിച്ചതുമാത്രം പിന്തുടരുക. ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകളിൽനിന്ന് ജാതികൾക്ക് ഒഴിവില്ല: “നിങ്ങൾക്കും നിങ്ങളോടുകൂടെ പാർക്കുന്ന ജാതിക്കാരനും [גֵּר gēr (അന്യൻ, വിദേശി, യഹൂദനല്ലാത്തവൻ)] ഒരേ നിയമം ഉണ്ടായിരിക്കണം; ഇത് നിങ്ങളുടെ തലമുറകൾക്കുള്ള ശാശ്വതവിധിയാണ്. കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽ, നിങ്ങൾക്കും നിങ്ങളോടുകൂടെ പാർക്കുന്ന ജാതിക്കാരനും ഒരുപോലെ ബാധകമായിരിക്കും. നിങ്ങൾക്കും നിങ്ങളോടുകൂടെ പാർക്കുന്ന ജാതിക്കാരനും ഒരേ നിയമവും ഒരേ ചട്ടവും ബാധകമായിരിക്കും” (സംഖ്യകൾ 15:15-16).
“നിങ്ങളോടുകൂടെ പാർക്കുന്ന ജാതിക്കാരൻ” എന്ന പദം, ദൈവത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജനത്തോടു ചേരാനും രക്ഷിക്കപ്പെടാനും ആഗ്രഹിക്കുന്ന യഹൂദനല്ലാത്ത ആരെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. “നിങ്ങൾ അറിയാത്തതിനെ നിങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നു; ഞങ്ങൾ അറിയുന്നതിനെ ഞങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നു; എന്തെന്നാൽ രക്ഷ യഹൂദന്മാരിൽനിന്നാകുന്നു” (യോഹന്നാൻ 4:22).
ക്രിസ്ത്യാനികൾ മിക്കപ്പോഴും അവഗണിക്കുന്ന കല്പനകൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു. യേശുവും അവന്റെ അപ്പൊസ്തലന്മാരും ശിഷ്യന്മാരും ഇവയെല്ലാം അനുസരിച്ചിരുന്നു. യേശുവാണ് നമ്മുടെ മാതൃക.
പുരുഷന്മാർക്കുള്ള കല്പനകൾ:
- മുടിയും താടിയും: “നിങ്ങളുടെ തലമുടിയുടെ വശങ്ങൾ വട്ടത്തിൽ മുറിക്കരുത്; താടിയുടെ അറ്റങ്ങൾ വികൃതമാക്കരുത്” (ലേവ്യപുസ്തകം 19:27). [ക്രിസ്ത്യാനിയുടെ മുടിയെയും താടിയെയും കുറിച്ചുള്ള പഠനം കാണുക.]
- Tzitzit: “ഇസ്രായേൽ പുത്രന്മാരോടു പറയുക: തലമുറതലമുറയായി അവർ തങ്ങളുടെ വസ്ത്രങ്ങളുടെ അറ്റങ്ങളിൽ തൊങ്ങലുകൾ ഉണ്ടാക്കണം… കർത്താവിന്റെ സകല കല്പനകളും ഓർക്കേണ്ടതിന് അവയെ നോക്കുകയും വേണം” (സംഖ്യകൾ 15:37-39). [tzitzit-നെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനം കാണുക.]
- പരിച്ഛേദനം: “ജനിച്ച് എട്ടു ദിവസം പ്രായമാകുമ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ആൺകുഞ്ഞിനെ പരിച്ഛേദനം ചെയ്യണം… സ്വദേശിക്കും ജാതിക്കാരനും ഒരുപോലെ.” (ഉല്പത്തി 17:12). [ക്രിസ്ത്യാനികളെയും പരിച്ഛേദനത്തെയും കുറിച്ചുള്ള പഠനം കാണുക.]
സ്ത്രീകൾക്കുള്ള കല്പന:
- ആർത്തവസമയത്തെ ലൈംഗികബന്ധത്തിൽനിന്നുള്ള വിട്ടുനിൽപ്പ്: “ഒരു പുരുഷൻ ആർത്തവസമയത്തുള്ള ഒരു സ്ത്രീയോടുകൂടെ ശയിച്ച് അവളുടെ നഗ്നത വെളിപ്പെടുത്തിയാൽ… അവർ ഇരുവരെയും അവരുടെ ജനത്തിന്റെ ഇടയിൽനിന്ന് ഛേദിച്ചുകളയും” (ലേവ്യപുസ്തകം 20:18).
സമൂഹത്തിനുള്ള കല്പനകൾ:
- ശബ്ബത്ത് വിശ്രമം: “ശബ്ബത്ത് ദിവസം വിശുദ്ധമായി ആചരിക്കേണ്ടതിന് ഓർക്കുക. ആറു ദിവസം നീ വേല ചെയ്യണം… എന്നാൽ ഏഴാം ദിവസം നിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവിന്റെ ശബ്ബത്താണ്” (പുറപ്പാട് 20:8-11). [ശബ്ബത്തിനെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനം കാണുക]
- വിലക്കപ്പെട്ട ഭക്ഷണങ്ങൾ: “കരയിൽ ജീവിക്കുന്ന മൃഗങ്ങളിൽ നിങ്ങൾക്കു ഭക്ഷിക്കാവുന്നവ ഇവയാണ്…” (ലേവ്യപുസ്തകം 11:1-46) [ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കു വിലക്കപ്പെട്ട മാംസങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനം കാണുക.]
ചോദ്യം: യേശു നമുക്കുവേണ്ടി എല്ലാ കല്പനകളും അനുസരിക്കുകയും തന്റെ മരണത്തിലൂടെ അവ റദ്ദാക്കുകയും ചെയ്തുവെന്ന് പൗലോസ് തന്റെ ലേഖനങ്ങളിൽ പറയുന്നില്ലേ?
ഉത്തരം: തീർച്ചയായും ഇല്ല. പൗലോസിന്റെ എഴുത്തുകൾ ഉപയോഗിച്ച് പാസ്റ്റർമാർ സഭകളിൽ പഠിപ്പിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ കണ്ടാൽ പൗലോസ് തന്നെ ഭയന്നുപോകുമായിരുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധവും നിത്യവുമായ ന്യായപ്രമാണത്തിലെ ഒരു അക്ഷരംപോലും മാറ്റാൻ ദൈവം പൗലോസിനടക്കം ഒരു മനുഷ്യനും അധികാരം നൽകിയിട്ടില്ല. ഇത് സത്യമാണെങ്കിൽ, ഇത്തരമൊരു അധികാരമുള്ള ഒരു മനുഷ്യനെ തർശൂസിൽനിന്ന് ദൈവം അയക്കുമെന്ന് പ്രവാചകന്മാരും യേശുവും വ്യക്തമായി പറഞ്ഞേനെ. എന്നാൽ വസ്തുത, തനാഖിലെ (പഴയനിയമത്തിലെ) പ്രവാചകന്മാരോ നാലു സുവിശേഷങ്ങളിലെ മശീഹയോ പൗലോസിനെക്കുറിച്ച് ഒരിടത്തും പരാമർശിക്കുന്നില്ല എന്നതാണ്. ഇത്ര പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു കാര്യം ദൈവം പറയാതെ വിട്ടുകളയുമായിരുന്നില്ല.
പുതിയനിയമകാലത്ത് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട മൂന്നു വ്യക്തികളെ മാത്രമാണ് പ്രവാചകന്മാർ പരാമർശിക്കുന്നത്: യൂദാസ് (സങ്കീർത്തനം 41:9), യോഹന്നാൻ സ്നാപകൻ (യെശയ്യാവ് 40:3), അരിമത്യയിലെ യോസേഫ് (യെശയ്യാവ് 53:9). പൗലോസിനെക്കുറിച്ച് യാതൊരു പരാമർശവുമില്ല; പ്രവാചകന്മാരോ യേശുവോ മുമ്പേ വെളിപ്പെടുത്തിയ കാര്യങ്ങളോട് എന്തെങ്കിലും കൂട്ടിച്ചേർക്കുകയോ അവയ്ക്ക് വിരുദ്ധമായി എന്തെങ്കിലും പഠിപ്പിക്കുകയോ പൗലോസ് ചെയ്തില്ല എന്നതാണ് അതിനു കാരണം.
പൗലോസ് മുമ്പ് എഴുതപ്പെട്ടതിൽ എന്തെങ്കിലും മാറ്റിയെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന ഏതൊരു ക്രിസ്ത്യാനിയും, പ്രവാചകന്മാരോടും യേശുവിനോടും പൊരുത്തപ്പെടുന്നവിധം തന്റെ ധാരണ പുനഃപരിശോധിക്കണം—മിക്കവരും ചെയ്യുന്നതുപോലെ മറിച്ചല്ല.
പൗലോസിന്റെ എഴുത്തുകളെ പ്രവാചകന്മാരോടും യേശുവിനോടും പൊരുത്തപ്പെടുത്താൻ കഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ, ഒരു മനുഷ്യന്റെ എഴുത്തുകളെക്കുറിച്ചുള്ള സ്വന്തം വ്യാഖ്യാനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ദൈവത്തെ അനുസരിക്കാതിരിക്കുന്നതിനെക്കാൾ അവ മാറ്റിവെക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. അന്തിമന്യായവിധിയിൽ അത്തരമൊരു ന്യായവാദം ഒഴികഴിവായി സ്വീകരിക്കപ്പെടുകയില്ല.
“ഞാൻ പൗലോസിനെ പിന്തുടർന്നതുകൊണ്ട് നിന്റെ കല്പനകൾ അവഗണിച്ചതിൽ എനിക്ക് കുറ്റമില്ല” എന്നു പറഞ്ഞ് ന്യായാധിപനെ ആരും ബോധ്യപ്പെടുത്തുകയില്ല. അന്ത്യകാലത്തെക്കുറിച്ച് വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത് ഇതാണ്: “ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകളും യേശുവിലുള്ള വിശ്വാസവും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന വിശുദ്ധന്മാരുടെ സഹിഷ്ണുത ഇതാകുന്നു” (വെളിപ്പാട് 14:12).
ചോദ്യം: ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തിൽ മാറ്റങ്ങളും റദ്ദാക്കലുകളും വരുത്താൻ പരിശുദ്ധാത്മാവ് പ്രചോദനം നൽകിയില്ലേ?
ഉത്തരം: അത്തരമൊരു ആശയം ദൈവദൂഷണത്തിന്റെ അതിരിലാണ്. പരിശുദ്ധാത്മാവ് ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവുതന്നെയാണ്. പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ അയക്കുന്നതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം, താൻ മുമ്പ് പറഞ്ഞത് ഓർമിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് നമ്മെ ഉപദേശിക്കുക എന്നതാണെന്ന് യേശു വ്യക്തമായി പറഞ്ഞു: “അവൻ (ആത്മാവ്) സകലവും നിങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കുകയും ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞതെല്ലാം ഓർമിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും” (യോഹന്നാൻ 14:26).
പുത്രനോ പിതാവിന്റെ പ്രവാചകന്മാരോ മുമ്പ് പഠിപ്പിക്കാത്ത ഒരു പുതിയ ഉപദേശം പരിശുദ്ധാത്മാവ് കൊണ്ടുവരുമെന്ന് ഒരിടത്തും പറയുന്നില്ല. വിശുദ്ധ തിരുവെഴുത്തുകളിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വിഷയം രക്ഷയാണ്; ആവശ്യമായ എല്ലാ വിവരങ്ങളും പ്രവാചകന്മാരിലൂടെയും യേശുവിലൂടെയും ഇതിനകം നൽകപ്പെട്ടിരുന്നു: “ഞാൻ സ്വയമായി സംസാരിച്ചിട്ടില്ല; എന്നെ അയച്ച പിതാവുതന്നെയാണ് ഞാൻ പറയേണ്ടതെല്ലാം എന്നോടു കല്പിച്ചത് [εντολη (entolē) കല്പന, നിയമം, നിർദേശം]. അവന്റെ കല്പന [entolē] നിത്യജീവനിലേക്കു നയിക്കുന്നുവെന്ന് എനിക്കറിയാം. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ പറയുന്നതെല്ലാം പിതാവ് എന്നോടു പറഞ്ഞതുപോലെതന്നെയാണ്” (യോഹന്നാൻ 12:49-50).
ക്രിസ്തുവിൽ അവസാനിച്ച വെളിപ്പാടുകളുടെ തുടർച്ചയുണ്ട്. മശീഹയ്ക്കുശേഷം പുതിയ അടിസ്ഥാന ഉപദേശങ്ങളുമായി ഏതെങ്കിലും മനുഷ്യനെ അയക്കുമെന്ന പ്രവചനങ്ങളൊന്നുമില്ലെന്ന് മുമ്പ് പറഞ്ഞതിൽനിന്ന് നമുക്കറിയാം. പുനരുത്ഥാനത്തിനുശേഷമുള്ള വെളിപ്പാടുകൾ അന്ത്യകാലത്തെക്കുറിച്ചുള്ളവ മാത്രമാണ്; യേശുവിനും ലോകാവസാനത്തിനും ഇടയിൽ ദൈവത്തിൽനിന്ന് പുതിയ ഉപദേശങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഒന്നുമില്ല.
ദൈവത്തിന്റെ എല്ലാ കല്പനകളും തുടർച്ചയുള്ളതും നിത്യവുമാണ്; അവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് നാം ന്യായം വിധിക്കപ്പെടുക. പിതാവിനെ പ്രസാദിപ്പിച്ചവർ അവനാൽ വീണ്ടെടുക്കപ്പെടാൻ പുത്രന്റെ അടുക്കലേക്ക് അയക്കപ്പെട്ടു. പിതാവിന്റെ കല്പനകൾ അനുസരിക്കാതിരുന്നവർ അവനെ പ്രസാദിപ്പിച്ചില്ല; അവർ പുത്രന്റെ അടുക്കലേക്കും അയക്കപ്പെട്ടില്ല: “പിതാവ് അനുവദിച്ചില്ലെങ്കിൽ ആർക്കും എന്റെ അടുക്കൽ വരാൻ കഴിയില്ല എന്നു ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞത് ഇതുകൊണ്ടാണ്” (യോഹന്നാൻ 6:65).