വിവാഹമോചനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഉപദേശത്തിൽ മാർക്കോസ് 10-ന്റെ അർത്ഥം
മാർക്കോസ് 10:11-12-ന്റെ തെറ്റായ വ്യാഖ്യാനങ്ങളെ ഈ ലേഖനം ഖണ്ഡിക്കുന്നു. വ്യഭിചാരത്തിൽ പുരുഷന്മാർക്കും സ്ത്രീകൾക്കും തുല്യസ്ഥാനമുണ്ടെന്നോ, യഹൂദസന്ദർഭത്തിൽ സ്ത്രീകൾക്ക് വിവാഹമോചനം ആരംഭിക്കാമെന്നോ യേശു പഠിപ്പിച്ചു എന്ന് ഈ വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
ചോദ്യം: ദൈവത്തിന്റെ വിവാഹമോചനനിയമം യേശു മാറ്റി എന്നതിന് മാർക്കോസ് 10:11-12 തെളിവാണോ?
ഉത്തരം: അതിന് തെളിവല്ല — ഒട്ടുംതന്നെയല്ല. മാർക്കോസ് 10:11-12-ൽ (1) ഒരു സ്ത്രീക്കും വ്യഭിചാരത്തിന്റെ ഇരയാകാം എന്നും (2) ഒരു സ്ത്രീക്കും തന്റെ ഭർത്താവിനെ വിവാഹമോചനം ചെയ്യാം എന്നും യേശു പഠിപ്പിക്കുന്നു എന്ന ആശയത്തിനെതിരായ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം, ഈ ധാരണ തിരുവെഴുത്തിലെ ഈ വിഷയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പൊതുവായ പഠിപ്പിക്കലുമായി വിരുദ്ധമാണെന്നതാണ്.
ദൈവശാസ്ത്രപരമായ വ്യാഖ്യാനത്തിലെ ഒരു അനിവാര്യ തത്ത്വം, ഒരൊറ്റ വാക്യത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഒരു ഉപദേശവും കെട്ടിപ്പടുക്കരുത് എന്നതാണ്. മറ്റു പ്രചോദിത ഗ്രന്ഥങ്ങളും എഴുത്തുകാരും എന്താണ് പറയുന്നതെന്നതുൾപ്പെടെ, മുഴുവൻ വേദപുസ്തകസന്ദർഭവും പരിഗണിക്കേണ്ടതുണ്ട്. തിരുവെഴുത്തിന്റെ ഉപദേശപരമായ സമഗ്രത കാത്തുസൂക്ഷിക്കാനും വേർതിരിച്ചെടുത്തതോ വളച്ചൊടിച്ചതോ ആയ വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ തടയാനും ഈ അടിസ്ഥാന തത്ത്വം സഹായിക്കുന്നു.
മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, മാർക്കോസിലെ ഈ വാക്യഭാഗത്തിൽനിന്ന് എടുത്ത ഈ രണ്ട് തെറ്റായ ധാരണകൾ വളരെ ഗൗരവമുള്ളവയാണ്; ഗോത്രപിതാക്കന്മാരുടെ കാലംമുതൽ ഈ വിഷയത്തിൽ ദൈവം പഠിപ്പിച്ചിരുന്നതെല്ലാം യേശു ഇവിടെ മാറ്റി എന്നു നമുക്ക് അവകാശപ്പെടാനാവില്ല.
ഇത് മശീഹയുടെ ഒരു പുതിയ നിർദേശമായിരുന്നെങ്കിൽ, അത് മറ്റൊരിടത്ത് — അതും കൂടുതൽ വ്യക്തമായി — പ്രത്യക്ഷപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു; പ്രത്യേകിച്ച് വിവാഹമോചനത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ച ഗിരിപ്രഭാഷണത്തിൽ. അപ്പോൾ നമുക്ക് ഇങ്ങനെയൊന്ന് കാണാമായിരുന്നു: “പൂർവികന്മാരോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതായി നിങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്: ഒരു പുരുഷന് തന്റെ ഭാര്യയെ വിട്ടുപോയി മറ്റൊരു കന്യകയെയോ വിധവയെയോ വിവാഹം കഴിക്കാം. എന്നാൽ ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: ഒരുവൻ തന്റെ ഭാര്യയെ വിട്ട് മറ്റൊരുവളോടു ചേരുന്നുവെങ്കിൽ, അവൻ ആദ്യത്തവളോടു വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നു…”
എന്നാൽ വ്യക്തമായും, ഇങ്ങനെയൊന്നില്ല.
മാർക്കോസ് 10-ന്റെ വ്യാഖ്യാനം
മാർക്കോസ് 10 സന്ദർഭവുമായി വളരെയധികം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. വിവാഹമോചനം വളരെ കുറച്ച് നിയന്ത്രണങ്ങളോടെ നടന്നിരുന്ന, രണ്ടു ലിംഗക്കാർക്കും അതിന് തുടക്കമിടാനായിരുന്ന ഒരു കാലത്താണ് ഈ ഭാഗം എഴുതപ്പെട്ടത് — മോശെയുടെയോ ശമൂവേലിന്റെയോ കാലത്തെ യാഥാർഥ്യത്തിൽനിന്ന് വളരെ വ്യത്യസ്തമായ ഒരു സ്ഥിതി. യോഹന്നാൻ സ്നാപകൻ തടവിലാക്കപ്പെട്ടതിന്റെ കാരണം ഒന്നു പരിഗണിച്ചാൽ മതി. ഇത് ഹെരോദാവിന്റെ പലസ്തീനായിരുന്നു, ഗോത്രപിതാക്കന്മാരുടെ കാലത്തേതല്ല.
അക്കാലത്ത് യഹൂദന്മാർ ഗ്രീക്കോ-റോമൻ സമൂഹത്തിന്റെ ആചാരങ്ങളാൽ, വിവാഹം, ശാരീരികരൂപം, സ്ത്രീകളുടെ അധികാരം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടെ, ശക്തമായി സ്വാധീനിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഏതുകാരണത്താലും വിവാഹമോചനം അനുവദിക്കുന്ന ഉപദേശം
റബ്ബി ഹില്ലേൽ പഠിപ്പിച്ച ഏതുകാരണത്താലും വിവാഹമോചനം അനുവദിക്കുന്ന ഉപദേശം, യഹൂദപുരുഷന്മാരിൽ ചെലുത്തപ്പെട്ട സാമൂഹിക സമ്മർദത്തിന്റെ ഫലമായിരുന്നു. വീണുപോയ മനുഷ്യരുടെ സ്വഭാവമനുസരിച്ച്, കൂടുതൽ ആകർഷകമായവരെയോ ചെറുപ്പക്കാരെയോ സമ്പന്നകുടുംബങ്ങളിൽ നിന്നുള്ളവരെയോ വിവാഹം കഴിക്കാൻ ഭാര്യമാരെ ഉപേക്ഷിക്കാനായിരുന്നു അവർ ആഗ്രഹിച്ചത്.
നിർഭാഗ്യവശാൽ, ഈ മനോഭാവം ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നു, സഭകൾക്കുള്ളിൽപ്പോലും; പുരുഷന്മാർ ഭാര്യമാരെ വിട്ട് മറ്റുള്ളവരോടു ചേരുന്നു — മിക്കവാറും ഇതിനകം വിവാഹമോചിതരായ സ്ത്രീകളോടുതന്നെ.
ഭാഷാപരമായ മൂന്ന് പ്രധാന കാര്യങ്ങൾ
മാർക്കോസ് 10:11-ലെ ഭാഗത്തിൽ, വാക്യത്തിന്റെ യഥാർഥ അർത്ഥം വ്യക്തമാക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന മൂന്ന് പ്രധാന പദങ്ങളുണ്ട്:
και λεγει αυτοις Ος εαν απολυση την γυναικα αυτου και γαμηση αλλην μοιχαται ἐπ’αὐτήν
γυναικα (gynaika)
γυναίκα എന്നത് γυνή എന്ന പദത്തിന്റെ കർമവിഭക്തി ഏകവചനരൂപമാണ്. മാർക്കോസ് 10:11 പോലുള്ള വിവാഹസന്ദർഭങ്ങളിൽ, ഈ പദം പൊതുവായി ഒരു സ്ത്രീയെ അല്ല, പ്രത്യേകിച്ച് വിവാഹിതയായ ഒരു സ്ത്രീയെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. വിധവകളുമായോ കന്യകമാരുമായോ ഉള്ള പുതിയ സാധുവായ ബന്ധങ്ങളെയല്ല, വിവാഹ ഉടമ്പടിയുടെ ലംഘനത്തെയാണ് യേശുവിന്റെ മറുപടി കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നതെന്ന് ഇത് കാണിക്കുന്നു.
ἐπ’ (epí)
ἐπί സാധാരണയായി “മേൽ”, “കൂടെ”, “മുകളിൽ”, “അകത്ത്” എന്നൊക്കെ അർത്ഥമുള്ള ഒരു ഉപസർഗമാണ്. ചില വിവർത്തനങ്ങൾ ഈ വാക്യത്തിൽ “എതിരായി” എന്ന് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ἐπί-യുടെ ഏറ്റവും സാധാരണമായ അർത്ഥസൂക്ഷ്മത അതല്ല — പ്രത്യേകിച്ച് ഭാഷാപരവും ദൈവശാസ്ത്രപരവുമായ സന്ദർഭം കണക്കിലെടുക്കുമ്പോൾ.
ലോകത്ത് ഏറ്റവും വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ബൈബിളായ NIV (ന്യൂ ഇന്റർനാഷണൽ വേർഷൻ)-ൽ, ഉദാഹരണത്തിന്, ἐπί-യുടെ 832 പ്രയോഗങ്ങളിൽ 35 എണ്ണം മാത്രമാണ് “എതിരായി” എന്ന് വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്; ശേഷിക്കുന്നവയിൽ പ്രകടമാകുന്ന ആശയം “മേൽ”, “മുകളിൽ”, “അകത്ത്”, “കൂടെ” എന്നിവയാണ്.
αὐτήν (autēn)
αὐτήν എന്നത് αὐτός എന്ന സർവനാമത്തിന്റെ സ്ത്രീലിംഗ ഏകവചന കർമവിഭക്തിരൂപമാണ്. മാർക്കോസ് 10:11-ലെ ബൈബിൾ ഗ്രീക്ക് (കൊയ്നേ) വ്യാകരണത്തിൽ “αὐτήν” (autēn – അവളെ) എന്ന പദം യേശു ഏതു സ്ത്രീയെയാണ് പരാമർശിക്കുന്നതെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നില്ല.
വ്യാകരണപരമായ ഈ അവ്യക്തതയ്ക്ക് കാരണം, മുൻസൂചനയായി വരാൻ സാധ്യതയുള്ള രണ്ട് പദങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നതാണ്:
τὴν γυναῖκα αὐτοῦ (“അവന്റെ ഭാര്യ”) — ആദ്യത്തെ സ്ത്രീ
ἄλλην (“മറ്റൊരുവൾ”) — രണ്ടാമത്തെ സ്ത്രീ
ഇവ രണ്ടും സ്ത്രീലിംഗത്തിൽ, ഏകവചനത്തിൽ, കർമവിഭക്തിയിൽ ആണ്; കൂടാതെ ഒരേ വാക്യഘടനയ്ക്കുള്ളിൽ വരുന്നതിനാൽ “αὐτήν” ആരെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു എന്നത് വ്യാകരണപരമായി അവ്യക്തമാണ്.
സന്ദർഭാനുസൃതമായ വിവർത്തനം
മൂലപാഠത്തിൽ വായിക്കുന്നതു പരിഗണിക്കുമ്പോൾ, ചരിത്രപരവും ഭാഷാപരവും ഉപദേശപരവുമായ സന്ദർഭത്തോട് ഏറ്റവും പൊരുത്തപ്പെടുന്ന വിവർത്തനം ഇതായിരിക്കും:
“തന്റെ ഭാര്യയെ (γυναίκα) വിട്ട് മറ്റൊരുവളെ — അതായത്, മറ്റൊരു γυναίκα, ഇതിനകം മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയായിരിക്കുന്ന മറ്റൊരു സ്ത്രീയെ — വിവാഹം കഴിക്കുന്നവൻ, അവളുടെ മേൽ/അകത്ത്/മുകളിൽ/കൂടെ വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നു (ἐπί).”
ആശയം വ്യക്തമാണ്: തന്റെ നിയമാനുസൃത ഭാര്യയെ ഉപേക്ഷിച്ച്, ഇതിനകം മറ്റൊരു പുരുഷന്റെ ഭാര്യയായിരുന്ന (അതിനാൽ കന്യകയല്ലാത്ത) മറ്റൊരു സ്ത്രീയോടു ചേരുന്ന പുരുഷൻ ഈ പുതിയ സ്ത്രീയോടൊപ്പം വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നു — മറ്റൊരു പുരുഷനോടു ഇതിനകം ചേർക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ആത്മാവിനോടൊപ്പം.
“apolýō” എന്ന ക്രിയയുടെ യഥാർഥ അർത്ഥം
ഒരു സ്ത്രീ ആരംഭിക്കുന്ന നിയമപരമായ വിവാഹമോചനത്തിന് — അതുവഴി അവൾക്ക് മറ്റൊരു പുരുഷനെ വിവാഹം കഴിക്കാമെന്നതിനും — മാർക്കോസ് 10:12 ബൈബിൾപിന്തുണ നൽകുന്നു എന്ന ആശയം, കാലം തെറ്റിയ ഒരു വ്യാഖ്യാനമാണ്; മൂല ബൈബിൾസന്ദർഭത്തിൽ അതിന് പിന്തുണയില്ല.
ഒന്നാമതായി, ആ വാക്യത്തിൽതന്നെ, അവൾ മറ്റൊരു പുരുഷനോടു ചേരുന്നുവെങ്കിൽ ഇരുവരും വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നു എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് യേശു വാക്യം അവസാനിപ്പിക്കുന്നത് — മത്തായി 5:32-ൽ അവൻ പറയുന്നതുപോലെതന്നെ. എന്നാൽ ഭാഷാപരമായി നോക്കുമ്പോൾ, തെറ്റിന് കാരണം മിക്ക ബൈബിളുകളിലും “വിവാഹമോചനം” എന്ന് വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന ക്രിയയുടെ യഥാർഥ അർത്ഥമാണ്: ἀπολύω (apolýō).
“വിവാഹമോചനം” എന്ന വിവർത്തനം ആധുനിക ആചാരങ്ങളെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. എന്നാൽ ബൈബിൾകാലത്ത് ἀπολύω എന്നതിന്റെ ലളിതമായ അർത്ഥം വിട്ടയയ്ക്കുക, പോകാൻ അനുവദിക്കുക, സ്വതന്ത്രയാക്കുക, പറഞ്ഞയയ്ക്കുക എന്നായിരുന്നു; ശാരീരികമോ ബന്ധപരമോ ആയ മറ്റു പ്രവർത്തനങ്ങളെയും ഇത് സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നു. ബൈബിൾപ്രയോഗത്തിൽ ἀπολύω-യ്ക്ക് നിയമപരമായ അർത്ഥസൂചനയില്ല — ഔപചാരിക നിയമനടപടി സൂചിപ്പിക്കാതെ വേർപിരിയലിനെ പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ക്രിയയാണത്.
മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, ഒരു സ്ത്രീ ഭർത്താവിനെ വിട്ട് മറ്റൊരു പുരുഷനോടു ചേരുകയാണെങ്കിൽ ആദ്യത്തെ ഭർത്താവ് ഇപ്പോഴും ജീവിച്ചിരിക്കെ, അവൾ വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നു എന്നാണ് മാർക്കോസ് 10:12 ലളിതമായി പറയുന്നത് — നിയമപരമായ പ്രശ്നങ്ങൾ കാരണമല്ല, ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്ന ഒരു ഉടമ്പടി അവൾ ലംഘിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ്.
ഉപസംഹാരം
മാർക്കോസ് 10:11-12-ന്റെ ശരിയായ വായന, കന്യകമാരെയും വിവാഹിതരായ സ്ത്രീകളെയും വേർതിരിക്കുന്ന തിരുവെഴുത്തിന്റെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളുമായുള്ള പൊരുത്തം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുകയും, തെറ്റായി വിവർത്തനം ചെയ്ത ഒരൊറ്റ വാക്യഭാഗത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി പുതിയ ഉപദേശങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
മാർക്കോസ് 10:11-12
അവൻ അവരോടു പറഞ്ഞു: “തന്റെ ഭാര്യയെ വിവാഹമോചനം ചെയ്ത് മറ്റൊരുവളെ വിവാഹം കഴിക്കുന്നവൻ അവളോടു വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നു; അവൾ തന്റെ ഭർത്താവിനെ വിവാഹമോചനം ചെയ്ത് മറ്റൊരു പുരുഷനെ വിവാഹം കഴിച്ചാലും അവൾ വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നു.”
മാർക്കോസ് 10:11
അവൻ അവരോടു പറഞ്ഞു: “തന്റെ ഭാര്യയെ വിവാഹമോചനം ചെയ്ത് മറ്റൊരുവളെ വിവാഹം കഴിക്കുന്നവൻ അവളോടു വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നു.”
മത്തായി 5:31-32
“തന്റെ ഭാര്യയെ വിവാഹമോചനം ചെയ്യുന്നവൻ അവൾക്കു വിവാഹമോചനപത്രം കൊടുക്കണം” എന്നും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: porneia ഉള്ള സാഹചര്യങ്ങൾ ഒഴികെ തന്റെ ഭാര്യയെ വിവാഹമോചനം ചെയ്യുന്ന ഏവനും അവളെ വ്യഭിചാരിണിയാക്കുന്നു; വിവാഹമോചിതയായ സ്ത്രീയെ വിവാഹം കഴിക്കുന്നവനും വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നു.
മത്തായി 19:3-9
ചില പരീശന്മാർ അവനെ പരീക്ഷിക്കാനായി വന്നു. അവർ ചോദിച്ചു: “ഏതെങ്കിലും കാരണത്താൽ ഒരു പുരുഷന് തന്റെ ഭാര്യയെ വിവാഹമോചനം ചെയ്യുന്നത് നിയമാനുസൃതമാണോ?” അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: “സൃഷ്ടികർത്താവ് ആദിയിൽ അവരെ ആണും പെണ്ണുമായി സൃഷ്ടിച്ചുവെന്നും, ‘ഇതുകൊണ്ട് പുരുഷൻ അപ്പനെയും അമ്മയെയും വിട്ട് ഭാര്യയോടു ചേരും; ഇരുവരും ഒരു ദേഹമായിത്തീരും’ എന്നും നിങ്ങൾ വായിച്ചിട്ടില്ലേ? അങ്ങനെ അവർ രണ്ടല്ല, ഒരു ദേഹമത്രേ. അതുകൊണ്ട് ദൈവം യോജിപ്പിച്ചതിനെ മനുഷ്യൻ വേർപിരിക്കരുത്.” അവർ ചോദിച്ചു: “അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഒരു പുരുഷൻ തന്റെ ഭാര്യയ്ക്കു വിവാഹമോചനപത്രം കൊടുത്ത് അവളെ അയച്ചുകളയണമെന്ന് മോശെ കല്പിച്ചത് എന്തുകൊണ്ട്?” യേശു മറുപടി പറഞ്ഞു: “നിങ്ങളുടെ ഹൃദയകാഠിന്യം നിമിത്തം നിങ്ങളുടെ ഭാര്യമാരെ വിവാഹമോചനം ചെയ്യാൻ മോശെ അനുവദിച്ചു; എന്നാൽ ആദിമുതൽ അങ്ങനെയായിരുന്നില്ല. porneia ഒഴികെ തന്റെ ഭാര്യയെ വിവാഹമോചനം ചെയ്ത് മറ്റൊരു സ്ത്രീയെ വിവാഹം കഴിക്കുന്നവൻ വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നു എന്നു ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു.”
ലൂക്കോസ് 16:18
തന്റെ ഭാര്യയെ വിവാഹമോചനം ചെയ്ത് മറ്റൊരുവളെ വിവാഹം കഴിക്കുന്ന ഏവനും വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നു; ഭർത്താവിൽനിന്ന് വിവാഹമോചിതയായ സ്ത്രീയെ വിവാഹം കഴിക്കുന്നവനും വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നു.
മാർക്കോസ് 6:17-18
ഹെരോദാവ് തന്റെ സഹോദരനായ ഫിലിപ്പോസിന്റെ ഭാര്യയായിരുന്ന ഹെരോദ്യയെ വിവാഹം കഴിച്ചതിനാൽ അവളെക്കുറിച്ച് യോഹന്നാനെ പിടിച്ച് ബന്ധിച്ച് തടവിലിടാൻ കല്പിച്ചിരുന്നു. യോഹന്നാൻ ഹെരോദാവിനോട്, “സഹോദരന്റെ ഭാര്യയെ സ്വന്തമാക്കുന്നത് നിനക്കു നിയമാനുസൃതമല്ല” എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഇത് സംഭവിച്ചത്.
ലേവ്യപുസ്തകം 20:10
ഒരു പുരുഷൻ മറ്റൊരു പുരുഷന്റെ ഭാര്യയോടു വ്യഭിചാരം ചെയ്താൽ, വ്യഭിചാരം ചെയ്ത പുരുഷനും സ്ത്രീയും മരണശിക്ഷ അനുഭവിക്കണം.
ആവർത്തനപുസ്തകം 24:1-4
ഒരു പുരുഷൻ ഒരു സ്ത്രീയെ സ്വീകരിച്ച് വിവാഹം കഴിക്കുകയും, അവളിൽ എന്തെങ്കിലും അശുദ്ധി കണ്ടതിനാൽ അവൾക്ക് അവന്റെ കണ്ണിൽ പ്രീതി ലഭിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്താൽ, അവൻ അവൾക്കു വിവാഹമോചനപത്രം എഴുതി അവളുടെ കൈയിൽ കൊടുത്ത് അവളെ തന്റെ വീട്ടിൽനിന്ന് പറഞ്ഞയയ്ക്കണം…
ഉല്പത്തി 2:24
ഇതുകൊണ്ട് പുരുഷൻ അപ്പനെയും അമ്മയെയും വിട്ട് ഭാര്യയോടു ചേരും; അവർ ഒരു ദേഹമായിത്തീരും.
മത്തായി 5:27-28
“വ്യഭിചാരം ചെയ്യരുത്” എന്നു പറഞ്ഞതായി നിങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: അശുദ്ധമായ ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ ഒരു സ്ത്രീയെ നോക്കുന്ന ഏവനും തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ അവളോടു വ്യഭിചാരം ചെയ്തുകഴിഞ്ഞു.
ബൈബിളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന “വിവാഹമോചനപത്രം” വിവാഹങ്ങൾ വേർപെടുത്താനും പുതിയ വിവാഹബന്ധങ്ങൾ അനുവദിക്കാനുമുള്ള ദൈവിക അംഗീകാരമായി പലപ്പോഴും തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെടുന്നു. ആവർത്തനം 24:1-4-ലെ [סֵפֶר כְּרִיתוּת (sefer keritut)] എന്നതിന്റെയും മത്തായി 5:31-ലെ [βιβλίον ἀποστασίου (biblíon apostasíou)] എന്നതിന്റെയും യഥാർഥ അർഥം ഈ ലേഖനം വ്യക്തമാക്കുന്നു; ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട സ്ത്രീക്ക് വീണ്ടും വിവാഹം കഴിക്കാൻ സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ടെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്ന തെറ്റായ ഉപദേശങ്ങളെ ഇത് ഖണ്ഡിക്കുന്നു. തിരുവെഴുത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, മനുഷ്യഹൃദയങ്ങളുടെ കാഠിന്യം നിമിത്തം മോശെ അനുവദിച്ച ഈ ആചാരം ദൈവത്തിന്റെ കല്പനയായിരുന്നില്ലെന്ന് ഞങ്ങൾ കാണിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ, വിവാഹം ഒരു ആത്മീയ ബന്ധമാണ്; ഭർത്താവ് മരിക്കുന്നതുവരെ അത് സ്ത്രീയെ ഭർത്താവിനോട് ബന്ധിക്കുന്നു. “വിവാഹമോചനപത്രം” ഈ ബന്ധം അഴിക്കുന്നില്ല; ഭർത്താവ് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നിടത്തോളം സ്ത്രീയെ ബന്ധിതയായി നിലനിർത്തുന്നു.
ചോദ്യം:ബൈബിളിൽ പരാമർശിക്കുന്ന വിവാഹമോചനപത്രം എന്താണ്?
ഉത്തരം: മിക്ക യഹൂദ-ക്രിസ്തീയ നേതാക്കളും പഠിപ്പിക്കുന്നതിനു വിരുദ്ധമായി, അത്തരമൊരു “വിവാഹമോചനപത്ര”ത്തെക്കുറിച്ച് ദൈവിക നിർദേശം ഒന്നുമില്ലെന്ന് — അത് സ്വീകരിക്കുന്ന സ്ത്രീക്ക് പുതിയ വിവാഹത്തിലേർപ്പെടാൻ സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ടെന്ന ആശയം അതിലും കുറവായി — വ്യക്തമാക്കട്ടെ.
ആവർത്തനം 24:1-4-ലെ ഒരു ഉദാഹരണത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാത്രമാണ് മോശെ “വിവാഹമോചനപത്രം” പരാമർശിക്കുന്നത്. ആ ഭാഗത്തിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന യഥാർഥ കല്പനയിലേക്ക് നയിക്കുകയാണ് അതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം: മറ്റൊരു പുരുഷനോടുകൂടെ ശയിച്ചശേഷം മുൻഭാര്യയോടുകൂടെ വീണ്ടും ശയിക്കുന്നത് ആദ്യഭർത്താവിന് നിരോധിച്ചിരിക്കുന്നു (യിരെമ്യാവ് 3:1 കാണുക). സന്ദർഭവശാൽ, ആദ്യഭർത്താവിന് അവളെ തിരികെ സ്വീകരിക്കാമായിരുന്നു — എന്നാൽ അവളുമായി ഇനി ലൈംഗികബന്ധത്തിലേർപ്പെടാൻ അവന് കഴിയുമായിരുന്നില്ല. ദാവീദിന്റെയും അബ്ശാലോം പീഡിപ്പിച്ച വെപ്പാട്ടികളുടെയും കാര്യത്തിൽ നാം കാണുന്നതുപോലെ (2 ശമൂവേൽ 20:3).
മോശെ ഒരു സാഹചര്യം ഉദാഹരിക്കുക മാത്രമാണെന്നതിന്റെ പ്രധാന തെളിവ്, വാക്യത്തിൽ כִּי (ki, “എങ്കിൽ”) എന്ന സംയോജകത്തിന്റെ ആവർത്തനമാണ്: എങ്കിൽ ഒരു പുരുഷൻ ഒരു സ്ത്രീയെ വിവാഹം ചെയ്യുന്നു… എങ്കിൽ അവളിൽ അനുചിതമായ എന്തെങ്കിലും [עֶרְוָה, ervah, “നഗ്നത”] കാണുന്നു… എങ്കിൽ രണ്ടാമത്തെ ഭർത്താവ് മരിക്കുന്നു… വാചാടോപപരമായ ഒരു ഉപാധിയായി സാധ്യമായ ഒരു സാഹചര്യം മോശെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
മോശെ വിവാഹമോചനം നിരോധിച്ചില്ല എന്ന് യേശു വ്യക്തമാക്കിയെങ്കിലും, അതിനർഥം ആ ഭാഗം അതിന് ഔപചാരികമായ അംഗീകാരം നൽകുന്നു എന്നല്ല. വാസ്തവത്തിൽ, മോശെ വിവാഹമോചനത്തിന് അംഗീകാരം നൽകുന്ന ഒരു ഭാഗവുമില്ല. ജനങ്ങളുടെ ഹൃദയകാഠിന്യത്തിനു മുന്നിൽ അദ്ദേഹം നിഷ്ക്രിയ നിലപാടാണ് സ്വീകരിച്ചത് — ഏകദേശം 400 വർഷത്തെ അടിമത്തത്തിൽനിന്ന് അപ്പോൾത്തന്നെ പുറത്തുവന്ന ഒരു ജനതയുടെ ഹൃദയകാഠിന്യത്തിനു മുന്നിൽ.
ആവർത്തനം 24-ന്റെ ഈ തെറ്റായ വ്യാഖ്യാനം വളരെ പഴക്കമുള്ളതാണ്. യേശുവിന്റെ കാലത്ത്, റബ്ബി ഹില്ലേലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുയായികളും ഈ ഭാഗത്തില്ലാത്ത ഒരു ആശയം അതിൽനിന്ന് എടുത്തു: ഏതു കാരണത്താലും ഒരാൾക്ക് ഭാര്യയെ ഉപേക്ഷിക്കാമെന്ന ആശയം. (“നഗ്നത” എന്ന עֶרְוָה എന്നതിന് “ഏതുകാരണവും” എന്നതുമായി എന്തു ബന്ധമാണുള്ളത്?)
തുടർന്ന് യേശു ഈ തെറ്റുകൾ തിരുത്തി:
1. πορνεία (porneía — അനുചിതമായ എന്തെങ്കിലും) മാത്രമാണ് സ്വീകാര്യമായ കാരണം എന്ന് അദ്ദേഹം ഊന്നിപ്പറഞ്ഞു. 2. ഇസ്രായേൽപുരുഷന്മാരുടെ ഹൃദയകാഠിന്യം നിമിത്തം അവർ സ്ത്രീകളോടു ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നതിനെ മോശെ വെറും സഹിച്ചുവെന്ന കാര്യം അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കി. 3. ഗിരിപ്രഭാഷണത്തിൽ “വിവാഹമോചനപത്രം” പരാമർശിക്കുകയും “എന്നാൽ ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു” എന്ന പ്രയോഗത്തിൽ ഉപസംഹരിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, ആത്മാക്കളെ വേർപെടുത്തുന്നതിനായി ഈ നിയമപരമായ രേഖ ഉപയോഗിക്കുന്നത് യേശു നിരോധിച്ചു (മത്തായി 5:31-32).
കുറിപ്പ്: ഗ്രീക്ക് പദമായ πορνεία (porneía) ഹീബ്രു പദമായ עֶרְוָה (ervah) എന്നതിന് തുല്യമാണ്. ഹീബ്രുവിൽ അതിന് “നഗ്നത” എന്നായിരുന്നു അർഥം; ഗ്രീക്കിൽ അതിന്റെ അർഥം “അനുചിതമായ എന്തെങ്കിലും” എന്നതിലേക്ക് വികസിച്ചു. ബൈബിൾകാലത്ത് വ്യഭിചാരത്തിനുള്ള ശിക്ഷ മരണമാകയാൽ, porneía-യിൽ വ്യഭിചാരം ഉൾപ്പെടുന്നില്ല [μοιχεία (moicheía)]. മത്തായി 5:32-ൽ യേശു ഈ രണ്ടു പദങ്ങളും ഒരേ വാക്യത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചത് അവ രണ്ടും വ്യത്യസ്ത കാര്യങ്ങളാണെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
മോശെ വിവാഹമോചനത്തെക്കുറിച്ച് ഒന്നും പഠിപ്പിച്ചില്ലെങ്കിൽ, ദൈവം അതിനെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന് നിർദേശം നൽകിയിരുന്നില്ല എന്നതാണ് അതിന്റെ കാരണം — എല്ലാത്തിനുമുപരി, മോശെ വിശ്വസ്തനായിരുന്നു; ദൈവത്തിൽനിന്ന് കേട്ടതു മാത്രമാണ് അദ്ദേഹം സംസാരിച്ചത്.
“വേർപാടിന്റെ പുസ്തകം” അല്ലെങ്കിൽ “വിവാഹമോചനപത്രം” എന്ന അക്ഷരാർഥമുള്ള sefer keritut എന്ന പ്രയോഗം മുഴുവൻ തോറായിലും ഒരിക്കൽ മാത്രമേ കാണപ്പെടുന്നുള്ളൂ — കൃത്യമായി ആവർത്തനം 24:1-4-ൽ. മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, ഭാര്യമാരെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ പുരുഷന്മാർ ഈ പത്രം ഉപയോഗിക്കണമെന്ന് മോശെ എവിടെയും പഠിപ്പിച്ചിട്ടില്ല. ഇത് നേരത്തേ നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു ആചാരമായിരുന്നു, ഈജിപ്തിലെ അടിമത്തകാലത്തുനിന്ന് പാരമ്പര്യമായി ലഭിച്ചത്. നേരത്തേ ചെയ്തുവന്നിരുന്ന ഒരു കാര്യം മോശെ വെറുതെ പരാമർശിച്ചതേയുള്ളൂ; ദൈവിക കല്പനയായി അതിന് നിർദേശം നൽകിയില്ല. ഏകദേശം നാൽപ്പത് വർഷം മുമ്പ് മോശെ ഈജിപ്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്നതും ഇത്തരത്തിലുള്ള നിയമരേഖയെക്കുറിച്ച് തീർച്ചയായും അറിഞ്ഞിരുന്നതും ഓർക്കേണ്ടതാണ്.
തോറയ്ക്കു പുറത്തുള്ള തനാഖിലും sefer keritut എന്ന പ്രയോഗം രണ്ടുതവണ മാത്രമാണ് ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത് — രണ്ടും ദൈവവും ഇസ്രായേലും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെ ആലങ്കാരികമായി സൂചിപ്പിക്കുന്നു (യിരെമ്യാവ് 3:8, യെശയ്യാവ് 50:1).
ഈ രണ്ടു പ്രതീകാത്മക പ്രയോഗങ്ങളിലും, ദൈവം ഇസ്രായേലിന് “വിവാഹമോചനപത്രം” നൽകിയതുകൊണ്ട് ആ ജനതയ്ക്ക് മറ്റു ദേവന്മാരോടു ചേരാൻ സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ടായി എന്ന സൂചനയില്ല. നേരെമറിച്ച്, ആത്മീയദ്രോഹം മുഴുവൻ തിരുവെഴുത്തിലും കുറ്റംവിധിക്കപ്പെടുന്നു. മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, പ്രതീകാത്മകമായിട്ടുപോലും ഈ “വിവാഹമോചനപത്രം” സ്ത്രീക്ക് പുതിയൊരു വിവാഹബന്ധം അനുവദിക്കുന്നില്ല.
ആത്മാക്കളെ വേർപെടുത്തുന്നത് നിയമവിധേയമാക്കാൻ ദൈവം അംഗീകരിച്ച ഒന്നായി ഈ പത്രത്തെ യേശു ഒരിക്കലും അംഗീകരിച്ചിട്ടില്ല. സുവിശേഷങ്ങളിൽ ഇത് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന രണ്ടു സന്ദർഭങ്ങളും മത്തായിയിലാണ് — അതോടൊപ്പം മർക്കോസിലെ സമാന്തര ഭാഗത്തും ഒരിക്കൽ (മർക്കോസ് 10:4):
1. മത്തായി 19:7-8: പരീശന്മാർ അതിനെ പരാമർശിക്കുന്നു; ഹൃദയകാഠിന്യം നിമിത്തം ഈ പത്രം ഉപയോഗിക്കാൻ മോശെ വെറും അനുവദിച്ചു (epétrepsen) എന്നു യേശു മറുപടി പറയുന്നു — അതായത്, അത് ദൈവത്തിന്റെ കല്പനയായിരുന്നില്ല. 2. മത്തായി 5:31-32, ഗിരിപ്രഭാഷണത്തിൽ യേശു ഇങ്ങനെ പറയുമ്പോൾ:
“‘ഭാര്യയെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവൻ അവൾക്ക് വിവാഹമോചനപത്രം കൊടുക്കട്ടെ’ എന്നു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: porneía എന്ന കാരണമൊഴികെ ഭാര്യയെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവൻ അവളെ വ്യഭിചാരം ചെയ്യിക്കുന്നു; വിവാഹമോചിതയായ സ്ത്രീയെ വിവാഹം ചെയ്യുന്നവൻ വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നു.”
അതിനാൽ, വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഈ “വിവാഹമോചനപത്രം” ദൈവിക അംഗീകാരമായിരുന്നില്ല; ജനങ്ങളുടെ ഹൃദയകാഠിന്യം നിമിത്തം മോശെ സഹിച്ച ഒരു കാര്യം മാത്രമായിരുന്നു. ഈ പത്രം സ്വീകരിക്കുന്നതിലൂടെ സ്ത്രീ ആത്മീയമായി മോചിതയാകുകയും മറ്റൊരു പുരുഷനുമായി ചേരാൻ സ്വതന്ത്രയാകുകയും ചെയ്യുമെന്ന് തിരുവെഴുത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗവും പിന്തുണയ്ക്കുന്നില്ല. ഈ ആശയത്തിന് വചനത്തിൽ അടിസ്ഥാനമില്ല; അതൊരു മിഥ്യയാണ്. യേശുവിന്റെ വ്യക്തവും നേരിട്ടുള്ളതുമായ പഠിപ്പിക്കൽ ഈ സത്യത്തെ സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു.
ആവർത്തനം 24:1-4
ഒരു പുരുഷൻ ഒരു സ്ത്രീയെ സ്വീകരിച്ച് അവളെ വിവാഹം ചെയ്താൽ, അവളിൽ അനുചിതമായ എന്തെങ്കിലും കണ്ടതുകൊണ്ട് അവൾക്ക് അവന്റെ പ്രീതി ലഭിക്കാതിരിക്കുകയും, അവൻ അവൾക്കായി വിവാഹമോചനപത്രം എഴുതി അവളെ തന്റെ വീട്ടിൽനിന്ന് അയച്ചുകളയുകയും, അവൾ അവന്റെ വീട് വിട്ടുപോയി മറ്റൊരു പുരുഷന്റെ ഭാര്യയായിത്തീരുകയും, രണ്ടാമത്തെ ഭർത്താവും അവളെ നിരസിച്ച് അവൾക്കായി വിവാഹമോചനപത്രം എഴുതുകയോ മരിക്കുകയോ ചെയ്താൽ, അവളെ ഉപേക്ഷിച്ച ആദ്യഭർത്താവ് അവളെ വീണ്ടും സ്വീകരിക്കരുത്.
യിരെമ്യാവ് 3:1
അവർ പറയുന്നു: “ഒരു പുരുഷൻ തന്റെ ഭാര്യയെ ഉപേക്ഷിക്കുകയും അവൾ അവനെ വിട്ടുപോയി മറ്റൊരു പുരുഷന്റെ ഭാര്യയായിത്തീരുകയും ചെയ്താൽ, അവൻ വീണ്ടും അവളുടെ അടുക്കൽ മടങ്ങിവരുമോ? അങ്ങനെയെങ്കിൽ ദേശം അത്യന്തം അശുദ്ധമാകുകയില്ലയോ?” എന്നാൽ നീ അനേകം കാമുകന്മാരോടുകൂടെ വേശ്യയെപ്പോലെ ജീവിച്ചിട്ടും എന്റെ അടുക്കലേക്കു മടങ്ങിവരുക, അരുളിച്ചെയ്യുന്നു കർത്താവ്.
2 ശമൂവേൽ 20:3
ദാവീദ് യെരൂശലേമിലെ തന്റെ അരമനയിലേക്കു മടങ്ങിയെത്തിയപ്പോൾ, അരമന നോക്കിനടത്താൻ വിട്ടുപോയിരുന്ന പത്തു വെപ്പാട്ടികളെയും കാവലിൽ പാർപ്പിച്ചു. അവർക്കു വേണ്ടതെല്ലാം നൽകി; എന്നാൽ അവരോടുകൂടെ പിന്നെ ശയിച്ചില്ല. മരിക്കുന്നതുവരെ അവർ തടവിൽ, വിധവകളെപ്പോലെ ജീവിച്ചു.
യിരെമ്യാവ് 3:8
വിശ്വാസത്യാഗിയായ ഇസ്രായേൽ ചെയ്ത സകല വ്യഭിചാരങ്ങളും നിമിത്തം ഞാൻ അവളെ ഉപേക്ഷിച്ച് അവൾക്കു വിവാഹമോചനപത്രം നൽകിയതായി ഞാൻ കണ്ടു. എങ്കിലും അവിശ്വസ്തയായ അവളുടെ സഹോദരിയായ യെഹൂദാ ഭയപ്പെട്ടില്ല; അവളും പോയി വ്യഭിചാരം ചെയ്തു.
യെശയ്യാവ് 50:1
കർത്താവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: “ഞാൻ നിങ്ങളെ അയച്ചുകളയാൻ ഉപയോഗിച്ച നിങ്ങളുടെ അമ്മയുടെ വിവാഹമോചനപത്രം എവിടെ? അല്ലെങ്കിൽ എന്റെ കടക്കാരിൽ ആർക്കാണ് ഞാൻ നിങ്ങളെ വിറ്റത്? നിങ്ങളുടെ അകൃത്യങ്ങൾ നിമിത്തമാണ് നിങ്ങൾ വിൽക്കപ്പെട്ടത്; നിങ്ങളുടെ അതിക്രമങ്ങൾ നിമിത്തമാണ് നിങ്ങളുടെ അമ്മയെ അയച്ചുകളഞ്ഞത്.”
മത്തായി 5:31-32
“ഭാര്യയെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവൻ അവൾക്ക് വിവാഹമോചനപത്രം കൊടുക്കണം” എന്നും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: πορνείαയുടെ കാരണങ്ങളിലൊഴികെ തന്റെ ഭാര്യയെ ഉപേക്ഷിക്കുന്ന ഏവനും അവളെ വ്യഭിചാരം ചെയ്യിക്കുന്നു; വിവാഹമോചിതയായ സ്ത്രീയെ വിവാഹം ചെയ്യുന്നവൻ വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നു.
മത്തായി 19:7-8
അവർ അവനോടു ചോദിച്ചു: “അങ്ങനെയെങ്കിൽ, ഭാര്യക്ക് വിവാഹമോചനപത്രം കൊടുത്ത് അവളെ അയച്ചുകളയാൻ മോശെ കല്പിച്ചത് എന്തുകൊണ്ട്?” യേശു മറുപടി പറഞ്ഞു: “നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങൾ കഠിനമായിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് നിങ്ങളുടെ ഭാര്യമാരെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ മോശെ നിങ്ങളെ അനുവദിച്ചത്. എന്നാൽ ആദിമുതൽ അങ്ങനെയായിരുന്നില്ല.”
മർക്കോസ് 10:4
അവർ പറഞ്ഞു: “വിവാഹമോചനപത്രം എഴുതി അവളെ അയച്ചുകളയാൻ മോശെ ഒരു പുരുഷനെ അനുവദിച്ചു.”
സ്രഷ്ടാവ് ആദ്യ മനുഷ്യനായ പുരുഷന്റെ [זָכָר (zākhār)] കൂട്ടാളിയായി ഒരു സ്ത്രീയെ [נְקֵבָה (nᵉqēvāh)] സൃഷ്ടിച്ചതിനു തൊട്ടുപിന്നാലെയാണ് ആദ്യ വിവാഹം നടന്നതെന്നത് എല്ലാവർക്കും അറിയാവുന്ന കാര്യമാണ്. മൃഗങ്ങളെയും മനുഷ്യരെയും സൂചിപ്പിക്കാൻ സ്രഷ്ടാവ് തന്നെ ഉപയോഗിച്ച പദങ്ങളാണ് പുരുഷനും സ്ത്രീയും (ഉല്പത്തി 1:27). ദൈവത്തിന്റെ സ്വരൂപത്തിലും സാദൃശ്യത്തിലും സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ഈ പുരുഷൻ ഭൂമിയിലെ മറ്റു സൃഷ്ടികളിൽപ്പെട്ട സ്ത്രീകളിലൊന്നും തന്നെപ്പോലെ അല്ലെന്ന് കണ്ടതായി ഉല്പത്തിയിലെ വിവരണം പറയുന്നു. അവരാരും അവനെ ആകർഷിച്ചില്ല; ഒരു കൂട്ടാളിയെ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചു. മൂലഭാഷയിലെ പ്രയോഗം [עֵזֶר כְּנֶגְדּוֹ (ʿēzer kᵉnegdô)] എന്നാണ്; അതിന്റെ അർത്ഥം “അനുയോജ്യയായ സഹായിക” എന്നാണ്. ആദാമിന്റെ ആവശ്യം കർത്താവ് മനസ്സിലാക്കി, അവനുവേണ്ടി അവന്റെ ശരീരത്തിന്റെ സ്ത്രീരൂപമായ ഒരു സ്ത്രീയെ സൃഷ്ടിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു: “മനുഷ്യൻ ഏകനായിരിക്കുന്നതു നന്നല്ല; അവന്നു തക്കതായൊരു തുണയെ ഞാൻ ഉണ്ടാക്കും” (ഉല്പത്തി 2:18). പിന്നീട് ഹവ്വാ ആദാമിന്റെ ശരീരത്തിൽനിന്ന് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു.
ബൈബിൾപ്രകാരം ആദ്യത്തെ ബന്ധം
അങ്ങനെ ആത്മാക്കളുടെ ആദ്യത്തെ ബന്ധം നടന്നു: ചടങ്ങുകളോ, പ്രതിജ്ഞകളോ, സാക്ഷികളോ, വിരുന്നോ, രജിസ്ട്രിയോ, ചടങ്ങ് നിർവഹിക്കുന്ന ആളോ ഒന്നുമില്ലാതെ. ദൈവം സ്ത്രീയെ പുരുഷന് കൊടുക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്തത്; അതിനോടുള്ള അവന്റെ പ്രതികരണം ഇതായിരുന്നു: “ഇത് ഇപ്പോൾ എന്റെ അസ്ഥികളിൽനിന്നുള്ള അസ്ഥിയും എന്റെ മാംസത്തിൽനിന്നുള്ള മാംസവും ആകുന്നു; ഇവൾ മനുഷ്യനിൽനിന്നു എടുക്കപ്പെട്ടിരിക്കയാൽ ഇവൾക്കു സ്ത്രീ എന്നു പേരാകും” (ഉല്പത്തി 2:23). താമസിയാതെ ആദാം ഹവ്വായോടു സംസർഗം [יָדַע (yāḏaʿ) — അറിയുക, ലൈംഗികബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടുക] ചെയ്തുവെന്നും അവൾ ഗർഭം ധരിച്ചുവെന്നും നാം വായിക്കുന്നു. ഗർഭധാരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അതേ പ്രയോഗം (“അറിയുക”), കയീനും അവന്റെ ഭാര്യയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ചും പിന്നീട് ഉപയോഗിക്കുന്നു (ഉല്പത്തി 4:17). ബൈബിളിൽ പരാമർശിച്ചിട്ടുള്ള എല്ലാ ബന്ധങ്ങളിലും, ഒരു പുരുഷൻ ഒരു കന്യകയെയോ (അല്ലെങ്കിൽ വിധവയെയോ) സ്വന്തമാക്കുകയും അവളുമായി സംസർഗം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നതേയുള്ളൂ — മിക്കവാറും “അറിയുക” അല്ലെങ്കിൽ “അവളുടെ അടുക്കൽ ചെല്ലുക” എന്ന പ്രയോഗങ്ങളാണ് ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത് — ഇതു ബന്ധം യഥാർഥത്തിൽ നടന്നുവെന്ന് ഉറപ്പിക്കുന്നു. മതപരമോ സിവിൽപരമോ ആയ ഏതെങ്കിലും ചടങ്ങ് നടന്നതായി ബൈബിളിലെ ഒരു വിവരണത്തിലും പറയുന്നില്ല.
ദൈവത്തിന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ ബന്ധം എപ്പോഴാണ് നടക്കുന്നത്?
പ്രധാന ചോദ്യം ഇതാണ്: വിവാഹം നടന്നതായി ദൈവം കണക്കാക്കുന്നത് എപ്പോഴാണ്? സാധ്യമായ മൂന്ന് ഉത്തരങ്ങളുണ്ട് — ഒന്ന് ബൈബിൾപ്രകാരമുള്ളതും സത്യവുമാണ്; മറ്റു രണ്ടും തെറ്റായതും മനുഷ്യർ കെട്ടിച്ചമച്ചതുമാണ്.
1. ബൈബിൾപ്രകാരമുള്ള ഉത്തരം
കന്യകയായ സ്ത്രീ ആദ്യമായി അവനുമായി പരസ്പരസമ്മതത്തോടെയുള്ള ലൈംഗികബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്ന നിമിഷത്തിലാണ് ഒരു പുരുഷനും സ്ത്രീയും വിവാഹിതരായതായി ദൈവം കണക്കാക്കുന്നത്. അവൾക്ക് മുമ്പ് മറ്റൊരു പുരുഷൻ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ, ആ മുൻപുരുഷൻ മരിച്ചാൽ മാത്രമേ ബന്ധം നടക്കുകയുള്ളൂ.
2. തെറ്റായ ആപേക്ഷികവാദപരമായ ഉത്തരം
ദമ്പതികൾ തീരുമാനിക്കുന്ന സമയത്താണ് ബന്ധം നടക്കുന്നതെന്ന് ദൈവം കണക്കാക്കുന്നു. മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, പുരുഷനോ സ്ത്രീക്കോ ഇഷ്ടമുള്ളത്ര ലൈംഗിക പങ്കാളികൾ ഉണ്ടായിരിക്കാം; എന്നാൽ ബന്ധം ഗൗരവമുള്ളതായെന്ന് അവർ തീരുമാനിക്കുന്ന ദിവസം മാത്രം — ഒരുമിച്ച് താമസിക്കാൻ പോകുന്നതുകൊണ്ടായിരിക്കാം — ദൈവം അവരെ ഒരു ദേഹമായി കണക്കാക്കുന്നു. ഈ കാഴ്ചപ്പാടിൽ, ഒരു പുരുഷന്റെ ആത്മാവ് ഒരു സ്ത്രീയുടെ ആത്മാവിനോട് എപ്പോൾ ചേരണമെന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നത് സ്രഷ്ടാവല്ല, സൃഷ്ടിയാണ്. ഈ കാഴ്ചപ്പാടിന് ബൈബിളിൽ യാതൊരു അടിസ്ഥാനവുമില്ല.
3. ഏറ്റവും സാധാരണമായ തെറ്റായ ഉത്തരം
ഒരു ചടങ്ങ് നടക്കുമ്പോൾ മാത്രമാണ് ബന്ധം നടന്നതായി ദൈവം കണക്കാക്കുന്നത്. പ്രായോഗികമായി ഈ പ്രക്രിയയിലേക്ക് ഒരു മൂന്നാമത്തെ മനുഷ്യനെ — സമാധാനന്യായാധിപനെയോ, രജിസ്ട്രി ഉദ്യോഗസ്ഥനെയോ, പുരോഹിതനെയോ, പാസ്റ്ററെയോ മറ്റാരെയെങ്കിലുമോ — ചേർക്കുന്നതാണ് ഏക വ്യത്യാസം എന്നതിനാൽ, ഈ ഉത്തരം രണ്ടാമത്തേതിൽനിന്ന് വലിയ വ്യത്യാസമുള്ളതല്ല. ഈ കാഴ്ചപ്പാടിലും ദമ്പതികൾക്ക് മുമ്പ് ഒന്നിലധികം ലൈംഗിക പങ്കാളികൾ ഉണ്ടായിരിക്കാം; എന്നാൽ ഇപ്പോൾ മാത്രം ഒരു നേതാവിന്റെ മുമ്പിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, ആ രണ്ടു ആത്മാക്കളും ഒന്നായെന്ന് ദൈവം കണക്കാക്കുന്നു.
വിവാഹവിരുന്നുകളിൽ ചടങ്ങുകളില്ലാത്തത്
ബൈബിൾ നാല് വിവാഹവിരുന്നുകളെക്കുറിച്ച് പരാമർശിക്കുന്നുവെങ്കിലും, അവയിലൊന്നിലും ബന്ധം ഔപചാരികമാക്കാനോ അനുഗ്രഹിക്കാനോ ഉള്ള ചടങ്ങിനെക്കുറിച്ച് ഒന്നും പറയുന്നില്ല എന്നത് ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്. ദൈവത്തിന്റെ മുമ്പിൽ ബന്ധം സാധുവാകാൻ ഒരു ആചാരമോ ബാഹ്യപ്രക്രിയയോ ആവശ്യമാണെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നുമില്ല (ഉല്പത്തി 29:21-28; ന്യായാധിപന്മാർ 14:10-20; എസ്ഥേർ 2:18; യോഹന്നാൻ 2:1-11). ഒരു കന്യക തന്റെ ആദ്യപുരുഷനുമായി പരസ്പരസമ്മതത്തോടെയുള്ള ലൈംഗികബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടുമ്പോഴാണ് ബന്ധം സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെടുന്നത് (വിവാഹസമ്പൂർണത). ഒരു മതനേതാവിന്റെയോ സമാധാനന്യായാധിപന്റെയോ മുമ്പിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ മാത്രമാണ് ദൈവം ദമ്പതികളെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്നത് എന്ന ആശയത്തിന് തിരുവെഴുത്തുകളിൽ പിന്തുണയില്ല.
ആരംഭംമുതൽതന്നെ ദൈവം വ്യഭിചാരം വിലക്കി; ഒന്നിലധികം പുരുഷന്മാരുമായി ഒരു സ്ത്രീ ബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്നതിനെയാണ് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. കാരണം, ഭൂമിയിൽ ഒരു സ്ത്രീയുടെ ആത്മാവിന് ഒരേസമയം ഒരേയൊരു പുരുഷനോടു മാത്രമേ ചേരാനാകൂ. ഒരു സ്ത്രീക്ക് ജീവിതകാലത്ത് എത്ര പുരുഷന്മാർ വേണമെങ്കിലും ഉണ്ടായിരിക്കാം; എന്നാൽ മുൻബന്ധം മരണത്താൽ അവസാനിച്ചാൽ മാത്രമേ ഓരോ പുതിയ ബന്ധവും ഉണ്ടാകൂ. കാരണം അപ്പോൾ മാത്രമാണ് ആ പുരുഷന്റെ ആത്മാവ് അത് നൽകിയ ദൈവത്തിന്റെ അടുക്കലേക്കു മടങ്ങുന്നത് (സഭാപ്രസംഗി 12:7). മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, മറ്റൊരു പുരുഷനുമായി ചേരാൻ അവൾ വിധവയായിരിക്കണം. തിരുവെഴുത്തുകളിൽ ഈ സത്യം എളുപ്പത്തിൽ ഉറപ്പിക്കാം: നാബാലിന്റെ മരണവാർത്ത കേട്ടശേഷം മാത്രമാണ് ദാവീദ് രാജാവ് അബീഗയിലിനെ വിളിപ്പിച്ചത് (1 ശമൂവേൽ 25:39-40); അവളുടെ ഭർത്താവായ മഹ്ലോൻ മരിച്ചുവെന്ന് അറിഞ്ഞതുകൊണ്ടാണ് ബോവസ് രൂത്തിനെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിച്ചത് (രൂത്ത് 4:13); മരിച്ചുപോയ തന്റെ സഹോദരന്റെ പേരിൽ സന്തതി ഉളവാക്കുന്നതിനായി തന്റെ രണ്ടാമത്തെ മകനായ ഓനാൻ താമാറിനെ വിവാഹം ചെയ്യണമെന്ന് യെഹൂദാ നിർദേശിച്ചു (ഉല്പത്തി 38:8). ഇതും കാണുക: മത്തായി 5:32; റോമർ 7:3.
പുരുഷനും സ്ത്രീയും: വ്യഭിചാരത്തിലെ വ്യത്യാസങ്ങൾ
തിരുവെഴുത്തുകളിൽ വ്യക്തമായി കാണാവുന്ന ഒരു കാര്യം, ഒരു സ്ത്രീക്കെതിരായി വ്യഭിചാരം ഇല്ല, പുരുഷനെതിരായി മാത്രമേയുള്ളൂ എന്നതാണ്. ഒരു സ്ത്രീയിൽനിന്ന് വേർപിരിഞ്ഞ് മറ്റൊരു കന്യകയെയോ വിധവയെയോ വിവാഹം കഴിച്ചാൽ പുരുഷൻ തന്റെ മുൻഭാര്യയോട് വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നു എന്ന പല സഭകളും പഠിപ്പിക്കുന്ന ആശയത്തിന് ബൈബിളിൽ പിന്തുണയില്ല; സാമൂഹികരീതികളിലാണ് അതിന്റെ അടിസ്ഥാനം.
ദൈവത്തിന്റെ ശാസനയില്ലാതെ കന്യകമാരെയും വിധവമാരെയും വിവാഹം ചെയ്ത് ഒന്നിലധികം വിവാഹബന്ധങ്ങളിലായിരുന്ന കർത്താവിന്റെ ദാസന്മാരുടെ നിരവധി ഉദാഹരണങ്ങളിൽ ഇതിന്റെ തെളിവുണ്ട് — യാക്കോബിന് നാലു ഭാര്യമാരുണ്ടായിരുന്നുവെന്നതും അവരിൽനിന്നാണ് ഇസ്രായേലിന്റെ പന്ത്രണ്ട് ഗോത്രങ്ങളും മിശിഹാ തന്നെയും വന്നതെന്നതും ഇതിൽപ്പെടുന്നു. ഓരോ പുതിയ ഭാര്യയോടും യാക്കോബ് വ്യഭിചാരം ചെയ്തുവെന്ന് ഒരിക്കലും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.
ദാവീദിന്റെ വ്യഭിചാരമാണ് പ്രസിദ്ധമായ മറ്റൊരു ഉദാഹരണം. ബത്ത്-ശേബയുമായി ദാവീദ് ബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടപ്പോൾ രാജാവിന്റെ ഏതെങ്കിലും സ്ത്രീക്കെതിരായി വ്യഭിചാരം നടന്നതായി പ്രവാചകനായ നാഥാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല (2 ശമൂവേൽ 12:9); അവളുടെ ഭർത്താവായ ഊരീയാവിനെതിരായ വ്യഭിചാരത്തെക്കുറിച്ചുമാത്രമാണ് പറഞ്ഞത്. അപ്പോൾ ദാവീദ് മീഖളിനെയും അബീഗയിലിനെയും അഹീനോവമിനെയും വിവാഹം ചെയ്തിരുന്നു എന്ന കാര്യം ഓർക്കുക (1 ശമൂവേൽ 25:42). മറ്റൊരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, വ്യഭിചാരം എപ്പോഴും ഒരു പുരുഷനെതിരായാണ്; ഒരിക്കലും ഒരു സ്ത്രീക്കെതിരെയല്ല.
എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും ദൈവം പുരുഷന്മാരെയും സ്ത്രീകളെയും തുല്യരാക്കുന്നുവെന്ന് ചില നേതാക്കൾ അവകാശപ്പെടാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ തിരുവെഴുത്തുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന നാലായിരം വർഷക്കാലയളവിൽ കാണുന്നതുമായി ഇത് പൊരുത്തപ്പെടുന്നില്ല. തന്റെ ഭാര്യയോടു വ്യഭിചാരം ചെയ്തതിന് ദൈവം ഒരു പുരുഷനെ ശാസിച്ച ഒരൊറ്റ ഉദാഹരണം പോലും ബൈബിളിലില്ല.
ഇതുകൊണ്ട് ഒരു പുരുഷൻ വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നില്ല എന്നല്ല; മറിച്ച് പുരുഷന്റെയും സ്ത്രീയുടെയും വ്യഭിചാരത്തെ ദൈവം വ്യത്യസ്തമായാണ് കണക്കാക്കുന്നത്. ഇരുവർക്കുമുള്ള ബൈബിൾപ്രകാരമുള്ള ശിക്ഷ ഒരേ ആയിരുന്നു (ലേവ്യപുസ്തകം 20:10; ആവർത്തനം 22:22-24); എന്നാൽ പുരുഷന്റെ കന്യകാത്വത്തിനും വിവാഹത്തിനും തമ്മിൽ ബന്ധമില്ല. വ്യഭിചാരം നടന്നോ ഇല്ലയോ എന്ന് നിർണയിക്കുന്നത് പുരുഷനല്ല, സ്ത്രീയാണ്. ബൈബിൾപ്രകാരം, കന്യകയോ വിധവയോ അല്ലാത്ത ഒരു സ്ത്രീയുമായി ബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടുമ്പോഴെല്ലാം പുരുഷൻ വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, 25 വയസ്സുള്ള ഒരു കന്യകാപുരുഷൻ മുമ്പ് മറ്റൊരു പുരുഷനുമായി ബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിട്ടുള്ള 23 വയസ്സുള്ള ഒരു യുവതിയുമായി ശയിച്ചാൽ, അവൻ വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നു — കാരണം ദൈവത്തിന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ ആ യുവതി മറ്റൊരു പുരുഷന്റെ ഭാര്യയാണ് (മത്തായി 5:32; റോമർ 7:3; സംഖ്യകൾ 5:12).
ദേവരവിവാഹവും വംശപരമ്പരയുടെ സംരക്ഷണവും
ആദ്യപുരുഷന്റെ മരണശേഷം മാത്രമേ ഒരു സ്ത്രീക്ക് മറ്റൊരു പുരുഷനുമായി ചേരാനാകൂ എന്ന ഈ തത്ത്വം, കുടുംബസ്വത്ത് സംരക്ഷിക്കുന്നതിനായി ദൈവം നൽകിയ ദേവരവിവാഹനിയമത്തിലും സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെടുന്നു: “സഹോദരന്മാർ ഒരുമിച്ചു പാർക്കുകയും അവരിൽ ഒരുവൻ മക്കളില്ലാതെ മരിക്കുകയും ചെയ്താൽ, മരിച്ചവന്റെ ഭാര്യ കുടുംബത്തിനു പുറത്തുള്ള ഒരു അന്യനെ വിവാഹം കഴിക്കരുത്. അവളുടെ ഭർത്താവിന്റെ സഹോദരൻ അവളുടെ അടുക്കൽ ചെന്നു അവളെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിക്കുകയും അവളോടുള്ള ദേവരധർമ്മം നിറവേറ്റുകയും വേണം…” (ആവർത്തനം 25:5-10. ഇതും കാണുക: ഉല്പത്തി 38:8; രൂത്ത് 1:12-13; മത്തായി 22:24). ദേവരന് നേരത്തേ മറ്റൊരു ഭാര്യയുണ്ടായിരുന്നാലും ഈ നിയമം അനുഷ്ഠിക്കേണ്ടതായിരുന്നു എന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക. ബോവസിന്റെ കാര്യത്തിൽ, അവൻ രൂത്തിനെ അടുത്ത ബന്ധുവിന് നൽകാമെന്ന് വാഗ്ദാനം ചെയ്തെങ്കിലും ആ പുരുഷൻ വിസമ്മതിച്ചു; മറ്റൊരു ഭാര്യയെ സ്വന്തമാക്കി തന്റെ അവകാശം വിഭജിക്കേണ്ടിവരാൻ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചില്ല: “നൊവൊമിയുടെ കയ്യിൽനിന്നു നിലം വാങ്ങുന്ന ദിവസം മരിച്ചവന്റെ നാമം അവന്റെ അവകാശത്തിൽ നിലനിർത്തേണ്ടതിന്നു മരിച്ചവന്റെ ഭാര്യയായ മോവാബ്യസ്ത്രീ രൂത്തിനെയും നീ വാങ്ങണം” (രൂത്ത് 4:5).
വിവാഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ബൈബിൾപരമായ വീക്ഷണം
തിരുവെഴുത്തുകളിൽ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന വിവാഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ബൈബിൾപരമായ കാഴ്ചപ്പാട് വ്യക്തവും ആധുനിക മനുഷ്യപാരമ്പര്യങ്ങളിൽനിന്ന് വ്യത്യസ്തവുമാണ്. ഒരു പുരുഷനും കന്യകയോ വിധവയോ ആയ സ്ത്രീയും തമ്മിലുള്ള സമാഗമത്താൽ മുദ്രയിടപ്പെടുന്ന ആത്മീയബന്ധമായാണ് ദൈവം വിവാഹം സ്ഥാപിച്ചത്; ചടങ്ങുകളോ, ചടങ്ങ് നിർവഹിക്കുന്നവരോ, ബാഹ്യമായ ആചാരങ്ങളോ ആവശ്യമില്ല.
ഇത് വിവാഹങ്ങളുടെ ഭാഗമായി ചടങ്ങുകൾ നടത്തുന്നത് ബൈബിൾ വിലക്കുന്നു എന്നർത്ഥമാക്കുന്നില്ല; എന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെ നിയമപ്രകാരം ആത്മാക്കളുടെ ബന്ധം നടന്നുവെന്നതിന് അവ ആവശ്യമോ സ്ഥിരീകരണമോ അല്ലെന്ന് വ്യക്തമായിരിക്കണം.
പരസ്പരസമ്മതത്തോടെയുള്ള ലൈംഗികബന്ധം നടക്കുന്ന നിമിഷത്തിൽ മാത്രമാണ് ആ ബന്ധം ദൈവത്തിന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ സാധുവായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. മരണം ആ ബന്ധം വേർപെടുത്തുന്നതുവരെ സ്ത്രീ ഒരേസമയം ഒരേയൊരു പുരുഷനോടു മാത്രം ചേരണമെന്ന ദൈവിക ക്രമത്തെയാണ് ഇത് പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നത്. ബൈബിളിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്ന വിവാഹവിരുന്നുകളിൽ ചടങ്ങുകളില്ലാത്തത്, മനുഷ്യന്റെ ഔപചാരികതകളിലല്ല, അടുത്ത വ്യക്തിപരമായ ഉടമ്പടിയിലും വംശപരമ്പര തുടരുക എന്ന ദൈവിക ഉദ്ദേശ്യത്തിലുമാണ് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നതെന്ന് വീണ്ടും ഉറപ്പിക്കുന്നു.
ഉപസംഹാരം
ഈ ബൈബിൾ വിവരണങ്ങളും തത്ത്വങ്ങളും കണക്കിലെടുക്കുമ്പോൾ, വിവാഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ദൈവത്തിന്റെ നിർവചനം മനുഷ്യപാരമ്പര്യങ്ങളിലോ നിയമപരമായ ഔപചാരികതകളിലോ അല്ല, അവിടുത്തെ സ്വന്തം രൂപകല്പനയിലാണ് വേരൂന്നിയിരിക്കുന്നതെന്ന് വ്യക്തമാകുന്നു. തുടക്കംമുതൽ സ്രഷ്ടാവ് മാനദണ്ഡം നിശ്ചയിച്ചു: വിവാഹം കഴിക്കാൻ സ്വതന്ത്രയായ ഒരു സ്ത്രീയുമായി — അതായത് കന്യകയോ വിധവയോ ആയ സ്ത്രീയുമായി — ഒരു പുരുഷൻ പരസ്പരസമ്മതത്തോടെയുള്ള ബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടുമ്പോഴാണ് ദൈവത്തിന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ വിവാഹത്തിന് മുദ്രയിടപ്പെടുന്നത്. സിവിൽ അല്ലെങ്കിൽ മതപരമായ ചടങ്ങുകൾ പൊതുഘോഷണങ്ങളായി പ്രവർത്തിച്ചേക്കാം; എന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെ മുമ്പിൽ ഒരു ബന്ധം സാധുവാണോ എന്ന് നിർണയിക്കുന്നതിൽ അവയ്ക്ക് യാതൊരു സ്ഥാനവുമില്ല. സാംസ്കാരിക മാറ്റങ്ങളോ മനുഷ്യരുടെ അഭിപ്രായങ്ങളോ എന്തുതന്നെയായാലും മാറ്റമില്ലാതെ തുടരുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ക്രമത്തോടുള്ള അനുസരണം, വിവാഹബന്ധത്തിന്റെ പവിത്രതയോടുള്ള ആദരം, അവിടുത്തെ കല്പനകളോടുള്ള വിശ്വസ്തത എന്നിവയാണ് പ്രധാനം.
ഉല്പത്തി 1:27
അങ്ങനെ ദൈവം മനുഷ്യനെ തന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ സൃഷ്ടിച്ചു; ദൈവത്തിന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ അവനെ സൃഷ്ടിച്ചു; ആണും പെണ്ണുമായി അവരെ സൃഷ്ടിച്ചു.
ഉല്പത്തി 2:18
അപ്പോൾ യഹോവയായ ദൈവം അരുളിച്ചെയ്തു: “മനുഷ്യൻ ഏകനായിരിക്കുന്നതു നന്നല്ല; അവന്നു തക്കതായൊരു തുണയെ ഞാൻ ഉണ്ടാക്കും.”
ഉല്പത്തി 2:23
അപ്പോൾ മനുഷ്യൻ പറഞ്ഞു: “ഇത് ഇപ്പോൾ എന്റെ അസ്ഥികളിൽനിന്നുള്ള അസ്ഥിയും എന്റെ മാംസത്തിൽനിന്നുള്ള മാംസവും ആകുന്നു; ഇവൾ ‘മനുഷ്യനിൽ’നിന്നു എടുക്കപ്പെട്ടിരിക്കയാൽ ഇവൾക്കു ‘സ്ത്രീ’ എന്നു പേരാകും.”
ഉല്പത്തി 4:17
കയീൻ തന്റെ ഭാര്യയോടു സംസർഗം ചെയ്തു; അവൾ ഗർഭം ധരിച്ചു ഹാനോക്കിനെ പ്രസവിച്ചു. പിന്നെ കയീൻ ഒരു പട്ടണം പണിതു, തന്റെ മകനായ ഹാനോക്കിന്റെ പേരിട്ടു.
ഉല്പത്തി 29:21-28
അപ്പോൾ യാക്കോബ് ലാബാനോടു പറഞ്ഞു: “എന്റെ കാലം തികഞ്ഞിരിക്കയാൽ എന്റെ ഭാര്യയെ എനിക്കു തരിക; ഞാൻ അവളുടെ അടുക്കൽ ചെല്ലട്ടെ.” അപ്പോൾ ലാബാൻ ആ സ്ഥലത്തുള്ള എല്ലാവരെയും കൂട്ടിവരുത്തി ഒരു വിരുന്ന് നടത്തി…
ന്യായാധിപന്മാർ 14:10-20
ശിംശോന്റെ അപ്പൻ ആ സ്ത്രീയുടെ അടുക്കൽ ചെന്നു; യുവാക്കൾക്കുള്ള പതിവുപോലെ ശിംശോൻ അവിടെ ഒരു വിരുന്ന് നടത്തി. ആളുകൾ അവനെ കണ്ടപ്പോൾ അവനോടുകൂടെ ഇരിക്കാൻ മുപ്പതു കൂട്ടുകാരെ കൊണ്ടുവന്നു…
എസ്ഥേർ 2:18
പിന്നെ രാജാവ് തന്റെ സകല പ്രഭുക്കന്മാർക്കും ദാസന്മാർക്കുംവേണ്ടി എസ്ഥേറിന്റെ വിരുന്ന് എന്നൊരു വലിയ വിരുന്ന് നടത്തി; പ്രവിശ്യകളിൽ അവധി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും രാജകീയ ഔദാര്യത്തോടെ സമ്മാനങ്ങൾ നൽകുകയും ചെയ്തു.
യോഹന്നാൻ 2:1-11
മൂന്നാം ദിവസം ഗലീലയിലെ കാനാവിൽ ഒരു കല്യാണം നടന്നു. യേശുവിന്റെ അമ്മ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു; യേശുവിനെയും അവന്റെ ശിഷ്യന്മാരെയും കല്യാണത്തിനു ക്ഷണിച്ചിരുന്നു…
സഭാപ്രസംഗി 12:7
പൊടി പണ്ടത്തെപ്പോലെ ഭൂമിയിലേക്കു മടങ്ങുകയും ആത്മാവ് അതിനെ കൊടുത്ത ദൈവത്തിന്റെ അടുക്കലേക്കു മടങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു.
1 ശമൂവേൽ 25:39-40
നാബാൽ മരിച്ചുവെന്ന് ദാവീദ് കേട്ടപ്പോൾ അവൻ പറഞ്ഞു: “നാബാലിനോടുള്ള എന്റെ വ്യവഹാരം നടത്തിയ കർത്താവിനു സ്തുതി…” പിന്നെ അബീഗയിലിനോടു സംസാരിച്ച് അവളെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിക്കാൻ ദാവീദ് ദൂതന്മാരെ അയച്ചു; അവർ എത്തിയപ്പോൾ അവളെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിക്കാൻ ദാവീദ് അയച്ചതാണെന്ന് പറഞ്ഞു.
രൂത്ത് 4:13
അങ്ങനെ ബോവസ് രൂത്തിനെ സ്വീകരിച്ചു; അവൾ അവന്റെ ഭാര്യയായി. അവൻ അവളോടു സംസർഗം ചെയ്തപ്പോൾ കർത്താവ് അവളെ ഗർഭം ധരിക്കാൻ അനുവദിച്ചു; അവൾ ഒരു മകനെ പ്രസവിച്ചു.
ഉല്പത്തി 38:8
അപ്പോൾ യെഹൂദാ ഓനാനോടു പറഞ്ഞു: “നിന്റെ സഹോദരന്റെ ഭാര്യയുടെ അടുക്കൽ ചെന്നു അവളോടുള്ള ദേവരധർമ്മം നിറവേറ്റി നിന്റെ സഹോദരന് സന്തതി ഉളവാക്കുക.”
മത്തായി 5:32
എന്നാൽ ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: പരസംഗം നിമിത്തമല്ലാതെ ഭാര്യയെ ഉപേക്ഷിക്കുന്ന ഏവനും അവളെ വ്യഭിചാരിണിയാക്കുന്നു; ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടവളെ വിവാഹം കഴിക്കുന്നവനും വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നു.
റോമർ 7:3
അതുകൊണ്ട് ഭർത്താവ് ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ അവൾ മറ്റൊരു പുരുഷനുള്ളവളായാൽ വ്യഭിചാരിണി എന്നു വിളിക്കപ്പെടും; ഭർത്താവ് മരിച്ചാൽ ആ നിയമത്തിൽനിന്ന് അവൾ സ്വതന്ത്രയാകുന്നു; മറ്റൊരു പുരുഷനുള്ളവളായാലും അവൾ വ്യഭിചാരിണിയല്ല.
മർക്കോസ് 10:11-12
അവൻ അവരോടു പറഞ്ഞു: “ഭാര്യയെ ഉപേക്ഷിച്ച് മറ്റൊരുത്തിയെ വിവാഹം കഴിക്കുന്നവൻ അവളോടുകൂടെ വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നു; അവൾ ഭർത്താവിനെ ഉപേക്ഷിച്ച് മറ്റൊരുത്തനെ വിവാഹം കഴിച്ചാൽ വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നു.”
2 ശമൂവേൽ 12:9
കർത്താവിന്റെ വചനം നിരസിച്ച് അവന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ തിന്മയായതു ചെയ്യാൻ നീ എന്തിനു ധൈര്യപ്പെട്ടു? ഹിത്യനായ ഊരീയാവിനെ വാൾകൊണ്ടു കൊന്നു; അവന്റെ ഭാര്യയെ നിനക്കു സ്വന്തമാക്കി; അമ്മോന്യരുടെ വാൾകൊണ്ട് അവനെ കൊന്നു.
1 ശമൂവേൽ 25:42
അബീഗയിൽ വേഗം കഴുതപ്പുറത്തു കയറി, ദാസിമാരോടുകൂടെ ദാവീദിന്റെ ദൂതന്മാരോടൊപ്പം പോയി; അവൾ അവന്റെ ഭാര്യയായി.
ലേവ്യപുസ്തകം 20:10
ഒരുവൻ മറ്റൊരുത്തന്റെ ഭാര്യയോടുകൂടെ വ്യഭിചാരം ചെയ്താൽ വ്യഭിചാരിയും വ്യഭിചാരിണിയും മരിക്കണം.
ആവർത്തനം 22:22-24
ഒരുവൻ മറ്റൊരുത്തന്റെ ഭാര്യയോടുകൂടെ കിടക്കുന്നതായി കണ്ടാൽ അവളോടുകൂടെ കിടന്ന പുരുഷനും സ്ത്രീയും മരിക്കണം. ഇസ്രായേലിൽനിന്നു ദോഷം നീക്കിക്കളയണം. വിവാഹനിശ്ചയം കഴിഞ്ഞ കന്യകയായ ഒരു യുവതിയെ നഗരത്തിൽവെച്ച് ഒരുത്തൻ കണ്ടെത്തി അവളോടുകൂടെ കിടന്നാൽ…
സംഖ്യകൾ 5:12
ഇസ്രായേൽമക്കളോടു പറയുക: “ഒരുവന്റെ ഭാര്യ വഴിതെറ്റി അവനോടു അവിശ്വസ്തയായാൽ…”
ആവർത്തനം 25:5-10
സഹോദരന്മാർ ഒരുമിച്ചു പാർക്കുകയും അവരിൽ ഒരുവൻ മക്കളില്ലാതെ മരിക്കുകയും ചെയ്താൽ, മരിച്ചവന്റെ ഭാര്യ കുടുംബത്തിനു പുറത്തു വിവാഹം കഴിക്കരുത്. അവളുടെ ഭർത്താവിന്റെ സഹോദരൻ അവളുടെ അടുക്കൽ ചെന്നു അവളെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിച്ച് ദേവരധർമ്മം നിറവേറ്റണം…
രൂത്ത് 1:12-13
എന്റെ പുത്രിമാരേ, മടങ്ങിപ്പോകുവിൻ! മറ്റൊരു ഭർത്താവിനെ സ്വീകരിക്കാൻ ഞാൻ വൃദ്ധയായിരിക്കുന്നു. എനിക്ക് ഇനിയും പ്രത്യാശയുണ്ടെന്ന് ഞാൻ കരുതിയാലും… അവർ വളരുന്നതുവരെ നിങ്ങൾ കാത്തിരിക്കുമോ? അവർക്കുവേണ്ടി നിങ്ങൾ വിവാഹം കഴിക്കാതെ ഇരിക്കുമോ?
മത്തായി 22:24
“ഗുരോ,” അവർ പറഞ്ഞു, “ഒരുവൻ മക്കളില്ലാതെ മരിച്ചാൽ അവന്റെ സഹോദരൻ വിധവയെ വിവാഹം ചെയ്ത് തന്റെ സഹോദരനുവേണ്ടി സന്തതി ഉളവാക്കണമെന്ന് മോശെ ഞങ്ങളോടു കല്പിച്ചു.”
രൂത്ത് 4:5
അപ്പോൾ ബോവസ് പറഞ്ഞു: “നൊവൊമിയുടെ കയ്യിൽനിന്നു നിലം വാങ്ങുന്ന ദിവസം, മരിച്ചവന്റെ നാമം അവന്റെ അവകാശത്തിൽ നിലനിർത്തേണ്ടതിന് മരിച്ചവന്റെ ഭാര്യയായ മോവാബ്യസ്ത്രീ രൂത്തിനെയും നീ വാങ്ങണം.”
ഏദെൻതോട്ടത്തിലെ മനുഷ്യരാശിയുടെ ആരംഭത്തെ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ ഈ സത്യം വ്യക്തമായിത്തീരുന്നു. ആദ്യ മനുഷ്യനായ ആദാമിന് ഒരു തോട്ടം പരിപാലിക്കാനുള്ള ചുമതല ലഭിച്ചു. ഏതുതരം തോട്ടമായിരുന്നു അത്? മൂല എബ്രായ പാഠം അത് വ്യക്തമാക്കുന്നില്ല; എന്നാൽ അത് ഫലവൃക്ഷത്തോട്ടമായിരുന്നുവെന്നതിന് ശക്തമായ തെളിവുണ്ട്: “യഹോവയായ ദൈവം കിഴക്കുള്ള ഏദെനിൽ ഒരു തോട്ടം ഉണ്ടാക്കി… കാണാൻ ഭംഗിയുള്ളതും ഭക്ഷണത്തിന് നല്ലതുമായ സകലവൃക്ഷങ്ങളും യഹോവയായ ദൈവം നിലത്തുനിന്നു മുളപ്പിച്ചു” (ഉല്പത്തി 2:15).
മൃഗങ്ങൾക്ക് പേരിടുകയും അവയെ പരിപാലിക്കുകയും ചെയ്ത ആദാമിന്റെ പങ്കിനെക്കുറിച്ചും നാം വായിക്കുന്നു; എന്നാൽ വൃക്ഷങ്ങളെപ്പോലെ അവയും “ഭക്ഷണത്തിന് നല്ലവ” ആയിരുന്നുവെന്ന് തിരുവെഴുത്ത് ഒരിടത്തും സൂചിപ്പിക്കുന്നില്ല.
ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതിയിലെ മാംസഭക്ഷണം
മാംസം ഭക്ഷിക്കുന്നത് ദൈവം വിലക്കിയിരിക്കുന്നു എന്നല്ല ഇതിനർത്ഥം—അങ്ങനെ ആയിരുന്നുവെങ്കിൽ, അതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യക്തമായ നിർദേശം മുഴുവൻ തിരുവെഴുത്തിലും ഉണ്ടായേനെ. എന്നാൽ ആദിമുതൽ മനുഷ്യരുടെ ഭക്ഷണക്രമത്തിൽ മൃഗമാംസം ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നില്ലെന്ന് ഇത് നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു.
മനുഷ്യന്റെ ആദ്യകാലത്ത് ദൈവം നൽകിയിരുന്ന ആഹാരം പൂർണമായും സസ്യാധിഷ്ഠിതമായിരുന്നുവെന്ന് തോന്നുന്നു; അതിൽ പഴങ്ങൾക്കും മറ്റുതരം സസ്യങ്ങൾക്കും പ്രാധാന്യം നൽകിയിരുന്നു.
ശുദ്ധവും അശുദ്ധവുമായ മൃഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം
നോഹയുടെ കാലത്ത് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു
ദൈവം ഒടുവിൽ മനുഷ്യർക്ക് മൃഗങ്ങളെ കൊന്ന് ഭക്ഷിക്കാൻ അനുവാദം നൽകിയെങ്കിലും, ഭക്ഷിക്കാൻ അനുയോജ്യമായ മൃഗങ്ങളും അല്ലാത്തവയും തമ്മിൽ വ്യക്തമായ വ്യത്യാസങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു.
പ്രളയത്തിനു മുമ്പ് നോഹയ്ക്ക് നൽകിയ നിർദേശങ്ങളിൽ ഈ വ്യത്യാസം ആദ്യം പരോക്ഷമായി സൂചിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു: “ശുദ്ധിയുള്ള എല്ലാത്തരം മൃഗങ്ങളിലും ആണും പെണ്ണുമായി ഏഴു ജോഡി വീതവും, അശുദ്ധിയുള്ള എല്ലാത്തരം മൃഗങ്ങളിലും ആണും പെണ്ണുമായി ഓരോ ജോഡിയും നിന്നോടുകൂടെ കൂട്ടിക്കൊൾക” (ഉല്പത്തി 7:2).
ശുദ്ധിയുള്ള മൃഗങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പരോക്ഷമായ അറിവ്
ശുദ്ധവും അശുദ്ധവുമായ മൃഗങ്ങളെ എങ്ങനെ വേർതിരിച്ചറിയണമെന്ന് ദൈവം നോഹയോട് വിശദീകരിച്ചില്ല എന്നത്, അത്തരം അറിവ് മനുഷ്യരിൽ നേരത്തേ തന്നെ ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞിരുന്നതായി—ഒരുപക്ഷേ സൃഷ്ടിയുടെ തുടക്കം മുതൽത്തന്നെ—സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
ശുദ്ധവും അശുദ്ധവുമായ മൃഗങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ തിരിച്ചറിവ്, പ്രകൃതിയുടെയും ആത്മീയതയുടെയും ചട്ടക്കൂടിനുള്ളിൽ ചില സൃഷ്ടികളെ പ്രത്യേക ചുമതലകൾക്കോ ലക്ഷ്യങ്ങൾക്കോ വേർതിരിച്ചുവെച്ചിരുന്ന വിശാലമായ ദൈവിക ക്രമത്തെയും ഉദ്ദേശ്യത്തെയും പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു.
ശുദ്ധിയുള്ള മൃഗങ്ങളുടെ ആദ്യകാല അർത്ഥം
യാഗവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടത്
ഉല്പത്തി വിവരണത്തിൽ ഇതുവരെ സംഭവിച്ചതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, പ്രളയംവരെ ശുദ്ധവും അശുദ്ധവുമായ മൃഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം അവയെ യാഗമായി അർപ്പിക്കാൻ യോഗ്യമാണോ എന്നതുമായി മാത്രമേ ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നുള്ളൂ എന്ന് നമുക്ക് സുരക്ഷിതമായി അനുമാനിക്കാം.
ആട്ടിൻകൂട്ടത്തിലെ കടിഞ്ഞൂലിനെ അർപ്പിച്ച ഹാബേലിന്റെ കാഴ്ചവെപ്പ് ഈ തത്ത്വത്തെ വ്യക്തമാക്കുന്നു. എബ്രായ പാഠത്തിലെ“തന്റെ ആട്ടിൻകൂട്ടത്തിലെ കടിഞ്ഞൂലുകൾ” (מִבְּכֹרוֹת צֹאנוֹ) എന്ന പ്രയോഗത്തിൽ “ആട്ടിൻകൂട്ടം” എന്ന വാക്ക് (tzon, צֹאן) ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു; ഇത് സാധാരണയായി ആടുകളും ചെമ്മരിയാടുകളും പോലുള്ള ചെറിയ വളർത്തുമൃഗങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതിനാൽ ഹാബേൽ തന്റെ ആട്ടിൻകൂട്ടത്തിൽനിന്ന് ഒരു കുഞ്ഞാടിനെയോ ആട്ടിൻകുട്ടിയെയോ അർപ്പിച്ചിരിക്കാനാണ് ഏറെ സാധ്യത (ഉല്പത്തി 4:3-5).
ശുദ്ധിയുള്ള മൃഗങ്ങളെക്കൊണ്ടുള്ള നോഹയുടെ യാഗങ്ങൾ
അതുപോലെ, പെട്ടകത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ നോഹ യഹോവയ്ക്ക് ഒരു യാഗപീഠം പണിത് ഹോമയാഗങ്ങൾ അർപ്പിച്ചു. പ്രളയത്തിനു മുമ്പ് ദൈവം നൽകിയ നിർദേശങ്ങളിൽ പ്രത്യേകം പരാമർശിച്ച ശുദ്ധിയുള്ള മൃഗങ്ങളെയാണ് അവൻ ഇതിനായി ഉപയോഗിച്ചത് (ഉല്പത്തി 8:20; 7:2).
യാഗത്തിന് ശുദ്ധിയുള്ള മൃഗങ്ങൾക്ക് ആദ്യം നൽകിയ ഈ പ്രാധാന്യം, ആരാധനയിലും ഉടമ്പടിപരമായ വിശുദ്ധിയിലും അവയ്ക്കുള്ള സവിശേഷ പങ്ക് മനസ്സിലാക്കുന്നതിനുള്ള അടിത്തറയാകുന്നു.
ഈ വിഭാഗങ്ങളെ വിവരിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ച എബ്രായ വാക്കുകളായ tahor (טָהוֹר), tamei (טָמֵא) എന്നിവ യാദൃച്ഛികമല്ല. വിശുദ്ധിയുടെയും യഹോവയ്ക്കായി വേർതിരിക്കപ്പെടുന്നതിന്റെയും ആശയങ്ങളുമായി അവയ്ക്ക് ആഴത്തിലുള്ള ബന്ധമുണ്ട്:
טָמֵא (Tamei) അർത്ഥം: അശുദ്ധം, മാലിന്യമുള്ളത്. ഉപയോഗം: ആചാരപരമായ, ധാർമികമായ, അല്ലെങ്കിൽ ശാരീരികമായ അശുദ്ധിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഭക്ഷണത്തിനോ ആരാധനയ്ക്കോ വിലക്കപ്പെട്ട മൃഗങ്ങളുമായോ വസ്തുക്കളുമായോ പ്രവൃത്തികളുമായോ ഇത് പലപ്പോഴും ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഉദാഹരണം: “എങ്കിലും ഇവയെ നിങ്ങൾ തിന്നരുത്… അവ നിങ്ങൾക്ക് അശുദ്ധമാണ് (tamei)” (ലേവ്യപുസ്തകം 11:4).
טָהוֹר (Tahor) അർത്ഥം: ശുദ്ധം, നിർമ്മലം. ഉപയോഗം: ഭക്ഷണത്തിനോ ആരാധനയ്ക്കോ ആചാരപരമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കോ യോഗ്യമായ മൃഗങ്ങളെയും വസ്തുക്കളെയും ആളുകളെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഉദാഹരണം: “വിശുദ്ധമായതും സാധാരണമായതും തമ്മിലും അശുദ്ധമായതും ശുദ്ധമായതും തമ്മിലും നിങ്ങൾ വേർതിരിച്ചറിയണം” (ലേവ്യപുസ്തകം 10:10).
ഈ പദങ്ങളാണ് ദൈവത്തിന്റെ ഭക്ഷണനിയമങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനം; അവ പിന്നീട് ലേവ്യപുസ്തകം 11, ആവർത്തനം 14 എന്നീ അധ്യായങ്ങളിൽ വിശദമായി വിവരിക്കുന്നു. ദൈവജനത്തെ വേറിട്ടവരും വിശുദ്ധരുമാക്കി നിലനിർത്തുന്നതിനായി, ഭക്ഷിക്കാൻ അനുവദനീയമായ ശുദ്ധിമൃഗങ്ങളെയും തിന്നാൻ വിലക്കപ്പെട്ട അശുദ്ധിമൃഗങ്ങളെയും ഈ അധ്യായങ്ങൾ വ്യക്തമായി പട്ടികപ്പെടുത്തുന്നു.
അശുദ്ധമാംസം ഭക്ഷിക്കുന്നതിനെതിരായ ദൈവത്തിന്റെ താക്കീതുകൾ
തനാക്ക് (പഴയനിയമം) മുഴുവനിലും, ദൈവത്തിന്റെ ഭക്ഷണനിയമങ്ങൾ ലംഘിച്ചതിന് തന്റെ ജനത്തെ ദൈവം ആവർത്തിച്ച് താക്കീത് ചെയ്തു. അശുദ്ധമൃഗങ്ങളെ ഭക്ഷിക്കുന്നതിനെ ചില ഭാഗങ്ങൾ വ്യക്തമായി കുറ്റംവിധിക്കുന്നു; ഈ പ്രവൃത്തി ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകൾക്കെതിരായ മത്സരമായാണ് കണ്ടിരുന്നതെന്ന് അവ ഊന്നിപ്പറയുന്നു:
“എന്നെ നിരന്തരം പ്രകോപിപ്പിക്കുന്ന ജനം… പന്നിയിറച്ചി തിന്നുകയും അശുദ്ധമാംസത്തിന്റെ ചാറ് അവരുടെ പാത്രങ്ങളിൽ നിറയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു” (യെശയ്യാവ് 65:3-4).
“തോട്ടങ്ങളിൽ പോകാൻ തങ്ങളെത്തന്നെ വിശുദ്ധീകരിക്കുകയും ശുദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർ, പന്നിയിറച്ചിയും എലികളും മറ്റു അശുദ്ധവസ്തുക്കളും തിന്നുന്നവരിൽ ഒരുവനെ അനുഗമിക്കുന്നവർ—അവർ അനുഗമിക്കുന്നവനോടുകൂടെ ഒരുമിച്ച് അവസാനിക്കും,” എന്ന് യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു (യെശയ്യാവ് 66:17).
അശുദ്ധമാംസം ഭക്ഷിക്കുന്നത് വെറുമൊരു ഭക്ഷണപ്രശ്നമല്ല, മറിച്ച് ധാർമികവും ആത്മീയവുമായ പരാജയമാണെന്ന് ഈ ശാസനകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. അത്തരം ആഹാരം ഭക്ഷിക്കുന്നത് ദൈവത്തിന്റെ നിർദേശങ്ങളോടുള്ള ധിക്കാരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നു. വ്യക്തമായി വിലക്കിയിരുന്ന പ്രവൃത്തികളിൽ ഏർപ്പെട്ടുകൊണ്ട് ജനം വിശുദ്ധിയെയും അനുസരണത്തെയും അവഗണിച്ചു.
യേശുവും അശുദ്ധമാംസവും
യേശുവിന്റെ വരവിനും ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ ഉദയത്തിനും പുതിയനിയമ രചനകൾക്കും ശേഷം, അശുദ്ധഭക്ഷണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നിയമങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ തന്റെ നിയമങ്ങളോടുള്ള അനുസരണം ദൈവത്തിന് ഇനി പ്രാധാന്യമില്ലാതായോ എന്ന് പലരും ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങി. യാഥാർഥ്യത്തിൽ, മിക്കവാറും ക്രൈസ്തവ ലോകം മുഴുവൻ തങ്ങൾക്കിഷ്ടമുള്ളതെന്തും ഭക്ഷിക്കുന്നു.
എന്നാൽ, മിശിഹാ അശുദ്ധമാംസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നിയമമോ തന്റെ പിതാവിന്റെ മറ്റേതെങ്കിലും നിയമമോ റദ്ദാക്കുമെന്ന് (ചിലർ വാദിക്കുന്നതുപോലെ) പഴയനിയമത്തിൽ പ്രവചിക്കുന്ന ഒരു പ്രവചനവുമില്ല എന്നതാണ് വാസ്തവം. ഈ കാര്യത്തിലും ഉൾപ്പെടെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും യേശു പിതാവിന്റെ ചട്ടങ്ങൾ വ്യക്തമായി അനുസരിച്ചു. യേശു പന്നിയിറച്ചി കഴിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, മത്സ്യവും (ലൂക്കൊസ് 24:41-43) ആട്ടിൻകുട്ടിയും (മത്തായി 26:17-30) അവൻ കഴിച്ചുവെന്ന് നമുക്കറിയുന്നതുപോലെ, മാതൃകയിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന വ്യക്തമായൊരു ഉപദേശം നമുക്കുണ്ടാകുമായിരുന്നു. എന്നാൽ അങ്ങനെ സംഭവിച്ചില്ലെന്ന് നമുക്കറിയാം. ദൈവം പ്രവാചകന്മാരിലൂടെ നൽകിയ ഈ നിർദേശങ്ങൾ യേശുവും അവന്റെ ശിഷ്യന്മാരും അനുസരിക്കാതിരുന്നുവെന്നതിന് യാതൊരു സൂചനയുമില്ല.
വാദങ്ങളുടെ ഖണ്ഡനം
തെറ്റായ വാദം: “യേശു എല്ലാ ഭക്ഷണവും ശുദ്ധമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു”
സത്യം:
അശുദ്ധമാംസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഭക്ഷണനിയമങ്ങൾ യേശു റദ്ദാക്കിയെന്നതിന് തെളിവായി മർക്കൊസ് 7:1-23 പലപ്പോഴും ഉദ്ധരിക്കപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ പാഠം ശ്രദ്ധാപൂർവം പരിശോധിച്ചാൽ, ഈ വ്യാഖ്യാനത്തിന് അടിസ്ഥാനമില്ലെന്ന് വ്യക്തമാകും. സാധാരണയായി തെറ്റായി ഉദ്ധരിക്കപ്പെടുന്ന വാക്യം ഇങ്ങനെയാണ്: “‘ഭക്ഷണം അവന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്കല്ല, വയറ്റിലേക്കാണ് പോകുന്നത്; പിന്നെ ശരീരത്തിനു പുറത്തേക്കു പോകുന്നു.’ (ഇതിലൂടെ അവൻ എല്ലാ ഭക്ഷണവും ശുദ്ധമാക്കി)” (മർക്കൊസ് 7:19).
ഒന്നാമതായി, ഈ ഭാഗത്തിന്റെ സന്ദർഭത്തിന് ലേവ്യപുസ്തകം 11-ൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്ന ശുദ്ധമോ അശുദ്ധമോ ആയ മാംസവുമായി യാതൊരു ബന്ധവുമില്ല. പകരം, ഭക്ഷണനിയമങ്ങളുമായി ബന്ധമില്ലാത്ത ഒരു യഹൂദ പാരമ്പര്യത്തെക്കുറിച്ച് യേശുവും പരീശന്മാരും തമ്മിലുണ്ടായ തർക്കമാണ് ഇതിന്റെ വിഷയം. യേശുവിന്റെ ശിഷ്യന്മാർ ഭക്ഷിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് ആചാരപരമായി കൈകഴുകുന്നില്ലെന്ന് പരീശന്മാരും ശാസ്ത്രിമാരും ശ്രദ്ധിച്ചു. എബ്രായയിൽ netilat yadayim (נטילת ידיים) എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ ആചാരത്തിൽ ആശീർവാദം ചൊല്ലിക്കൊണ്ട് കൈ കഴുകുന്നത് ഉൾപ്പെടുന്നു. ഇന്നും യഹൂദ സമൂഹം, പ്രത്യേകിച്ച് യാഥാസ്ഥിതിക വിഭാഗങ്ങൾ, ആചരിക്കുന്ന ഒരു പാരമ്പര്യമാണിത്.
ദൈവത്തിന്റെ ഭക്ഷണനിയമങ്ങളെക്കുറിച്ചായിരുന്നില്ല പരീശന്മാരുടെ ആശങ്ക; മനുഷ്യർ ഉണ്ടാക്കിയ ഈ പാരമ്പര്യം പാലിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചായിരുന്നു. ആചാരം അനുഷ്ഠിക്കാതിരുന്നതിനെ അവർ തങ്ങളുടെ ആചാരങ്ങളുടെ ലംഘനമായി കണ്ട് അശുദ്ധിയോട് തുല്യമാക്കി.
യേശുവിന്റെ മറുപടി: ഹൃദയത്തിനാണ് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം
ഒരു വ്യക്തിയെ യഥാർഥത്തിൽ അശുദ്ധനാക്കുന്നത് ബാഹ്യമായ ആചാരങ്ങളോ പാരമ്പര്യങ്ങളോ അല്ല, ഹൃദയത്തിന്റെ അവസ്ഥയാണെന്ന് യേശു മർക്കൊസ് 7-ന്റെ വലിയൊരു ഭാഗത്ത് പഠിപ്പിക്കുന്നു. ആചാരപരമായ ചടങ്ങുകൾ പാലിക്കാത്തതിൽ നിന്നല്ല, പാപകരമായ ചിന്തകളിൽനിന്നും പ്രവൃത്തികളിൽനിന്നുമാണ് ആത്മീയ അശുദ്ധി ഉള്ളിൽനിന്ന് വരുന്നതെന്ന് അവൻ ഊന്നിപ്പറയുന്നു.
ഭക്ഷണം ദഹനവ്യവസ്ഥയിലേക്കാണ് പോകുന്നതെന്നും ഹൃദയത്തിലേക്കല്ലെന്നും പറഞ്ഞ് അത് ഒരാളെ അശുദ്ധനാക്കുന്നില്ലെന്ന് യേശു വിശദീകരിക്കുമ്പോൾ, അവൻ ഭക്ഷണനിയമങ്ങളെക്കുറിച്ചല്ല, ആചാരപരമായി കൈകഴുകുന്ന പാരമ്പര്യത്തെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്. ബാഹ്യമായ ആചാരങ്ങളേക്കാൾ ആന്തരിക ശുദ്ധിയിലാണ് അവന്റെ ശ്രദ്ധ.
മർക്കൊസ് 7:19-നെ അടുത്തുനിന്ന് പരിശോധിക്കുക
“ഇതിലൂടെ അവൻ എല്ലാ ഭക്ഷണവും ശുദ്ധമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു” എന്ന അസ്തിത്വമില്ലാത്ത പരാന്തക്കുറിപ്പ് ബൈബിൾ പ്രസാധകർ പാഠത്തിൽ ചേർത്തതുകൊണ്ടാണ് മർക്കൊസ് 7:19 പലപ്പോഴും തെറ്റായി മനസ്സിലാക്കപ്പെടുന്നത്. ഗ്രീക്ക് പാഠത്തിൽ വാക്യം ഇങ്ങനെ മാത്രമേ പറയുന്നുള്ളൂ: “οτι ουκ εισπορευεται αυτου εις την καρδιαν αλλ εις την κοιλιαν και εις τον αφεδρωνα εκπορευεται καθαριζον παντα τα βρωματα,” ഇതിന്റെ അക്ഷരാർഥം: “അത് അവന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്കല്ല, വയറ്റിലേക്കാണ് പ്രവേശിക്കുന്നത്; പിന്നെ കക്കൂസിലേക്ക് പോകുന്നു, എല്ലാ ഭക്ഷണങ്ങളെയും ശുദ്ധീകരിച്ചുകൊണ്ട്” എന്നാണ്.
“കക്കൂസിലേക്ക് പോകുന്നു, എല്ലാ ഭക്ഷണങ്ങളെയും ശുദ്ധീകരിച്ചുകൊണ്ട്” എന്ന് വായിച്ച്, “ഇതിലൂടെ അവൻ എല്ലാ ഭക്ഷണവും ശുദ്ധമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു” എന്ന് വിവർത്തനം ചെയ്യുന്നത്, സെമിനാരികളിലും ബൈബിൾ പ്രസാധകർക്കിടയിലും ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തിനെതിരായ പൊതുവായ പക്ഷപാതത്തിന് പാഠത്തെ യോജിപ്പിക്കാനുള്ള നഗ്നമായ ശ്രമമാണ്.
ആ കാലത്തെ സാധാരണ സംസാരശൈലിയിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന പ്രക്രിയയെ യേശു വിവരിക്കുന്നതാണ് മുഴുവൻ വാക്യം എന്നതാണ് കൂടുതൽ യുക്തിസഹം. ദഹനവ്യവസ്ഥ ഭക്ഷണം സ്വീകരിക്കുകയും ശരീരത്തിന് ആവശ്യമായ പോഷകങ്ങളും പ്രയോജനകരമായ ഘടകങ്ങളും (ശുദ്ധമായ ഭാഗം) വേർതിരിച്ചെടുക്കുകയും ശേഷിക്കുന്നതിനെ മാലിന്യമായി പുറന്തള്ളുകയും ചെയ്യുന്നു. “എല്ലാ ഭക്ഷണങ്ങളെയും ശുദ്ധീകരിക്കുകയോ നിർമ്മലമാക്കുകയോ ചെയ്യുന്നു” എന്ന പ്രയോഗം, പ്രയോജനകരമായ പോഷകങ്ങളെ പുറന്തള്ളപ്പെടുന്നവയിൽനിന്ന് വേർതിരിക്കുന്ന ഈ സ്വാഭാവിക പ്രക്രിയയെ സൂചിപ്പിക്കാനാണ് സാധ്യത.
ഈ തെറ്റായ വാദത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഉപസംഹാരം
ദൈവത്തിന്റെ ഭക്ഷണനിയമങ്ങൾ റദ്ദാക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചല്ല മർക്കൊസ് 7:1-23; ഹൃദയകാര്യങ്ങളെക്കാൾ ബാഹ്യമായ ആചാരങ്ങൾക്ക് പ്രാധാന്യം നൽകുന്ന മനുഷ്യപാരമ്പര്യങ്ങളെ തള്ളിക്കളയുന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ് അത്. ആചാരപരമായി കൈകഴുകാത്തതുകൊണ്ടല്ല, ഉള്ളിൽനിന്നാണ് യഥാർഥ അശുദ്ധി വരുന്നതെന്ന് യേശു പഠിപ്പിച്ചു. “യേശു എല്ലാ ഭക്ഷണവും ശുദ്ധമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു” എന്ന അവകാശവാദം ദൈവത്തിന്റെ നിത്യനിയമങ്ങളോടുള്ള പക്ഷപാതത്തിൽ വേരൂന്നിയ പാഠത്തിന്റെ തെറ്റായ വ്യാഖ്യാനമാണ്. സന്ദർഭവും മൂലഭാഷയും ശ്രദ്ധാപൂർവം വായിക്കുമ്പോൾ, യേശു തോറയുടെ ഉപദേശങ്ങൾ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുകയും ദൈവം നൽകിയ ഭക്ഷണനിയമങ്ങൾ തള്ളിക്കളയാതിരിക്കുകയും ചെയ്തുവെന്ന് വ്യക്തമാകും.
തെറ്റായ വാദം: “ഒരു ദർശനത്തിൽ, ഏത് മൃഗത്തിന്റെയും മാംസം ഇപ്പോൾ നമുക്ക് ഭക്ഷിക്കാമെന്ന് ദൈവം അപ്പൊസ്തലനായ പത്രൊസിനോട് പറഞ്ഞു”
സത്യം:
അശുദ്ധമൃഗങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഭക്ഷണനിയമങ്ങൾ ദൈവം റദ്ദാക്കിയെന്നതിന് തെളിവായി പലരും പ്രവൃത്തികൾ 10-ലെ പത്രൊസിന്റെ ദർശനം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. എന്നാൽ ദർശനത്തിന്റെ സന്ദർഭവും ഉദ്ദേശ്യവും അടുത്തുനിന്ന് പരിശോധിച്ചാൽ, ശുദ്ധവും അശുദ്ധവുമായ മാംസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നിയമങ്ങൾ മറിച്ചിടുന്നതുമായി അതിന് യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലെന്ന് വ്യക്തമാകും. പകരം, ദൈവത്തിന്റെ ജനത്തിലേക്ക് വിജാതീയരെ സ്വീകരിക്കാൻ പത്രൊസിനെ പഠിപ്പിക്കാനായിരുന്നു ആ ദർശനം; ദൈവം നൽകിയ ഭക്ഷണനിർദേശങ്ങൾ മാറ്റാനായിരുന്നില്ല.
പത്രൊസിന്റെ ദർശനവും അതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യവും
പ്രവൃത്തികൾ 10-ൽ, ശുദ്ധവും അശുദ്ധവുമായ എല്ലാത്തരം മൃഗങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു തുണി സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവരുന്നതായി പത്രൊസ് ദർശനം കാണുന്നു; അതിനോടൊപ്പം “കൊന്നു തിന്നുക” എന്ന കല്പനയും ഉണ്ടായിരുന്നു. പത്രൊസിന്റെ ഉടനടിയുള്ള മറുപടി വ്യക്തമാണ്: “ഒരിക്കലുമില്ല, കർത്താവേ! മലിനമായതോ അശുദ്ധമായതോ ആയ ഒന്നും ഞാൻ ഒരിക്കലും ഭക്ഷിച്ചിട്ടില്ല” (പ്രവൃത്തികൾ 10:14).
പല കാരണങ്ങളാൽ ഈ പ്രതികരണം പ്രാധാന്യമുള്ളതാണ്:
ഭക്ഷണനിയമങ്ങളോടുള്ള പത്രൊസിന്റെ അനുസരണം
യേശു സ്വർഗാരോഹണം ചെയ്തതിനും പെന്തെക്കൊസ്തുനാളിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവ് പകർന്നതിനും ശേഷമാണ് ഈ ദർശനം ഉണ്ടായത്. യേശു തന്റെ ശുശ്രൂഷാകാലത്ത് ഭക്ഷണനിയമങ്ങൾ റദ്ദാക്കിയിരുന്നെങ്കിൽ, യേശുവിന്റെ അടുത്ത ശിഷ്യനായ പത്രൊസിന് അത് അറിയാമായിരുന്നേനെ; അവൻ ഇത്ര ശക്തമായി എതിർക്കുമായിരുന്നില്ല. അശുദ്ധമൃഗങ്ങളെ ഭക്ഷിക്കാൻ പത്രൊസ് വിസമ്മതിച്ചത്, അവൻ അപ്പോഴും ഭക്ഷണനിയമങ്ങൾ പാലിച്ചിരുന്നുവെന്നും അവ റദ്ദാക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് അറിഞ്ഞിരുന്നില്ലെന്നും തെളിയിക്കുന്നു.
ദർശനത്തിന്റെ യഥാർഥ സന്ദേശം
ദർശനത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം ഊന്നിപ്പറയാനായി അത് മൂന്നു പ്രാവശ്യം ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ അതിന്റെ യഥാർഥ അർത്ഥം, വിജാതീയനായ കൊർന്നേല്യൊസിന്റെ വീട്ടിൽ പത്രൊസ് ചെന്നപ്പോൾ ഏതാനും വാക്യങ്ങൾക്കുശേഷം വ്യക്തമാകുന്നു. ദർശനത്തിന്റെ അർത്ഥം പത്രൊസ് തന്നെ വിശദീകരിക്കുന്നു: “ആരെയും മലിനമെന്നോ അശുദ്ധനെന്നോ വിളിക്കരുതെന്ന് ദൈവം എന്നെ കാണിച്ചുതന്നിരിക്കുന്നു” (പ്രവൃത്തികൾ 10:28).
ദർശനം ഭക്ഷണത്തെക്കുറിച്ചേയല്ല; അതൊരു പ്രതീകാത്മക സന്ദേശമായിരുന്നു. യഹൂദന്മാരും വിജാതീയരും തമ്മിലുള്ള തടസ്സങ്ങൾ നീങ്ങുകയാണെന്നും വിജാതീയരെ ഇപ്പോൾ ദൈവത്തിന്റെ ഉടമ്പടിസമൂഹത്തിലേക്ക് സ്വീകരിക്കാമെന്നും പത്രൊസിനെ പഠിപ്പിക്കാൻ ദൈവം ശുദ്ധവും അശുദ്ധവുമായ മൃഗങ്ങളുടെ ദൃശ്യരൂപം ഉപയോഗിച്ചു.
“ഭക്ഷണനിയമം റദ്ദാക്കി” എന്ന വാദത്തിലെ യുക്തിപരമായ വൈരുധ്യങ്ങൾ
പത്രൊസിന്റെ ദർശനം ഭക്ഷണനിയമങ്ങൾ റദ്ദാക്കിയെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നത്, പ്രധാനപ്പെട്ട പല കാര്യങ്ങളെയും അവഗണിക്കുന്നു:
പത്രൊസിന്റെ ആദ്യത്തെ എതിർപ്പ്
ഭക്ഷണനിയമങ്ങൾ ഇതിനകം റദ്ദാക്കിയിരുന്നെങ്കിൽ പത്രൊസിന്റെ എതിർപ്പിന് യാതൊരു അർത്ഥവുമുണ്ടാകില്ല. യേശുവിനെ വർഷങ്ങളോളം അനുഗമിച്ചതിനുശേഷവും ഈ നിയമങ്ങളോടുള്ള തുടർന്നുള്ള അനുസരണമാണ് അവന്റെ വാക്കുകൾ പ്രകടമാക്കുന്നത്.
റദ്ദാക്കിയെന്നതിന് തിരുവെഴുത്തിൽ തെളിവില്ല
പ്രവൃത്തികൾ 10-ൽ ഒരിടത്തും ഭക്ഷണനിയമങ്ങൾ റദ്ദാക്കിയെന്ന് പാഠം വ്യക്തമായി പറയുന്നില്ല. ശുദ്ധവും അശുദ്ധവുമായ ഭക്ഷണത്തെ പുനർനിർവചിക്കുന്നതിലല്ല, വിജാതീയരെ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നതിലാണ് മുഴുവൻ ശ്രദ്ധ.
ദർശനത്തിന്റെ പ്രതീകാത്മകത
ദർശനത്തിന്റെ പ്രയോഗത്തിൽ അതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം വ്യക്തമായിത്തീരുന്നു. ദൈവം പക്ഷപാതം കാണിക്കാതെ, എല്ലാ ജനതകളിൽനിന്നും അവനെ ഭയപ്പെടുകയും നീതി പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരെ സ്വീകരിക്കുന്നു എന്ന് പത്രൊസ് തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ (പ്രവൃത്തികൾ 10:34-35), ഈ ദർശനം ഭക്ഷണനിയമങ്ങളെക്കുറിച്ചല്ല, മുൻവിധികൾ തകർക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചാണെന്ന് വ്യക്തമാണ്.
വ്യാഖ്യാനത്തിലെ വൈരുധ്യങ്ങൾ
ദർശനം ഭക്ഷണനിയമങ്ങൾ റദ്ദാക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചായിരുന്നെങ്കിൽ, പത്രൊസ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള യഹൂദവിശ്വാസികൾ തോറയുടെ നിർദേശങ്ങൾ തുടർന്നും പാലിച്ചിരുന്നുവെന്ന് കാണിക്കുന്ന പ്രവൃത്തികളുടെ വിശാലമായ സന്ദർഭവുമായി അത് വൈരുധ്യത്തിലാകും. കൂടാതെ, ദർശനത്തെ അക്ഷരാർഥത്തിൽ വ്യാഖ്യാനിച്ചാൽ അതിന്റെ പ്രതീകാത്മക ശക്തി നഷ്ടപ്പെടും; കാരണം അപ്പോൾ അത് ഭക്ഷണരീതികളെ മാത്രമേ സംബന്ധിക്കൂ, വിജാതീയരെ ഉൾപ്പെടുത്തുക എന്ന അതിലും പ്രധാനപ്പെട്ട വിഷയത്തെ അല്ല.
ഈ തെറ്റായ വാദത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഉപസംഹാരം
പ്രവൃത്തികൾ 10-ലെ പത്രൊസിന്റെ ദർശനം ഭക്ഷണത്തെക്കുറിച്ചല്ല, മനുഷ്യരെക്കുറിച്ചായിരുന്നു. സുവിശേഷം എല്ലാ ജനതകൾക്കും വേണ്ടിയുള്ളതാണെന്നും വിജാതീയരെ ഇനി അശുദ്ധരായി കണക്കാക്കുകയോ ദൈവജനത്തിൽനിന്ന് ഒഴിവാക്കുകയോ ചെയ്യരുതെന്നും ഉള്ള ആഴമേറിയ ആത്മീയ സത്യം അറിയിക്കാൻ ദൈവം ശുദ്ധവും അശുദ്ധവുമായ മൃഗങ്ങളുടെ ദൃശ്യരൂപം ഉപയോഗിച്ചു. ഈ ദർശനത്തെ ഭക്ഷണനിയമങ്ങൾ പിൻവലിച്ചതായി വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നത്, ആ ഭാഗത്തിന്റെ സന്ദർഭവും ഉദ്ദേശ്യവും തെറ്റിദ്ധരിക്കലാണ്.
ലേവ്യപുസ്തകം 11-ൽ ദൈവം നൽകിയ ഭക്ഷണനിർദേശങ്ങൾ മാറ്റമില്ലാതെ തുടരുന്നു; ഈ ദർശനത്തിന്റെ വിഷയമേ അവയായിരുന്നില്ല. പത്രൊസിന്റെ സ്വന്തം പ്രവൃത്തികളും വിശദീകരണങ്ങളും ഇത് ഉറപ്പിക്കുന്നു. ജനങ്ങൾക്കിടയിലെ തടസ്സങ്ങൾ നീക്കുന്നതാണ് ദർശനത്തിന്റെ യഥാർഥ സന്ദേശം; ദൈവത്തിന്റെ നിത്യനിയമങ്ങൾ മാറ്റുന്നതല്ല.
രക്തം ഒഴുക്കിക്കളയാനുള്ള ബൈബിൾ നിയമമനുസരിച്ച് ശുദ്ധിയുള്ള മൃഗങ്ങളുടെയും പക്ഷികളുടെയും കരയിലെ മൃഗങ്ങളുടെയും മാംസം ഒരുക്കുന്ന കശാപ്പുകാരെ ചിത്രീകരിക്കുന്ന പഴയൊരു പെയിന്റിങ്; ലേവ്യപുസ്തകം 11-ൽ ഇതിനെക്കുറിച്ച് വിവരിക്കുന്നു.
തെറ്റായ വാദം: “കഴുത്തുഞെരിച്ചു കൊല്ലപ്പെട്ടതും രക്തമുള്ളതും ഒഴിവാക്കിയാൽ വിജാതീയർക്ക് എന്തും ഭക്ഷിക്കാമെന്ന് യെരൂശലേം കൗൺസിൽ തീരുമാനിച്ചു”
സത്യം:
ദൈവത്തിന്റെ മിക്ക കല്പനകളും അവഗണിച്ച് നാല് അടിസ്ഥാന ആവശ്യങ്ങൾ മാത്രം പാലിക്കാൻ വിജാതീയർക്ക് അനുമതി നൽകിയെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്ന തരത്തിൽ യെരൂശലേം കൗൺസിലിനെ (പ്രവൃത്തികൾ 15) പലപ്പോഴും തെറ്റായി വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു. എന്നാൽ സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിച്ചാൽ, വിജാതീയർക്കുവേണ്ടി ദൈവത്തിന്റെ നിയമങ്ങൾ റദ്ദാക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചല്ല ഈ കൗൺസിൽ സംസാരിച്ചതെന്നും, മിശിഹായിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന യഹൂദസമൂഹങ്ങളിൽ അവർക്ക് തുടക്കത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത് എളുപ്പമാക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചായിരുന്നു അതെന്നും വ്യക്തമാകുന്നു.
യെരൂശലേം കൗൺസിൽ എന്തിനെക്കുറിച്ചായിരുന്നു?
സുവിശേഷം കേൾക്കാനും ആദ്യത്തെ മിശിഹായിക യഹൂദസഭകളുടെ യോഗങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കാനും അനുവദിക്കുന്നതിന് മുമ്പ്, പരിച്ഛേദന ഉൾപ്പെടെ മുഴുവൻ തോറയും വിജാതീയർ അനുസരിക്കേണ്ടതുണ്ടോ എന്നതായിരുന്നു കൗൺസിലിൽ ചർച്ചചെയ്ത പ്രധാന ചോദ്യം.
നൂറ്റാണ്ടുകളായി, പരിച്ഛേദന സ്വീകരിക്കുക, ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുക, ഭക്ഷണനിയമങ്ങൾ പാലിക്കുക, മറ്റ് കല്പനകൾ അനുസരിക്കുക തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ വിജാതീയർ തോറ പൂർണമായി ആചരിക്കുന്നവരാകണം എന്നായിരുന്നു യഹൂദ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ നിലപാട്. അങ്ങനെ ആകുന്നതിനു മുമ്പ് ഒരു യഹൂദന് അവരുമായി സ്വതന്ത്രമായി ഇടപഴകാനാവില്ലായിരുന്നു (മത്തായി 10:5-6; യോഹന്നാൻ 4:9; പ്രവൃത്തികൾ 10:28 കാണുക). എല്ലാ നിയമങ്ങളും ഉടനടി പാലിക്കാതെതന്നെ വിജാതീയർക്ക് വിശ്വാസയാത്ര ആരംഭിക്കാമെന്ന് അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ട് കൗൺസിലിന്റെ തീരുമാനം മാറ്റത്തിന് വഴിവെച്ചു.
ഐക്യത്തിനായുള്ള ആദ്യത്തെ നാല് ആവശ്യങ്ങൾ
താഴെപ്പറയുന്ന പ്രവൃത്തികൾ ഒഴിവാക്കിയാൽ, വിജാതീയർക്ക് അവർ ആയിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയിൽത്തന്നെ സഭായോഗങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കാമെന്ന് കൗൺസിൽ നിഗമനം ചെയ്തു (പ്രവൃത്തികൾ 15:20):
വിഗ്രഹങ്ങളാൽ അശുദ്ധമായ ഭക്ഷണം: യഹൂദവിശ്വാസികൾക്ക് വിഗ്രഹാരാധന അത്യന്തം വെറുപ്പുളവാക്കുന്നതായിരുന്നതിനാൽ വിഗ്രഹങ്ങൾക്ക് ബലിയർപ്പിച്ച ഭക്ഷണം കഴിക്കരുത്.
ലൈംഗിക അധാർമികത: വിജാതീയരുടെ ആചാരങ്ങളിൽ സാധാരണമായിരുന്ന ലൈംഗികപാപങ്ങളിൽനിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കുക.
കഴുത്തുഞെരിച്ചു കൊന്ന മൃഗങ്ങളുടെ മാംസം: തെറ്റായ രീതിയിൽ കൊന്ന മൃഗങ്ങളെ ഭക്ഷിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കുക; അങ്ങനെ കൊല്ലുമ്പോൾ ദൈവത്തിന്റെ ഭക്ഷണനിയമങ്ങൾ വിലക്കിയ രക്തം മാംസത്തിൽ ശേഷിക്കും.
രക്തം: തോറയിൽ വിലക്കിയിരിക്കുന്ന (ലേവ്യപുസ്തകം 17:10-12) രക്തം ഭക്ഷിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കുക.
വിജാതീയർ പാലിക്കേണ്ട എല്ലാ നിയമങ്ങളുടെയും സംഗ്രഹമല്ല ഈ ആവശ്യങ്ങൾ. പകരം, യഹൂദവിശ്വാസികളും വിജാതീയവിശ്വാസികളും ഇടകലർന്ന സഭകളിൽ സമാധാനവും ഐക്യവും ഉറപ്പാക്കാനുള്ള തുടക്കനടപടികളായിരുന്നു അവ.
ഈ തീരുമാനം അർത്ഥമാക്കാത്തത്
ദൈവത്തെ പ്രസാദിപ്പിക്കാനും രക്ഷ പ്രാപിക്കാനും വിജാതീയർ അനുസരിക്കേണ്ട ഏക നിയമങ്ങൾ ഈ നാല് ആവശ്യങ്ങൾ മാത്രമായിരുന്നുവെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നത് അസംബന്ധമാണ്.
പത്തു കല്പനകൾ ലംഘിക്കാൻ വിജാതീയർക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ടായിരുന്നോ?
അവർക്ക് മറ്റു ദേവന്മാരെ ആരാധിക്കാനോ ദൈവത്തിന്റെ നാമം വ്യർഥമായി ഉപയോഗിക്കാനോ മോഷ്ടിക്കാനോ കൊലചെയ്യാനോ കഴിയുമായിരുന്നോ? ഒരിക്കലുമില്ല. അത്തരം നിഗമനം നീതിയെക്കുറിച്ച് ദൈവം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നതിനെപ്പറ്റി തിരുവെഴുത്ത് മുഴുവൻ പഠിപ്പിക്കുന്നതിനോട് വൈരുധ്യത്തിലാകും.
അവസാനമല്ല, ഒരു തുടക്കബിന്ദു:
മിശിഹായിക യഹൂദസമ്മേളനങ്ങളിൽ വിജാതീയർക്ക് പങ്കെടുക്കാൻ അനുവദിക്കുക എന്ന ഉടനടിയുള്ള ആവശ്യം മാത്രമാണ് കൗൺസിൽ പരിഗണിച്ചത്. കാലക്രമേണ അവർ അറിവിലും അനുസരണത്തിലും വളരുമെന്ന് കരുതപ്പെട്ടിരുന്നു.
പ്രവൃത്തികൾ 15:21 വ്യക്തത നൽകുന്നു
പ്രവൃത്തികൾ 15:21-ൽ കൗൺസിലിന്റെ തീരുമാനം വ്യക്തമാക്കുന്നു: “ആദ്യകാലംമുതൽ എല്ലാ നഗരങ്ങളിലും മോശെയുടെ ന്യായപ്രമാണം പ്രസംഗിക്കപ്പെടുകയും എല്ലാ ശബ്ബത്തിലും പള്ളികളിൽ വായിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.”
സിനഗോഗിൽ പങ്കെടുത്ത് തോറ കേൾക്കുമ്പോൾ വിജാതീയർ ദൈവത്തിന്റെ നിയമങ്ങൾ തുടർന്നും പഠിക്കുമെന്ന് ഈ വാക്യം കാണിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകൾ കൗൺസിൽ റദ്ദാക്കിയില്ല; വിജാതീയരെ ഭാരപ്പെടുത്താതെ അവരുടെ വിശ്വാസയാത്ര ആരംഭിക്കാൻ പ്രായോഗികമായൊരു മാർഗം സ്ഥാപിക്കുകയായിരുന്നു.
യേശുവിന്റെ ഉപദേശങ്ങളിൽനിന്നുള്ള സന്ദർഭം
ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകളുടെ പ്രാധാന്യം യേശു തന്നെ ഊന്നിപ്പറഞ്ഞു. ഉദാഹരണത്തിന്, മത്തായി 19:17-ലും ലൂക്കൊസ് 11:28-ലും, കൂടാതെ ഗിരിപ്രഭാഷണത്തിലുടനീളം (മത്തായി 5-7), കൊല ചെയ്യാതിരിക്കുക, വ്യഭിചാരം ചെയ്യാതിരിക്കുക, അയൽക്കാരെ സ്നേഹിക്കുക തുടങ്ങി ദൈവത്തിന്റെ നിയമങ്ങൾ അനുസരിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത യേശു ഉറപ്പിച്ചു. ഈ തത്ത്വങ്ങൾ അടിസ്ഥാനപരമായിരുന്നു; അപ്പൊസ്തലന്മാർ അവ തള്ളിക്കളയുമായിരുന്നില്ല.
ഈ തെറ്റായ വാദത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഉപസംഹാരം
വിജാതീയർക്ക് എന്തും ഭക്ഷിക്കാമെന്നോ ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകൾ അവഗണിക്കാമെന്നോ യെരൂശലേം കൗൺസിൽ പ്രഖ്യാപിച്ചില്ല. ഒരു പ്രത്യേക പ്രശ്നമാണ് അത് പരിഗണിച്ചത്: തോറയുടെ എല്ലാ വശങ്ങളും ഉടനടി സ്വീകരിക്കാതെ വിജാതീയർക്ക് മിശിഹായിക സഭകളിൽ എങ്ങനെ പങ്കെടുക്കാൻ തുടങ്ങാം എന്നത്. യഹൂദരും വിജാതീയരും ഇടകലർന്ന സമൂഹങ്ങളിൽ ഐക്യം വളർത്തുന്നതിനുള്ള പ്രായോഗിക നടപടികളായിരുന്നു നാല് ആവശ്യങ്ങൾ.
വ്യക്തമായിരുന്ന പ്രതീക്ഷ ഇതായിരുന്നു: എല്ലാ ശബ്ബത്തിലും സിനഗോഗുകളിൽ വായിക്കപ്പെട്ട തോറയുടെ ഉപദേശത്തിലൂടെ വിജാതീയർ കാലക്രമേണ ദൈവത്തിന്റെ നിയമങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവിൽ വളരും. മറിച്ച് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് കൗൺസിലിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തെ തെറ്റായി ചിത്രീകരിക്കുകയും തിരുവെഴുത്തിന്റെ വിശാലമായ ഉപദേശങ്ങളെ അവഗണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
തെറ്റായ വാദം: “രക്ഷയ്ക്കായി ദൈവത്തിന്റെ നിയമങ്ങൾ അനുസരിക്കേണ്ട ആവശ്യം ക്രിസ്തു ഇല്ലാതാക്കിയെന്ന് അപ്പൊസ്തലനായ പൗലൊസ് പഠിപ്പിച്ചു”
സത്യം:
മിക്കവാറും എല്ലാ ക്രൈസ്തവ നേതാക്കളും അപ്പൊസ്തലനായ പൗലൊസ് ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തെ എതിർത്തുവെന്നും വിജാതീയരിൽനിന്ന് വിശ്വാസികളായവരോട് അവന്റെ കല്പനകൾ അവഗണിക്കാൻ നിർദേശിച്ചുവെന്നും തെറ്റായി പഠിപ്പിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ നിയമങ്ങൾ അനുസരിക്കുന്നത് രക്ഷയെ അപകടത്തിലാക്കാമെന്ന് ചിലർപോലും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഈ വ്യാഖ്യാനം വലിയ ദൈവശാസ്ത്രപരമായ ആശയക്കുഴപ്പത്തിന് ഇടയാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
ഈ നിലപാടിനോട് വിയോജിക്കുന്ന പണ്ഡിതർ, ന്യായപ്രമാണത്തെയും രക്ഷയെയും സംബന്ധിച്ച് പൗലൊസിന്റെ ലേഖനങ്ങളെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയ വിവാദങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ വളരെ പരിശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്; അവന്റെ ഉപദേശങ്ങൾ തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെടുകയോ സന്ദർഭത്തിൽനിന്ന് അടർത്തിയെടുക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്തുവെന്ന് തെളിയിക്കാനാണ് അവർ ശ്രമിച്ചിട്ടുള്ളത്. എന്നാൽ ഞങ്ങളുടെ ശുശ്രൂഷയ്ക്ക് വ്യത്യസ്തമായൊരു നിലപാടുണ്ട്.
പൗലൊസിനെ വിശദീകരിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട് തെറ്റായ സമീപനമാണ്
ന്യായപ്രമാണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പൗലൊസിന്റെ നിലപാട് വിശദീകരിക്കാൻ വളരെയധികം ശ്രമിക്കുന്നത് അനാവശ്യമാണെന്നും—കർത്താവിന് അത് അപമാനകരംപോലുമാണെന്നും—ഞങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നു. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത് മനുഷ്യനായ പൗലൊസിനെ ദൈവത്തിന്റെ പ്രവാചകന്മാർക്കു തുല്യമോ അവരെക്കാൾ ഉയർന്നതോ ആയ പദവിയിലേക്കും, യേശുവിനുതന്നെ തുല്യമോ അവനെക്കാൾ ഉയർന്നതോ ആയ പദവിയിലേക്കുപോലും ഉയർത്തുന്നു.
പകരം, പൗലൊസിന് മുമ്പുള്ള തിരുവെഴുത്തുകൾ യേശുവിനു ശേഷം വന്ന് ദൈവത്തിന്റെ നിയമങ്ങളെ അസാധുവാക്കുന്ന സന്ദേശം പഠിപ്പിക്കുന്ന ഒരാളെക്കുറിച്ച് പ്രവചിക്കുകയോ അത്തരമൊരു ആശയം അംഗീകരിക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ എന്നതാണ് ശരിയായ ദൈവശാസ്ത്രപരമായ സമീപനം. ഇത്ര പ്രധാനപ്പെട്ടൊരു പ്രവചനം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ, ഈ വിഷയത്തിൽ പൗലൊസിന്റെ ഉപദേശങ്ങൾ ദൈവികമായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടവയാണെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ നമുക്ക് കാരണമുണ്ടാകുമായിരുന്നു; അവ മനസ്സിലാക്കാനും അനുസരിച്ച് ജീവിക്കാനും പരമാവധി ശ്രമിക്കുന്നതും അർത്ഥവത്താകുമായിരുന്നു.
പൗലൊസിനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രവചനങ്ങളുടെ അഭാവം
ദൈവത്തിന്റെ നിയമങ്ങൾ റദ്ദാക്കുന്ന സന്ദേശവുമായി പൗലൊസോ മറ്റേതെങ്കിലും വ്യക്തിയോ വരുമെന്ന് തിരുവെഴുത്തുകളിൽ ഒരു പ്രവചനവുമില്ല എന്നതാണ് വാസ്തവം. പഴയനിയമത്തിൽ വ്യക്തമായി പ്രവചിക്കപ്പെടുകയും പുതിയനിയമത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന വ്യക്തികൾ ഇവർ മാത്രമാണ്:
യോഹന്നാൻ സ്നാപകൻ: മിശിഹായുടെ മുന്നോടിയായുള്ള അവന്റെ ദൗത്യം മുൻകൂട്ടി പ്രവചിക്കപ്പെടുകയും യേശു അതു സ്ഥിരീകരിക്കുകയും ചെയ്തു (ഉദാ., യെശയ്യാവ് 40:3, മലാഖി 4:5-6, മത്തായി 11:14).
യൂദാ ഈസ്കര്യോത്താ: സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 41:9, സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 69:25 തുടങ്ങിയ ഭാഗങ്ങളിൽ പരോക്ഷ പരാമർശങ്ങൾ കാണാം.
അരിമഥ്യയിലെ യോസേഫ്: യേശുവിന്റെ സംസ്കാരത്തിനുള്ള സ്ഥലം ഒരുക്കിയവനായി യെശയ്യാവ് 53:9 പരോക്ഷമായി അവനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
ഈ വ്യക്തികൾക്കപ്പുറം, ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകൾ അസാധുവാക്കാനോ അവന്റെ നിത്യനിയമങ്ങൾ അനുസരിക്കാതെ വിജാതീയർക്ക് രക്ഷിക്കപ്പെടാമെന്ന് പഠിപ്പിക്കാനോ ആരെയെങ്കിലും—പ്രത്യേകിച്ച് തർസോസിൽനിന്നുള്ള ഒരാളെ—അയയ്ക്കുമെന്ന് ഒരു പ്രവചനവുമില്ല.
സ്വർഗാരോഹണത്തിനുശേഷം സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് യേശു പ്രവചിച്ചത്
ഭൗമിക ശുശ്രൂഷയ്ക്കുശേഷം സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് യേശു നിരവധി പ്രവചനങ്ങൾ നടത്തി. അവയിൽ ചിലത്:
ദൈവാലയത്തിന്റെ നാശം (മത്തായി 24:2).
അവന്റെ ശിഷ്യന്മാർ നേരിടുന്ന പീഡനം (യോഹന്നാൻ 15:20, മത്തായി 10:22).
രാജ്യത്തിന്റെ സന്ദേശം എല്ലാ ജനതകളിലേക്കും വ്യാപിക്കുന്നത് (മത്തായി 24:14).
എന്നാൽ രക്ഷയെയും അനുസരണത്തെയും കുറിച്ച് പുതിയതോ വിരുദ്ധമോ ആയ ഉപദേശം പഠിപ്പിക്കാൻ അധികാരം ലഭിക്കുന്ന തർസോസിൽനിന്നുള്ള ഒരാളെക്കുറിച്ച്—പൗലൊസിനെക്കുറിച്ച് പറയേണ്ടതില്ല—യാതൊരു പരാമർശവുമില്ല.
പൗലൊസിന്റെ രചനകളെ പരിശോധിക്കുന്ന യഥാർഥ മാനദണ്ഡം
പൗലൊസിന്റെയോ പത്രൊസിന്റെയോ യോഹന്നാന്റെയോ യാക്കോബിന്റെയോ രചനകൾ നാം തള്ളിക്കളയണം എന്നല്ല ഇതിനർത്ഥം. പകരം, നമ്മുടെ അടിസ്ഥാന തിരുവെഴുത്തുകളുമായി—പഴയനിയമത്തിലെ ന്യായപ്രമാണവും പ്രവാചകന്മാരും സുവിശേഷങ്ങളിലെ യേശുവിന്റെ ഉപദേശങ്ങളും—ഏതൊരു വ്യാഖ്യാനവും യോജിക്കുന്നുവെന്ന് ഉറപ്പാക്കിക്കൊണ്ട് അവയുടെ രചനകളെ ജാഗ്രതയോടെ സമീപിക്കണം.
പ്രശ്നം രചനകളിലല്ല, ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞരും സഭാനേതാക്കളും അവയ്ക്കുമേൽ അടിച്ചേൽപ്പിച്ച വ്യാഖ്യാനങ്ങളിലാണ്. പൗലൊസിന്റെ ഉപദേശങ്ങളുടെ ഏതു വ്യാഖ്യാനത്തിനും താഴെപ്പറയുന്നവയുടെ പിന്തുണയുണ്ടായിരിക്കണം:
പഴയനിയമം: ദൈവത്തിന്റെ പ്രവാചകന്മാരിലൂടെ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ട അവന്റെ ന്യായപ്രമാണം.
നാല് സുവിശേഷങ്ങൾ: ന്യായപ്രമാണം ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച യേശുവിന്റെ വാക്കുകളും പ്രവൃത്തികളും.
ഒരു വ്യാഖ്യാനം ഈ മാനദണ്ഡങ്ങൾ പാലിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, അത് സത്യമായി അംഗീകരിക്കരുത്.
ഈ തെറ്റായ വാദത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഉപസംഹാരം
ഭക്ഷണനിർദേശങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ ദൈവത്തിന്റെ നിയമങ്ങൾ റദ്ദാക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് പൗലൊസ് പഠിപ്പിച്ചു എന്ന വാദത്തിന് തിരുവെഴുത്തിന്റെ പിന്തുണയില്ല. അത്തരമൊരു സന്ദേശം മുൻകൂട്ടി പ്രവചിക്കുന്ന പ്രവചനമില്ല; യേശു തന്നെ ന്യായപ്രമാണം ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു. അതിനാൽ മറിച്ചുള്ള ഏതൊരു ഉപദേശവും ദൈവത്തിന്റെ മാറ്റമില്ലാത്ത വചനത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ പരിശോധിക്കണം.
മിശിഹായുടെ അനുഗാമികളെന്ന നിലയിൽ, ദൈവം ഇതിനകം എഴുതുകയും വെളിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തതിനോട് യോജിക്കാൻ നാം ശ്രമിക്കണം; അവന്റെ നിത്യകല്പനകളോട് വൈരുധ്യമുള്ള വ്യാഖ്യാനങ്ങളെ ആശ്രയിക്കരുത്.
വാക്കുകളിലൂടെയും മാതൃകയിലൂടെയും യേശു നൽകിയ ഉപദേശം
ക്രിസ്തുവിന്റെ യഥാർഥ ശിഷ്യൻ തന്റെ ജീവിതം മുഴുവനും അവനെ മാതൃകയാക്കുന്നു. നാം അവനെ സ്നേഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ പിതാവിനെയും പുത്രനെയും അനുസരിക്കുമെന്ന് അവൻ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ദുർബലഹൃദയർക്കുള്ള ആവശ്യമല്ല ഇത്; ദൈവരാജ്യത്തിലേക്കു കണ്ണുറപ്പിക്കുകയും നിത്യജീവൻ നേടാൻ എന്തും ചെയ്യാൻ തയ്യാറാകുകയും ചെയ്യുന്നവർക്കുള്ളതാണ്—സുഹൃത്തുക്കളിൽനിന്നും സഭയിൽനിന്നും കുടുംബത്തിൽനിന്നും എതിർപ്പ് നേരിടേണ്ടിവന്നാലും. മുടിയും താടിയും സംബന്ധിച്ച, Tzitzit, പരിച്ഛേദന, ശബ്ബത്ത്, വിലക്കപ്പെട്ട മാംസങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള കല്പനകൾ മിക്കവാറും ക്രൈസ്തവലോകം മുഴുവൻ അവഗണിക്കുന്നു; ആൾക്കൂട്ടത്തെ പിന്തുടരാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നവർ തീർച്ചയായും പീഡനം നേരിടും എന്ന് യേശു നമ്മോടു പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ (മത്തായി 5:10). ദൈവത്തോടുള്ള അനുസരണത്തിന് ധൈര്യം ആവശ്യമാണ്; എന്നാൽ അതിന്റെ പ്രതിഫലം നിത്യതയാണ്.
ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണപ്രകാരം വിലക്കപ്പെട്ട മാംസങ്ങൾ
ലേവ്യപുസ്തകം 11-ലെ ശുദ്ധവും അശുദ്ധവുമായ മൃഗങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ബൈബിൾ നിയമം വ്യക്തമാക്കുന്ന, പിളർന്ന കുളമ്പുള്ളതും പിളരാത്തതുമായ വിവിധ മൃഗങ്ങളുടെ നാല് കുളമ്പുകൾ.
തോറയിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ഭക്ഷണനിയമങ്ങൾ, തന്റെ ജനം ഭക്ഷിക്കാൻ അനുവദിച്ചിരിക്കുന്ന മൃഗങ്ങളെയും ഒഴിവാക്കേണ്ടവയെയും വ്യക്തമായി നിർവചിക്കുന്നു. വിശുദ്ധി, അനുസരണം, അശുദ്ധമാക്കുന്ന ആചാരങ്ങളിൽനിന്നുള്ള വേർതിരിവ് എന്നിവയ്ക്ക് ഈ നിർദേശങ്ങൾ പ്രാധാന്യം നൽകുന്നു. തിരുവെഴുത്തിലെ പരാമർശങ്ങളോടുകൂടിയ വിലക്കപ്പെട്ട മാംസങ്ങളുടെ വിശദവും വിവരണാത്മകവുമായ പട്ടിക താഴെക്കൊടുക്കുന്നു.
അയവിറക്കാത്തതോ പിളർന്ന കുളമ്പില്ലാത്തതോ ആയ കരമൃഗങ്ങൾ
ഈ രണ്ടു സവിശേഷതകളിൽ ഒന്നോ രണ്ടുമോ ഇല്ലെങ്കിൽ മൃഗങ്ങളെ അശുദ്ധമായി കണക്കാക്കുന്നു.
വിലക്കപ്പെട്ട മൃഗങ്ങളുടെ ഉദാഹരണങ്ങൾ:
ഒട്ടകം (gamal, גָּמָל) – അയവിറക്കുന്നു, എന്നാൽ പിളർന്ന കുളമ്പില്ല (ലേവ്യപുസ്തകം 11:4).
കുതിര (sus, סוּס) – അയവിറക്കുന്നില്ല, പിളർന്ന കുളമ്പുമില്ല.
പന്നി (chazir, חֲזִיר) – പിളർന്ന കുളമ്പുണ്ട്, എന്നാൽ അയവിറക്കുന്നില്ല (ലേവ്യപുസ്തകം 11:7).
ചിറകും ചെതുമ്പലും ഇല്ലാത്ത ജലജീവികൾ
ചിറകും ചെതുമ്പലും രണ്ടുമുള്ള മത്സ്യങ്ങളെ മാത്രമേ ഭക്ഷിക്കാൻ അനുവാദമുള്ളൂ. ഇവയിൽ ഏതെങ്കിലും ഒന്നില്ലാത്ത ജീവികൾ അശുദ്ധമാണ്.
വിലക്കപ്പെട്ട ജീവികളുടെ ഉദാഹരണങ്ങൾ:
കാറ്റ്‌ഫിഷ് – ചെതുമ്പലില്ല.
കക്കയിറച്ചിയും മറ്റും – ചെമ്മീൻ, ഞണ്ട്, ലോബ്സ്റ്റർ, കക്ക എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു.
ഈൽ – ചിറകും ചെതുമ്പലും ഇല്ല.
കണവയും നീരാളിയും – ഇവയ്ക്ക് ചിറകോ ചെതുമ്പലോ ഇല്ല (ലേവ്യപുസ്തകം 11:9-12).
ഇരപിടിക്കുന്ന പക്ഷികൾ, ശവംതീനികൾ, മറ്റു വിലക്കപ്പെട്ട പക്ഷികൾ
സാധാരണയായി ഇരപിടിക്കുന്നതോ ശവംതീനുന്നതോ ആയ ചില പക്ഷികളെ തിന്നരുതെന്ന് നിയമം വ്യക്തമാക്കുന്നു.
ശുദ്ധിയുള്ള മൃഗങ്ങളിൽപ്പോലും, തനിയെ ചത്തതോ ഇരപിടിയന്മാർ കടിച്ചുകീറിയതോ ആയ ശവം ഭക്ഷിക്കുന്നത് വിലക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
പരാമർശം: ലേവ്യപുസ്തകം 11:39-40, പുറപ്പാട് 22:31.
വ്യത്യസ്ത ഇനങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ഇണചേരൽ
ഭക്ഷണവുമായി നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെട്ടതല്ലെങ്കിലും, വ്യത്യസ്ത ഇനങ്ങളെ തമ്മിൽ ഇണചേർക്കുന്നത് വിലക്കിയിരിക്കുന്നു; ഭക്ഷ്യോൽപാദനത്തിലെ രീതികളിലും കരുതൽ വേണമെന്ന് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
പരാമർശം: ലേവ്യപുസ്തകം 19:19.
തന്റെ ജനം ഭക്ഷണകാര്യങ്ങളിൽപ്പോലും വേറിട്ടുനിന്ന് അവനെ ബഹുമാനിക്കണമെന്ന ദൈവത്തിന്റെ ആഗ്രഹം ഈ നിർദേശങ്ങൾ കാണിക്കുന്നു. ഈ നിയമങ്ങൾ പാലിക്കുന്നതിലൂടെ അവന്റെ അനുയായികൾ അനുസരണവും അവന്റെ കല്പനകളുടെ വിശുദ്ധിയോടുള്ള ആദരവും പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു.
യോഹന്നാൻ 14:15
“നിങ്ങൾ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, എന്റെ കല്പനകൾ അനുസരിക്കുവിൻ.”
മർക്കൊസ് 7:1-23
ഒരു ദിവസം ചില പരീശന്മാരും ന്യായശാസ്ത്രിമാരും യേശുവിന്റെ ചില ശിഷ്യന്മാർ അശുദ്ധമായ, അതായത് കഴുകാത്ത കൈകളാൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് കണ്ടു. (പരീശന്മാരും എല്ലാ യഹൂദന്മാരും പൂർവികന്മാരുടെ പാരമ്പര്യം മുറുകെപ്പിടിച്ച്, ശ്രദ്ധാപൂർവം കൈ കഴുകിയിട്ടല്ലാതെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാറില്ല)…
ഉല്പത്തി 2:15
യഹോവയായ ദൈവം മനുഷ്യനെ എടുത്ത് ഏദെൻതോട്ടത്തിൽ വേലചെയ്യാനും അതിനെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കാനുമായി ആക്കി.
ഉല്പത്തി 4:3-5
ഹാബേലും തന്റെ ആട്ടിൻകൂട്ടത്തിലെ കടിഞ്ഞൂലുകളുടെ മേദസ്സുള്ള ഭാഗങ്ങൾ ഒരു വഴിപാടായി കൊണ്ടുവന്നു. യഹോവ ഹാബേലിലും അവന്റെ വഴിപാടിലും പ്രസാദിച്ചു…
ഉല്പത്തി 7:2
ശുദ്ധിയുള്ള ഓരോ ഇനത്തിലും ആണും പെണ്ണുമായി ഏഴു ജോഡി വീതവും അശുദ്ധിയുള്ള ഓരോ ഇനത്തിലും ഒരു ജോഡിയും നിന്നോടുകൂടെ കൂട്ടിക്കൊൾക.
ഉല്പത്തി 8:20
പിന്നെ നോഹ യഹോവയ്ക്ക് ഒരു യാഗപീഠം പണിത്, ശുദ്ധിയുള്ള മൃഗങ്ങളിലും ശുദ്ധിയുള്ള പക്ഷികളിലും ചിലതെടുത്ത് അതിന്മേൽ ഹോമയാഗങ്ങൾ അർപ്പിച്ചു.
ലേവ്യപുസ്തകം 11:4
ഒട്ടകം അയവിറക്കുന്നുവെങ്കിലും അതിന് പിളർന്ന കുളമ്പില്ല; അത് നിങ്ങൾക്ക് അശുദ്ധമാണ്.
ലേവ്യപുസ്തകം 11:7
പന്നിക്ക് പിളർന്ന കുളമ്പുണ്ടെങ്കിലും അത് അയവിറക്കുന്നില്ല; അത് നിങ്ങൾക്ക് അശുദ്ധമാണ്.
ലേവ്യപുസ്തകം 11:9-12
ജലത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന എല്ലാ ജീവികളിലും ചിറകും ചെതുമ്പലുമുള്ളതിനെ നിങ്ങൾക്ക് ഭക്ഷിക്കാം…
ലേവ്യപുസ്തകം 11:13
വെറുക്കപ്പെടുന്നവയായതിനാൽ വെറുക്കേണ്ടതും ഭക്ഷിക്കരുതാത്തതുമായ പക്ഷികൾ ഇവയാണ്: കഴുകൻ…
ലേവ്യപുസ്തകം 11:14
പരുന്ത്, പ്രാപ്പിടിയൻ…
ലേവ്യപുസ്തകം 11:15
എല്ലാത്തരം കാക്കയും…
ലേവ്യപുസ്തകം 11:16-19
ഒട്ടകപ്പക്ഷി, മൂങ്ങ, കടൽക്കാക്ക, പരുന്ത്…
ലേവ്യപുസ്തകം 11:20-23
നാലുകാലിൽ നടക്കുന്ന പറക്കുന്ന എല്ലാ പ്രാണികളും നിങ്ങൾക്ക് വെറുക്കപ്പെടേണ്ടവയാണ്… വെട്ടുക്കിളിയും തുള്ളനും ഒഴികെ…
ലേവ്യപുസ്തകം 11:29-30
നിലത്ത് ഇഴയുന്ന ജീവികളിൽ ഇവ അശുദ്ധമാണ്: മണ്ണെലി, എലി, പല്ലി…
ലേവ്യപുസ്തകം 11:41-42
നിലത്ത് ഇഴയുന്ന ഏതു ജീവിയും വെറുക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്…
ലേവ്യപുസ്തകം 11:39-40
ഭക്ഷിക്കാൻ അനുവാദമുള്ള ഏതെങ്കിലും മൃഗം ചത്താൽ, അതിന്റെ ശവം തൊടുന്നവൻ വൈകുന്നേരംവരെ അശുദ്ധനായിരിക്കും.
ലേവ്യപുസ്തകം 19:19
എന്റെ ചട്ടങ്ങൾ പ്രമാണിക്കുവിൻ: വ്യത്യസ്ത ഇനത്തിലുള്ള മൃഗങ്ങളെ ഇണചേർക്കരുത്; വയലിൽ രണ്ടു തരത്തിലുള്ള വിത്ത് വിതയ്ക്കരുത്…
ലേവ്യപുസ്തകം 10:10
വിശുദ്ധമായതും സാധാരണമായതും തമ്മിലും അശുദ്ധമായതും ശുദ്ധമായതും തമ്മിലും നിങ്ങൾ വേർതിരിച്ചറിയണം.
യെശയ്യാവ് 65:3-4
പന്നിയിറച്ചി തിന്നുകയും അശുദ്ധമാംസത്തിന്റെ ചാറ് അവരുടെ പാത്രങ്ങളിൽ നിറയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ജനം…
യെശയ്യാവ് 66:17
പന്നിയിറച്ചിയും എലികളും മറ്റു അശുദ്ധവസ്തുക്കളും തിന്നുന്നവർ… അത്തരം പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നവരോടൊപ്പം അവസാനിക്കും, എന്ന് യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.
ലൂക്കൊസ് 24:41-43
അവർ അവനു ചുട്ടെടുത്ത ഒരു കഷണം മത്സ്യം കൊടുത്തു; അവൻ അത് വാങ്ങി അവരുടെ മുമ്പിൽവെച്ച് തിന്നു.
മത്തായി 26:17-30
ശിഷ്യന്മാർ യേശുവിന്റെ അടുക്കൽ വന്ന്, “നിനക്കുവേണ്ടി പെസഹാ ഭക്ഷിക്കാൻ ഞങ്ങൾ എവിടെ ഒരുക്കണം?” എന്ന് ചോദിച്ചു… “നഗരത്തിൽ ഒരു മനുഷ്യന്റെ അടുക്കൽ ചെന്ന് അവനോട്, ‘ഗുരു പറയുന്നു: എന്റെ സമയം അടുത്തിരിക്കുന്നു; നിന്റെ വീട്ടിൽവെച്ച് എന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടുകൂടെ ഞാൻ പെസഹാ ആചരിക്കും’ എന്നു പറയുവിൻ”…
മർക്കൊസ് 7:19
അത് ഹൃദയത്തിലേക്കല്ല, വയറ്റിലേക്കാണ് പോകുന്നത്; പിന്നെ ശരീരത്തിനു പുറത്തേക്കു പോകുന്നു—ഇങ്ങനെ എല്ലാ ഭക്ഷണങ്ങളെയും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.
പ്രവൃത്തികൾ 10:14
“ഒരിക്കലുമില്ല, കർത്താവേ!” പത്രൊസ് മറുപടി പറഞ്ഞു. “മലിനമായതോ അശുദ്ധമായതോ ആയ ഒന്നും ഞാൻ ഒരിക്കലും ഭക്ഷിച്ചിട്ടില്ല.”
പ്രവൃത്തികൾ 10:28
ഏതൊരു മനുഷ്യനെയും മലിനമെന്നോ അശുദ്ധനെന്നോ വിളിക്കരുതെന്ന് ദൈവം എന്നെ കാണിച്ചുതന്നിരിക്കുന്നു.
പ്രവൃത്തികൾ 10:34-35
ദൈവം പക്ഷപാതം കാണിക്കുന്നില്ല; എല്ലാ ജനതകളിൽനിന്നും അവനെ ഭയപ്പെടുകയും നീതി പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനെ സ്വീകരിക്കുന്നു.
പ്രവൃത്തികൾ 15:20
വിഗ്രഹങ്ങളാൽ അശുദ്ധമായ ഭക്ഷണം, ലൈംഗിക അധാർമികത, കഴുത്തുഞെരിച്ചു കൊന്ന മൃഗങ്ങളുടെ മാംസം, രക്തം എന്നിവയിൽനിന്ന് അവർ വിട്ടുനിൽക്കണം.
ലേവ്യപുസ്തകം 17:10-12
സ്വദേശിയോ പരദേശിയോ ആയ ഏതെങ്കിലും മനുഷ്യൻ രക്തം ഭക്ഷിച്ചാൽ, ഞാൻ ആ മനുഷ്യന് എതിരായി മുഖം തിരിച്ച് അവനെ അവന്റെ ജനത്തിൽനിന്ന് ഛേദിച്ചുകളയും…
പ്രവൃത്തികൾ 15:21
മോശെയുടെ ന്യായപ്രമാണം എല്ലാ നഗരങ്ങളിലും പ്രസംഗിക്കപ്പെടുകയും എല്ലാ ശബ്ബത്തിലും സിനഗോഗുകളിൽ വായിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.
മത്തായി 10:22
എന്റെ നാമം നിമിത്തം എല്ലാവരും നിങ്ങളെ വെറുക്കും; എന്നാൽ അവസാനംവരെ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നവൻ രക്ഷിക്കപ്പെടും.
മത്തായി 24:2
സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: ഇവിടെ ഒരു കല്ലിന്മേൽ മറ്റൊരു കല്ല് ശേഷിക്കാതെ എല്ലാം ഇടിച്ചുകളയും.
മത്തായി 24:14
രാജ്യത്തിന്റെ ഈ സുവിശേഷം സർവലോകത്തിലും പ്രസംഗിക്കപ്പെടും…
യോഹന്നാൻ 15:20
ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞത് ഓർക്കുവിൻ: ദാസൻ യജമാനനെക്കാൾ വലിയവനല്ല. അവർ എന്നെ പീഡിപ്പിച്ചെങ്കിൽ നിങ്ങളെയും പീഡിപ്പിക്കും.
യേശു ഈ പന്ത്രണ്ടുപേരെയും അയച്ചപ്പോൾ ഇങ്ങനെ കല്പിച്ചു: “വിജാതീയരുടെ അടുക്കൽ പോകരുത്; ശമര്യക്കാരുടെ പട്ടണങ്ങളിൽ കടക്കരുത്. യിസ്രായേൽഗൃഹത്തിലെ കാണാതെപോയ ആടുകളുടെ അടുക്കൽ പോകുവിൻ.”
യോഹന്നാൻ 4:9
ശമര്യക്കാരിയായ സ്ത്രീ അവനോട്: “നീ യഹൂദനായിരിക്കെ, ശമര്യക്കാരിയായ എന്നോടു കുടിക്കാൻ ചോദിക്കുന്നത് എങ്ങനെ?” എന്നു പറഞ്ഞു. (യഹൂദന്മാർ ശമര്യക്കാരുമായി ഇടപഴകാറില്ല.)
മത്തായി 19:17
യേശു മറുപടി പറഞ്ഞു: “നല്ലതിനെക്കുറിച്ച് നീ എന്നോട് ചോദിക്കുന്നത് എന്ത്? നല്ലവൻ ഒരുവൻ മാത്രമേയുള്ളൂ. ജീവനിൽ പ്രവേശിക്കണമെങ്കിൽ കല്പനകൾ പ്രമാണിക്കുക.”
ലൂക്കൊസ് 11:28
അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: “ദൈവവചനം കേട്ട് അനുസരിക്കുന്നവർ അതിലും ഭാഗ്യവാന്മാർ!”
യെശയ്യാവ് 40:3
വിളിച്ചുപറയുന്ന ഒരുത്തന്റെ ശബ്ദം: “മരുഭൂമിയിൽ യഹോവയുടെ വഴി ഒരുക്കുവിൻ; നിർജ്ജനപ്രദേശത്ത് നമ്മുടെ ദൈവത്തിന് ഒരു പാത നിരപ്പാക്കുവിൻ!”
മലാഖി 4:5-6
യഹോവയുടെ മഹത്തും ഭയങ്കരവുമായ ദിവസം വരുന്നതിനു മുമ്പ് ഞാൻ ഏലിയാ പ്രവാചകനെ നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽ അയക്കും… അവൻ പിതാക്കന്മാരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ മക്കളിലേക്കും മക്കളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ പിതാക്കന്മാരിലേക്കും തിരിക്കും…
മത്തായി 11:14
നിങ്ങൾ അത് സ്വീകരിക്കാൻ മനസ്സുള്ളവരാണെങ്കിൽ, വരാനിരുന്ന ഏലിയാവ് ഇവനാണ്.
സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 41:9
ഞാൻ വിശ്വസിച്ചിരുന്ന, എന്റെ അപ്പം പങ്കിട്ടിരുന്ന എന്റെ ഉറ്റസ്നേഹിതൻ പോലും എനിക്കെതിരെ തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 69:25
അവരുടെ വാസസ്ഥലം ശൂന്യമായിത്തീരട്ടെ; അവരുടെ കൂടാരങ്ങളിൽ പാർക്കാൻ ആരും ഉണ്ടാകാതിരിക്കട്ടെ.
യെശയ്യാവ് 53:9
അവൻ അക്രമം ചെയ്തിട്ടില്ലാതെയും അവന്റെ വായിൽ വഞ്ചന ഇല്ലാതെയും ഇരുന്നിട്ടും, ദുഷ്ടന്മാരോടുകൂടെ അവന് കല്ലറ നിശ്ചയിച്ചു; മരണത്തിൽ ധനവാനോടുകൂടെയും.
പുറപ്പാട് 22:31
നിങ്ങൾ എനിക്ക് വിശുദ്ധജനമായിരിക്കണം. അതിനാൽ കാട്ടുമൃഗം കടിച്ചുകീറിയ മൃഗത്തിന്റെ മാംസം ഭക്ഷിക്കരുത്; അത് നായ്ക്കൾക്ക് ഇട്ടുകൊടുക്കുക.
ജോലിയാണ് ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളിയാകുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്
മിക്ക വിശ്വാസികൾക്കും ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്നതിലെ ഏറ്റവും വലിയ തടസ്സം തൊഴിലാണ്. ഭക്ഷണം, ഗതാഗതം, സാങ്കേതികവിദ്യ എന്നിവ തയ്യാറെടുപ്പിലൂടെ ക്രമീകരിക്കാനാകും; എന്നാൽ ജോലിയോടുള്ള പ്രതിബദ്ധത ഒരാളുടെ ഉപജീവനത്തിന്റെയും വ്യക്തിത്വത്തിന്റെയും കാതലിനെ ബാധിക്കുന്നു. പുരാതന ഇസ്രായേലിൽ ഇത് അപൂർവമായേ പ്രശ്നമായിരുന്നുള്ളൂ; കാരണം ശബ്ബത്തിനായി രാജ്യം മുഴുവനും ജോലി നിർത്തി; വ്യാപാരസ്ഥാപനങ്ങളും കോടതികളും ചന്തകളും സ്വാഭാവികമായിത്തന്നെ അടഞ്ഞുകിടന്നു. സമൂഹമൊട്ടാകെയുള്ള ശബ്ബത്ത് ലംഘനം അസാധാരണമായിരുന്നു; പലപ്പോഴും അത് ദേശീയ അനുസരണക്കേടിന്റെയോ പ്രവാസത്തിന്റെയോ കാലഘട്ടങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നു (നെഹെമ്യാവ് 13:15-22 കാണുക). എന്നാൽ ഇന്ന്, ഏഴാം ദിവസം സാധാരണ ജോലിദിവസമായിരിക്കുന്ന സമൂഹങ്ങളിലാണ് നമ്മിൽ മിക്കവരും ജീവിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് പ്രയോഗത്തിൽ വരുത്താൻ ഏറ്റവും പ്രയാസമുള്ള ഒരേയൊരു കല്പന ഇതാണ്.
തത്ത്വങ്ങളിൽനിന്ന് പ്രയോഗത്തിലേക്ക്
ഈ പരമ്പരയിലുടനീളം, ശബ്ബത്ത് കല്പന ഒറ്റപ്പെട്ട ഒരു നിയമമല്ല, ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധവും നിത്യവുമായ ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ ഭാഗമാണെന്ന് ഞങ്ങൾ ഊന്നിപ്പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. തയ്യാറെടുപ്പ്, വിശുദ്ധി, ആവശ്യകത എന്നിവയുടെ അതേ തത്ത്വങ്ങൾ ഇവിടെയും ബാധകമാണ്; എന്നാൽ ഇവിടെ പന്തയം വലുതാണ്. ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത് വരുമാനത്തെയോ തൊഴിൽമാർഗങ്ങളെയോ ബിസിനസ് രീതികളെയോ ബാധിച്ചേക്കാം. എങ്കിലും ദൈവം നൽകുന്ന കരുതലിലുള്ള വിശ്വസ്തതയുടെയും ആശ്രയത്തിന്റെയും പരീക്ഷണമായാണ് തിരുവെഴുത്ത് ശബ്ബത്ത് ആചരണത്തെ സ്ഥിരമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നത് — നമ്മുടെ പരമമായ കൂറ് എവിടെയാണെന്ന് കാണിക്കാനുള്ള പ്രതിവാര അവസരം.
ജോലിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നാല് സാധാരണ സാഹചര്യങ്ങൾ
ഈ ലേഖനത്തിൽ ശബ്ബത്തുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സംഘർഷങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്ന നാല് പ്രധാന വിഭാഗങ്ങൾ നാം പരിഗണിക്കും:
സ്ഥിരജോലി — ചില്ലറവ്യാപാരം, ഉൽപ്പാദനം, അതുപോലുള്ള ജോലികളിൽ മറ്റൊരാൾക്കുവേണ്ടി ജോലി ചെയ്യുന്നത്.
സ്വയംതൊഴിൽ — സ്വന്തം കടയോ വീട്ടിൽനിന്നുള്ള ബിസിനസോ നടത്തുന്നത്.
ഓരോ സാഹചര്യത്തിനും വിവേകവും തയ്യാറെടുപ്പും ധൈര്യവും ആവശ്യമാണ്; എന്നാൽ ബൈബിൾ അടിസ്ഥാനം ഒന്നുതന്നെയാണ്: “ആറു ദിവസം അധ്വാനിച്ച് നിന്റെ വേല ഒക്കെയും ചെയ്യണം. ഏഴാം ദിവസം നിന്റെ ദൈവമായ യഹോവയുടെ ശബ്ബത്ത് ആകുന്നു” (പുറപ്പാട് 20:9-10).
സ്ഥിരജോലി
ചില്ലറവ്യാപാരം, ഉൽപ്പാദനം, സേവനമേഖലകൾ, അതുപോലുള്ള ജോലികൾ എന്നിവയിൽ സ്ഥിരജോലിയുള്ള വിശ്വാസികൾക്ക് ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളി ജോലിസമയക്രമം സാധാരണയായി മറ്റൊരാളാണ് നിശ്ചയിക്കുന്നത് എന്നതാണ്. പുരാതന ഇസ്രായേലിൽ ഈ പ്രശ്നം മിക്കവാറും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; കാരണം രാജ്യം മുഴുവനും ശബ്ബത്ത് ആചരിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ ആധുനിക സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥകളിൽ ശനിയാഴ്ച പലപ്പോഴും ഏറ്റവും തിരക്കുള്ള ജോലിദിവസമാണ്. ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്ന ഒരാൾ ആദ്യം ചെയ്യേണ്ടത് തന്റെ വിശ്വാസനിലപാടുകൾ നേരത്തേ അറിയിക്കുക എന്നതും, ശബ്ബത്തിനെ പരിഗണിച്ച് തന്റെ ജോലിവാരം ക്രമീകരിക്കാൻ കഴിയുന്നതെല്ലാം ചെയ്യുക എന്നതുമാണ്.
നിങ്ങൾ പുതിയ ജോലി അന്വേഷിക്കുകയാണെങ്കിൽ, നിങ്ങളുടെ ശബ്ബത്ത് ആചരണം ബയോഡാറ്റയിൽ എഴുതുന്നതിനുപകരം അഭിമുഖസമയത്ത് പറയുക. ഇത് നിങ്ങളുടെ പ്രതിബദ്ധത വിശദീകരിക്കാൻ അവസരം ലഭിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് തന്നെ നിങ്ങളെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽനിന്ന് ഒഴിവാക്കുന്നത് തടയുകയും, മറ്റ് ദിവസങ്ങളിൽ ജോലി ചെയ്യാനുള്ള നിങ്ങളുടെ വഴക്കത്തെ എടുത്തുകാട്ടാൻ അവസരം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. ശനിയാഴ്ച ഒഴിവായി ലഭിക്കുന്നതിനുപകരമായി ഞായറാഴ്ചകളിലോ അത്ര ആകർഷകമല്ലാത്ത ഷിഫ്റ്റുകളിലോ ജോലി ചെയ്യാൻ തയ്യാറുള്ള ജീവനക്കാരെ പല തൊഴിലുടമകളും വിലമതിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ ഇതിനകം ജോലിയിൽ ആണെങ്കിൽ, ശബ്ബത്ത് സമയങ്ങളിൽ ജോലിയിൽനിന്ന് ഒഴിവാക്കണമെന്നു മാന്യമായി ആവശ്യപ്പെടുക; പകരമായി ജോലിസമയം മാറ്റാനോ അവധി ദിവസങ്ങളിൽ ജോലി ചെയ്യാനോ മറ്റു ദിവസങ്ങളിൽ ജോലി സമയം നികത്താനോ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുക.
നിങ്ങളുടെ തൊഴിലുടമയെ സമീപിക്കുമ്പോൾ സത്യസന്ധതയോടും വിനയത്തോടും കൂടെ, അതേസമയം ഉറച്ച നിലപാടോടെയും സംസാരിക്കുക. ശബ്ബത്ത് ഒരു മുൻഗണനയല്ല, കല്പനയാണ്. അവ്യക്തമോ മടിച്ചുമടിച്ചുള്ളതോ ആയ അപേക്ഷയെക്കാൾ വ്യക്തവും മാന്യവുമായ അപേക്ഷ തൊഴിലുടമ അംഗീകരിക്കാൻ സാധ്യത കൂടുതലാണ്. ആഴ്ചയ്ക്കിടയിലെ തയ്യാറെടുപ്പ് നിങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്തമാണെന്ന് ഓർക്കുക—പദ്ധതികൾ സമയത്തിനു മുമ്പേ പൂർത്തിയാക്കുക, ജോലിസ്ഥലം ക്രമപ്പെടുത്തി വെക്കുക, ശബ്ബത്തിലെ നിങ്ങളുടെ അസാന്നിധ്യം സഹപ്രവർത്തകർക്ക് അനാവശ്യമായ ഭാരമാകുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പാക്കുക. സത്യസന്ധതയും വിശ്വാസ്യതയും പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതിലൂടെ നിങ്ങളുടെ വാദം ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും ശബ്ബത്ത് ആചരണം ഒരു മികച്ച തൊഴിലാളിയെ സൃഷ്ടിക്കുകയാണെന്നും തടസ്സപ്പെടുത്തുകയല്ലെന്നും തെളിയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
നിങ്ങളുടെ തൊഴിലുടമ ജോലിസമയം ക്രമീകരിക്കാൻ തീർത്തും വിസമ്മതിച്ചാൽ, പ്രാർഥനാപൂർവം നിങ്ങളുടെ വഴികൾ പരിഗണിക്കുക. ദൈവത്തിന്റെ കല്പന അനുസരിക്കാൻ ചില ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്നവർ ശമ്പളം കുറയുന്നത് സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്, വകുപ്പുകൾ മാറിയിട്ടുണ്ട്, തൊഴിൽമേഖലപോലും മാറ്റിയിട്ടുണ്ട്. അത്തരം തീരുമാനങ്ങൾ പ്രയാസമുള്ളവയാണെങ്കിലും, ശബ്ബത്ത് വിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രതിവാര പരീക്ഷണമായിട്ടാണ് നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്; ദൈവത്തെ അനുസരിക്കുന്നതിലൂടെ നഷ്ടപ്പെടുന്നതിനെക്കാൾ വലുതാണ് ദൈവത്തിന്റെ കരുതൽ എന്ന വിശ്വാസത്തോടെ.
സ്വയംതൊഴിൽ
വീട്ടിൽനിന്നുള്ള ബിസിനസ്, സ്വതന്ത്ര സേവനം, അല്ലെങ്കിൽ കട എന്നിവ നടത്തുന്ന സ്വയംതൊഴിലുകാർക്ക് ശബ്ബത്തിലെ പരീക്ഷണം വ്യത്യസ്തമായി തോന്നുമെങ്കിലും അത്രതന്നെ യാഥാർഥ്യമാണ്. നിങ്ങളുടെ ജോലി സമയം തൊഴിലുടമ നിശ്ചയിക്കുന്നതിനുപകരം നിങ്ങൾ തന്നെയാണ് നിശ്ചയിക്കുന്നത്; അതിനാൽ വിശുദ്ധമായ സമയങ്ങളിൽ ബോധപൂർവം പ്രവർത്തനം നിർത്തണം. ശബ്ബത്തിൽ വിൽക്കാൻ ശ്രമിച്ച വ്യാപാരികളെ പുരാതന ഇസ്രായേലിൽ ശാസിച്ചിരുന്നു (നെഹെമ്യാവ് 13:15-22). ആ തത്ത്വം ഇന്നും ബാധകമാണ്: വാരാന്ത്യത്തിൽ ഉപഭോക്താക്കൾ നിങ്ങളുടെ സേവനം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഏഴാം ദിവസത്തെ വിശുദ്ധീകരിക്കണമെന്ന് ദൈവം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.
നിങ്ങൾ ഒരു ബിസിനസ് തുടങ്ങാൻ പദ്ധതിയിടുകയാണെങ്കിൽ, ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കാനുള്ള നിങ്ങളുടെ കഴിവിനെ അത് എങ്ങനെ ബാധിക്കുമെന്ന് ശ്രദ്ധാപൂർവം ചിന്തിക്കുക. ചില വ്യവസായങ്ങളിൽ ഏഴാം ദിവസം അടച്ചിടുന്നത് എളുപ്പമാണ്; മറ്റുചിലത് വാരാന്ത്യ വിൽപ്പനയെയോ സമയപരിധികളെയോ ആശ്രയിക്കുന്നു. നിങ്ങൾക്കും നിങ്ങളുടെ ജീവനക്കാർക്കും ശബ്ബത്തിൽ ജോലി ചെയ്യാതെ ഇരിക്കാൻ അനുവദിക്കുന്ന ബിസിനസ് തിരഞ്ഞെടുക്കുക. തുടക്കംമുതൽത്തന്നെ ശബ്ബത്തിൽ അടച്ചിടുന്നത് നിങ്ങളുടെ ബിസിനസ് പദ്ധതിയിലും ഉപഭോക്താക്കളുമായുള്ള ആശയവിനിമയത്തിലും ഉൾപ്പെടുത്തുക. പ്രതീക്ഷകൾ നേരത്തേ വ്യക്തമാക്കുന്നതിലൂടെ, നിങ്ങളുടെ പരിധികളെ മാനിക്കാൻ നിങ്ങൾ ഉപഭോക്താക്കളെ പരിശീലിപ്പിക്കുന്നു.
നിങ്ങളുടെ ബിസിനസ് ഇതിനകം ശബ്ബത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, വരുമാനം നഷ്ടപ്പെട്ടാലും വിശുദ്ധദിവസത്തിൽ അടച്ചിടാൻ ആവശ്യമായ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തണം. ശബ്ബത്തിലെ അധ്വാനത്തിൽനിന്ന് ലാഭം നേടുന്നത്, ആ ജോലി നിങ്ങൾ സ്വയം ചെയ്യсэнതുപോലെതന്നെ അനുസരണത്തെ തകർക്കുമെന്ന് തിരുവെഴുത്ത് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു. പങ്കാളിത്തങ്ങൾ ഈ വിഷയം സങ്കീർണമാക്കാം: വിശ്വാസിയല്ലാത്ത പങ്കാളി ശബ്ബത്തിൽ ബിസിനസ് നടത്തിയാലും ആ അധ്വാനത്തിൽനിന്ന് നിങ്ങൾക്ക് ഇപ്പോഴും ലാഭം ലഭിക്കുന്നു; ഈ ക്രമീകരണം ദൈവം അംഗീകരിക്കുന്നില്ല. ദൈവത്തെ മാനിക്കാൻ, ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്ന ഒരാൾ തന്റെ വരുമാനം ശബ്ബത്തിലെ ജോലിയെ ആശ്രയിക്കുന്ന ഏതു സംവിധാനത്തിൽനിന്നും സ്വയം പിന്മാറണം.
ഈ തീരുമാനങ്ങൾ ചെലവേറിയതായിരിക്കാമെങ്കിലും, അവ ശക്തമായൊരു സാക്ഷ്യവും സൃഷ്ടിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ സത്യസന്ധതയും സ്ഥിരതയും ഉപഭോക്താക്കളും സഹപ്രവർത്തകരും കാണും. ശബ്ബത്തിൽ ബിസിനസ് അടച്ചിടുന്നതിലൂടെ, നിരന്തരമായ ഉൽപ്പാദനത്തിലല്ല, ദൈവത്തിന്റെ കരുതലിലാണ് നിങ്ങളുടെ അന്തിമ ആശ്രയമെന്ന് പ്രവൃത്തിയിലൂടെ നിങ്ങൾ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
അടിയന്തര പ്രതികരണ സേവനങ്ങളും ആരോഗ്യപരിചരണവും
അടിയന്തര പ്രതികരണ സേവനങ്ങളിലോ ആരോഗ്യപരിചരണ മേഖലയിലോ ജോലി ചെയ്യുന്നത് ശബ്ബത്തിൽ സ്വയമേവ അനുവദനീയമാണെന്ന തെറ്റിദ്ധാരണ വ്യാപകമാണ്. ഈ ധാരണ സാധാരണയായി യേശു ശബ്ബത്തിൽ ആളുകളെ സൗഖ്യമാക്കി എന്ന വസ്തുതയിൽനിന്നാണ് ഉടലെടുക്കുന്നത് (മത്തായി 12:9-13; മർക്കോസ് 3:1-5; ലൂക്കോസ് 13:10-17 കാണുക). എന്നാൽ സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിച്ചാൽ, “സൗഖ്യമാക്കൽ ക്ലിനിക്ക്” നടത്താൻ ഉദ്ദേശിച്ചുകൊണ്ട് യേശു ശബ്ബത്തിൽ തന്റെ വീട്ടിൽനിന്ന് പുറപ്പെട്ടതല്ലെന്ന് കാണാം. അവിടുത്തെ സൗഖ്യപ്പെടുത്തലുകൾ സ്വാഭാവികമായി സംഭവിച്ച കരുണാപ്രവൃത്തികളായിരുന്നു; മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിച്ച ജോലിയുടെ പതിവായിരുന്നില്ല. യേശു സൗഖ്യമാക്കലുകൾക്ക് പണം വാങ്ങിയ ഒരു സംഭവവും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. ശബ്ബത്തിൽ യഥാർഥ ആവശ്യത്തിലുള്ളവരെ സഹായിക്കണമെന്ന് അവിടുത്തെ മാതൃക നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു; എന്നാൽ അത് നാലാമത്തെ കല്പനയെ റദ്ദാക്കുകയോ ആരോഗ്യപരിചരണവും അടിയന്തര ജോലിയും സ്ഥിരമായ ഒഴിവാക്കലാക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല.
നമ്മുടെ ആധുനിക ലോകത്ത്, ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കാത്ത ജീവനക്കാർ ഇത്തരം ജോലികൾ ഏറ്റെടുക്കാൻ തയ്യാറായിരിക്കുമ്പോൾ അവരുടെ ക്ഷാമം അപൂർവമാണ്. ആശുപത്രികളും ക്ലിനിക്കുകളും അടിയന്തര സേവനങ്ങളും 24 മണിക്കൂറും, ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കാത്തവരിൽ വലിയൊരു വിഭാഗം ജീവനക്കാരായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ഈ സമൃദ്ധി ശബ്ബത്തിൽ പതിവായി ജോലി ചെയ്യണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെടുന്ന ജോലി അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ഏറ്റെടുക്കാൻ ദൈവമക്കൾക്ക് ന്യായീകരണമില്ലാതാക്കുന്നു. അത് മഹത്തായതായി തോന്നിയാലും, ആളുകളെ സഹായിക്കുന്നതിൽ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലുള്ള ഒരു തൊഴിൽപോലും ഏഴാം ദിവസം വിശ്രമിക്കണമെന്ന ദൈവകല്പനയെ മറികടക്കുന്നില്ല. “ദൈവത്തിന് അവന്റെ ന്യായപ്രമാണം പാലിക്കുന്നതിനെക്കാൾ പ്രധാനം ആളുകളെ സേവിക്കുന്നതാണ്” എന്ന് നമുക്ക് അവകാശപ്പെടാനാവില്ല; കാരണം വിശുദ്ധിയും വിശ്രമവും ദൈവംതന്നെയാണ് നമുക്കായി നിർവചിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്ന ഒരാൾക്ക് ശബ്ബത്തിൽ ജീവൻ രക്ഷിക്കാനോ കഷ്ടപ്പാട് ലഘൂകരിക്കാനോ ഒരിക്കലും പ്രവർത്തിക്കാനാവില്ല എന്നല്ല ഇതിന്റെ അർഥം. യേശു പഠിപ്പിച്ചതുപോലെ, “ശബ്ബത്തിൽ നന്മ ചെയ്യുന്നത് ന്യായമാണ്” (മത്തായി 12:12). ഒരു അപകടം, രോഗിയായ അയൽക്കാരൻ, അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം വീട്ടിലെ പ്രതിസന്ധി എന്നിങ്ങനെ അപ്രതീക്ഷിതമായ അടിയന്തരാവസ്ഥ ഉണ്ടായാൽ, ജീവനും ആരോഗ്യവും സംരക്ഷിക്കാൻ നിങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കണം. എന്നാൽ എല്ലാ ശബ്ബത്തിലും ജോലി ചെയ്യാൻ നിർബന്ധിക്കുന്നൊരു തൊഴിൽ ഏറ്റെടുക്കുന്നതിൽനിന്ന് ഇത് വളരെ വ്യത്യസ്തമാണ്. മറ്റാരും ലഭ്യമല്ലാത്ത അപൂർവ സാഹചര്യങ്ങളിൽ, ഒരു നിർണായക ആവശ്യം നിറവേറ്റാൻ താൽക്കാലികമായി ഇടപെടേണ്ടിവന്നേക്കാം; എന്നാൽ അത്തരം സാഹചര്യങ്ങൾ പതിവല്ല, അപവാദങ്ങളായിരിക്കണം. ആ സമയങ്ങളിൽ നിങ്ങളുടെ സേവനങ്ങൾക്ക് പണം ഈടാക്കുന്നതും ഒഴിവാക്കണം.
സ്വാഭാവികമായി സംഭവിക്കുന്ന കരുണാപ്രവൃത്തികളും പതിവ് ജോലിയും തമ്മിൽ വേർതിരിച്ചറിയുക എന്നതാണ് വഴികാട്ടുന്ന തത്ത്വം. കരുണ ശബ്ബത്തിന്റെ ആത്മാവിനോട് യോജിക്കുന്നു; മുൻകൂട്ടി ആസൂത്രണം ചെയ്ത, ലാഭം ലക്ഷ്യമാക്കിയ അധ്വാനം അതിനെ തകർക്കുന്നു. കഴിയുന്നത്ര, ആരോഗ്യപരിചരണത്തിലോ അടിയന്തര സേവനമേഖലകളിലോ ഉള്ള ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്നവർ ശബ്ബത്തിനെ മാനിക്കുന്ന ജോലിസമയക്രമം ചർച്ചചെയ്യുകയും, കല്പന ലംഘിക്കാത്ത ജോലികളോ ഷിഫ്റ്റുകളോ അന്വേഷിക്കുകയും, അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ ദൈവത്തിന്റെ കരുതലിൽ ആശ്രയിക്കുകയും വേണം.
സൈനികസേവനം
സൈനികസേവനം ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്നവർക്ക് ഒരു സവിശേഷ വെല്ലുവിളിയാണ്; കാരണം അതിൽ പലപ്പോഴും സർക്കാരിന്റെ അധികാരത്തിന് കീഴിലുള്ള നിർബന്ധിത ചുമതല ഉൾപ്പെടുന്നു. ദൈവജനങ്ങൾ ഈ സംഘർഷം നേരിട്ടതിന്റെ ഉദാഹരണങ്ങൾ തിരുവെഴുത്തിലുണ്ട്. ഉദാഹരണത്തിന്, യിസ്രായേൽ സൈന്യം ഏഴു ദിവസം യെരീഹോവിനെ ചുറ്റി നടന്നു; അതിനർഥം അവർ ഏഴാം ദിവസം വിശ്രമിച്ചില്ല എന്നാണ് (യോശുവ 6:1-5). ശബ്ബത്തിന്റെ വിശുദ്ധി കാത്തുസൂക്ഷിക്കാൻ നഗരകവാടങ്ങളിൽ കാവൽക്കാരെ നിയോഗിച്ചതായി നെഹെമ്യാവും വിവരിക്കുന്നു (നെഹെമ്യാവ് 13:15-22). ദേശീയ പ്രതിരോധത്തിന്റെയോ പ്രതിസന്ധിയുടെയോ സമയങ്ങളിൽ ചുമതലകൾ ശബ്ബത്തിലേക്കും നീളാമെന്ന് ഈ ഉദാഹരണങ്ങൾ കാണിക്കുന്നു; എന്നാൽ അത്തരം സാഹചര്യങ്ങൾ വ്യക്തിപരമായ തൊഴിൽതിരഞ്ഞെടുപ്പുകളല്ല, സമൂഹത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അപവാദങ്ങളായിരുന്നുവെന്നും അവ എടുത്തുകാട്ടുന്നു.
നിർബന്ധിതമായി സൈന്യത്തിൽ ചേർക്കപ്പെടുന്നവർക്ക് സാഹചര്യം സ്വമേധയാ തിരഞ്ഞെടുക്കാവുന്നതല്ല. നിങ്ങൾ ഉത്തരവുകൾക്കു കീഴിലാണ്; നിങ്ങളുടെ സമയക്രമം തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള കഴിവ് വളരെ പരിമിതമാണ്. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ, ശബ്ബത്ത് ആഴത്തിൽ വേരൂന്നിയ വിശ്വാസനിലപാടാണെന്ന് വിശദീകരിച്ച്, സാധ്യമാകുമ്പോഴെല്ലാം ശബ്ബത്തിലെ ചുമതലയിൽനിന്ന് ഒഴിവാക്കണമെന്ന് ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്നയാൾ മേലധികാരികളോട് മാന്യമായി അഭ്യർഥിക്കണം. അഭ്യർഥന അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലും, ശ്രമം നടത്തുന്നതുതന്നെ ദൈവത്തെ മാനിക്കുന്നു; അപ്രതീക്ഷിതമായ പ്രീതി ലഭിക്കാനും അത് ഇടയാക്കാം. എല്ലാറ്റിനുമുപരി, വിനയമുള്ള മനോഭാവവും സ്ഥിരമായ സാക്ഷ്യവും നിലനിർത്തുക.
സൈന്യത്തിൽ ഒരു തൊഴിൽ പരിഗണിക്കുന്നവർക്ക് സാഹചര്യം വ്യത്യസ്തമാണ്. മറ്റേതൊരു തൊഴിലുംപോലെ, തൊഴിൽരൂപത്തിലുള്ള സൈനികസേവനം വ്യക്തിപരമായ തിരഞ്ഞെടുപ്പാണ്. ശബ്ബത്ത് പതിവായി ലംഘിക്കുമെന്ന് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ഒരു പദവി സ്വീകരിക്കുന്നത് അത് വിശുദ്ധമായി ആചരിക്കണമെന്ന കല്പനയോട് പൊരുത്തപ്പെടുന്നില്ല. മറ്റു മേഖലകളിലേതുപോലെ, നിങ്ങളുടെ ശബ്ബത്ത് ആചരണത്തെ മാനിക്കാൻ കഴിയുന്ന നിയമനങ്ങളോ പദവികളോ അന്വേഷിക്കുകയാണ് വഴികാട്ടുന്ന തത്ത്വം. ഒരു മേഖലയിൽ ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കാൻ സാധ്യമല്ലെങ്കിൽ, മറ്റൊരു തൊഴിൽമാർഗം പ്രാർഥനാപൂർവം വീണ്ടും പരിഗണിക്കുക; മറ്റു വഴികളിൽ ദൈവം വാതിലുകൾ തുറക്കുമെന്ന് വിശ്വസിക്കുക.
നിർബന്ധിതമായും സ്വമേധയായുമുള്ള സൈനികസേവനങ്ങളിൽ, നിങ്ങൾ എവിടെയായിരുന്നാലും ദൈവത്തെ മാനിക്കുക എന്നതാണ് പ്രധാനം. കലാപം ചെയ്യാതെ കഴിയുന്നത്ര പൂർണമായി ശബ്ബത്ത് പാലിക്കുക; അധികാരത്തെ മാനിച്ചുകൊണ്ട് നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസനിലപാടനുസരിച്ച് ശാന്തമായി ജീവിക്കുക. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തോടുള്ള നിങ്ങളുടെ കൂറ് സൗകര്യത്തെ ആശ്രയിച്ചുള്ളതല്ലെന്നും വിശ്വസ്തതയിൽ വേരൂന്നിയതാണെന്നും നിങ്ങൾ തെളിയിക്കുന്നു.
ഉപസംഹാരം: ജീവിതരീതിയായി ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കൽ
ഈ ലേഖനത്തോടെ ശബ്ബത്തിനെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ പരമ്പര പൂർത്തിയാകുന്നു. സൃഷ്ടിയിലെ അതിന്റെ അടിത്തറ മുതൽ ഭക്ഷണം, ഗതാഗതം, സാങ്കേതികവിദ്യ, ജോലി എന്നിവയിലെ പ്രായോഗിക പ്രകടനം വരെ, നാലാമത്തെ കല്പന ഒറ്റപ്പെട്ടൊരു നിയമമല്ല, ദൈവത്തിന്റെ നിത്യ ന്യായപ്രമാണത്തിൽ നെയ്തുചേർത്തിരിക്കുന്ന ജീവസ്സുറ്റ താളമാണെന്ന് നാം കണ്ടു. ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്നത് ചില പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഒഴിവാക്കുന്നതിലുമപ്പുറമാണ്; മുൻകൂട്ടി തയ്യാറെടുക്കുക, സാധാരണ അധ്വാനം നിർത്തുക, ദൈവത്തിനായി സമയം വിശുദ്ധീകരിക്കുക എന്നിവയാണ് അതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നത്. അതിൽ അവിടുത്തെ കരുതലിൽ ആശ്രയിക്കാൻ പഠിക്കുകയും, അവിടുത്തെ മുൻഗണനകൾക്കനുസരിച്ച് നിങ്ങളുടെ ആഴ്ചയെ രൂപപ്പെടുത്തുകയും, വിശ്രമമില്ലാത്ത ലോകത്തിൽ അവിടുത്തെ വിശ്രമത്തിന്റെ മാതൃക കാട്ടുകയും ചെയ്യുന്നു.
നിങ്ങളുടെ സാഹചര്യങ്ങൾ എന്തുതന്നെയായാലും—നിങ്ങൾ ജോലിക്കാരനായാലും സ്വയംതൊഴിലുകാരനായാലും കുടുംബത്തെ പരിചരിക്കുന്നവനായാലും സങ്കീർണമായൊരു സാഹചര്യത്തിൽ സേവിക്കുന്നവനായാലും—ഉൽപ്പാദനത്തിന്റെ ചക്രത്തിൽനിന്ന് പുറത്തുകടന്ന് ദൈവസാന്നിധ്യത്തിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാനുള്ള പ്രതിവാര ക്ഷണമായി ശബ്ബത്ത് നിലനിൽക്കുന്നു. ഈ തത്ത്വങ്ങൾ പ്രയോഗിക്കുമ്പോൾ, ശബ്ബത്ത് ഒരു ഭാരമല്ല, ആനന്ദമാണെന്നും; കൂറിന്റെ അടയാളവും ശക്തിയുടെ ഉറവിടവുമാണെന്നും നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തും. ആഴ്ചയിൽ ഒരു ദിവസം മാത്രമല്ല, എല്ലാ ദിവസവും ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളിലും ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കാൻ അത് നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തെ പരിശീലിപ്പിക്കുന്നു.
നെഹെമ്യാവ് 13:15-22
ആ കാലത്ത് ശബ്ബത്തിൽ യെഹൂദയിൽ ചിലർ മുന്തിരിച്ചക്കിൽ മുന്തിരി ചവിട്ടുന്നതും ധാന്യം കൊണ്ടുവന്ന് കഴുതപ്പുറത്ത് കയറ്റുന്നതും വീഞ്ഞും മുന്തിരിയും അത്തിപ്പഴവും എല്ലാത്തരം ഭാരമുള്ള ചുമടുകളും ശബ്ബത്തുദിവസം യെരൂശലേമിലേക്കു കൊണ്ടുവരുന്നതും ഞാൻ കണ്ടു. അന്നേ ദിവസം ഭക്ഷണം വിൽക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ അവരെ ശാസിച്ചു… ശബ്ബത്തിനുമുമ്പ് സന്ധ്യയായപ്പോൾ കവാടങ്ങൾ അടയ്ക്കണമെന്നും ശബ്ബത്ത് കഴിഞ്ഞല്ലാതെ തുറക്കരുതെന്നും ഞാൻ കല്പിച്ചു…
പുറപ്പാട് 20:9-10
ആറു ദിവസം അധ്വാനിച്ച് നിന്റെ വേല ഒക്കെയും ചെയ്യണം. ഏഴാം ദിവസം നിന്റെ ദൈവമായ യഹോവയുടെ ശബ്ബത്താകുന്നു. അന്ന് നീയോ നിന്റെ മകനോ മകളോ ദാസനോ ദാസിയോ മൃഗങ്ങളോ നിന്റെ പട്ടണകവാടങ്ങൾക്കുള്ളിലുള്ള പരദേശിയോ ഒരു വേലയും ചെയ്യരുത്.
മത്തായി 12:9-13
അവൻ അവിടെനിന്ന് അവരുടെ പള്ളിയിൽ ചെന്നു; അവിടെ കൈ ശോഷിച്ച ഒരു മനുഷ്യൻ ഉണ്ടായിരുന്നു… പിന്നെ അവൻ ആ മനുഷ്യനോട്: “നിന്റെ കൈ നീട്ടുക” എന്നു പറഞ്ഞു. അവൻ കൈ നീട്ടി; അതു മറ്റേ കൈപോലെ സുഖം പ്രാപിച്ചു.
മർക്കോസ് 3:1-5
മറ്റൊരിക്കൽ യേശു പള്ളിയിൽ ചെന്നു; അവിടെ കൈ ശോഷിച്ച ഒരു മനുഷ്യൻ ഉണ്ടായിരുന്നു… അവരുടെ ഹൃദയകാഠിന്യം നിമിത്തം അവൻ കോപത്തോടെയും ദുഃഖത്തോടെയും ചുറ്റും നോക്കി, ആ മനുഷ്യനോട്: “നിന്റെ കൈ നീട്ടുക” എന്നു പറഞ്ഞു. അവൻ കൈ നീട്ടി; അവന്റെ കൈ പൂർണമായി സുഖം പ്രാപിച്ചു.
ലൂക്കോസ് 13:10-17
ഒരു ശബ്ബത്തിൽ യേശു പള്ളികളിൽ ഒന്നിൽ ഉപദേശിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; പതിനെട്ടു വർഷമായി ദുര്‍ബലമാക്കുന്ന ആത്മാവിനാൽ കഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു സ്ത്രീ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു… യേശു അവളെ അടുത്തേക്കു വിളിച്ച്: “സ്ത്രീയേ, നിന്റെ രോഗത്തിൽനിന്ന് നീ മോചിതയായിരിക്കുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു.
മത്തായി 12:12
ഒരു ആടിനെക്കാൾ മനുഷ്യന് എത്രയോ വിലയുണ്ട്! അതുകൊണ്ട് ശബ്ബത്തിൽ നന്മ ചെയ്യുന്നത് ന്യായമാണ്.
യോശുവ 6:1-5
യിസ്രായേൽമക്കൾ നിമിത്തം യെരീഹോ അടച്ചുറപ്പിച്ചിരുന്നു; ആരും പുറത്തേക്കു പോയില്ല, അകത്തേക്കും വന്നില്ല. അപ്പോൾ യഹോവ യോശുവയോട് അരുളിച്ചെയ്തു: “നോക്കുക, ഞാൻ യെരീഹോവിനെ നിന്റെ കൈയിൽ ഏല്പിച്ചിരിക്കുന്നു… ആറു ദിവസം ഓരോ ദിവസവും ഒരിക്കൽ നഗരത്തെ ചുറ്റിനടക്കുക; ഏഴാം ദിവസം നഗരത്തെ ഏഴു പ്രാവശ്യം ചുറ്റിനടക്കുക…”
ശബ്ബത്തിലെ സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ വിഷയം പ്രധാനമായും വിനോദവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഒരാൾ ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ, സ്വാഭാവികമായി ലഭിക്കുന്ന ഒഴിവുസമയം എന്തുചെയ്യണമെന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നതാണ് ആദ്യ വെല്ലുവിളികളിലൊന്ന്. ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്ന സഭകളിലോ കൂട്ടായ്മകളിലോ പങ്കെടുക്കുന്നവർക്ക് ആ സമയത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം ക്രമീകരിച്ച പ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെ നിറയ്ക്കാനാകും. എന്നാൽ അവർക്കുപോലും ഒടുവിൽ “ചെയ്യാൻ ഒന്നുമില്ല” എന്നു തോന്നുന്ന നിമിഷങ്ങളെ നേരിടേണ്ടിവരും. കുട്ടികൾക്കും കൗമാരക്കാർക്കും യുവജനങ്ങൾക്കും ഇത് പ്രത്യേകിച്ച് ശരിയാണ്; എന്നാൽ മുതിർന്നവർക്കുപോലും ഈ പുതിയ സമയക്രമവുമായി പൊരുത്തപ്പെടാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാകാം.
ഇക്കാലത്ത് നിരന്തരം ബന്ധം നിലനിർത്തണമെന്ന സമ്മർദമാണ് സാങ്കേതികവിദ്യ ഇത്രയേറെ വെല്ലുവിളിയാകുന്നതിനുള്ള മറ്റൊരു കാരണം. വാർത്തകൾ, സന്ദേശങ്ങൾ, പുതുക്കിയ വിവരങ്ങൾ എന്നിവയുടെ നിരന്തരമായ ഒഴുക്ക് അടുത്തകാലത്തുണ്ടായ ഒരു പ്രതിഭാസമാണ്; ഇന്റർനെറ്റും വ്യക്തിഗത ഉപകരണങ്ങളുടെ വ്യാപനവുമാണ് ഇത് സാധ്യമാക്കിയത്. ഈ ശീലം ഉപേക്ഷിക്കാൻ മനസ്സും പരിശ്രമവും ആവശ്യമാണ്. എന്നാൽ അങ്ങനെ ചെയ്യാനുള്ള ഏറ്റവും നല്ല അവസരമാണ് ശബ്ബത്ത്—ഡിജിറ്റൽ ശ്രദ്ധവിക്ഷേപങ്ങളിൽനിന്ന് വിച്ഛേദിക്കാനും സ്രഷ്ടാവുമായി വീണ്ടും ബന്ധപ്പെടാനുമുള്ള പ്രതിവാര ക്ഷണം.
ഈ തത്ത്വം ശബ്ബത്തിൽ മാത്രം പരിമിതപ്പെടുന്നില്ല; ദൈവത്തിന്റെ ഓരോ മക്കളും നിരന്തരബന്ധത്തിന്റെയും ശ്രദ്ധവിക്ഷേപത്തിന്റെയും കെണിയെക്കുറിച്ച് എല്ലാ ദിവസവും ജാഗ്രതയുള്ളവരായിരിക്കണം. ദൈവത്തെയും അവന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തെയും രാവും പകലും ധ്യാനിക്കാൻ സങ്കീർത്തനങ്ങൾ നമ്മെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു (സങ്കീർത്തനം 1:2; സങ്കീർത്തനം 92:2; സങ്കീർത്തനം 119:97-99; സങ്കീർത്തനം 119:148), അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നവർക്ക് സന്തോഷവും സ്ഥിരതയും നിത്യജീവനും വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു. ഏഴാം ദിവസത്തിലെ വ്യത്യാസം, ദൈവംതന്നെ വിശ്രമിക്കുകയും നമ്മോട് അവനെ അനുകരിക്കാൻ കല്പിക്കുകയും ചെയ്തു എന്നതാണ് (പുറപ്പാട് 20:11)—അതുകൊണ്ട് ഓരോ ആഴ്ചയിലും മതേതര ലോകത്തിൽനിന്ന് വിച്ഛേദിക്കപ്പെടുന്നത് സഹായകരം മാത്രമല്ല, ദൈവം നിശ്ചയിച്ചിട്ടുള്ളതുമായ ഏകദിവസം ഇതാണ്.
കായികമത്സരങ്ങളും മതേതര വിനോദങ്ങളും കാണുന്നത്
ശബ്ബത്ത് വിശുദ്ധസമയമായി വേർതിരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ആ വിശുദ്ധിയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളാൽ നമ്മുടെ മനസ്സ് നിറയണം. അതുകൊണ്ട് ശബ്ബത്തിൽ കായികമത്സരങ്ങളോ മതേതര സിനിമകളോ വിനോദപരമ്പരകളോ കാണരുത്. അത്തരം ഉള്ളടക്കത്തിന് ആ ദിവസം നൽകേണ്ട ആത്മീയ പ്രയോജനവുമായി ബന്ധമില്ല. “ഞാൻ വിശുദ്ധനാകയാൽ നിങ്ങളും വിശുദ്ധരായിരിക്കണം” എന്ന് തിരുവെഴുത്ത് നമ്മെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു (ലേവ്യപുസ്തകം 11:44-45; 1 പത്രോസ് 1:16-ലും ഇത് ആവർത്തിക്കുന്നു), വിശുദ്ധി സാധാരണമായതിൽനിന്ന് വേർപിരിയുന്നതും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു എന്ന് നമ്മെ ഓർമിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്. ലോകത്തിന്റെ ശ്രദ്ധവിക്ഷേപങ്ങളിൽനിന്ന് നമ്മുടെ ശ്രദ്ധ തിരിച്ച്, പകരം ആരാധന, വിശ്രമം, ഉന്നമനം നൽകുന്ന സംഭാഷണം, ആത്മാവിന് പുതുജീവൻ നൽകുകയും ദൈവത്തെ ബഹുമാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട് നിറയ്ക്കാനുള്ള പ്രതിവാര അവസരമാണ് ശബ്ബത്ത്.
ശബ്ബത്തിൽ കായികപ്രവർത്തനവും ശാരീരികക്ഷമതാ പരിശീലനവും
മതേതര കായികമത്സരങ്ങൾ കാണുന്നത് നമ്മുടെ ശ്രദ്ധ മത്സരത്തിലേക്കും വിനോദത്തിലേക്കും തിരിക്കുന്നതുപോലെ, ശബ്ബത്തിൽ കായികപ്രവർത്തനങ്ങളിലോ വ്യായാമമുറകളിലോ നേരിട്ട് ഏർപ്പെടുന്നതും വിശ്രമത്തിൽനിന്നും വിശുദ്ധിയിൽനിന്നും ശ്രദ്ധ മാറ്റുന്നു. ജിമ്മിൽ പോകുന്നതും കായികലക്ഷ്യങ്ങൾക്കായി പരിശീലിക്കുന്നതും അധ്വാനം അവസാനിപ്പിച്ച് യഥാർഥ വിശ്രമം സ്വീകരിക്കാനുള്ള ശബ്ബത്തിന്റെ ആഹ്വാനത്തിന് വിരുദ്ധമാണ്; ഇവ നമ്മുടെ സാധാരണ പ്രവൃത്തിദിവസങ്ങളിലെ അധ്വാനത്തിന്റെയും സ്വയം മെച്ചപ്പെടുത്തലിന്റെയും ഭാഗമാണ്. ശാരീരിക വ്യായാമത്തിന്റെ സ്വഭാവംതന്നെ ഇതിനു വിപരീതമാണ്. ദൈവത്തിൽനിന്ന് പുതുജീവൻ കണ്ടെത്തുന്നതിനായി പ്രകടനത്തിനും അച്ചടക്കത്തിനും വേണ്ടിയുള്ള സ്വന്തം ശ്രമങ്ങൾപോലും മാറ്റിവെക്കാൻ ശബ്ബത്ത് നമ്മെ ക്ഷണിക്കുന്നു. വ്യായാമങ്ങൾ, പരിശീലനങ്ങൾ, മത്സരങ്ങൾ എന്നിവയിൽനിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കുന്നതിലൂടെ നാം ആ ദിവസത്തെ വിശുദ്ധമായി ആദരിക്കുകയും ആത്മീയ പുതുക്കലിന് ഇടം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.
ശബ്ബത്തിന് അനുയോജ്യമായ ശാരീരിക പ്രവർത്തനങ്ങൾ
ശബ്ബത്ത് വീടിനുള്ളിൽത്തന്നെയോ പ്രവർത്തനരഹിതമായോ ചെലവഴിക്കണമെന്നല്ല ഇതിനർഥം. ശാന്തമായ, ലഘുവായ പുറംനടത്തങ്ങൾ, പ്രകൃതിയിൽ പതുക്കെ ചെലവഴിക്കുന്ന സമയം, അല്ലെങ്കിൽ കുട്ടികളോടൊപ്പമുള്ള മൃദുവായ കളികൾ—ഇവയെല്ലാം ആ ദിവസത്തെ ആദരിക്കാനുള്ള മനോഹരമായ മാർഗങ്ങളാകാം. മത്സരിക്കുന്നതിനുപകരം പുതുജീവൻ നൽകുന്നതും, ശ്രദ്ധ തിരിക്കുന്നതിനുപകരം ബന്ധങ്ങൾ ആഴപ്പെടുത്തുന്നതും, മനുഷ്യന്റെ നേട്ടങ്ങളിലേക്കല്ല ദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയിലേക്കാണ് നമ്മുടെ ശ്രദ്ധ തിരിക്കുന്നതുമായ പ്രവർത്തനങ്ങളെല്ലാം വിശ്രമത്തിന്റെയും വിശുദ്ധിയുടെയും ശബ്ബത്ത് ചൈതന്യത്തോട് ചേർന്നുനിൽക്കുന്നു.
സാങ്കേതികവിദ്യ ഉപയോഗിക്കുന്നതിനുള്ള നല്ല ശബ്ബത്ത് ശീലങ്ങൾ
ആദർശപരമായി, ശബ്ബത്ത് സമയത്ത് മതേതര ലോകവുമായുള്ള അനാവശ്യമായ എല്ലാ ബന്ധവും നിർത്തണം. അതിനർഥം നാം കർക്കശരോ സന്തോഷമില്ലാത്തവരോ ആകണമെന്നല്ല; ആ ദിവസത്തെ വിശുദ്ധമായി ആദരിക്കാൻ ഡിജിറ്റൽ ശബ്ദകോലാഹലത്തിൽനിന്ന് മനഃപൂർവം മാറിനിൽക്കണമെന്നാണ്.
കുട്ടികൾ അവരുടെ ശബ്ബത്ത് സമയം നിറയ്ക്കാൻ ഇന്റർനെറ്റുമായി ബന്ധിപ്പിച്ച ഉപകരണങ്ങളെ ആശ്രയിക്കരുത്. പകരം, ശാരീരിക പ്രവർത്തനങ്ങൾ, പുസ്തകങ്ങൾ, അല്ലെങ്കിൽ വിശുദ്ധവും ഉന്നമനം നൽകുന്നതുമായ ഉള്ളടക്കമുള്ള മാധ്യമങ്ങൾ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക. ഇവിടെയാണ് വിശ്വാസികളുടെ കൂട്ടായ്മ പ്രത്യേകിച്ച് സഹായകരമാകുന്നത്; അത് കുട്ടികൾക്ക് ഒത്തുകളിക്കാൻ കൂട്ടുകാരെയും പങ്കുവെക്കാൻ ആരോഗ്യകരമായ പ്രവർത്തനങ്ങളെയും നൽകുന്നു.
സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ കാര്യത്തിൽ ശബ്ബത്തും മറ്റു ദിവസങ്ങളും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം മനസ്സിലാക്കാൻ കൗമാരക്കാർ പക്വതയുള്ളവരായിരിക്കണം. പ്രവർത്തനങ്ങൾ മുൻകൂട്ടി ഒരുക്കിയും ഈ അതിരുകൾക്കു പിന്നിലെ “എന്തുകൊണ്ട്” എന്ന് വിശദീകരിച്ചും മാതാപിതാക്കൾക്ക് അവരെ നയിക്കാം.
ശബ്ബത്തിൽ വാർത്തകളിലേക്കും മതേതര പുതുക്കിയ വിവരങ്ങളിലേക്കുമുള്ള പ്രവേശനം ഒഴിവാക്കണം. തലക്കെട്ടുകൾ പരിശോധിക്കുന്നതോ സാമൂഹ്യമാധ്യമങ്ങളിലൂടെ തുടർച്ചയായി നോക്കുന്നതോ മനസ്സിനെ പെട്ടെന്ന് പ്രവൃത്തിദിവസങ്ങളിലെ ആകുലതകളിലേക്ക് തിരിച്ചുകൊണ്ടുപോകുകയും വിശ്രമത്തിന്റെയും വിശുദ്ധിയുടെയും അന്തരീക്ഷം തകർക്കുകയും ചെയ്യും.
മുൻകൂട്ടി ആസൂത്രണം ചെയ്യുക: ശബ്ബത്ത് സമയം ആവശ്യമായ കാര്യങ്ങൾ തിരഞ്ഞുപിടിക്കേണ്ടിവരാതിരിക്കാൻ, ആവശ്യമായ സാമഗ്രികൾ ഡൗൺലോഡ് ചെയ്യുക, ബൈബിൾപഠന സഹായികൾ അച്ചടിക്കുക, അല്ലെങ്കിൽ അനുയോജ്യമായ ഉള്ളടക്കം സൂര്യാസ്തമയത്തിനു മുമ്പ് തയ്യാറാക്കിവെക്കുക.
ഉപകരണങ്ങൾ മാറ്റിവെക്കുക: അറിയിപ്പുകൾ ഓഫ് ചെയ്യുക, എയർപ്ലെയിൻ മോഡ് ഉപയോഗിക്കുക, അല്ലെങ്കിൽ ശ്രദ്ധയിലെ മാറ്റം സൂചിപ്പിക്കാൻ ശബ്ബത്ത് സമയത്ത് ഉപകരണങ്ങൾ നിശ്ചയിച്ചിട്ടുള്ള ഒരു കൊട്ടയിൽ വെക്കുക.
സാങ്കേതികവിദ്യയെ പൈശാചികമാക്കുകയല്ല ലക്ഷ്യം; ഈ പ്രത്യേക ദിവസം അത് ഉചിതമായി ഉപയോഗിക്കുകയാണ്. മുമ്പ് പരിചയപ്പെടുത്തിയ അതേ ചോദ്യം സ്വയം ചോദിക്കുക: “ഇന്ന് ഇത് ആവശ്യമാണോ?” എന്നും “വിശ്രമിക്കാനും ദൈവത്തെ ആദരിക്കാനും ഇത് എന്നെ സഹായിക്കുന്നുണ്ടോ?” എന്നും. കാലക്രമേണ, ഈ ശീലങ്ങൾ പരിശീലിക്കുന്നത് നിങ്ങൾക്കും നിങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിനും ശബ്ബത്തിനെ ഒരു പോരാട്ടമായല്ല, സന്തോഷമായിട്ടാണ് അനുഭവിക്കാൻ സഹായിക്കുക.
സങ്കീർത്തനം 1:2
യഹോവയുടെ ന്യായപ്രമാണത്തിൽ അവന് ആനന്ദം; അവൻ രാവും പകലും അതിനെ ധ്യാനിക്കുന്നു.
സങ്കീർത്തനം 92:2
രാവിലെ നിന്റെ ദയയും രാത്രിയിൽ നിന്റെ വിശ്വസ്തതയും പ്രസ്താവിക്കേണ്ടതിന്.
സങ്കീർത്തനം 119:97-99
അയ്യോ, നിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തെ ഞാൻ എത്രമാത്രം സ്നേഹിക്കുന്നു! ദിവസം മുഴുവനും ഞാൻ അതിനെ ധ്യാനിക്കുന്നു. നിന്റെ കല്പനകൾ എപ്പോഴും എന്നോടുകൂടെ ഉള്ളതിനാൽ അവ എന്നെ എന്റെ ശത്രുക്കളെക്കാൾ ജ്ഞാനിയാക്കുന്നു. നിന്റെ സാക്ഷ്യങ്ങളെ ഞാൻ ധ്യാനിക്കുന്നതിനാൽ എന്റെ എല്ലാ അധ്യാപകരെക്കാൾ എനിക്ക് വിവേകമുണ്ട്…
സങ്കീർത്തനം 119:148
നിന്റെ വാഗ്ദാനങ്ങളെ ധ്യാനിക്കേണ്ടതിന് രാത്രിയിലെ യാമങ്ങൾ കഴിയുംമുമ്പേ എന്റെ കണ്ണുകൾ തുറന്നിരിക്കുന്നു.
പുറപ്പാട് 20:11
യഹോവ ആറു ദിവസംകൊണ്ട് ആകാശവും ഭൂമിയും സമുദ്രവും അവയിലുള്ള സകലവും ഉണ്ടാക്കി; ഏഴാം ദിവസം വിശ്രമിച്ചു. അതുകൊണ്ട് യഹോവ ശബ്ബത്തുദിവസത്തെ അനുഗ്രഹിച്ച് വിശുദ്ധീകരിച്ചു.
ലേവ്യപുസ്തകം 11:44-45
ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവ ആകുന്നു; നിങ്ങൾ നിങ്ങളെത്തന്നെ വിശുദ്ധീകരിച്ച് വിശുദ്ധരായിരിക്കണം, കാരണം ഞാൻ വിശുദ്ധനാകുന്നു. നിലത്തുകൂടി ഇഴയുന്ന യാതൊരു ജീവിയാലും നിങ്ങളെത്തന്നെ അശുദ്ധരാക്കരുത്… നിങ്ങളുടേ ദൈവമായിരിക്കേണ്ടതിന് നിങ്ങളെ ഈജിപ്തുദേശത്തുനിന്ന് പുറപ്പെടുവിച്ച യഹോവ ഞാൻ ആകുന്നു; അതുകൊണ്ട് ഞാൻ വിശുദ്ധനാകയാൽ നിങ്ങളും വിശുദ്ധരായിരിക്കണം.
മുമ്പത്തെ ലേഖനത്തിൽ, ശബ്ബത്തിലെ ഭക്ഷണത്തെക്കുറിച്ച് — ഒരുക്കം, ആസൂത്രണം, ആവശ്യകതയുടെ നിയമം എന്നിവ സമ്മർദത്തിന് കാരണമായേക്കാവുന്ന ഒന്നിനെ എങ്ങനെ സമാധാനത്തിന്റെ സമയമാക്കി മാറ്റാം എന്നതിനെക്കുറിച്ച് — നാം പരിശോധിച്ചു. ഇപ്പോൾ, ഇതേ തത്ത്വങ്ങൾ അടിയന്തരമായി ആവശ്യമായിരിക്കുന്ന ആധുനിക ജീവിതത്തിലെ മറ്റൊരു മേഖലയിലേക്കു തിരിയാം: ഗതാഗതം. ഇന്നത്തെ ലോകത്ത് കാറുകൾ, ബസുകൾ, വിമാനങ്ങൾ, യാത്ര പങ്കിടാനുള്ള ആപ്പുകൾ എന്നിവ യാത്ര എളുപ്പവും സൗകര്യപ്രദവുമാക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, നാലാമത്തെ കല്പന നമ്മോട് നിർത്താനും ആസൂത്രണം ചെയ്യാനും സാധാരണ ജോലിയിൽനിന്ന് വിരമിക്കാനും ആവശ്യപ്പെടുന്നു. യാത്രയിൽ ഇത് എങ്ങനെ ബാധകമാകുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നത് വിശ്വാസികൾക്ക് അനാവശ്യ ജോലി ഒഴിവാക്കാനും ആ ദിവസത്തിന്റെ വിശുദ്ധി കാത്തുസൂക്ഷിക്കാനും അതിന്റെ യഥാർഥ വിശ്രമാത്മകമായ സ്വഭാവം നിലനിർത്താനും സഹായിക്കും.
ഗതാഗതം പ്രധാനമായിരിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്
ഗതാഗതം ഒരു പുതിയ പ്രശ്നമല്ല. പുരാതനകാലത്ത് യാത്ര ജോലിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നു—സാധനങ്ങൾ വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകുക, മൃഗങ്ങളെ പരിപാലിക്കുക, അല്ലെങ്കിൽ ചന്തയിൽ പോകുക തുടങ്ങിയവ. ശബ്ബത്തിൽ യാത്ര ചെയ്യാവുന്ന ദൂരത്തെക്കുറിച്ച് റബ്ബീനിക യഹൂദമതം വിശദമായ നിയമങ്ങൾ രൂപപ്പെടുത്തി. അതുകൊണ്ടാണ് ചരിത്രപരമായി അനേകം ആചാരനിഷ്ഠരായ യഹൂദർ ആരാധനയ്ക്കായി നടന്നുപോകാൻ കഴിയുന്നവിധം സിനഗോഗുകൾക്ക് സമീപം താമസിച്ചിരുന്നത്. ഇന്ന്, ശബ്ബത്തിൽ പള്ളിയിലേക്കു യാത്രചെയ്യുക, കുടുംബത്തെ സന്ദർശിക്കുക, ബൈബിൾ പഠനങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കുക, അല്ലെങ്കിൽ ആശുപത്രിയിലോ ജയിലിലോ സന്ദർശനം നടത്തുന്നതുപോലുള്ള കരുണാപ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുക തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് ക്രിസ്ത്യാനികളും സമാനമായ ചോദ്യങ്ങൾ നേരിടുന്നു. ഒരുക്കത്തിന്റെയും ആവശ്യകതയുടെയും ബൈബിൾ തത്ത്വങ്ങൾ യാത്രയ്ക്ക് എങ്ങനെ ബാധകമാകുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ ഈ ലേഖനം നിങ്ങളെ സഹായിക്കും; ഇതിലൂടെ ശബ്ബത്തിൽ എപ്പോൾ, എങ്ങനെ യാത്ര ചെയ്യണമെന്നതിനെക്കുറിച്ച് ജ്ഞാനത്തോടെയും വിശ്വാസത്തോടെയും തീരുമാനങ്ങളെടുക്കാൻ നിങ്ങൾക്കാകും.
ശബ്ബത്തും പള്ളി ആരാധനയിൽ പങ്കെടുക്കുന്നതും
വിശ്വാസികൾ ശബ്ബത്തിൽ യാത്ര ചെയ്യുന്നതിനുള്ള ഏറ്റവും സാധാരണമായ കാരണങ്ങളിൽ ഒന്ന് പള്ളി ആരാധനകളിൽ പങ്കെടുക്കുക എന്നതാണ്. ഇത് മനസ്സിലാക്കാവുന്നതാണ്—ആരാധനയ്ക്കും പഠനത്തിനുമായി മറ്റു വിശ്വാസികളോടൊപ്പം കൂടിവരുന്നത് ഉന്മേഷം പകരുന്നതായിരിക്കാം. എന്നിരുന്നാലും, ഈ പരമ്പരയിലെ അനുബന്ധം 5a-ൽ നാം സ്ഥാപിച്ച കാര്യം ഓർക്കേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്: ശബ്ബത്തിൽ പള്ളിയിൽ പോകുന്നത് നാലാമത്തെ കല്പനയുടെ ഭാഗമല്ല (അനുബന്ധം 5a: ലേഖനം വായിക്കുക). ജോലി അവസാനിപ്പിക്കുക, ദിവസം വിശുദ്ധമായി ആചരിക്കുക, വിശ്രമിക്കുക എന്നതാണ് കല്പന. “നീ ഒരു ആരാധനാസമ്മേളനത്തിൽ പോകണം” എന്നോ “ശബ്ബത്തിൽ ഒരു പ്രത്യേക ആരാധനാസ്ഥലത്തേക്കു യാത്ര ചെയ്യണം” എന്നോ വചനത്തിൽ ഒന്നും പറയുന്നില്ല.
യേശു തന്നെ ശബ്ബത്തിൽ സിനഗോഗിൽ പങ്കെടുത്തു (ലൂക്കോസ് 4:16), എന്നാൽ ഇത് തന്റെ അനുയായികൾക്കുള്ള ഒരു ആവശ്യകതയാണെന്ന് അവിടുന്ന് ഒരിക്കലും പഠിപ്പിച്ചില്ല. കൂടിവരുന്നത് അനുവദനീയവും പ്രയോജനകരവുമാകാമെന്ന് അവിടുത്തെ മാതൃക കാണിക്കുന്നു; എന്നാൽ അത് ഒരു നിയമമോ ആചാരമോ സ്ഥാപിക്കുന്നില്ല. ശബ്ബത്ത് മനുഷ്യനുവേണ്ടി ഉണ്ടാക്കപ്പെട്ടതാണ്; മനുഷ്യൻ ശബ്ബത്തിനുവേണ്ടിയല്ല (മർക്കോസ് 2:27). അതിന്റെ കാതൽ വിശ്രമവും വിശുദ്ധിയുമാണ്; യാത്രയോ ഒരു സ്ഥാപനത്തിലെ ആരാധനയിൽ പങ്കെടുക്കലോ അല്ല.
ആധുനിക ക്രിസ്ത്യാനികളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്ന പള്ളിയിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത് ഐച്ഛികമാണ്, നിർബന്ധമല്ല എന്നതാണ് ഇതിന്റെ അർഥം. ഏഴാം ദിവസം മറ്റു വിശ്വാസികളോടൊപ്പം കൂടിവരുന്നതിൽ നിങ്ങൾക്ക് സന്തോഷവും ആത്മീയ വളർച്ചയും കണ്ടെത്തുന്നുവെങ്കിൽ, അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ നിങ്ങൾക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട്. പള്ളിയിലേക്കുള്ള യാത്ര സമ്മർദമുണ്ടാക്കുകയോ വിശ്രമത്തിന്റെ താളം തകർക്കുകയോ ഓരോ ആഴ്ചയും ദീർഘദൂരം വാഹനമോടിക്കാൻ നിങ്ങളെ നിർബന്ധിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ, വീട്ടിൽതന്നെ തുടരാനും തിരുവെഴുത്തുകൾ പഠിക്കാനും പ്രാർഥിക്കാനും കുടുംബത്തോടൊപ്പം ദിവസം ചെലവഴിക്കാനും നിങ്ങൾക്കും അതുപോലെ സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട്. നിങ്ങൾ കാത്തുസൂക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വിശ്രമത്തെയും വിശുദ്ധിയെയും തകർക്കുന്ന ഒരു യാന്ത്രിക പതിവായി പള്ളിയിലേക്കുള്ള യാത്രയെ മാറ്റാതിരിക്കുക എന്നതാണ് പ്രധാനം.
കഴിയുന്നിടത്തോളം, നിങ്ങൾ ആരാധനയിൽ പങ്കെടുക്കുകയാണെങ്കിൽ, യാത്രയും ഒരുക്കവും ഏറ്റവും കുറഞ്ഞതായിരിക്കത്തക്കവിധം മുൻകൂട്ടി ആസൂത്രണം ചെയ്യുക. വീടിനടുത്തുള്ള ഒരു പ്രാദേശിക വിശ്വാസസമൂഹത്തിൽ പങ്കെടുക്കുക, വീട്ടിൽ ബൈബിൾ പഠനം സംഘടിപ്പിക്കുക, അല്ലെങ്കിൽ ശബ്ബത്ത് സമയത്തിനു പുറത്തുള്ള സമയങ്ങളിൽ വിശ്വാസികളുമായി ബന്ധപ്പെടുക എന്നിവ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടാം. പാരമ്പര്യത്തിനോ പ്രതീക്ഷകൾക്കോ പകരം വിശുദ്ധിയിലും വിശ്രമത്തിലും ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നതിലൂടെ, മനുഷ്യനിർമിത ആവശ്യങ്ങൾക്കുപകരം ദൈവത്തിന്റെ കല്പനയോട് നിങ്ങളുടെ ശബ്ബത്ത് ആചരണം പൊരുത്തപ്പെടുന്നു.
യാത്രയെക്കുറിച്ചുള്ള പൊതുവായ മാർഗനിർദേശം
തയ്യാറെടുപ്പിന്റെ ദിവസം, ആവശ്യകതയുടെ നിയമം എന്നീ തത്ത്വങ്ങൾ ഗതാഗതത്തിനും നേരിട്ട് ബാധകമാണ്. പൊതുവേ, ശബ്ബത്തിലെ യാത്ര ഒഴിവാക്കുകയോ പരമാവധി കുറയ്ക്കുകയോ വേണം, പ്രത്യേകിച്ച് ദീർഘദൂര യാത്രകൾ. സാധാരണ ജോലിയിൽനിന്ന് നിർത്താനും നമ്മുടെ സ്വാധീനത്തിലുള്ള മറ്റുള്ളവരെയും അതുപോലെ ചെയ്യാൻ അനുവദിക്കാനുമാണ് നാലാമത്തെ കല്പന നമ്മോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നത്. എല്ലാ ശബ്ബത്തിലും ദൂരയാത്ര ചെയ്യുന്നത് പതിവാക്കുമ്പോൾ, ദൈവത്തിന്റെ വിശ്രമദിവസത്തെ സമ്മർദത്തിന്റെയും ക്ഷീണത്തിന്റെയും യാത്രാ ആസൂത്രണത്തിന്റെയും മറ്റൊരു ദിവസമാക്കാനുള്ള അപകടം നാം ഏറ്റെടുക്കുന്നു.
ദീർഘദൂര യാത്രകൾ ചെയ്യുമ്പോൾ, ശബ്ബത്ത് ആരംഭിക്കുന്നതിനു മുമ്പും അത് അവസാനിച്ചതിനു ശേഷവും മാത്രമായി യാത്ര പൂർത്തിയാകത്തക്കവിധം മുൻകൂട്ടി ആസൂത്രണം ചെയ്യുക. ഉദാഹരണത്തിന്, ദൂരെയുള്ള കുടുംബാംഗങ്ങളെ സന്ദർശിക്കുകയാണെങ്കിൽ, വെള്ളിയാഴ്ച സൂര്യാസ്തമയത്തിനു മുമ്പ് എത്താനും ശനിയാഴ്ച സൂര്യാസ്തമയത്തിനു ശേഷം മടങ്ങാനും ശ്രമിക്കുക. ഇത് സമാധാനപരമായ അന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിക്കുകയും തിരക്കോ അവസാന നിമിഷത്തെ ഒരുക്കങ്ങളോ ഒഴിവാക്കുകയും ചെയ്യും. ശബ്ബത്തിൽ ന്യായമായ കാരണത്താൽ യാത്ര ചെയ്യേണ്ടിവരുമെന്ന് അറിയാമെങ്കിൽ, വാഹനം മുൻകൂട്ടി ഒരുക്കുക—ഇന്ധനം നിറയ്ക്കുക, അറ്റകുറ്റപ്പണികൾ നടത്തുക, വഴി മുൻകൂട്ടി ആസൂത്രണം ചെയ്യുക.
അതേസമയം, ശബ്ബത്തിൽ കരുണാപ്രവൃത്തികൾ അനുവദനീയമാണെന്ന് തിരുവെഴുത്ത് കാണിക്കുന്നു (മത്തായി 12:11-12). ആശുപത്രിയിൽ ഒരാളെ സന്ദർശിക്കാനും രോഗിയെ ആശ്വസിപ്പിക്കാനും തടവിലാക്കപ്പെട്ടവരെ ശുശ്രൂഷിക്കാനും യാത്ര ആവശ്യമായി വന്നേക്കാം. അത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ, യാത്ര കഴിയുന്നത്ര ലളിതമാക്കുക, അതിനെ ഒരു സാമൂഹിക വിനോദയാത്രയാക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കുക, ശബ്ബത്തിന്റെ വിശുദ്ധമായ സമയങ്ങളെക്കുറിച്ച് ജാഗ്രത പുലർത്തുക. യാത്രയെ പതിവായുള്ളതിനു പകരം അപവാദമായി കാണുന്നതിലൂടെ, ശബ്ബത്തിന്റെ വിശുദ്ധിയും വിശ്രമസ്വഭാവവും നിങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നു.
സ്വകാര്യ വാഹനങ്ങളും പൊതുഗതാഗതവും
സ്വകാര്യ വാഹനം ഓടിക്കൽ
ശബ്ബത്തിൽ സ്വന്തം കാറോ മോട്ടോർസൈക്കിളോ ഉപയോഗിക്കുന്നത് സ്വതവേ നിരോധിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. വാസ്തവത്തിൽ, കുടുംബാംഗങ്ങളെ സന്ദർശിക്കാനും ബൈബിൾ പഠനത്തിൽ പങ്കെടുക്കാനും കരുണാപ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യാനും ചെറിയ യാത്രകൾക്ക് അത് ആവശ്യമായേക്കാം. എന്നിരുന്നാലും, ഇത് ജാഗ്രതയോടെ ചെയ്യണം. വാഹനം തകരാറിലാകാനോ അപകടമുണ്ടാകാനോ എപ്പോഴും സാധ്യതയുണ്ട്; അങ്ങനെ സംഭവിച്ചാൽ ഒഴിവാക്കാമായിരുന്ന ജോലി നിങ്ങളെയോ മറ്റുള്ളവരെയോ ചെയ്യാൻ നിർബന്ധിതരാക്കിയേക്കാം. കൂടാതെ, ഇന്ധനം നിറയ്ക്കലും അറ്റകുറ്റപ്പണികളും ദീർഘദൂര യാത്രയും പ്രവൃത്തിദിവസങ്ങളിലേതുപോലുള്ള സമ്മർദവും അധ്വാനവും വർധിപ്പിക്കുന്നു. കഴിയുന്നിടത്തോളം, സ്വകാര്യ വാഹനത്തിലുള്ള ശബ്ബത്ത് യാത്ര ചെറുതാക്കുക, കാർ മുൻകൂട്ടി ഒരുക്കുക (ഇന്ധനവും അറ്റകുറ്റപ്പണിയും), വിശുദ്ധസമയത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നത് കുറയ്ക്കാൻ വഴികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യുക.
ടാക്സികളും യാത്ര പങ്കിടൽ സേവനങ്ങളും
ഇതിനു വിപരീതമായി, Uber, Lyft, ടാക്സി തുടങ്ങിയ സേവനങ്ങളിൽ ശബ്ബത്തിൽ നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി മാത്രം ജോലി ചെയ്യാൻ ഒരാളെ നിയമിക്കുന്നതാണ് ഉൾപ്പെടുന്നത്. നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി മറ്റുള്ളവരെ ജോലി ചെയ്യിപ്പിക്കരുതെന്ന നാലാമത്തെ കല്പനയുടെ വിലക്കിനെ ഇത് ലംഘിക്കുന്നു (പുറപ്പാട് 20:10). ഭക്ഷണം വീട്ടിലെത്തിക്കുന്ന സേവനങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നതിനോട് ഇത് സാമ്യമുള്ളതാണ്. ഇത് നിസ്സാരമോ അപൂർവമോ ആയ ആസ്വാദനമായി തോന്നിയാലും, ശബ്ബത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തെ ദുർബലപ്പെടുത്തുകയും നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തെക്കുറിച്ച് പരസ്പരവിരുദ്ധമായ സന്ദേശങ്ങൾ നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. വിശുദ്ധസമയത്ത് മറ്റൊരാളെ തങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ജോലിക്ക് നിയോഗിക്കേണ്ടിവരാതിരിക്കാൻ മുൻകൂട്ടി ആസൂത്രണം ചെയ്യുക എന്നതാണ് സ്ഥിരതയുള്ള ബൈബിൾ മാതൃക.
പൊതുഗതാഗതം
ബസുകൾ, ട്രെയിനുകൾ, ഫെറികൾ എന്നിവ ടാക്സികളിൽനിന്നും യാത്ര പങ്കിടൽ സേവനങ്ങളിൽനിന്നും വ്യത്യസ്തമാണ്; കാരണം, നിങ്ങളുടെ ഉപയോഗത്തെ ആശ്രയിക്കാതെയാണ് അവ നിശ്ചിത സമയക്രമത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. അതിനാൽ, ശബ്ബത്തിൽ പൊതുഗതാഗതം ഉപയോഗിക്കുന്നത് അനുവദനീയമായിരിക്കാം, പ്രത്യേകിച്ചും വാഹനം ഓടിക്കാതെ വിശ്വാസികളുടെ കൂടിവരവിൽ പങ്കെടുക്കാനോ കരുണാപ്രവൃത്തി ചെയ്യാനോ അതുവഴി കഴിയുന്നുവെങ്കിൽ. കഴിയുന്നിടത്തോളം, ശബ്ബത്തിൽ പണം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് ഒഴിവാക്കാൻ ടിക്കറ്റുകളോ പാസുകളോ മുൻകൂട്ടി വാങ്ങുക. യാത്രകൾ ലളിതമാക്കുക, അനാവശ്യമായി ഇടയ്ക്കു നിർത്തുന്നത് ഒഴിവാക്കുക, ദിവസത്തിന്റെ വിശുദ്ധി സംരക്ഷിക്കാൻ യാത്രയ്ക്കിടയിലും ഭക്തിനിറഞ്ഞ മനോഭാവം നിലനിർത്തുക.
ലൂക്കോസ് 4:16
അവൻ വളർന്നുവന്ന നസറെത്തിൽ ചെന്നു; തന്റെ പതിവുപോലെ ശബ്ബത്തുനാളിൽ സിനഗോഗിൽ പ്രവേശിച്ച് വായിക്കാനായി എഴുന്നേറ്റുനിന്നു.
മർക്കോസ് 2:27
അവൻ അവരോടു പറഞ്ഞു: “ശബ്ബത്ത് മനുഷ്യനുവേണ്ടിയാണ് ഉണ്ടാക്കപ്പെട്ടത്; മനുഷ്യൻ ശബ്ബത്തിനുവേണ്ടിയല്ല.”
പുറപ്പാട് 20:10
എന്നാൽ ഏഴാം ദിവസം നിന്റെ ദൈവമായ യഹോവയ്ക്കുള്ള ശബ്ബത്താണ്. അന്ന് നീയോ നിന്റെ മകനോ മകളോ നിന്റെ ദാസനോ ദാസിയോ നിന്റെ മൃഗങ്ങളോ നിന്റെ പട്ടണവാതിലുകൾക്കുള്ളിലുള്ള പരദേശിയോ ഒരു ജോലിയും ചെയ്യരുത്.
മത്തായി 12:11-12
അവൻ അവരോടു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങളിൽ ആർക്കെങ്കിലും ഒരു ആടുണ്ടായിരിക്കെ അത് ശബ്ബത്തിൽ ഒരു കുഴിയിൽ വീണാൽ, അതിനെ പിടിച്ചുയർത്തുകയില്ലയോ? ആടിനെക്കാൾ എത്രയോ വിലയേറിയവനാണ് മനുഷ്യൻ! അതുകൊണ്ട് ശബ്ബത്തിൽ നന്മ ചെയ്യുന്നത് നിയമാനുസൃതമാണ്.”
മുൻ ലേഖനത്തിൽ, ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്നതിനുള്ള രണ്ട് മാർഗദർശക ശീലങ്ങൾ—മുൻകൂട്ടി തയ്യാറെടുക്കുക, എന്തെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടോ എന്ന് നിർത്തി ചിന്തിക്കുക—ഞങ്ങൾ പരിചയപ്പെടുത്തി; കൂടാതെ വ്യത്യസ്ത വിശ്വാസങ്ങളുള്ളവർ ഉൾപ്പെടുന്ന ഒരു വീട്ടിൽ ശബ്ബത്ത് എങ്ങനെ ആചരിക്കാമെന്നും പരിശോധിച്ചു. ഇപ്പോൾ ഈ തത്ത്വങ്ങൾ ഏറ്റവും പ്രധാനമായി ബാധിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ പ്രായോഗിക മേഖലകളിലൊന്നായ ഭക്ഷണത്തിലേക്ക് കടക്കുന്നു.
വിശ്വാസികൾ ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കാൻ തീരുമാനിക്കുന്ന ഉടൻതന്നെ ഭക്ഷണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചോദ്യങ്ങൾ ഉയരുന്നു. ഞാൻ പാചകം ചെയ്യാമോ? അടുപ്പോ മൈക്രോവേവോ ഉപയോഗിക്കാമോ? പുറത്തുപോയി ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതോ ഭക്ഷണം വരുത്തിക്കുന്നതോ എങ്ങനെ?ഭക്ഷണം ദൈനംദിന ജീവിതത്തിന്റെ പതിവായ ഭാഗമായതിനാൽ, ഈ വിഷയത്തിൽ പെട്ടെന്ന് ആശയക്കുഴപ്പം ഉണ്ടാകുന്നു. ഈ ലേഖനത്തിൽ, തിരുവെഴുത്തുകൾ പറയുന്നത് എന്താണെന്നും പുരാതന ഇസ്രായേല്യർ അതിനെ എങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കുമായിരുന്നുവെന്നും ഈ തത്ത്വങ്ങൾ ആധുനിക കാലത്ത് എങ്ങനെ പ്രയോഗിക്കാമെന്നും പരിശോധിക്കും.
ഭക്ഷണവും ശബ്ബത്തും: തീയ്ക്കപ്പുറം
തീയിൽ റബ്ബിനിക് ശ്രദ്ധ
റബ്ബിനിക് യഹൂദമതത്തിലെ ശബ്ബത്ത് ചട്ടങ്ങളിൽ, പുറപ്പാട് 35:3-ൽ തീ കത്തിക്കുന്നതിനെതിരായ വിലക്ക് പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു നിയമമാണ്. ഈ ബൈബിൾ വാക്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, തീ കൊളുത്തുകയോ കെടുത്തുകയോ ചെയ്യുന്നത്, ചൂടുണ്ടാക്കുന്ന ഉപകരണങ്ങൾ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നത്, അല്ലെങ്കിൽ ലൈറ്റ് സ്വിച്ച് ഇടുക, ലിഫ്റ്റിന്റെ ബട്ടൺ അമർത്തുക, ഫോൺ ഓണാക്കുക തുടങ്ങിയ വൈദ്യുത ഉപകരണങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നത് അനേകം ഓർത്തഡോക്സ് യഹൂദ അധികാരികൾ നിരോധിക്കുന്നു. ഇവ തീ കത്തിക്കുന്നതിന്റെ വിവിധ രൂപങ്ങളാണെന്ന് അവർ കരുതുന്നതിനാൽ ശബ്ബത്തിൽ ഇവ വിലക്കുന്നു. ഈ നിയമങ്ങൾ ദൈവത്തെ ബഹുമാനിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തിൽ നിന്നുള്ളവയായി ആദ്യം തോന്നാമെങ്കിലും, ഇത്തരം കർശനമായ വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ ആളുകളെ ദൈവത്തിന്റെ ദിവസത്തിൽ ആനന്ദിക്കാൻ സ്വതന്ത്രരാക്കുന്നതിനുപകരം മനുഷ്യനിർമ്മിത നിയമങ്ങൾക്ക് വിധേയരാക്കാം. മതനേതാക്കളെ അഭിസംബോധന ചെയ്തപ്പോൾ യേശു ശക്തമായി കുറ്റപ്പെടുത്തിയ ഉപദേശങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇതുതന്നെയാണ്; അവിടുത്തെ വാക്കുകളിൽ കാണുന്നതുപോലെ: “ന്യായപ്രമാണവിദഗ്ധരേ, നിങ്ങൾക്കു അയ്യോ കഷ്ടം! ചുമക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള ഭാരങ്ങൾ നിങ്ങൾ മനുഷ്യരുടെ മേൽ ചുമത്തുന്നു; എന്നാൽ അവരെ സഹായിക്കാൻ നിങ്ങൾ തന്നെയോ ഒരു വിരൽപോലും ഉയർത്തുന്നില്ല” (ലൂക്കോസ് 11:46).
4-ാം കല്പന: അധ്വാനമോ വിശ്രമമോ, തീയല്ല
ഇതിൽനിന്നു വ്യത്യസ്തമായി, ഉല്പത്തി 2-ഉം പുറപ്പാട് 20-ഉം ശബ്ബത്തിനെ അധ്വാനത്തിൽനിന്ന് വിരമിക്കാനുള്ള ദിവസമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ദൈവം തന്റെ സൃഷ്ടികർമം നിർത്തി ഏഴാം ദിവസത്തെ വിശുദ്ധീകരിച്ചതായി ഉല്പത്തി 2:2-3 പറയുന്നു. ശബ്ബത്ത് ഓർക്കണമെന്നും ഒരു ജോലിയും ചെയ്യരുതെന്നും പുറപ്പാട് 20:8-11 ഇസ്രായേലിനോട് കല്പിക്കുന്നു. ശ്രദ്ധ ഉപാധികളിലല്ല (തീ, ഉപകരണങ്ങൾ, മൃഗങ്ങൾ), അധ്വാനപ്രവൃത്തിയിലാണ്.പുരാതന ലോകത്ത് തീ ഉണ്ടാക്കാൻ ഗണ്യമായ അധ്വാനം ആവശ്യമായിരുന്നു: വിറക് ശേഖരിക്കുക, തീപ്പൊരി ഉണ്ടാക്കുക, ചൂട് നിലനിർത്തുക. ഇതേ കാര്യം വ്യക്തമാക്കാൻ അധ്വാനം ആവശ്യമായ മറ്റു പ്രവൃത്തികളും മോശെ പരാമർശിക്കാമായിരുന്നു; എന്നാൽ ഏഴാം ദിവസം ജോലി ചെയ്യാനുള്ള പൊതുവായ പ്രലോഭനമായിരുന്നതിനാൽ തീയെ പരാമർശിച്ചതാകാം (സംഖ്യ 15:32-36). എന്നിരുന്നാലും, കല്പന ഊന്നിപ്പറയുന്നത് ദൈനംദിന അധ്വാനം നിർത്തുന്നതിനെയാണ്; തീയുടെ ഉപയോഗം തന്നെ നിരോധിക്കുന്നതിനെയല്ല. എബ്രായഭാഷയിൽ שָׁבַת (ശാവത്) എന്നതിന് “നിർത്തുക” എന്നാണ് അർത്ഥം; שַׁבָּת (ശബ്ബത്ത്) എന്ന പേരിന്റെ അടിസ്ഥാനവും ഈ ക്രിയയാണ്.
ഭക്ഷണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സാമാന്യബുദ്ധിയോടെയുള്ള സമീപനം
ഈ കാഴ്ചപ്പാടിലൂടെ നോക്കുമ്പോൾ, വിശുദ്ധമായ ആ സമയത്ത് ഭക്ഷണം മുൻകൂട്ടി തയ്യാറാക്കാനും കഠിനമായ പ്രവർത്തനം പരമാവധി കുറയ്ക്കാനും ശബ്ബത്ത് ഇന്നത്തെ വിശ്വാസികളെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. സങ്കീർണ്ണമായ വിഭവങ്ങൾ പാകം ചെയ്യുന്നതും, ആദ്യം മുതൽ ഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കുന്നതും, അടുക്കളയിലെ അധ്വാനം ആവശ്യമായ മറ്റു ജോലികളിൽ ഏർപ്പെടുന്നതും ശബ്ബത്തിൽ അല്ല, അതിനു മുമ്പാണ് ചെയ്യേണ്ടത്. എന്നാൽ ലളിതമായ ഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കാനോ മുമ്പേ പാകം ചെയ്ത വിഭവം ചൂടാക്കാനോ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ, അടുപ്പ്, ഓവൻ, മൈക്രോവേവ്, ബ്ലെൻഡർ തുടങ്ങിയ ആധുനിക ഉപകരണങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് വളരെക്കുറച്ച് അധ്വാനമേ വേണ്ടൂ; അതിനാൽ അത് ശബ്ബത്തിന്റെ ആത്മാവിനോട് യോജിക്കുന്നു. പ്രശ്നം വെറുമൊരു സ്വിച്ച് ഇടുകയോ ബട്ടൺ അമർത്തുകയോ അല്ല; പകരം, അടുക്കള ഉപയോഗിക്കുന്നതിലൂടെ വിശുദ്ധമായ ശബ്ബത്തിൽ പതിവ് പ്രവൃത്തിദിവസത്തെ ജോലി ചെയ്യുന്നതാണ് പ്രശ്നം. ഈ ദിവസം പ്രധാനമായും വിശ്രമത്തിനായി സമർപ്പിക്കേണ്ടതാണ്.
ശബ്ബത്തിൽ പുറത്തുപോയി ഭക്ഷണം കഴിക്കൽ
ആധുനികകാലത്തെ ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്നവരിൽ കാണുന്ന ഏറ്റവും സാധാരണമായ പിഴവുകളിലൊന്നാണ് ശബ്ബത്തിൽ പുറത്തുപോയി ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത്. നിങ്ങൾ പാചകം ചെയ്യുന്നില്ലല്ലോ എന്നതിനാൽ, അത് വിശ്രമത്തിന്റെ ഒരു രൂപമായി തോന്നിയേക്കാം—എന്നാൽ നാലാം കല്പന നിങ്ങളുടെ പേരിൽ മറ്റുള്ളവരെ ജോലി ചെയ്യിപ്പിക്കുന്നത് വ്യക്തമായി വിലക്കുന്നു: “നീയോ നിന്റെ മകനോ മകളോ നിന്റെ ദാസനോ ദാസിയോ നിന്റെ മൃഗങ്ങളോ നിന്റെ പട്ടണങ്ങളിൽ പാർക്കുന്ന പരദേശിയോ ഒരു ജോലിയും ചെയ്യരുത്” (പുറപ്പാട് 20:10). നിങ്ങൾ ഒരു ഭക്ഷണശാലയിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ, അവിടത്തെ ജീവനക്കാർ പാചകം ചെയ്യാനും വിളമ്പാനും വൃത്തിയാക്കാനും പണം കൈകാര്യം ചെയ്യാനും നിർബന്ധിതരാകുന്നു; അങ്ങനെ അവർ ശബ്ബത്തിൽ നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ജോലി ചെയ്യുന്നു. യാത്രയിലായിരിക്കുമ്പോഴോ വിശേഷാവസരങ്ങളിലോ ആണെങ്കിലും, ഈ പതിവ് ആ ദിവസത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തെ തകർക്കുന്നു. ഭക്ഷണം മുൻകൂട്ടി ആസൂത്രണം ചെയ്ത് ലളിതവും ഉടൻ കഴിക്കാവുന്നതുമായ ഭക്ഷണം കൊണ്ടുപോകുന്നതിലൂടെ, മറ്റുള്ളവരെ നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി അധ്വാനിപ്പിക്കാതെതന്നെ നന്നായി ഭക്ഷണം കഴിക്കാം.
ഭക്ഷണവിതരണ സേവനങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കൽ
Uber Eats, DoorDash തുടങ്ങിയതോ സമാനമായതോ ആയ ആപ്പുകൾ വഴിയുള്ള ഭക്ഷണവിതരണ സേവനങ്ങൾക്കും ഇതേ തത്ത്വം ബാധകമാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് നിങ്ങൾ ക്ഷീണിതരായിരിക്കുമ്പോഴോ യാത്രയിലായിരിക്കുമ്പോഴോ, അതിന്റെ സൗകര്യം ആകർഷകമായി തോന്നിയേക്കാം. എന്നാൽ ഓർഡർ നൽകുമ്പോൾ മറ്റൊരാൾ ഭക്ഷണം വാങ്ങുകയും തയ്യാറാക്കുകയും കൊണ്ടുപോകുകയും നിങ്ങളുടെ വാതിൽക്കൽ എത്തിക്കുകയും വേണം—ഇതെല്ലാം വിശുദ്ധമായ സമയത്ത് നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ചെയ്യുന്ന അധ്വാനമാണ്. ഇത് ശബ്ബത്തിന്റെ ആത്മാവിനും നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി മറ്റുള്ളവരെ ജോലി ചെയ്യിക്കരുതെന്ന കല്പനയ്ക്കും നേർവിപരീതമാണ്. ഇതിലും നല്ലത് മുൻകൂട്ടി ആസൂത്രണം ചെയ്യുക എന്നതാണ്: യാത്രയ്ക്കായി ഭക്ഷണം കരുതുക, തലേദിവസം ഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കുക, അല്ലെങ്കിൽ അടിയന്തരാവശ്യങ്ങൾക്കായി കേടാകാത്ത ഭക്ഷണസാധനങ്ങൾ കൈവശം വെക്കുക. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, ദൈവത്തിന്റെ കല്പനയോടും നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി അല്ലാത്തപക്ഷം ജോലി ചെയ്യേണ്ടിവരുന്നവരുടെ മാന്യതയോടും നിങ്ങൾ ആദരവ് പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു.
പുറപ്പാട് 35:3
ശബ്ബത്ത് ദിവസത്തിൽ നിങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളിൽ ഒന്നിലും തീ കത്തിക്കരുത്.
ലൂക്കോസ് 11:46
യേശു മറുപടി പറഞ്ഞു: “ന്യായപ്രമാണവിദഗ്ധരേ, നിങ്ങൾക്കും അയ്യോ കഷ്ടം! ചുമക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള ഭാരങ്ങൾ നിങ്ങൾ മനുഷ്യരുടെ മേൽ ചുമത്തുന്നു; എന്നാൽ അവരെ സഹായിക്കാൻ നിങ്ങൾ തന്നെയോ ഒരു വിരൽപോലും ഉയർത്തുന്നില്ല.”
ഉല്പത്തി 2:2-3
ഏഴാം ദിവസമായപ്പോഴേക്കും ദൈവം താൻ ചെയ്തിരുന്ന പ്രവൃത്തി പൂർത്തിയാക്കി; അന്ന് തന്റെ സകല അധ്വാനത്തിൽനിന്നും അവൻ വിശ്രമിച്ചു. ദൈവം ഏഴാം ദിവസത്തെ അനുഗ്രഹിച്ച് വിശുദ്ധീകരിച്ചു; കാരണം, സൃഷ്ടിപ്പിന്റെ പ്രവൃത്തികളെല്ലാം ചെയ്തുകഴിഞ്ഞ് ആ ദിവസം അവൻ വിശ്രമിച്ചു.
പുറപ്പാട് 20:8-11
ശബ്ബത്ത് ദിവസം വിശുദ്ധമായി ആചരിക്കേണ്ടതിന് അത് ഓർക്കുക. ആറു ദിവസം അധ്വാനിച്ച് നിന്റെ സകല പ്രവൃത്തികളും ചെയ്യുക; എന്നാൽ ഏഴാം ദിവസം നിന്റെ ദൈവമായ യഹോവയ്ക്കുള്ള ശബ്ബത്താണ്. അന്ന് ഒരു ജോലിയും ചെയ്യരുത്…
സംഖ്യ 15:32-36
ഇസ്രായേൽ പുത്രന്മാർ മരുഭൂമിയിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾ, ഒരാൾ ശബ്ബത്ത് ദിവസം വിറക് ശേഖരിക്കുന്നത് അവർ കണ്ടു. അവനെ വിറക് ശേഖരിക്കുന്നതായി കണ്ടവർ മോശെയുടെയും അഹരോന്റെയും സർവസഭയുടെയും അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നു… യഹോവ കല്പിച്ചതുപോലെ ആ മനുഷ്യനെ പാളയത്തിനു പുറത്തുവെച്ച് കല്ലെറിഞ്ഞുകൊന്നു.
പുറപ്പാട് 20:10
എന്നാൽ ഏഴാം ദിവസം നിന്റെ ദൈവമായ യഹോവയ്ക്കുള്ള ശബ്ബത്താണ്. അന്ന് നീയോ നിന്റെ മകനോ മകളോ നിന്റെ ദാസനോ ദാസിയോ നിന്റെ മൃഗങ്ങളോ നിന്റെ കവാടങ്ങൾക്കുള്ളിൽ പാർക്കുന്ന പരദേശിയോ ഒരു ജോലിയും ചെയ്യരുത്.
മുമ്പത്തെ ലേഖനത്തിൽ ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനങ്ങൾ—അതിന്റെ വിശുദ്ധി, വിശ്രമം, സമയക്രമം—നാം പരിശോധിച്ചു. ഇപ്പോൾ ആ തത്വങ്ങൾ യഥാർത്ഥ ജീവിതത്തിൽ പ്രയോഗിക്കുന്നതിലേക്ക് കടക്കുകയാണ്. പല വിശ്വാസികൾക്കും വെല്ലുവിളി ശബ്ബത്ത് കല്പനയോട് യോജിക്കുന്നതല്ല, മറിച്ച് ആധുനിക കുടുംബത്തിലും ജോലിസ്ഥലത്തും സംസ്കാരത്തിലും അത് എങ്ങനെ ജീവിതത്തിൽ നടപ്പാക്കാമെന്ന് അറിയുന്നതാണ്. ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കൽ സാധ്യമാക്കുന്ന രണ്ട് അടിസ്ഥാന ശീലങ്ങൾ ഉയർത്തിക്കാട്ടിക്കൊണ്ട് ഈ ലേഖനം ആ യാത്രയ്ക്ക് തുടക്കമിടുന്നു: മുൻകൂട്ടി തയ്യാറെടുക്കുകയും പ്രവർത്തിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഒന്ന് നിർത്തി ചിന്തിക്കാൻ പഠിക്കുകയും ചെയ്യുക. ഈ ശീലങ്ങൾ ഒന്നിച്ചുചേർന്ന് വേദപുസ്തക തത്വങ്ങൾക്കും ദൈനംദിന പ്രയോഗത്തിനും ഇടയിലുള്ള പാലമാകുന്നു.
ഒരുക്കദിവസം
ശബ്ബത്തിനെ ഭാരമായി കാണാതെ സന്തോഷമായി അനുഭവിക്കുന്നതിനുള്ള ഏറ്റവും നല്ല മാർഗങ്ങളിൽ ഒന്ന് മുൻകൂട്ടി തയ്യാറെടുക്കുക എന്നതാണ്. തിരുവെഴുത്തിൽ ആറാം ദിവസത്തെ “ഒരുക്കദിവസം” (ലൂക്കോസ് 23:54) എന്നു വിളിക്കുന്നു; കാരണം ശബ്ബത്തിനായി എല്ലാം തയ്യാറായിരിക്കേണ്ടതിന് ദൈവജനത്തോട് ഇരട്ടി ശേഖരിച്ച് ഒരുക്കിവെക്കാൻ നിർദേശിച്ചിരുന്നു (പുറപ്പാട് 16:22-23). എബ്രായയിൽ ഈ ദിവസം יוֹם הַהֲכָנָה (yom ha’hachanah) — “ഒരുക്കത്തിന്റെ ദിവസം” — എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഇതേ തത്വം ഇന്നും ബാധകമാണ്: മുൻകൂട്ടി തയ്യാറെടുക്കുന്നതിലൂടെ, ശബ്ബത്ത് ആരംഭിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ അനാവശ്യ ജോലികളിൽനിന്ന് നിങ്ങളെയും നിങ്ങളുടെ കുടുംബത്തെയും നിങ്ങൾക്ക് ഒഴിവാക്കാം.
തയ്യാറെടുക്കാനുള്ള പ്രായോഗിക മാർഗങ്ങൾ
ഈ ഒരുക്കം ലളിതവും അയവുള്ളതുമായിരിക്കാം; നിങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിന്റെ ദിനചര്യയ്ക്ക് അനുസരിച്ച് ക്രമീകരിക്കാം. ഉദാഹരണത്തിന്, വിശുദ്ധ സമയങ്ങളിൽ വീട്ടുജോലികൾ ചെയ്യാൻ ആർക്കും സമ്മർദം തോന്നാതിരിക്കാൻ സൂര്യാസ്തമയത്തിനു മുമ്പ് വീട്—അല്ലെങ്കിൽ പ്രധാന മുറികളെങ്കിലും—വൃത്തിയാക്കുക. അലക്കൽ പൂർത്തിയാക്കുക, ബില്ലുകൾ അടയ്ക്കുക, അല്ലെങ്കിൽ ആവശ്യമായ കാര്യങ്ങൾ മുൻകൂട്ടി ചെയ്തുതീർക്കുക. ശബ്ബത്തിൽ പാചകം ചെയ്യാൻ ഓടിനടക്കേണ്ടിവരാതിരിക്കാൻ ഭക്ഷണം ആസൂത്രണം ചെയ്യുക. ശബ്ബത്ത് കഴിഞ്ഞശേഷം കഴുകാനായി വൃത്തികെട്ട പാത്രങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കാൻ ഒരു പാത്രം മാറ്റിവെക്കുക; അല്ലെങ്കിൽ പാത്രം കഴുകുന്ന യന്ത്രമുണ്ടെങ്കിൽ അത് ഒഴിഞ്ഞതാണെന്ന് ഉറപ്പാക്കുക, അങ്ങനെ പാത്രങ്ങൾ അതിൽ വെക്കാനാകും, എന്നാൽ അത് പ്രവർത്തിപ്പിക്കേണ്ടിവരില്ല. അടുക്കളയിലെ അലങ്കോലം കുറയ്ക്കാൻ ചില കുടുംബങ്ങൾ ശബ്ബത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചശേഷം കളയാവുന്ന പാത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാനും തീരുമാനിക്കുന്നു. വീട്ടിലുള്ള എല്ലാവർക്കും സമാധാനത്തിന്റെയും വിശ്രമത്തിന്റെയും അന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിച്ചുകൊണ്ട്, കഴിയുന്നത്ര പൂർത്തിയാകാത്ത കാര്യങ്ങളില്ലാതെ ശബ്ബത്ത് സമയത്തേക്ക് കടക്കുക എന്നതാണ് ലക്ഷ്യം.
അനിവാര്യതയുടെ നിയമം
ശബ്ബത്ത് ജീവിതത്തിനുള്ള രണ്ടാമത്തെ പ്രായോഗിക ശീലം, നാം അനിവാര്യതയുടെ നിയമം എന്നു വിളിക്കുന്നത് ആണ്. ഒരു പ്രവൃത്തിയെക്കുറിച്ച്—പ്രത്യേകിച്ച് നിങ്ങളുടെ പതിവ് ശബ്ബത്ത് ദിനചര്യയിൽപ്പെടാത്ത ഒരു കാര്യത്തെക്കുറിച്ച്—നിങ്ങൾക്ക് ഉറപ്പില്ലാത്തപ്പോൾ, നിങ്ങളോടുതന്നെ ചോദിക്കുക: “ഇത് ഇന്ന് ചെയ്യേണ്ടത് അനിവാര്യമാണോ, അതോ ശബ്ബത്ത് കഴിഞ്ഞ് ചെയ്യാമോ?” മിക്കപ്പോഴും ആ കാര്യം കാത്തിരിക്കാമെന്ന് നിങ്ങൾ തിരിച്ചറിയും. ഈ ഒരൊറ്റ ചോദ്യം നിങ്ങളുടെ ആഴ്ചയുടെ വേഗം കുറയ്ക്കാനും, സൂര്യാസ്തമയത്തിനു മുമ്പ് തയ്യാറെടുക്കാൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാനും, വിശ്രമത്തിനും വിശുദ്ധിക്കും ദൈവത്തോട് കൂടുതൽ അടുക്കുന്നതിനുമായി വിശുദ്ധ സമയങ്ങൾ മാറ്റിവെക്കാനും സഹായിക്കുന്നു. അതേസമയം, ചില കാര്യങ്ങൾ ശരിക്കും കാത്തിരിക്കാനാവില്ലെന്നും ഓർക്കേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്—കരുണാപ്രവൃത്തികൾ, അടിയന്തര സാഹചര്യങ്ങൾ, കുടുംബാംഗങ്ങളുടെ അടിയന്തര ആവശ്യങ്ങൾ എന്നിവ. ഈ നിയമം വിവേകത്തോടെ ഉപയോഗിക്കുന്നതിലൂടെ, ശബ്ബത്തിനെ ഭാരമാക്കാതെ അധ്വാനം നിർത്തണമെന്ന കല്പനയെ നിങ്ങൾ മാനിക്കുന്നു.
അനിവാര്യതയുടെ നിയമം പ്രയോഗിക്കൽ
അനിവാര്യതയുടെ നിയമം ലളിതമാണെങ്കിലും ശക്തമാണ്; കാരണം മിക്കവാറും ഏതു സാഹചര്യത്തിലും ഇത് പ്രയോജനപ്പെടുത്താം. ശബ്ബത്തിൽ നിങ്ങൾക്ക് ഒരു കത്തോ പാഴ്സലോ ലഭിക്കുന്നതായി കരുതുക: മിക്ക സാഹചര്യങ്ങളിലും വിശുദ്ധ സമയം കഴിഞ്ഞ് അത് തുറക്കുന്നതുവരെ മാറ്റിവെക്കാം. അല്ലെങ്കിൽ ഫർണിച്ചറിനടിയിലേക്ക് ഉരുണ്ടുപോയ ഒരു വസ്തു ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടുന്നു: അപകടമുണ്ടാക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ അത് കാത്തിരിക്കാം. തറയിൽ ഒരു കറയുണ്ടോ? തറ തുടയ്ക്കുന്നതും സാധാരണയായി കാത്തിരിക്കാം. ഫോൺ കോളുകളും സന്ദേശങ്ങളും ഇതേ ചോദ്യം ഉപയോഗിച്ച് വിലയിരുത്താം: “ഇത് ഇന്ന് അനിവാര്യമാണോ?”അടിയന്തരമല്ലാത്ത സംഭാഷണങ്ങളും കൂടിക്കാഴ്ചകളും ആവശ്യകാര്യങ്ങൾക്കായുള്ള യാത്രകളും മറ്റൊരു സമയത്തേക്ക് മാറ്റിവെക്കാം. അങ്ങനെ പ്രവൃത്തിദിവസങ്ങളിലെ ആശങ്കകളിൽനിന്ന് മനസ്സിനെ സ്വതന്ത്രമാക്കുകയും ദൈവത്തിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഈ സമീപനം യഥാർത്ഥ ആവശ്യങ്ങൾ അവഗണിക്കുക എന്നല്ല. എന്തെങ്കിലും കാര്യം ആരോഗ്യത്തിനോ സുരക്ഷയ്ക്കോ നിങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിന്റെ ക്ഷേമത്തിനോ ഭീഷണിയാകുന്നുവെങ്കിൽ—അപകടകരമായ ദ്രാവകം വീണത് വൃത്തിയാക്കുക, രോഗിയായ കുട്ടിയെ പരിചരിക്കുക, അല്ലെങ്കിൽ അടിയന്തരാവസ്ഥയോട് പ്രതികരിക്കുക എന്നിങ്ങനെ—അപ്പോൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നത് ഉചിതമാണ്. എന്നാൽ നിർത്തി ആ ചോദ്യം ചോദിക്കാൻ സ്വയം പരിശീലിപ്പിക്കുന്നതിലൂടെ, യഥാർത്ഥത്തിൽ അനിവാര്യമായതും വെറും ശീലമായതും തമ്മിൽ വേർതിരിക്കാൻ നിങ്ങൾ തുടങ്ങുന്നു. കാലക്രമേണ, അനിവാര്യതയുടെ നിയമം ശബ്ബത്തിനെ ചെയ്യേണ്ടതും ചെയ്യരുതാത്തതുമായ കാര്യങ്ങളുടെ പട്ടികയിൽനിന്ന്, വിശ്രമത്തിന്റെയും വിശുദ്ധിയുടെയും അന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിക്കുന്ന ചിന്താപൂർവമായ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളുടെ ഒരു താളത്തിലേക്ക് മാറ്റുന്നു.
വ്യത്യസ്ത വിശ്വാസങ്ങളുള്ള കുടുംബത്തിൽ ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കൽ
പല വിശ്വാസികൾക്കും ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളികളിലൊന്ന് ശബ്ബത്ത് മനസ്സിലാക്കുന്നതല്ല, മറിച്ച് മറ്റുള്ളവർ ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കാത്ത വീട്ടിൽ അത് ആചരിക്കുകയാണ്. ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്ന പശ്ചാത്തലത്തിൽനിന്ന് വരാത്ത നമ്മുടെ മിക്ക വായനക്കാരും പലപ്പോഴും കുടുംബത്തിൽ ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരേയൊരാളായിരിക്കും. അത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ, പങ്കാളിയോ മാതാപിതാവോ വീട്ടിലെ മറ്റ് മുതിർന്നവരോ ഇതേ വിശ്വാസം പങ്കിടാത്തപ്പോൾ പിരിമുറുക്കമോ കുറ്റബോധമോ നിരാശയോ തോന്നുക എളുപ്പമാണ്.
ആദ്യ തത്വം നിർബന്ധിക്കുന്നതിനുപകരം മാതൃകയായി നയിക്കുക എന്നതാണ്. ശബ്ബത്ത് ഒരു ദാനവും അടയാളവുമാണ്, ആയുധമല്ല. ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കാൻ താത്പര്യമില്ലാത്ത പങ്കാളിയെയോ പ്രായപൂർത്തിയായ മകനെയോ മകളെയോ നിർബന്ധിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് നീരസത്തിന് ഇടയാക്കുകയും നിങ്ങളുടെ സാക്ഷ്യത്തെ ദുർബലപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യാം. പകരം, അതിന്റെ സന്തോഷവും സമാധാനവും നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ മാതൃകയാക്കുക. ശബ്ബത്ത് സമയത്ത് നിങ്ങൾ കൂടുതൽ ശാന്തനും സന്തോഷവാനും ശ്രദ്ധയുള്ളവനുമാണെന്ന് നിങ്ങളുടെ കുടുംബം കാണുമ്പോൾ, അവർ നിങ്ങളുടെ ആചാരത്തെ ബഹുമാനിക്കാനും ഒരുപക്ഷേ കാലക്രമേണ നിങ്ങളോടൊപ്പം ചേരാനും കൂടുതൽ സാധ്യതയുണ്ട്.
രണ്ടാമത്തെ തത്വം പരിഗണനയാണ്. സാധ്യമാകുന്നിടത്ത്, നിങ്ങളുടെ ശബ്ബത്ത് ആചരണം വീട്ടിലെ മറ്റുള്ളവരുടെമേൽ അധികഭാരം ചുമത്താത്ത വിധം ഒരുക്കങ്ങൾ ക്രമീകരിക്കുക. ഉദാഹരണത്തിന്, ശബ്ബത്ത് കാരണം നിങ്ങളുടെ പങ്കാളിക്കോ കുടുംബത്തിലെ മറ്റുള്ളവർക്കോ ഭക്ഷണശീലങ്ങൾ മാറ്റാൻ സമ്മർദമുണ്ടാകാത്തവിധം ഭക്ഷണം ആസൂത്രണം ചെയ്യുക. നിങ്ങൾ വ്യക്തിപരമായി ഏതൊക്കെ പ്രവൃത്തികളിൽനിന്നാണ് വിട്ടുനിൽക്കുന്നതെന്ന് ദയയോടെയും വ്യക്തമായും വിശദീകരിക്കുക; അതോടൊപ്പം അവരുടെ ചില ആവശ്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് ക്രമീകരിക്കാനും തയ്യാറായിരിക്കുക. കുടുംബശീലങ്ങളോട് ഇങ്ങനെ പൊരുത്തപ്പെടാനുള്ള മനസ്സൊരുക്കം, ശബ്ബത്ത് ആചരിച്ചുതുടങ്ങുന്ന സമയത്ത് സംഘർഷം ഒഴിവാക്കാൻ പ്രത്യേകിച്ചും സഹായകമാണ്.
അതേസമയം, അമിതമായി അയവുള്ളവരോ മറ്റുള്ളവർക്കുവേണ്ടി എല്ലാറ്റിനും വഴങ്ങുന്നവരോ ആകാതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കുക. വീട്ടിൽ സമാധാനം നിലനിർത്തുന്നത് പ്രധാനമാണെങ്കിലും, അമിതമായ വിട്ടുവീഴ്ച നിങ്ങളെ ശബ്ബത്ത് ശരിയായി ആചരിക്കുന്നതിൽനിന്ന് പതുക്കെ അകറ്റുകയും പിന്നീട് മാറ്റാൻ പ്രയാസമുള്ള കുടുംബശീലങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യും. ദൈവത്തിന്റെ കല്പനയെ മാനിക്കുന്നതിനും കുടുംബത്തോട് ക്ഷമ കാണിക്കുന്നതിനും ഇടയിൽ ഒരു സന്തുലിതാവസ്ഥ കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിക്കുക.
അവസാനമായി, നിങ്ങളുടെ വീട്ടിലുള്ള മറ്റുള്ളവരുടെ ശബ്ദനിലയോ പ്രവർത്തനങ്ങളോ സമയക്രമമോ നിങ്ങൾക്ക് നിയന്ത്രിക്കാനാവില്ലായിരിക്കാം; എങ്കിലും നിങ്ങൾക്ക് സ്വന്തം സമയം വിശുദ്ധീകരിക്കാം—ഫോൺ ഓഫ് ചെയ്യുക, ജോലി മാറ്റിവെക്കുക, നിങ്ങളുടെ മനോഭാവം സൗമ്യവും ക്ഷമയുള്ളതുമായി നിലനിർത്തുക. കാലക്രമേണ, നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ താളം ഏതു വാദത്തേക്കാളും ശക്തമായി സംസാരിക്കുകയും ശബ്ബത്ത് ഒരു നിയന്ത്രണമല്ല, സന്തോഷമാണെന്ന് കാണിക്കുകയും ചെയ്യും.
ആറാം ദിവസം അവർ ഇരട്ടി ശേഖരിച്ചു—ഓരോരുത്തർക്കും രണ്ട് ജാറുകൾ വീതം—സമുദായത്തിലെ എല്ലാ തലവന്മാരും വന്ന് ഇക്കാര്യം മോശെയെ അറിയിച്ചു. അവൻ അവരോടു പറഞ്ഞു: “കർത്താവ് കല്പിച്ചിരിക്കുന്നത് ഇതാണ്: നാളെ കർത്താവിനുള്ള വിശ്രമദിവസം, വിശുദ്ധ ശബ്ബത്ത് ആയിരിക്കും. നിങ്ങൾ ചുടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ചുടുകയും വേവിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് വേവിക്കുകയും ചെയ്യുക; ശേഷിക്കുന്നത് എല്ലാം സൂക്ഷിച്ച് രാവിലെവരെ വെക്കുക.”
മുൻ ലേഖനത്തിൽ, ശബ്ബത്ത് കല്പന ഇന്നും ക്രിസ്ത്യാനികൾക്ക് ബാധകമാണെന്നും, അത് ആചരിക്കുന്നത് പള്ളിയിൽ പോകാൻ ഒരു ദിവസം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിനെക്കാൾ വളരെ കൂടുതലാണെന്നും നാം സ്ഥാപിച്ചു. ഇപ്പോൾ നാം പ്രായോഗിക വശത്തേക്ക് തിരിയുന്നു: നാലാമത്തെ കല്പന അനുസരിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ അത് യഥാർഥത്തിൽ എങ്ങനെ ആചരിക്കാം. ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കാത്ത പശ്ചാത്തലത്തിൽനിന്ന്—ഒരുപക്ഷേ കത്തോലിക്കാ, ഓർത്തഡോക്സ്, ബാപ്റ്റിസ്റ്റ്, മെത്തഡിസ്റ്റ്, പെന്തക്കോസ്ത് അല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരു വിഭാഗത്തിൽനിന്ന്—ഈ ഘട്ടത്തിലെത്തുന്ന നിരവധി വായനക്കാരുണ്ട്; അവർ തങ്ങൾ ഇപ്പോഴുള്ള സഭാവിഭാഗത്തിൽ തുടരുമ്പോഴും ഏഴാം ദിവസം ബഹുമാനിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഈ അനുബന്ധം നിങ്ങൾക്കുള്ളതാണ്. ദൈവം എന്താണ് ആവശ്യപ്പെടുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാക്കാനും, ബൈബിൾസത്യത്തെ മനുഷ്യനിർമിത പാരമ്പര്യത്തിൽനിന്ന് വേർതിരിക്കാനും, വിശ്വസ്തവും സന്തോഷകരവും ആധുനിക ജീവിതത്തിൽ സാധ്യവുമായ രീതിയിൽ ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കാൻ പ്രായോഗിക തത്ത്വങ്ങൾ നൽകാനുമാണ് ഇത് ലക്ഷ്യമിടുന്നത്. എന്നാൽ നാലാമത്തെ കല്പന ഒറ്റപ്പെട്ട ഒരു കടമയല്ല, മറിച്ച് ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധവും നിത്യവുമായ ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ ഭാഗമാണ് എന്നത് ഓർക്കേണ്ടത് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്. ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്നത് ദൈവത്തിന്റെ മറ്റു കല്പനകൾക്കു പകരമാകുന്നില്ല; മറിച്ച്, അവന്റെ മുഴുവൻ ന്യായപ്രമാണത്തോടും അർപ്പിതമായ ജീവിതത്തിൽനിന്ന് അത് സ്വാഭാവികമായി ഒഴുകിവരുന്നു.
ശബ്ബത്ത് ആചരണത്തിന്റെ കാതൽ: വിശുദ്ധിയും വിശ്രമവും
ശബ്ബത്തും വിശുദ്ധിയും
വിശുദ്ധി എന്നത് ദൈവത്തിന്റെ ഉപയോഗത്തിനായി വേർതിരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതാണ്. സമാഗമനകൂടാരം സാധാരണ ഉപയോഗത്തിൽനിന്ന് വേർതിരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതുപോലെ, ശബ്ബത്തും ആഴ്ചയിലെ മറ്റു ദിവസങ്ങളിൽനിന്ന് വേർതിരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഏഴാം ദിവസം തന്റെ പ്രവൃത്തിയിൽനിന്നു വിരമിക്കുകയും അതിനെ വിശുദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ സൃഷ്ടിയിൽ ദൈവം ഇതിന് മാതൃകയിട്ടു (ഉല്പത്തി 2:2-3); അങ്ങനെ തന്റെ ജനത്തിനുവേണ്ടി മാതൃക സ്ഥാപിച്ചു. പുറപ്പാട് 20:8-11 “ശബ്ബത്ത് ഓർത്തുകൊള്ളാനും” “അതിനെ വിശുദ്ധീകരിക്കാനും” നമ്മെ വിളിക്കുന്നു; അതിൽനിന്ന് വിശുദ്ധി ഐച്ഛികമായി കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്ന ഒന്നല്ല, നാലാമത്തെ കല്പനയുടെ സത്ത തന്നെയാണെന്ന് വ്യക്തമാകുന്നു. പ്രായോഗികമായി, ശബ്ബത്തിന്റെ സമയങ്ങൾ ദൈവത്തിലേക്ക് വിരൽചൂണ്ടുന്ന വിധത്തിൽ ക്രമീകരിക്കുക എന്നതാണ് വിശുദ്ധി: സാധാരണ ദിനചര്യകളിലേക്ക് നമ്മെ തിരികെ വലിക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽനിന്ന് പിന്തിരിഞ്ഞ്, ദൈവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ ബോധം ആഴപ്പെടുത്തുന്ന കാര്യങ്ങൾകൊണ്ട് ആ സമയം നിറയ്ക്കുക.
ശബ്ബത്തും വിശ്രമവും
വിശുദ്ധിയോടൊപ്പം, ശബ്ബത്ത് വിശ്രമത്തിന്റെ ദിവസവുമാണ്. എബ്രായ ഭാഷയിൽ שָׁבַת (shavat) എന്നതിന് “വിരമിക്കുക” അല്ലെങ്കിൽ “നിർത്തുക” എന്നാണ് അർഥം. ദൈവം തന്റെ സൃഷ്ടിപ്രവൃത്തിയിൽനിന്ന് വിരമിച്ചത് ക്ഷീണിച്ചതുകൊണ്ടല്ല; തന്റെ ജനത്തിനുവേണ്ടി വിശ്രമത്തിന്റെ താളം മാതൃകയാക്കാനായിരുന്നു. ഈ വിശ്രമം ശാരീരിക അധ്വാനത്തിൽനിന്ന് ഒരു ഇടവേള എടുക്കുന്നതിനെക്കാൾ കൂടുതലാണ്; സാധാരണ ജോലിയുടെയും ഉപഭോഗത്തിന്റെയും ചക്രത്തിൽനിന്ന് പുറത്തുകടന്ന് ദൈവസാന്നിധ്യവും ഉന്മേഷവും ക്രമവും അനുഭവിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ് അത്. ദൈവം സ്രഷ്ടാവും പരിപാലകനുമാണെന്ന് അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ട്, നാം നമ്മുടെ പരിശ്രമങ്ങൾ നിർത്തുമ്പോഴും അവൻ നമ്മെ പരിപാലിക്കുമെന്ന് വിശ്വസിച്ച് മനഃപൂർവം ഇടവേളയെടുക്കുന്നതാണ് ഇത്. ഈ താളം സ്വീകരിക്കുന്നതിലൂടെ, വിശ്വാസികൾ ശബ്ബത്തിനെ ഒരു തടസ്സമായല്ല, മറിച്ച് ആഴ്ചതോറുമുള്ള ദാനമായാണ് കാണാൻ തുടങ്ങുന്നത്—നമ്മുടെ മുൻഗണനകൾ പുനഃക്രമീകരിക്കാനും നമ്മെ സൃഷ്ടിച്ചവനുമായുള്ള ബന്ധം പുതുക്കാനുമുള്ള വിശുദ്ധസമയം.
ശബ്ബത്തിന്റെ തനിമ
ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകളിൽ ശബ്ബത്ത് സവിശേഷമാണ്. അതിന് സൃഷ്ടിയിൽത്തന്നെ വേരുകളുണ്ട്; യിസ്രായേൽ എന്നൊരു ജനത ഉണ്ടാകുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ അത് വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു; പെരുമാറ്റത്തിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാതെ സമയത്തെയാണ് അത് പ്രധാനമായും സംബന്ധിക്കുന്നത്. മറ്റു കല്പനകളിൽനിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ഓരോ ഏഴു ദിവസത്തിലും നമ്മുടെ പതിവ് ദിനചര്യകൾ മാറ്റിവെക്കാനുള്ള ബോധപൂർവമായ പ്രവൃത്തി ശബ്ബത്ത് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. മുമ്പൊരിക്കലും ഇത് ആചരിച്ചിട്ടില്ലാത്തവർക്ക് ഇത് ആവേശകരവും അതേസമയം ഭയപ്പെടുത്തുന്നതുമായി തോന്നാം. എന്നിരുന്നാലും, സാധാരണ ജീവിതത്തിൽനിന്ന് മാറി ദൈവം നിശ്ചയിച്ച വിശ്രമത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്ന ഈ താളം തന്നെയാണ് ആഴ്ചതോറുമുള്ള വിശ്വാസപരീക്ഷയും അവന്റെ കരുതലിലുള്ള നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ ശക്തമായ അടയാളവുമായി മാറുന്നത്.
വിശ്വാസത്തിന്റെ ആഴ്ചതോറുമുള്ള പരീക്ഷയായി ശബ്ബത്ത്
ഇതുകൊണ്ട് ശബ്ബത്ത് ആഴ്ചതോറുമുള്ള ആചരണം മാത്രമല്ല, ആവർത്തിച്ചുവരുന്ന വിശ്വാസപരീക്ഷയുമാണ്. ഓരോ ഏഴു ദിവസവും, സ്വന്തം ജോലിയിൽനിന്നും ലോകത്തിന്റെ സമ്മർദങ്ങളിൽനിന്നും മാറിനിന്ന് ദൈവം തങ്ങൾക്കു കരുതുമെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ വിശ്വാസികൾ വിളിക്കപ്പെടുന്നു. പുരാതന യിസ്രായേലിൽ, ആറാം ദിവസം ഇരട്ടി മന്നാ ശേഖരിച്ച് അത് ഏഴാം ദിവസംവരെ നിലനിൽക്കുമെന്ന് വിശ്വസിക്കുക എന്നതായിരുന്നു ഇതിന്റെ അർഥം (പുറപ്പാട് 16:22); ആധുനിക കാലത്ത്, വിശുദ്ധസമയങ്ങളിൽ ഒന്നും കടന്നുകയറാതിരിക്കാനായി ജോലി സമയക്രമങ്ങളും സാമ്പത്തിക കാര്യങ്ങളും ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളും ക്രമീകരിക്കുക എന്നതാണ് പലപ്പോഴും അതിന്റെ അർഥം. ഈ വിധത്തിൽ ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്നത് ദൈവത്തിന്റെ കരുതലിൽ ആശ്രയിക്കാനും, ബാഹ്യ സമ്മർദങ്ങളെ ചെറുക്കാനുള്ള ധൈര്യം കൈവരിക്കാനും, നിരന്തര ഉൽപ്പാദനക്ഷമതയെ വിലമതിക്കുന്ന സംസ്കാരത്തിൽ വ്യത്യസ്തരാകാൻ സന്നദ്ധരാകാനും പഠിപ്പിക്കുന്നു. കാലക്രമേണ, ഈ താളം അനുസരണത്തിന്റെ ആത്മീയ നട്ടെല്ലായി രൂപപ്പെടുന്നു—ആഴ്ചയിലെ ഒരു ദിവസം മാത്രമല്ല, ഓരോ ദിവസവും ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളിലും ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കാൻ ഹൃദയത്തെ പരിശീലിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നായി.
ശബ്ബത്ത് എപ്പോൾ ആരംഭിക്കുകയും അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു
ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്നതിലെ ആദ്യത്തേതും ഏറ്റവും അടിസ്ഥാനപരവുമായ കാര്യം അത് എപ്പോൾ ആരംഭിക്കുകയും അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്ന് അറിയുന്നതാണ്. തോറയിൽനിന്നുതന്നെ, ശബ്ബത്ത് സൂര്യോദയം മുതൽ സൂര്യോദയം വരെയോ അർധരാത്രി മുതൽ അർധരാത്രി വരെയോ അല്ല, വൈകുന്നേരം മുതൽ വൈകുന്നേരം വരെയുള്ള ഇരുപത്തിനാലു മണിക്കൂർ കാലയളവായാണ് ദൈവം നിശ്ചയിച്ചതെന്ന് നാം കാണുന്നു. ഇതേ സമയക്രമം പിന്തുടരുന്ന പ്രായശ്ചിത്തദിവസത്തെക്കുറിച്ച് ലേവ്യപുസ്തകം 23:32-ൽ ദൈവം പറയുന്നു: “വൈകുന്നേരം മുതൽ വൈകുന്നേരംവരെ നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കണം.” ഈ തത്ത്വം ആഴ്ചതോറുമുള്ള ശബ്ബത്തിനും ബാധകമാണ്: ആറാം ദിവസം (വെള്ളിയാഴ്ച) സൂര്യാസ്തമയത്തിൽ ദിവസം ആരംഭിച്ച് ഏഴാം ദിവസം (ശനിയാഴ്ച) സൂര്യാസ്തമയത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു. എബ്രായയിൽ ഇത് מֵעֶרֶב עַד־עֶרֶב (me’erev ‘ad-‘erev)—“വൈകുന്നേരം മുതൽ വൈകുന്നേരംവരെ”—എന്നാണ് പറയുന്നത്. ഏതു കാലഘട്ടത്തിലും ശബ്ബത്തിനെ ശരിയായി ബഹുമാനിക്കുന്നതിന് ഈ സമയക്രമം മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് അടിസ്ഥാനപരമാണ്.
ചരിത്രപരമായ ആചാരവും എബ്രായരുടെ ദിവസഗണനയും
വൈകുന്നേരം മുതൽ വൈകുന്നേരംവരെയുള്ള ഈ കണക്കുകൂട്ടൽ സമയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള എബ്രായ സങ്കൽപ്പത്തിൽ ആഴത്തിൽ വേരൂന്നിയതാണ്. ഉല്പത്തി 1-ൽ സൃഷ്ടിയുടെ ഓരോ ദിവസവും “സന്ധ്യയായി, ഉഷസ്സുമായി” എന്നാണ് വിവരിക്കുന്നത്; ദൈവത്തിന്റെ കലണ്ടറിൽ ഒരു പുതിയ ദിവസം സൂര്യാസ്തമയത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്നു എന്ന് ഇത് കാണിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ലോകമെമ്പാടുമുള്ള യഹൂദർ വെള്ളിയാഴ്ച സൂര്യാസ്തമയത്തിൽ വിളക്കുകൾ കൊളുത്തി ശബ്ബത്തിനെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നത്; ബൈബിൾ മാതൃകയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പാരമ്പര്യമാണിത്. പിൽക്കാലത്ത് റബ്ബിമാരുടെ യഹൂദമതം അധിക ആചാരങ്ങൾ വികസിപ്പിച്ചെങ്കിലും, “സൂര്യാസ്തമയം മുതൽ സൂര്യാസ്തമയംവരെ” എന്ന അടിസ്ഥാന ബൈബിൾപരമായ അതിരു വ്യക്തവും മാറ്റമില്ലാത്തതുമായി തുടരുന്നു. യേശുവിന്റെ കാലത്തും ഈ രീതി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതായി നാം കാണുന്നു; ഉദാഹരണത്തിന്, ലൂക്കോസ് 23:54-56, സൂര്യാസ്തമയത്തിനു മുമ്പ് സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ ഒരുക്കിയശേഷം സ്ത്രീകൾ “ശബ്ബത്തിൽ” വിശ്രമിച്ചതായി വിവരിക്കുന്നു.
ഇന്നത്തെ പ്രായോഗിക പ്രയോഗം
ഇന്ന് ശബ്ബത്തിനെ ബഹുമാനിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ക്രിസ്ത്യാനികൾക്ക്, വെള്ളിയാഴ്ച സൂര്യാസ്തമയം ശബ്ബത്ത് വിശ്രമത്തിന്റെ ആരംഭമായി കണക്കാക്കുന്നതാണ് തുടങ്ങാനുള്ള ഏറ്റവും ലളിതമായ മാർഗം. അലാറമോ ഓർമപ്പെടുത്തലോ ക്രമീകരിക്കുന്നതിലൂടെയോ, പ്രാദേശിക സൂര്യാസ്തമയ പട്ടിക പിന്തുടരുന്നതിലൂടെയോ ഇത് എളുപ്പത്തിൽ ചെയ്യാം. എബ്രായയിൽ വെള്ളിയാഴ്ചയെ יוֹם שִׁשִּׁי (yom shishi)—“ആറാം ദിവസം”—എന്നും ശനിയാഴ്ചയെ שַׁבָּת (Shabbat)—“ശബ്ബത്ത്”—എന്നും വിളിക്കുന്നു. yom shishi-ൽ സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുമ്പോൾ Shabbat ആരംഭിക്കുന്നു. മുൻകൂട്ടി തയ്യാറെടുക്കുക—ജോലി, വീട്ടുജോലികൾ, അല്ലെങ്കിൽ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങൽ എന്നിവ സൂര്യാസ്തമയത്തിനു മുമ്പ് പൂർത്തിയാക്കുക—വഴി വിശുദ്ധസമയത്തിലേക്കുള്ള സമാധാനപരമായ മാറ്റം സാധ്യമാക്കാം. ഈ താളം സ്ഥിരത വളർത്താനും, ഈ സമയം ദൈവത്തിനായി വേർതിരിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്ന് കുടുംബത്തെയും സുഹൃത്തുക്കളെയും തൊഴിലുടമകളെയും അറിയിക്കാനും സഹായിക്കുന്നു.
വിശ്രമം: രണ്ട് അതിരുകൾ ഒഴിവാക്കുക
പ്രായോഗികമായി, ശബ്ബത്തിൽ “വിശ്രമിക്കാൻ” ശ്രമിക്കുമ്പോൾ ക്രിസ്ത്യാനികൾ പലപ്പോഴും രണ്ട് അതിരുകളിൽ ഒന്നിലേക്ക് വഴുതിവീഴുന്നു. ഒരു അതിരിൽ, ശബ്ബത്തിനെ പൂർണമായ നിഷ്ക്രിയത്വമായി കാണുന്നു: ഉറങ്ങിയും ഭക്ഷണം കഴിച്ചും മതപരമായ കാര്യങ്ങൾ വായിച്ചും മാത്രം കഴിയുന്ന ഇരുപത്തിനാലു മണിക്കൂർ. കല്പന ലംഘിക്കാതിരിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം ഇതിൽ പ്രകടമാണെങ്കിലും, ആ ദിവസത്തിന്റെ സന്തോഷവും ബന്ധങ്ങൾക്കുള്ള പ്രാധാന്യവും ഇതിലൂടെ നഷ്ടപ്പെടാം. മറുവശത്തെ അതിരിൽ, ശബ്ബത്തിനെ ജോലിയിൽനിന്നുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യമായും സ്വയംകേന്ദ്രീകൃത വിനോദത്തിനുള്ള അനുവാദമായും കാണുന്നു—ഭക്ഷണശാലകൾ, കായികവിനോദങ്ങൾ, തുടർച്ചയായി പരിപാടികൾ കാണുക, അല്ലെങ്കിൽ ദിവസത്തെ ഒരു ചെറിയ അവധിക്കാലമാക്കുക. ഇത് വിശ്രമമാണെന്ന് തോന്നിയേക്കാമെങ്കിലും, ദിവസത്തിന്റെ വിശുദ്ധിക്ക് പകരം ശ്രദ്ധതിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ എളുപ്പത്തിൽ വരാം.
യഥാർഥ ശബ്ബത്ത് വിശ്രമം
ഈ രണ്ട് അതിരുകൾക്കിടയിലാണ് ശബ്ബത്ത് വിശ്രമത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ബൈബിൾ ദർശനം നിലകൊള്ളുന്നത്. സാധാരണ ജോലിയിൽനിന്ന് വിരമിച്ച്, നിങ്ങളുടെ സമയവും ഹൃദയവും ശ്രദ്ധയും ദൈവത്തിനു നൽകുക എന്നതാണ് അത് (വിശുദ്ധി = ദൈവത്തിനായി വേർതിരിക്കുക). ആരാധന, കുടുംബാംഗങ്ങളോടും മറ്റു വിശ്വാസികളോടുമൊത്തുള്ള കൂട്ടായ്മ, കരുണാപ്രവൃത്തികൾ, പ്രാർഥന, പഠനം, പ്രകൃതിയിൽ ശാന്തമായി നടക്കുക എന്നിവ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടാം—ആത്മാവിനെ ഉന്മേഷപ്പെടുത്തുന്ന, എന്നാൽ സാധാരണ തിരക്കുകളിലേക്ക് വീണ്ടും വലിച്ചിഴക്കുകയോ മതേതര വിനോദത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുവിടുകയോ ചെയ്യാത്ത പ്രവർത്തനങ്ങൾ. യെശയ്യാവ് 58:13-14 ഈ തത്ത്വം നൽകുന്നു: ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധദിവസത്തിൽ സ്വന്തം ഇഷ്ടം ചെയ്യുന്നതിൽനിന്ന് കാൽ പിന്തിരിപ്പിക്കുകയും ശബ്ബത്തിനെ ആനന്ദകരമെന്ന് വിളിക്കുകയും ചെയ്യുക. ഇവിടെ “ആനന്ദം” എന്നതിന് എബ്രായയിൽ עֹנֶג (oneg) എന്ന പദമാണ് ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്—ദൈവത്തിൽ വേരൂന്നിയ സാകാത്മകമായ സന്തോഷം. ശരീരത്തിനും ആത്മാവിനും പോഷണം നൽകുകയും ശബ്ബത്തിന്റെ കർത്താവിനെ ബഹുമാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന വിശ്രമം ഇതാണ്.
ഉല്പത്തി 2:2-3
ഏഴാം ദിവസം ദൈവം താൻ ചെയ്തുവന്നിരുന്ന പ്രവൃത്തി പൂർത്തിയാക്കി; അന്ന് തന്റെ എല്ലാ പ്രവൃത്തിയിൽനിന്നും അവൻ വിശ്രമിച്ചു. ദൈവം ഏഴാം ദിവസത്തെ അനുഗ്രഹിച്ച് വിശുദ്ധീകരിച്ചു; താൻ ചെയ്ത സൃഷ്ടിപ്രവൃത്തിയെല്ലാം പൂർത്തിയാക്കിയശേഷം അന്ന് അവൻ വിശ്രമിച്ചതുകൊണ്ടുതന്നെ.
പുറപ്പാട് 20:8-11
ശബ്ബത്ത് ദിവസം വിശുദ്ധീകരിക്കേണ്ടതിന് ഓർത്തുകൊള്ളുക. ആറു ദിവസം അധ്വാനിച്ച് നിന്റെ വേല ഒക്കെയും ചെയ്യുക; ഏഴാം ദിവസം നിന്റെ ദൈവമായ യഹോവയുടെ ശബ്ബത്താകുന്നു. അന്നുതന്നെ നീ ഒരു വേലയും ചെയ്യരുത്…
പുറപ്പാട് 16:22
ആറാം ദിവസം അവർ ഇരട്ടി ശേഖരിച്ചു—ഓരോരുത്തർക്കും രണ്ട് ജാറുകൾ വീതം—സമൂഹത്തിലെ എല്ലാ പ്രഭുക്കന്മാരും വന്നു മോശെയെ അറിയിച്ചു.
ലേവ്യപുസ്തകം 23:32
അത് പൂർണവിശ്രമത്തിനുള്ള ശബ്ബത്തായിരിക്കണം; മാസത്തിലെ ഒമ്പതാം ദിവസം വൈകുന്നേരം മുതൽ പിറ്റേന്ന് വൈകുന്നേരംവരെ നിങ്ങൾ അത് ആചരിക്കണം.
ഉല്പത്തി 1:5
വെളിച്ചത്തിന് ദൈവം “പകൽ” എന്നും ഇരുളിന് “രാത്രി” എന്നും പേരിട്ടു. സന്ധ്യയായി, ഉഷസ്സുമായി—ഒന്നാം ദിവസം.
ലൂക്കോസ് 23:54-56
അത് ഒരുക്കദിവസമായിരുന്നു; ശബ്ബത്ത് ആരംഭിക്കാറായിരുന്നു. യേശുവിനോടുകൂടെ ഗലീലയിൽനിന്നു വന്നിരുന്ന സ്ത്രീകൾ യോസേഫിനെ അനുഗമിച്ച് കല്ലറയും അവന്റെ ശരീരം അവിടെ വെച്ചിരുന്നതെങ്ങനെയെന്നും കണ്ടു. അവർ മടങ്ങിച്ചെന്ന് സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളും പരിമളതൈലങ്ങളും ഒരുക്കി; കല്പനപ്രകാരം ശബ്ബത്തിൽ അവർ വിശ്രമിച്ചു.
യെശയ്യാവ് 58:13-14
എന്റെ വിശുദ്ധദിവസത്തിൽ ശബ്ബത്ത് ലംഘിക്കാതിരിക്കാനും സ്വന്തം ഇഷ്ടം പിന്തുടരാതിരിക്കാനും നീ കാൽ പിൻവലിക്കുന്നുവെങ്കിൽ; ശബ്ബത്തിനെ ആനന്ദകരമെന്നും യഹോവയുടെ വിശുദ്ധദിവസത്തെ മാന്യമായെന്നും വിളിക്കുകയും സ്വന്തം വഴിക്കു പോകാതെയും… അതിനെ ബഹുമാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ, നീ യഹോവയിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തും…
ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം: അനുഗ്രഹം, സമാധാനം, വിടുതൽ, രക്ഷ എന്നിവിലേക്കുള്ള വഴി.
